گزارش برنامه

گزارش برنامه صعود به قله چهل نابالغان به ارتفاع 3462 متر- نهاوند تاریخ : پنجشنبه و جمعه  22 و 23  خرداد 93 تعداد : 12  نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف- ملایم همراه با باد شدید روی قله در ساعت 23 روز چهارشنبه 21 خرداد از تهران به مقصد نهاوند و راهدارخانه گرین به راه افتادیم. مسیر رفتمان را از اراک ، ملایر، سامن و جاده نور آباد انتخاب نمودیم و در ساعت 5.30 صبح روز پنجشنبه به راهدارخانه گرین- روبروی قله چهل نابالغان رسیدیم که طبق هماهنگی قبلی و زحمات آقای شیراوند وارد فضای بزرگ و ساختمان مجهز آنجا شدیم. صبحانه را در آنجا صرف نموده و با بجا گذاشتن وسایط نقلیه و بار های اضافی در ساعت 6.45 حرکت خود را جهت صعود قله آغاز نمودیم. پس از عبور از عرض جاده نور آباد و از کنار گوسفند سرای عشایر و یک چشمه پر آب، با عبور از عرض دره موازی جاده وارد دره تنگ و طولانی شدیم که درست روبروی راهدارخانه قرار دارد. مرحله اول این دره پر است از بوته های گون که تیغه های آن حتی قسمتی از راه پاکوب را هم پوشانده است. پس از این قسمت، دره سنگلاخی شده و در قسمت های نیز یخچالی است البته در قطعاتی کوچک، همراه با دامنه های سنگی از سنگ های تیز آهکی در دو طرف دامنه های دره. با عبور از این قسمتها به جای مسطحی رسیدیم که گوسفند سرای کوچکی در آن واقع است و پس از آن دره با شیب نسبتا تند یخچالی تا زیر یال اصلی ادامه می یابد اما در دو طرف این یخچال (ابتدا در سمت چپ، سپس در سمت راست) راه پاکوب باریکی هست که ما از طریق آن در ساعت 11 صبح، خود را به روی یال اصلی میرسانیم. لازم به توضیح است که پس از قسمت مسطح مورد اشاره در فوق و گوسفند سرا، در طول مسیر صعود قسمت مسطح کوچکتری نیز قرار دارد. تا اینجای مسیر، جهت صعود ما از شمال به جنوب بوده و از اینجا که ارتفاع آن 3260 متر است تا قله با جهت جنوب شرقی ادامه می یابد. در سمت راست مسیر، دشت صاف و گودی واقع است که آبگیر کوچکی حاصل ذوب برف در آن قرار دارد . بنا به گفته راهنمای برنامه ، این آبگیر در بعضی اوقات به اندازه یک دریاچه کوچک توسعه می یابد که البته محصور بودن دشت اطراف آبگیر با دامنه های کوتاه، این امکان را فراهم می نماید. حدود پنجاه متر پایین تر از آبگیر نیز ، غاری در کف واقع است که بهنگام صعود ما پوشیده از برف بوده است. با ادامه حرکت در شیب ملایم راه به صورت آرام و تفریح کنان در ساعت 12 به روی قله چهل نابالغان رسیدیم. بر روی قله آثار محل دفن اجساد به صورت گروهی مشاهده میگردد و بقایای سفالهای معرق که ظاهرا مربوط به این مقبره ها بوده نیز دیده می شود. میگویند هنگامی که ایرانیان در جنگ نهاوند شکست خوردند و نهاوند بدست تازیان مسلمان گشوده شد، تازیان فاتح چهل تن از اشراف زادگان و…

تاریخ: پنجشنبه 8 خرداد ماه 93 تعداد: 18 نفر وسیله نقلیه: سواری شخصی هوا: صاف، معتدل همراه با باد ملایم مسیر دسترسی به پای صعود قله فیل زمین ساعت 5 صبح پس از اجتماع در نقطه ای در شرق تهران به سوی جاجرود به راه افتاده و از اولین دور برگردان بعد از پاسگاه پلیس راه برگشته و وارد بلواری می شویم که به سوی سد لتیان میرود. پس از عبور از زیرگذر اتوبان تهران-پردیس و نگهبانی سد، جاده را که از کنار دریاچه به سوی شرق میرود ادامه میدهیم. قسمت کوتاهی از جاده خاکی است. جاده آسفالته پس از عبور از دوراهی روستای نیکنام ده که از سمت چپ و سپس دوراهی روستای ایرا از سمت راست، جدا میشود مستقیما مارا به میدان کوچکی میرساند که مسجد و مهدیه در سمت راست آن واقع است. اتومبیل ها را همین جا پارک نموده و درساعت 5.50 از کنار مسجد و در امتداد رودخانه راه را آغاز مینماییم. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله فیل زمین کمی جلوتر راه از میان باغات به سمت چپ و با شیبی بیشتر به یک جاده خاکی وصل میگردد. همین جاده خاکی را به سوی بالا دست رودخانه و به موازات وسیع و ویلاهای آن ادامه میدهیم. این جاده سپس با عبور از رودخانه به سمت راست دره می رود. جاده را رها کرده  و از راه پاکوب واقع در دامنه سمت راست دره سمت راستی در ساعت 7.20 به جای مسطحی در کف دره میرسیم که آب زلالی از بالادست به داخل جوب سیمانی هدایت شده و از کنار این قسمت مشجر میگذرد . صبحانه را در همین قسمت صرف میکنیم. بالاتر چند پله آبشار مصنوعی (حاصل گابیون بندی بستر مسیل) دیده میشود. در ساعت 8.05 صعود واقعی