گزارش برنامه

گزارش برنامه صعود به قله خشچال (4180 متر) تاریخ : 14 و 15 خرداد ماه سال 86 تعداد:12 نفر وسیله نقلیه سواری شخصی هوا: ابری و بارانی صبح زود روز دوشنبه راس ساعت 5 صبح به سمت اتوبان تهران- قزوین حرکت نمودیم. پس از خروج از اتوبان به سمت شهر قزوین به دو راهی الموت رسیدیم. پس از عبور از جاده کوهستانی و پر پیچ و خم منتهی به گردنه قسطین لاربه سمت دره زیبای الموت سرازیر شده و به رودخانه پر آب شاهرود می رسیم. بجز قسمتهای کمی از جاده در مجاورت گردنه که احتمالا به دلیل سرمای شدید فصل زمستان فاقد آسفالت بوده ، جاده تماما آسفالته می باشد. پس از عبور از پل رودخانه و بخش رجایی دشت وارد جاده تپه ماهوری و پر پیچ و خم دیگری میشویم که دو راهی روستا و جاده دریاچه اوان ( بعد از روستای دیکین) بر روی آن قرار دارد از این دو راهی به سمت چپ به کنار دریاچه رسیده و ماشین ها را در مجاورت قهوه خانه آقای طاهری- محیط بان خونگرم و مطلع منطقه- پارک میکنیم. با توضیحات آقای طاهری که بعدا تایید گردید برای صعود به قله دو مسیر عمومی به شرح زیر وجود دارد: راه اول-از طریق جاده معدنی که در بالای یال سمت راست دره منتهی به قله احداث شده است. برای رسیدن به این جاده که ارتفاع بالایی داشته ولی مسیر آن فاقد آب می باشد از راهی که در دامنه شرقی و شمال شرقی ده وجود داشته( و با کمی دقت از کنار دریاچه نیز قابل رویت می باشد) میتوان استفاده نمود. در کنار این راه مالرو که به جاده معدنی منتهی میشود مجموعه ای از درختها به صورت مجزا از باغات ده دیده میشود. از کنار دریاچه تا جاده معدنی و از این طریق تا محل کانکسهای معدن که تقریبا پای شیب نهایی قله قرار دارد 5 ساعت و از آنجا تا قله حدود دو ساعت راه است. این مسیر ساده ترین راه دسترسی به قله بوده و اشکال آن فقدان آب از یکطرف و دور شدن از چشمه ها و دامنه های سرسبز و پوشیده از انواع گیاهان مفید از قبلی سیرک، ریواس، والک و .... در مقیاسی قابل توجه از طرف دیگر می باشد. الزام به اسکان شبانه بر بالای یال و تحمل سرمای آن نیز خالی از اشکال نیست. راه دوم- از طریق دره بالای ده و در مجاورت رودخانه که مسیری متنوع و پر آب است. غیر از دره ها و نهرهای فرعی، این دره در انتها به دو شاخه اصلی تقسیم میشود که ادامه راه از سینه کش غربی(چپ) دره غربی (راست) عبور مینماید. راه انتخابی ما (راه دوم) از تمام باغات موجود در کناره رودخانه و در سمت راست (شرقی) آن گذر میکند تاجاییکه سه اصله درخت بزرگ گردو در محوطه ای مسطح و در مجاورت تلاقی یک نهر آب فرعی با رودخانه اصلی قرار دارد. از این جا راه در دامنه شرقی رودخانه به ارتفاع رفته و پس از کمی تراورس مجددا به کف همان رودخانه A میرسد. از کنار دریاچه تا این نقطه…

گزارش برنامه صعود به قله میشینه مرگ (ارتفاع 4050 متر)   تاریخ : 15 و 16 تیرماه 85 وسیله نقلیه:مینی بوس تعداد: 14  نفر هوا: صاف پس از سه روز بارندگی ظهر شرعی = ساعت 12 در ساعت 5.15 روز پنجشنبه 15 تیرماه سال 85 ، از شرق تهران با یک دستگاه مینی بوس هجده نفره بنز به سمت جاده هراز حرکت نمودیم. هدف صعود به قله میشینه مرگ از سمت روستای بایجان در جاده هراز و بازگشت از روستای لزیر یا لزور در جاده فیروزکوه می باشد. در ساعت 8.30 پس از صرف صبحانه در گردنه امام زاده هاشم به بایجان (65 کیلومتر قبل از