را آغاز مینماییم چون تا اینجای مسیر عمدتا عبور از باغات و جاده با شیب کم بوده به نحوی که از تراز 2165 متر میدان کوچک لواسان به تراز 2400 متر صرف صبحانه میرسیم. مسیر های صعود به قله فیل زمین : در اینجا دو مسیر صعود وجود دارد: مسیر اول: راه پاکوب دامه سمت راست دره تا گردنه بالادست و ادامه خط الراس به سمت شمال تا قله مسیر دوم: یال کوچک میانی واقع در سمت چپ رودخانه و سپس صعود یال نیمه سنگی-نیمه خاکی تا خط الراس و ادامه صعود به سمت راست(شرق) تا قله. ما مسیر دوم را برای صعود و مسیر اول را برای بازگشت انتخاب نمودیم. قله خاکی در امتداد خط القعر دره و محل تلاقی این دو مسیر قرار داشته و از بیرون روستا قابل رویت است. در ساعت 11.05 به قله رسیدیم و تا ساعت 12 به استراحت و عکس گرفتن گذراندیم. قله دماوند، هفت سران لار، قلل البرز مرکزی (خلنو و ..) و قلل مهرچال، آتشکوه و ریزان و در جنوبی ترین قسمت توچال دیده میشود. قلل البرز شرقی نیز در منتها الیه شرق قابل رویت است. دشت زیبای لار و کمردشت یعنی محل تلاقی دو شاخه لار نیز به همراه دریاچه پشت سد در شمال قله واقع است. پس از کمی استراحت و صرف نهار…

صعود به قله پراو کرمانشاه به ارتفاع 3400 متر تاریخ: جمعه 26 اردیبهشت 93 تعداد: 8 نفر هوا: خوب و معتدل و صاف وسیله نقلیه: شخصی مبدا حرکت: کرمانشاه   در ساعت 5 صبح روز جمعه به سمت بیستون به راه افتادیم. از دوراهی روستای چالابه گذشته و روبروی کارخانه سیمان از دوربرگردان مجددا به سمت کرمانشاه برگشته و وارد راه فرعی با تابلوی چالابه شدیم که حدود پانزده کحیلومتری کرمانشاه و بیست کیلومتری بیستون و سر راه تهران-همدان-کرمانشاه است. بنابراین با حرکت شبانه اتوبوس از تهران و با احتساب 7 ساعت زمان سفر میتوان طوری حرکت نمود که اول روشنایی صبح به این دوراهی رسید. فاصله زمانی جهت طی مسیر پیاده بین این دوراهی تا کیوسک شکاربانی (محل پارکینگ اتومبیلها) تخمینا نیم ساعت الی 45 دقیقه می باشد. البته باید توجه نمود که جاده ای از سمت راست داخل این مسیر به سمت روستا میرود و راه  آسفالته مستقیم پس از دور زدن یک ساختمان که سر راه قرار دارد به سمت پارکینگ منتهی میگردد. راه خود را در ساعت 5.30از یک جاده خاکی به سمت کوه آغاز مینماییم. تنگه ای زیبا، غیر قابل عبور و تقریبا نیم استوانه ای روبرویمان دیده میشود. در سمت چپ آن تنگه ای دیگر هست که تعدادی از نفرات ما، راه برگشت خود را از این تنگه انتخاب نمودند. در سمت چپ این تنگه معبر راه پاکوب مستقیما رو به بالا ارتفاع میگیرد. مسیر به صورت نیمه جنگلی و در این فصل پوشیده از گل و گیاه و شیب آن نیز کمی تند است. با عبور از این دامنه به بالای آن به ارتفاع 2202 متر رسیده و از آن به سمت دشت مسطحی سرازیر می شویم . با توجه به ارتفاع 1500 متری پارکینگ،حدود 700 متر اختلاف ارتفاع را صعود نموده و پس از سرازیر شدن به میزان 75 متر به دست مورد اشاره و کنار چشمه وز آور به ارتفاع 2127 متر میرسیم. از ساعت 7.30 یعنی زمان رسیدن به کنار چشمه تا ساعت 8.15 صبحانه را صرف نموده و با عبور از این دشت و سمت چپ یک تخته سنگ بزرگ به ابتدای شیب دوم مسیر صعود از داخل دره بالا دست دشت، صعود را ادامه میدهیم. از راه پاکوب ، دامنه راست دره تا انتهای آن وزیر شیب دیواره ای بالا رفته و سپس به سمت راست تا روی گردنه ای که کوهنوردان کرمانشاهی بر روی آن " خسته نباشید 1" نام نهادند میرویم. با درو زدن دیواره، مجددا از دامنه راست امتداد همان دره- که دیواره آنرا قطع کرده است- از راه پاکوب بالا میرویم به قسمت مسطح کوچکی میرسیم که نام آن "خسته نباشید 2" است. کمی بالاتر در همین امتداد به دشت مسطح دیگری میرسیم که در ابتدای گوشه سمت راست آن پناهگاه واقع است و تا به لبه بالایی این دشت نرسیدیم آنرا رویت نکردیم. در ساعت 11 به این پناهگاه رسیده و یکربع بعد از عبور از این قسمت مسطح به زیر شیب سنگی منتهی به قله رسیدیم که دارای پاکوب بوده اما شیب آن تند است در ساعت 12 به قله رسیدیم. آن…

گزارش برنامه صعود به قله چهل چشمه کردستان به ارتفاع 3173 متر تاریخ : 23 و 24 اردیبهشت ماه سال 93 تعداد: 15 نفر وسیله نقلیه:  شخصی هوا: معتدل همراه با بارندگی پراکنده با توجه به تعطیلی روز سه شنبه 23 اردیبهشت، دوشنبه شب با اتوبوس VIP سرویس ساعت 21.30 به سمت کرمانشاه حرکت کرده و ساعت 4.30 صبح روز سه شنبه به ترمینال کرمانشاه رسیدیم. دو نفر از دوستان کرمانشاهی به استقبال ما آمده و در معیت ایشان به منزل یکی ازآنها رفته و پس از صرف صبحانه با دو دستگاه سواری (پژو پرشیا) و به تعداد 8 نفر به سمت سنندج به راه افتادیم. در ساعت 9 صبح در دوراهی بیجار به 7 نفر دیگر از دوستان که از سمت تهران و با وسیله نقلیه شخصی آمده بودند ملحق شدیم. با گشت و گذاری در شهر و بازدید از خضر زنده و خانه کوهنورد سنندج در ساعت 12.30 به سمت دیواندره حرکت نمودیم. با گذر از شهر دیواندره و طی حدود پانزده کیلومتر از سمت چپ جاده منتهی به روستای بست ، تابلوی شریف آباد دیده میشود که قهوه خانه ای نیز دارد و محلی ها به این دو راهی کله کان میگویند. در ساعت 14.30 حدود یکصد متر پس از قهوه خانه بر روی سبزه زارهای کنار جاده آسفالته، بساط نهار را پهن مینماییم. به علت بارش ناگهانی باران بهاری و وزش باد ناگزیر به برپایی یک تخته چادر میشویم. عده ای از دوستان مشغول گرم کردن غذای دست پخت خانم آقای ناهید کوهنورد پیشکسوت کردستانی شده و عده ای دیگر نیز مشغول پختن کباب در این هوا میشوند که انصافا خوب از کار درآمد. پس از صرف غذا و برچیدن چادر به راه خود ادامه میدهیم. در قسمتی از میانه راه، جاده خاکی و دو قسمتی میشود که هر دو راه بهم ختم میشوند ولی دوباره آسفالته میگردد. درست قبل از روستا به دلیل فقدان پل مجبوریم در ابتدا از یک نهر آب و پس از آن یک رودخانه عبور نماییم که مشکل خاصی ندارد. در ساعت 17 به پناهگاه مجهزی رسیدیم که نوساز بوده و دارای امکاناتی از قبیل شوفاژ، دوش، سرویس بهداشتی تمییز و با کف پوشیده شده از سنگ گرانیت است. دارای دو سالن است که یکی از آنان به ما اختصاص یافت. و دیگری در اختیار جوانانی از دانشگاه شریف بوده است. یکی از بسیجیان روستا از ما مجوز خواست که البته خیلی جدی نگرفت. روز چهارشنبه: 24 اردیبهشت 93 شب را در پناهگاه استراحت نموده و در ساعت 4 صبح از خواب بیدار شدیم. پس از صرف صبحانه در ساعت 5.30 از جاده خاکی سمت چپ پناهگاه صعود خود را آغاز نمودیم.کمی بعد به محل تلاقی دو شاخه رودخانه رسیدیم. یال میانی این دو دره و راه پاکوب آن مسیر صعود به قله است. پس از عبور از پلی که بر روی شاخه سمت راست ساخته شده به ابتدای یال میرسیم. از اینجا شیب شروع میشود که پس از مدتی شیب آن خیلی ملایم شده و در مسیری طولانی و با شیب کم تا زیر قله امتداد می یابد. پس از…

گزارش برنامه صعود به قله ریزان به ارتفاع 3600 متر تاریخ : 11 اردیبهشت 93 تعداد: پانزده نفر هوا: نیمه ابری همراه با بارش برف به مدت نیم ساعت در ارتفاع وسیله نقلیه: مینی بوس هیوندایی در ساعت 4.30 صبح روز پنجشنبه 11 اردیبهشت ماه و با نیم ساعت تاخیر به دلیل مشکلاتی که برای دو نفر از دوستان (خرابی وسیله نقلیه  و نرسیدن به سر قرار) و بدقولی راننده مینی بوس پیش آمده بود، از شرق تهران حرکت نموده  و در ساعت 5.35 از انتهای روستای افجه واقع در منطقه لواسان صعود را آغاز نمودیم. مسیری جیپ رو که با گذر از میان باغات پر از شکوفه گیلاس ما را به دشت سرسبز هویج میرساند. در ساعت 7 صبح به دشت هویج وارد شده و صبحانه را کنار آب گوارای مجاور اتاقکهای دامداران صرف مینماییم. اخیرا قسمت اعظم دشت هویج تبدیل  به باغ شده و دور قسمت های مختلف آن را با سیم خاردار محصور نموده اند و کوهنوردان و گردشگران میتوانند از گذرگاه های بین سیم های خاردار خود را به نهر آب زلال انتهای دشت و زیر ردیف درختان بید برسانند. در اینجا یک چشمه و سرویس بهداشتی نیز وجود دارد. آبی که از خروجی یک لوله به درون یک حوضچه چشمه مانند میریزد از دره بالا دست واقع در سمت راست(شرق) اتاقکها با لوله پلیکا به این نقطه و به صورت فنی هدایت شده است. پس از صرف صبحانه در این دشت سرسبز در ساعت 8.05 در امتداد دره فوق الذکر راه صعود را در پیش میگیریم تا فرصت بیشتری در کنارآب باشیم. تعدادی کوهنورد مستقیما از یال بالادست به سمت ریزان رفته و تعدادی نیز عازم پرسون در شرق دشت هویج بودند. در امتداد راه پاکوب متروکه و آب روان بالا رفته و در ساعت 8.50 به ابتدای چشمه آن میرسیم. پس از کمی استراحت از سمت چپ تدریجا خود را به روی یال رساندیم. در ساعت 10.30 و در ارتفاع 3300 متری به زیر قسمت سنگی و دیواره ای رسیدیم که عبور مستقیم از آن جهت رسیدن به ادامه یال که در بالای آن واقع است ناممکن می باشد لذا از زیر دیواره به سمت راست (شرق) تراورس مینماییم. در دو قسمت از این تراورس دو