آمل) رسیدیم. از اینجا جاده ای آسفالته  به سمت باغات و روستاهای واقع در شرق محور هراز رو به بالا میرود که پس از طی مسافتی تبدیل به جاده خاکی می شود. پس از عبور جاده از باغات و روستاها، مسیر کوهستانی است و عبور از آن در روز های بارانی با کمی دشواری همراه است. در این قسمت از جاده انشعابی به سمت چپ و رو به پایین به سمت روستای نوسر و کمی بعد انشعابی کوتاه به سمت راست به ایستگاه (احتمالا) هواشناسی ختم می شود. پس از روستای پردمه که روستایی کوچک ، خشک و سردسیری است جاده در امتداد دره ای منتهی به گردنه سوته و در دامنه آن به سوی شرق میرود و در ارتفاعات سمت چپ (شمالی) گردنه، یک تقویت کننده بزرگ امواج از روستای پردمه دیده می شود. پس از گردنه، جاده در قسمتی مسطح و پس از طی چند دره به گردنه دیگری می رسد که ابتدای شیب سرازیری به سمت روستای نشل و محل پیاده شدن ماست. در ساعت 9.45 به روستای پردمه و در ساعت 10.30 به این نقطه می رسیم (1) در اینجا قله میشینه مرگ در انتهای قسمت شرقی با رنگ قهوه ای کم رنگ دیده می شود. دره ای نیز در امتداد جاده به سمت شرق به چند روستا و از جمله روستای زیبای نشل که کمی بعد پیداست ادامه می یابد. در ساعت 10.50 پس از سرازیر شدن به ابتدای دره از طریق راه مالرویی در دامنه جنوبی دره به صورت تراورس به حرکت خود ادامه میدهیم. این راه سپس با شیبی ملایم رو به بالا به یال روبرویی امتداد یافته و بعد با گردش به سمت راست از بالای تنگه ایعبور نموده و در ساعت 12.40 به مرتع وسیعی که محل تلاقی دو دره بود و در بستر آن نیز رودخانه ای جریان دارد، می رسد. در اینجا خانه ای با مصالح سنگی و سقف شیروانی و تعدادی چادر سیاه  متعلق به دامداران وجود دارد . دور آن کوههای بلندی قرار دارد که از این قرارند: در سمت غرب قلل میشکا خونی (حدود 4000 متر) در سمت جنوب قله 3800 متری بوم در سمت شرق قله 4050 متری میشینه مرگ در سمت شمال شرق قله درنه با ارتفاع 3750 متر نام این مرتع رسم می باشد. بر روی بستر سرسبز و در کنار رود آب زلال رسم استراحت نموده و نهار را صرف می نماییم. در ساعت 14.10 در…

گزارش برنامه صعود به قله خرسنگ به ارتفاع 3910 متر ساعت و تاریخ حرکت : 24/03/85 ساعت 15.30( از شرق تهران) هوا: آفتابی و گرم تعداد: 8 نفر میدان اصلی فشم در رودبار قصران به یک دو راهی ختم میشود راه سمت چپ به سوی میگون، دربندسر،شمشک و نهایتا به گاجره و گچسر در جاده چالوس امتداد می یابد. راه سمت راست که در ابتدا با یک پمپ بنزین شروع میگردد به سمت زایگان (زاگون)، لالون، آب نیک و در خاتمه به گرمابدر می رود. این جاده تا گردنه خاتون بارگاه ، تنگه یونیزا و دشت لار ادامه دارد اما از ده گرمابدر از ورود وسایط نقلیه شخصی به آن توسط اداره حفاظت از محیط زیست ممانعت می گردد. در ساعت 16.30 به ده آب نیک ( قبل از گرمابدر) می رسیم. اتومبیل های شخصی را در ده پارک میکنیم و در امتداد رودخانه پس از ده دقیقه به راه می افتیم. مدتی حداقل نیم ساعت در جاده خاکی کنار رودخانه و باغات، ادامه مسیر می دهیم. پس از عبور از رودخانه با استفاده از پلی که از دو-سه چوب گرد تشکیل شده بود به ابتدای تنگه ای عمیق می رسیم. راه مالرو در این قسمت از دامنه خاکی شمت راست (شرقی) تنگه به بالا می رود (دامنه مقابل، دیواره ای بلند و سنگی است) بلافاصله پس از پایان شیب