راه کوهنوردی متعارف به سمت بالا وجود دارد. اول- انتهای تراورس: که به دهلیزی میرسیم که ترکیبی از شیب ملایم سنگی و سنگریزه است و ما از اینجا به صعود خود ادامه میدهیم. انتهای  این دهلیز شیب سنگریزه ای است که برای صعود خسته کننده، زمان بر و همراه با صرف انرژی فراوانی برایمان بوده است. کمی قبل از خط الراس ریزان با تراورس به سمت چپ خود را به یال صعود- ادامه همان یال زیر دیواره سنگی- رسانده و کمی بعد در ساعت 11.50 به قله ریزان رسیدیم که مزین به تابلوی بزرگ هیمالیا نورد مرحوم آقای جعفر ناصری است. البته بهتر بود بلافاصله پس از صعود دهلیز به سمت چپ رفته و هر چه زودتر خود را به یال صعود برسانیم . دو طرف دهلیز دیواره سنگی است. دوم- میانه تراورس: قبل از دهلیز فوق با…

گزارش صعود به قله گل اندام(ارتفاع 3017)-یکروزه تاریخ :28 فروردین 93 تعداد:23 نفر وسیله نقلیه: سواری شخصی هوا: نیمه ابری، معتدل ساعت 4.30 صبح روز پنجشنبه ، دوستان با سواری های شخصی از نقاط مختلف تهران به سمت جاده هراز حرکت نموده و پس از پیوستن به یکدیگر در ساعت 6 صبح به روستای نیاک رسیدند. این روستا بعد از پلور و آب اسک و قبل از دو راهی نوا، گزنک و وانا در دره ای واقع است که راه آسفالته منتهی به آن حدود دو کیلومتر پس از آب اسک و قزل آلای کاج و بعد از یک پل کوچک از سمت راست منشعب و سرازیر می شود چهار نفر از ما شب قبل وارد نیاک شده و صبح به دوستان ملحق شدیم. علت انتخاب این روستا به عنوان پایه صعود یکی آشنایی محلی و دیگری اختلاف ارتفاع قابل قبول آن به قله کم ارتفاع گل اندام بوده است. این قله که در بالا و در قسمت جنوب غرب روستای ایرا واقع می باشد هم به لحاظ فاصله و هم از نظر ارتفاع نزدیک ترین وضعیت را با روستای ایرا دارد. از این حیث(نزدیکی مسافت و اختلاف ارتفاع کم) روستای نوا در درجه بعد قرار دارد و روستای نیاک با ارتفاع 1830 متر دارای دورترین فاصله و بیشترین اختلاف ارتفاع می باشد. آغاز حرکت به سمت قله گل اندام تا هماهنگی کامل گروه اصلی با نفرات مستقر در نیاک و همنورد آملی، ساعت 7 صبح حرکت خود را به سمت بالای نیاک و از جاده خاکی واقع در دامنه سمت راست دره آغاز نمودیم. در انتهای این جاده، باغات سرسبز و مرتفعی در زمینی مسطح قرار دارد که پس از قطع درختان بیشه زار احداث شده است. این بیشه زار پلهار نام دارد. از انتهای گوشه راست پلهار راه مالروی باریکی در امتداد دره ای باریک رو به بالا میرود. این دره در انتها، پهن و بن بست می شود و ما از دامنه سمت چپ آن تا قله کوچک زرنجک صعود میکنیم از اینجا روستای زیبای نوا در پایین دست و قله 3864 متری پاشوره در شرق( با کمی تمایل به سمت شمال) رویت می گردد. در امتداد خط الراسی کوتاه و از راه مالروی دامنه چپ آن به راه خود ادامه داده و در ساعت 10 به گردنه مسطح و کوچکی میرسیم که متاسفانه با تعدای لوله پلی اتیلن انتقال آب سوخته نشانه گذاری شده است. صرف صبحانه در مسیر صعود به قله گل اندام در سمت چپ این گردنه چشمه بزرگ و پر آبی هست که قصدمان اتراق در کنار آن بود اما به دلیل وجود برف بر روی چشمه، ناگزیر در همین گردنه به مدت یکساعت و نیم به صرف صبحانه پرداختیم. دو نفر از دوستان نیز ظرفهای آب گروه را از کمی پایین تر پر نمودند. روستای نوا در شمال و قله گل اندام در جنوب غرب گردنه بصورت یک توده سنگی مشخص می باشد. در ساعت 11.30 از یک راه پاکوب کاملا مشخصی به سمت قله گل اندام  و البته قبل از آن گردنه لاسم حرکت خود را مجددا ادامه میدهیم. این راه…

صعود به قله خون کهار(ارتفاع 3402 متر) یکروزه به تاریخ 21/01/93 تعداد: 18 نفر ( 15 نفر از تهران و سه نفر از کرج) وسیله نقلیه: مینی بوس هیوندایی هوا: مطبوع و بهاری و صاف به هنگام صعود همراه با کمی بارش برف و مه رقیق بهنگام برگشت ساعت 4.30 صبح روز پنجشنبه از نارمک تهران با مینی بوس براه افتاده و پس از سوار کردن سایر همنوردان در مسیرهای متنوع از شمال تا غرب تهران و سه نفر باقیمانده در کرج به سمت جاده چالوس حرکت نمودیم. با پشت سر گذاشتن دریاچه سد کرج کاملا مواظب بودیم که از پل خواب نگذریم . با دیدن تابلوی پل خواب، حواسمان را جمع نموده و از اولین خروجی آسفالته در سمت چپ جاده چالوس از این جاده جدا شدیم. ابتدای جاده را زنجیر با قفل انداخته بودند که بلافاصله پس از رویت ما، نگهبان زنجیر را باز نموده و ما به سمت روستای نشترود ادامه مسیر دادیم. کمتر از چهار کیلومتر بعد به این روستا رسیدیم. ادامه جاده به سمت روستای بالاتر- ورزن- و در ادامه تا دره ابتدای کلوان امتداد می یابد. ارتفاع روستا از سطح دریا بین 2050 تا 2070 متر است. در ساعت 7.10 در امتداد جاده خاکی که به سوی باغات بالا دست روستاست آغاز به صعود نمودیم. هنوز توریسم شهری و فرهنگ ویلا سازی بر این روستا مسلط نشده است. کمی بالاتر در ارتفاع 2120 متری کنار جاده و زیر تابش آفتاب بهاری صبحانه را صرف نمودیم. در ساعت 8 صبح از دامنه سمت چپ دره منتهی به روستای نشترود خود را به یال صعود رساندیم. البته در فصل زمستان از ابتدای روستا میتوان بر روی این یال قرار گرفت. در سمت راست همین دره یال سراسری دیگیری از قله به سمت پایین دست آمده، یک شاخه آن به انتهای روستای نشترود و شاخه دوم آن به روستای ورزن می رسد. این یال هم میتواند مسیر صعود باشد کم کوتاهتر از مسیر انتخابی ما و نتیجتا با شیب بیشتر است. یالی را که ما جهت صعود انتخاب نمودیم در انتها به یال اصلی منتهی به قله ختم می گردد در تمام طول این یال و همچنین از بالا دست روستا و محل صرف صبحانه قله در منتها الیه سمت راست یال اصلی قابل رویت می باشد. از ابتدای یال (شروع صعود) تا قله آبی یافت نمیشود مگر در کف دره های واقع در طرفین یال. در ساعت 11 به محل تلاقی یال مورد اشاره با یال اصلی رسیده و پس از کمی استراحت و صرف تنقلات و میوه، راه صعود را به سمت شمالغرب در پیش میگیریم. کمی پایین تر از این نقطه تا قله برف ضخیمی موجود است که البته با توجه به شروع فصل بهار در بعضی قسمتها میتوان از قسمتهای خشک شده عبور کرد. ارتفاع این نقطه حدودا 3000 متر است و با شیبی ملایم به سمت قله امتداد میابد. در ساعت 12.45 به قله رسیده و درساعت 13 از قله سرازیر می شویم. از این جا برف ضعیفی شروع به باریدن میکند که البته متناوب است. در ساعت 13.45 به محل تلاقی یال…

گزارش برنامه صعود زمستانی به قله پاشوره به ارتفاع 3864 متر   تاریخ : چهارشنبه و پنجشنبه  مورخ 9 و 10 بهمن سال 92 تعداد : 3 نفر از تهران و 2 نفر از آمل وسیله نقلیه: شخصی هوا: خوب و صاف همراه با باد(درست یکروز قبل از بارش برف سنگین و فلج کننده مازندران)   ساعت یک بعد از ظهر روز چهارشنبه با یک دستگاه پراید از تهران به سمت جاده هراز براه افتادیم. حدود 75 کیلومتر مانده به آمل و کمی بعد از دور راهی رینه واقع در پل مون وارد جاده روستای ییلاقی نوا شده و پس از عبور از یک پل و راه نسبتا مناسب کوهستانی در ساعت 15.15 به کنار کارخانه آب معدنی نوا رسیده و همانجا پس از تعویض لباسها و سایل اضافی را در داخل ماشینها گذاشته و در ساعت 15.45 از طریق یک راه پاکوب- ابتدا در میان بیشه زار و مجاور نهر جاری و سپس دشت زیبای آزو- حرکت خود را به مقصد کلبه پای دامنه قله آغاز کرده و در ساعت 17 به کلبه وارد شدیم. پس از پوشش پنجره های کلبه که با پلاستیک هایی که قبلا از تهران خریداری کرده بودیم ، در داخل کلبه چادر نصب کردیم. شب را در درون و بیرون چادر استراحت کردیم. پنجشنبه: ساعت 5 صبح بیدار شده و پس از صرف صبحانه ، در ساعت 6.20 از مسیری که در کروکی زیر نشان داده شده ابتدا کمی در امتداد دره و سپس با گردش به سمت راست به سمت یال اصلی صعود زمستانی به راه افتادیم. در ساعت 10.15 و پس از برفکوبی نسبتا سنگین به نقطه A بر روی یال اصلی و در ساعت 12.40 به قله پاشوره رسیدیم. حجم برف و در نتیجه برفکوبی بر روی یال اصلی کمتر بوده ولی تعداد قله های کاذب بر روی یال زیاد است. قله در انتهای یال و در زمینی پهن از سمت پشت واقع و نمای غربی آن (روبروی رخ شمال شرقی دماوند) تماما تیغه ای است. راس ساعت 13 از همان مسیر بازگشته و در ساعت 16 به کلبه میرسیم. پس از برچیدن چادر و صرف چای، در ساعت 16.30 به راه افتاده و پس از 45 دقیقه به کنار ماشین ها میرسیم. *خطا در انتخاب جزئیات مسیر ، خطر بروز بهمن را در پی دارد    