دامنه و در آن سمت آن چشمه آب گوارایی وجود دارد که ما در ساعت 17.55 به آن میرسیم در اینجا گستره ای سرسبز، وسیع و پر آب روبرویمان ظاهر می شود. دامداران در این فصل در منطقه حضور دارند. در امتداد راه مالرو در ادامه مسیر از بالای یک چشمه بزرگ (با اختلاف ارتفاعی حدود 10 متر) عبور نموده و بعد به یک دو راهی می رسیم. راه روبرو با کمی سرازیر شدن به کف دره و مجاور رودخانه میرسد که راه صعود به قله روبرو (جانستون) است. راه سمت راست پس از عبور از گردنه ای کوچک بر بالای تنگه ای دیگر در امتداد دره ای پر برف ادامه می یابد . در قسمت های مختلف این دره چشمه آب وجود دارد و مادر ساعت 19 در مجاورت گوسفند سرایی خالی چادر میزنیم . گردنه صعود به قله خرسنگ در روبرو پیداست. صبح روز بعدپس از جمع کردن چادر و وسایل در ساعت 5.10 به راه می افتیم و در کنار برفچالی زیر گردنه، حدود 40 دقیقه صرف چای و صبحانه نموده و کوله ها را همانجا می گذاریم و در ساعت 7.20 به گردنه، ساعت 8.05 به قله اول و ساعت 8.40 به قله اصلی خرسنگ می رسیم. بین قله اول و قله اصلی گردنه کوتاهی ( نسبت به ارتفاع قلل مجاور) قرار دارد. در ساعت 9.15 از قله برگشته و در ساعت 13.30 به محل ماشین ها و در ساعت 14.30 به تهران می رسیم. توضیح: صعود به این قله به صورت یکروزه به راحتی قابل اجراست اما به منظور استفاده از طبیعت زیبای منطقه در فصل بهار و پرهیز از ترافیک پر حجم ساعات پایانی روزهای تعطیل ( در جاده دسترسی به منطقه) برنامه صعود…

تاریخ صعود: 4 و 5 خرداد ماه سال 85 تعداد: 10 نفر نحوه دسترسی به پای صعود قله شاه البرز در ساعت 5.30 روز پنجشنبه 4-3-1385 و در هوایی بارانی با سه دستگاه وسیله نقلیه شخصی از تهران به راه افتادیم. بارندگی شب قبل موجب سفید شدن قله توچال تا ارتفاع حدود سه هزار متری شده بود( به روایت دوستانی دیگر بر روی قله توچال حدود 15 سانتی متر برف نشسته بود) بعد از کارخانه سیمان آبیک و از دو راهی طالقان از اتوبان کرج-قزوین جدا شده و به سمت شمال پس از عبور از زیاران و صمغ  آباد و گردنه ای زیبا به سمت مرکز طالقان-شهرک-طی مسیر نمودیم. منطقه ای سرسبز و زیبا در کنار دریاچه سد طالقان پیش روی ماست. موقعیت قله شاه البرز به نحوی است که فقط در محدوده ای گردنه تا نرسیده به کف دره طالقان قابل رویت بوده و تا نزدیکی های صعود به قله از دید ما خارج است. پس از عبور از شهرک به سمت شمال در ساعت 8 به ده حسنجون رسیدیم. اتومبیلها را در پارکینگی روباز و کرایه ای پارک نموده و در همانجا (محل پارکینگ) صبحانه را صرف نموده و پس از به جا گذاشتن وسایل مازاد در داخل  ماشین در ساعت 8.40 به راه افتادیم. آغاز صعود به قله شاه البرز برای پرهیز از مسیر داخل ده که دارای چند دو راهی و سه راهی است میتوان از کنار پارکینگ از مسیر گورستان ده و تماما از جاده خاکی ماشین رو به این مقصد دست یافت. مسیر تماما در امتداد رودخانه ای پر آب به صورت راهی مالرو در دامنه کوه سمت چپ (غرب) رودخانه می باشد. پس از خروج کامل از ده و باغات محصور آن در شیبی سربالایی حرکت مینماییم که در قسمت های میانی آن نیز چشمه ای کوچک قرار دارد. در ساعت 10.20 به پلی چوبی که مسیر را به سمت راست رودخانه تغییر میدهد میرسیم. این منطقه به نام دور بان بسیار سرسبز و مشجر و تفرجگاه عمومی است. از تپه کوتاهی بالا رفته و