گزارش برنامه پیمایش خط الراس قله امام زاده قاسم - روستای فیلبند (یال جنوبی دره دهستان چلاو-آمل) پنجشنبه : نهم آبان سال 92 تعداد: 10 نفر هوا: صاف- معتدل (کمی بالاتر از صفر) زمین: برف (حدود 10-20 سانتی متر بالاتر از 2700 متر) عصر روز چهارشنبه افراد با وسیله نقلیه شخصی به صورت جداگانه به روستای گنگرج کلا واقع در دهستان چلاو وارد شده و شب را در منزل یکی از دوستان اقامت گزیدند. پنجشنبه: راس ساعت 5.30 با یک دستگاه مینی بوس که از قبل تدارک دیده شده بود از روستای فوق به مقصد روستای الیمستان حرکت نمودیم و در ساعت 6.50 از روستای الیمستان به سمت جنگل و قله امامزاده قاسم به راه افتادیم. در این فصل،جنگل با رنگهای پاییزی بسیار زیباست و ما پس از عبور از آن در ساعت 7.45 به ابتدای یال منتهی به قله رسیدیم. بر روی این سال منظره زیبای قله تازه سفید شده دماوند و کوههای هفت سران لار را در قسمت غربی، کوههای منطقه سواد کوه را در قسمت شرق و دریا و شهرهای مازندران را در شمال داریم. در ساعت 9.10 به قله امازده قاسم به ارتفاع 2505 متر رسیده و پس از تماشای مناظر اطراف و عکاسی، در ساعت 9.25 سرازیر شده و با جهت شمال غربی به جنوب شرقی امتداد یال را در پیش گرفتیم. پس از عبور از گردنه ای کوتاه مجددا صعود را آغاز نموده و در ساعت 10.30 به قله بهرک به ارتفاع 2685 متر رسیدیم. در اینجا با تغییر جهت به سمت جنوب و طی مسافتی صاف بر روی یال پس از نیم ساعت (ساعت 11.00) به گردنه ای رسیدیم که در زیر دیواره ای واقع بوده و ارتفاع آن نیز 2650 متر می باشد. بلافاصله از طریق راه مالرویی که در دامنه به ظاهر صخره ای ادامه یال قابل رویت است با تغییر جهت به سمت شرق ادامه داده و از رفتن بر روی یال بالای صخره ها پرهیز مینماییم. پس از پایان یافتن صخره ها، راه مالرو به روی یال رفته و ما نیز در همین مسیر به سوی قله لاشتیرون رهسپار شدیم. این یال کاملا غربی-شرقی، پهن و کم شیب بوده و بر روی آن هنوز گوسفندانی در لابلای برفهای کم عمق مشغول چرایند. دو نفر چوپان از اهالی اندوار (روستایی در دره جنوبی یال) همراه گوسفندان هستند و ما نیز مقداری از غذای ناهار خود را به ایشان میدهیم. در ساعت 13.30 به بالاترین نقطه این یال (قله لاشتیرون) با ارتفاعی معادل 3150 متر میرسیم که البته قله اصلی در پشت سر آن و کمی بلندتر (حدود 50-100 متر) دیده می شود. از اینجا تعدادی گوسفند سرا(حدود 10-12 اتاقک چوبی) در قسمت شمالی قله و پایین دست آن رویت میگردد. ما به نحوی سرازیر شدیم که به قسمت شرقی اتاقکها و روی گردنه ای کوتاه برسیم(سرازیری تراورسه) با دور زدن گوسفند سرا و رسیدن به آن گردنه، دره ای قوسی شکل و پهن جلویمان ظاهر میگردد که در آنطرف دره، راه ماشین رو خاکی مشاهده میگردد . این راه ماشین رو مربوط به گوسفند سراهای مسیر بوده و در مواقع…

گزارش برنامه صعود به قله خاتون بارگاه 3720 متر پنج شنبه : 24/07/92 هوا: نیمه ابری کمی سرد و سپس معتدل تعداد:6 نفر وسیله نقلیه : شخصی در ساعت 5 صبح با دو دستگاه سواری ابتدا به فشم و سپس با انتخاب راه سمت راست از مجاور پمپ بنزین به سمت گرمابدر رفته و پس از عبور از دو راهی روستای روته ، زاگون (زایگان) ، دو راهی لالون، دو راهی آب نیک، در انتها به روستای گرمابدر رسیدیم. در اینجا راه آسفالته به اتمام رسیده و راه شن ریزی شده مناسب که در برخی نقاط رانشی به دلیل آب دار بودن تپه بالا دست کمی تخریب شده بود تا بالای گردنه خاتون بارگاه به ارتفاع 3120 متر امتداد یافته و البته تا قبل از گردنه یونیزا نیز ادامه می یابد. ماشین ها را در محل گردنه پارک نموده و راه صعود را در پیش میگیریم. روبرویمان صخره ای قرار دارد که ما از سمت راست بر روی لبه آن قرار گرفته و از دامنه خاکی زیر لبه تیغه ای بالا میرویم. این یال به شکال S ابتدا به صورت تیغه های قابل عبور سنگی به سمت چپ رفته و پس از رسیدن به قله ای کوتاه به سمت راست سرازیر می گردد. در انتهای قسمت سرازیری و پس از کاهش ارتفاعی در حد پنجاه متر به گردنه ای میرسیم که رنگ بستر آن سبز و حاصل تخریب سنگهای سبز توف بر اثر عوامل جوی بوده است. در این محل صبحانه را صرف نموده و از شیب تند منتهی به قله و خط الراس اصلی البرز بالا میرویم. در ساعت 10 صبح به قله میرسیم و پس از کمی استراحت و صرف چای در ساعت 10.45 سرازیر شده و خود را به گردنه محل صرف صبحانه میرسانیم. مسیر بازگشت را به صورت تراورس از دامنه راست (غربی) دره پایین دست ادامه داده و درساعت 12 به محل پارک ماشین ها میرسیم. بنابراین مجموع زمان صعود و بازگشت با احتساب زمان مورد نیاز برای صرف صبحانه و استراحت 45 دقیقه ای بر بالای قله از ساعت حرکت از گردنه ( ساعت 6.30 صب) تا ساعت 12 جمع 5.5 ساعت بوده و لذا بهتر است به جای برنامه ریزی برای این قله، صعود خط الراسی قلل خاتون بارگاه، خرسنگ جنوبی و خرسنگ شمالی و بازگشت از دره آبنیک به صورت یکروزه منظور گردد. البته میتوان با حذف قله خرسنگ شمالی، پس از صعود قله خرسنگ جنوبی به ارتفاع 4150 متر مستقمیا از دامنه جنوبی آن خود را به جاده شنی بالادست روستای گرمابدر رسانده و با پیاده روی مختصری به روستا رسید. در اینصورت لازم است از وسیله نقلیه عمومی استفاده گردد. توضیحات: * این قله برای صعود زمستانه مناسب است و راه صعود ما مسیری مطمئن برای صعود است *در سایر فصول بهتر است از مسیر نقطه چین شده در کروکی پیوست که نشان دهنده مسیر بازگشت است برای صعود استفاده شود و به این صورت که در ابتدا با دور زدن قسمت های صخره ای خود را به دره سمت راست رسانده و با تراورس دره از آن دست دامنه…

گزارش برنامه صعود به قله رییس کوه (ارتفاع 3155 متر) تاریخ: پنجشنبه 18/07/92 تعداد : 10 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: نیمه ابری صاف و کمی سرد عصر روز چهارشنبه 17/07/92 با دو دستگاه سواری از تهران به سمت جاده هراز حرکت نمودیم و پس از حدود یکساعت و نیم به روستای نیاک رسیدیم که در فصل دره ای بعد از پلور و آب اسک و قبل از پل مون و گزنک واقع است. شب را در آنجا مانده و فردا (پنجشنبه) صبح در ساعت 6.10 به راه افتادیم. کمی بالاتر از حمام  محل از سمت راست راهی مالرو ما را به سمت تفرجگاهی در بالای روستای نیاک به نام پلهار می برد. همین راه ماشین رو نیز تا انجا کشیده شده و متاسفانه در آینده شاهد ویلا سازی و تخریب طبیعت بکر آنجا خواهیم بود. در ساعت 7.10 به انتهای پلهار می رسیم(پس از عبور از باغات و مزارع) . از اینجا در مسیر راه پاکوب کنار دره سمت راست پلهار که دره کم عمقی است به صورت مارپیچ ارتفاع گرفته و از دامنه سمت چپ دره خود را به روی یال می رسانیم .از روی این یال به سمت شمال روستای زیبای نوا و در سمت جنوب یال روستای ایرا و باغات آن را می بینیم. با ادامه این یال در امتدادی تروارس گونه به زیر شیب تند قسمت نهایی قله میرسیم که مخروطی شکل است. جوی آب زیر این شیب را به سمت چپ رفته و در ساعت 9 به کنار چشمه همیشه پر آب بالای روستای نوا رسیده و تا ساعت 10 صبح ، صبحانه مفصل (کله پاچه) را در آنجا صرف مینماییم. در ساعت 10 به صعود خود ادامه میدهیم. از شیب تند دامنه بالای چشمه خود رابه روی یالی در سمت راست رسانده و همان را تا قله طی می نماییم. در ساعت 12 بر روی قله هستیم. پس از حدود نیم ساعت استراحت و عکاسی خصوصا از منظره زیبا و تمام قد دماوند در شمال غرب، رشته کوه دوبرار و دره لاسم به فیروزکوه در طرف دیگر، در ساعت 12.30 راه پایین به سمت چشمه را در پیش میگیریم. چون قرار است بنا به پیشنهاد یکی از دوستان راه برگشتمان از سمت روستای زیبای نوا باشد. پس از دم کردن چای در کنار چشمه آنهم با یک عدد تی بگ باقیمانده(!) به سمت روستای نوا سرازیر می شویم. علیرغم ویلا سازی فراوان و مسدود شدن راههای قدیمی ارتباطی، بالاخره راه خود را به سمت نهر آبی که در دامنه چپ دره انتهای نوا به سمت پلهار می رود پیدا میکنیم. در امتداد این نهر پر آب، که آب چشمه پایین دست نوا را به سمت مزارع و باغات پلهار میبرد تا پلهار رفته و در ساعت 16.15 به روستای نیاک میرسیم. دو نفر از دوستان از بقیه خداحافظی نموده و اینجانب(میزبان) به همراه دو تن دیگر از همنوردان عصر جمعه به سوی تهران رهسپار می شویم. توضیحات: * از روستای نوا هم میتوان به این قله با فاصله زمانی و راه کمتری صعود نمود. روستای نوا پای صعود به قله پاشوره نیز هست…

قله‌ای بکر بر فراز البرز میانی  مسیر قله پشت‌ بند سنگان از روستای سنگان، در شمال غربی تهران و بالاتر از سولقان آغاز می‌شود. روستای سنگان به عنوان نقطه شروع مسیر صعود به این قله، در ارتفاع 2100 متری از سطح دریا قرار دارد. سایت هفت‌سران لار ؛ علی ملک ــ قله ۳۴۰۶متری «پشت‌بند سنگان» : درابتدای یکی از یال‌های فرعی و منشعب ازیال سراسری توچال (ازگردنه قوچک و قله دارآباد تا قله منار و دره چالوس در منطقه پل خواب) قرار دارد نقطه اتصال آن به یال توچال، قله سیاه سنگ (بین دوقله لوارک ومنار) است. مسیر قله پشت‌بند سنگان از روستای سنگان، در شمال غربی تهران و بالاتر از سولقان آغاز می‌شود. روستای سنگان به عنوان نقطه شروع مسیر صعود به این قله، در ارتفاع 2100 متری از سطح دریا قرار دارد. در نوشتار زیر، گزارش صعود «گروه کوهنوردی هفت‌سران لار» به این قله زیبا در پاییز 1392 را مرور می‌کنیم. در ابتدا نگاهی اجمالی به این گزارش می‌اندازیم: خلاصه گزارش صعود به قله