در امتداد دره و رودخانه ای دیگر در سمت راست دره قبلی- که به رودخانه اصلی می ریزد- سرازیر شدیم. ادامه مسیر دادیم و در ساعت 11.15 به دو شاخه ای دیگر (میان آب) می رسیم که یالی از وسط آن با شیبی ملایم به سمت بالا میرود. قسمت عمده رودخانه در سمت راست و شاخه کوچک و کم آب آن در سمت چپ که مسیر ماست جریان دارد. کمی بعد راه مالرو از کف رودخانه (نهر) سمت چپ جدا شده و به بالای یال فوق الذکر می رود. به دلیل جدا شدن از آب در ابتدای این راه مالرو که در واقع ابتدای سربالایی جدی است مختصری استراحت نموده و در ساعت 11.35 به سمت یال حرکت نمودیم. در ساعت 12 به دو راهی دیگری می رسیم که می بایستی به سمت راست و رو به بالا ادامه دهیم. در کنار این دو راهی و محل دو شاخه رودخانه تابلو های راهنمایی نصب شده که مسیر قله شاه البرز و محل استقرار چادر (چال یورد) را نشان…

گزارش برنامه صعود به قله های تخت خرس و چَپَکرو (پیمایش نمارستاق به یالرود و بلده) تاریخ: روزهای 18، 19 و 20 خرداد ماه 1380- تعداد: 5 نفر. مسیر: نمارستاق- دریوک، لِرا، گردنه کاعون، قله تخت خرس، قله چپکرود، امتداد رودخانه سفیداب- یالرود ساعت 7 صبح از محل سه راه تهران پارس واقع در ابتدای جاده آبعلی در تهران، چهار نفر به اتفاق یکنفر همراه برای بازگرداندن اتومبیل با یکدستگاه وسیله نقلیه شخصی به سوی روستای نمارستاق حرکت کردیم. پس از صرف صبحانه در پلور و شرکت در برنامه انتخابات ریاست جمهوری در روستای گزنک، در ساعت 9:45 به محل دو راهی نمارستاق (بعد از روستای کهرود و حدود 55 کیلومتر مانده به شهر آمل) رسیدیم. پس از طی جاده شنی کوهستانی و عبور از چند روستا و از جمله نمارستاق در ساعت 11:00 به محل پارکینگ انتهای مسیر رسیدیم. جاده بین روستای نمارستاق و محل مذکور خاکی می باشد. پس از کمی توقف و باقی گذاشتن بار اضافی در اتومبیل و قرار گذاشتن با نفر همراه برای صبح روز یکشنبه (10:30 الی 11:00) در روستای یالرود، در ساعت 11:20 به سمت بالا و در امتداد رودخانه حرکت نمودیم. هوا در این منطقه صاف و آفتابی ولی در ارتفاعات پایین تر، ابری همرا با کمی بارندگی بوده است. پس از طی مسافت کمی به منطقه مسطحی به نام دِریوک رسیدیم که به قولی در گذشته های دور بستر دریاچه ای بوده است. سه دره از سمت های غربی، جنوبی و شرقی به این منطقه متصل می گردد. دره سمت راستی (غربی)، مسیر صعود به قله ناظر و دره روبه رویی (جنوبی)، مسیر صعود به قله های کاعون و هفت سران لار (مسیر برنامه) می باشد. دره سمت چپی (شرقی) به فاصله کمی به آبشار زیبایی به نام کوره اره (KOUH AREH) منتهی می شود که به همراه این دشت مسطح، تفریحگاه تابستانی مردم منطقه است. تاتاریخ ارائه این گزارش سه دستگاه ساختمان کوچک با مصالح بنایی توسط دامداران در این منطقه ساخته شده که آخرین مورد آن در مسیر منتهی به آبشار مربوط به سال اخیر می باشد. در ساعت 12:10 با درآوردن کفش و جوراب از عرض رودخانه سرد عبور نموده و از مسیر راه مالرو در امتداد جریان اصلی آب به سمت جنوب و رو به بالا حرکت نموده و سپس به سمت غرب  تغییر جهت دادیم. محل تغییر جهت اتاقکی است بر بالای یک چشمه آب معدنی مفید که محلی ها به آن "اشتلک" (ASHTALAK) می گویند. ساعت عبور از این نقطه 12:35 و زمان رسیدن به چشمه عظیم "آستانه کُر" که به تنهایی یک رودخانه را تشکیل می دهد ساعت 13:25 بوده است. پس از کمی استراحت با در پیش گرفتن راه مالروی رو به بالا، مجدداً به منطقه مسطح، زیبا و سرسبز دیگری به نام "لِرا" رسیدیم که در فصل تابستان مورد استفاده اهالی محل قرار می گیرد. این منطقه سرسبزو پیرامون آن که نهر آب زلالی از میان آن جاری است، زیستگاه جانوران و حشی از جمله خرس قهوه ای است. در ساعت 14:20 در کنار سرچشمه نهر فوق مشغول صرف نهار شده و…

برنامه صعود به قله های تخت خرس و چپکرو تاریخ: روز های 18-19 و 20 خرداد ماه 1380 تعداد: پنج نفر مسیر: نمارستاق-دریوک-لرا- گردنه کاعون- قله تخت خرس-قله چپکرو- امتداد رودخانه سفید آب- یالرود روز جمعه : 18-3-80 ساعت 7 صبح از محل سه راه تهران پارس در تهران، چهار نفر به اتفاق یکنفر همراه برای بازگرداندن اتومبیل با یکدستگاه وسیله نقلیه شخصی به سمت روستای نمارستاق حرکت کردیم. پس از صرف صبحانه در پلور و شرکت در انتخابات ریاست جمهوری در روستای گزنک، در ساعت 9.45 به محل دو راهی نمارستاق (بعد از روستای کهرود و حدود 55 کیلومتر مانده به شهر آمل رسیدیم. پس از طی جاده شنی کوهستانی و عبور از چند روستا و از جمله نمارستاق در ساعت 11 به محل پارکینگ انتهای مسیر رسیدیم. جاده بین روستای نمارستاق و محل مذکور خاکی می باشد. پس از کمی توقف و باقی گذاشتن بار اضافی در اتومبیل و قرار گذاشتن با نفر همراه برای صبح روز یکشنبه (10.30-11) در روستای یالرود، در ساعت 11.20 به سمت بالا و در امتداد رودخانه حرکت نمودیم. هوا در این منطقه صاف و آفتابی ولی در ارتفاعات پایینتر، ابری همراه با کمی بارندگی بوده است. پس از طی مسافت کمی به منطقه مسطحی به نام دریوک (Deryouk) رسیدیم که به قولی در گذشته های دور بستر دریاچه ای بوده است. سه دره از سمت های غربی، جنوبی و شرقی به این منطقه متصل میگردد. دره سمت راستی(غربی)، مسیر صعود به قله ناظر و دره روبرویی (جنوبی) مسیر صعود صعود به قله های کاعون و هفت سران (مسیر برنامه) می باشد. دره سمت چپ (شرقی) به فاصله کمی به آبشار زیبایی به نام "کوه اره" (Kouh Areh) منتهی میشود که به همراه این دشت مسطح، تفریحگاه تابستانی مردم منطقه است. تا تاریخ ارائه این گزارش سه دستگاه ساختمان کوچک با مصالح بنایی توسط دامداران در این منطقه ساخته شده که آخرین مورد آن در مسیر منتهی به آبشار مربوط به سال اخیر می باشد. در ساعت 12.10 با در آوردن کفش و جوراب از عرض رودخانه سرد عبور نموده و از مسیر راه مالرو در امتداد جریان اصلی آب به سمت جنوب و رو به بالا حرکت نموده و سپس به سمت غرب تغییر جهت دادیم. محل تغییر جهت اتاقکی است بر بالای یک چشمه آب معدنی مفید که محلی ها به آن " اشتلک" (Ashtalak) میگویند. ساعت عبور از این نقطه 12.35 و زمان رسیدن به چشمه عظیم "آستانه کر" (Astaneh kor) که به تنهایی یک رودخانه را تشکیل میدهد ساعت 13.25 بوده است. پس از کمی استراحت با درپیش گرفتن راه مالروی روبه بالا، مجددا به منطقه مسطح، زیبا و سرسبز دیگری به نام لرا (Lera) رسیدیم که در فصل تابستان مورد استفاده اهالی محل قرار میگیرد. این منطقه سرسبز و پیرامون آن که نهر آبی زلالی از میان آن جاری است ، زیستگاه جانوران و وحشی از جمله خرس قهوه ای است. در ساعت 14.20 در کنار سرچشمه نهر فوق مشغول صرف نهار شده و در ساعت 15.10 مجدا با در پیش گرفتن شیب سربالایی حدودا دو ساعته به…