پشت‌بند سنگان: ارتفاع قله: ۳۴۰۶ متر ارتفاع پای کار: روستای سنگان، ۲۱۰۰ متر میزان افزایش ارتفاع: 1306 متر تاریخ صعود: پنجشنبه ۱۱ مهرماه 1392 تعداد اعضا:هشت نفر سرپرست برنامه: علی ملک وضعیت هوا: صاف، معتدل، همراه با باد و ریزگرد وسیله نقلیه: شخصی مدت صعود: یک‌روزه شروع پیمایش: 07:10 صبح زمان صعود: 12:10 ظهر مجموع پیمایش: 9 ساعت پایان برنامه: 16:00 عصر   شرح کامل صعود به قله پشت‌ بند سنگان برای شروع به سمت غرب تهران حرکت می‌کنیم، از فلکه دوم شهران در غرب تهران، تابلوی نمایش، ما را به سمت جاده «سولقان» هدایت می‌کند. بعد از سولقان، در مسیر جاده امامزاده داوود، در یک پیچ چپ‌گرد، دوراهی روستای سنگان پدیدار می‌شود.گروه ما که ساعت 06:15 صبح از شرق تهران حرکت کرده‌ است، طی پنجاه دقیقه به روستای«سنگان بالا»می‌رسد، سپس وسایل نقلیه را در کنار «امام زاده قاسم سنگان» پارک می‌کنیم. در محوطه امام‌زاده، دسترسی به آب آَشامیدنی و سرویس‌های بهداشتی وجود دارد ما صبحانه را در امام‌زاده صرف کرده و در ساعت صبح 07:10 صبح، در امتداد جاده رو به بالا حرکت می‌کنیم. نیم‌ساعت بعد به دوراهی«آبشار سنگان» می‌رسیم، جاده سمت چپ این دوراهی،یک سرازیری است که در ادامه، از آن سوی دره، به سمت بالا می‌رود. دوراهی آبشار، به سمت راست! این مسیر انشعابی،راه دسترسی به آبشار زیبای سنگان و باغ‌های زیرآن وهمچنین مسیر صعود قلل پهنه حصار و کُرکوه است. گفتنی است آبشار سنگان، که حدودا 60 متر ارتفاع دارد، بلندترین آبشار استان تهران، محسوب می‌شود. این پدیده زیبا، در ارتفاع 2575متری از سطح دریا قرار دارد و در فصل بهار به ویژه اردیبهشت‌ماه، بسیار پرآب می‌شود. اما در سایر فصول، حجم آب آن کاهش می‌یابد. مسیر دره سنگان، در هر فصلی زیبایی‌های منحصر به فردی دارد، در مهرماه نیز که رفته‌ رفته فصل خزان از راه می‌رسد، شکوه پاییز هزاررنگ در دره، آبشار و مسیر قله، جلوه‌ای بدیع می‌آفریند و رنگ‌های قرمز و نارنجی، باغ‌های گیلاس و گردو را در دریایی از رنگ، غرق می‌کند. گفتنی است قبل از این دوراهی، چشمه‌ای از طریق لوله جریان دارد که مکان…

گزارش برنامه صعود به قلل کلون بستک و سرکچالها (یکروزه) تاریخ : 4 مهر 92 وسیله نقلیه: آژانس تعداد: شش نفر هوا: صاف- کمی سرد همراه با باد ملایم در ساعت 4.30 روز پنجشنبه با دو دستگاه سواری کرایه (آژانس) از شرق تهران به سمت جاده فشم به راه افتاده و پس از عبور از میگون و شمشک و ادامه آن به سوی گاجره، دقیقه قبل از گردنه دیزین وارد یک خاکی مناسب شدیم و در ساعت 5.40 به پارکینگ مخابرات رسیدیم. ارتفاع این پارکینگ 3420 متر است. در داخل فضایی سرپوشیده صبحانه را صرف نموده و در ساعت 6.20 در امتداد یال و راه پاکوب به سمت قله کلون بستک صعود خود را آغاز نمودیم. در ساعت 8.40 بر روی قله کلون بستک به ارتفاع 4150 متر قرار گرفته و پس از استراحتی مختصر از قله سرازیر شدیم (8.45) پس از تحمل سختی مختصری در سرازیری از قله به اولین گردنه رسیده و به راه خود بر روی خط الراس دارای پستی و بلندیهای متعدد ادامه میدهیم. در ساعت 10 بر روی قله کوتاه سیاه رنگی به ارتفاع 3930 متر هستیم که پوشیده از تخته سنگ است. در ساعت 12.35 به قله سرکچال یک به ارتفاع 4120 میرسیم که در پایین دست آن پناهگاه لجنی (سرکچال) قرار دارد . پس از ده دقیقه استراحت امتداد یال را ادامه داده و در ساعت 13.25 به قله سرکچال 3 به ارتفاع 4195 متر صعود مینماییم. پس از تساراحتی مختصر و گرفتن عکس در ساعت 13.45 همان مسیر را برگشته و پس از عبور از سرکچال2، از شن  اسکی سرازیر شده و با کمی تراورس خود را به یال بالای پناهگاه می رسانیم. کمی بالاتر از پناهگاه مجددا مستقیما به سمت دره منتهی به شمشک سرازیر گشته و بالاتر از دهلیز پایین دست وارد راه مالرویی که از پناهگاه به سوی شمشک می رود، سرازیر می شویم. درست کمی بالاتر از اولین درختان باغات سفیدستون (Sefidestoon) منبع آب بسته روستا قرار دارد که آب آشامیدنی از لوله سر ریز آن جاری است. در کنار آن غذای مختصری خورده و در ساعت 16.15 به سمت پارکینگ سفیدستون که محل قرارمان با آژانس می باشد به راه میفتیم. در ساعت 16.45 به پارکینگ میرسیم * علت استفاده از آژانس ، تفاوت مبدا صعود و مقصد بازگشت بوده و هزینه آن به ازای هر نفر بیست و پنج هزار تومان شده است *سفیدستون، ییلاقی متصل به شمشک و در بالا دست آن واقع است. *در کل طول مسیر صعود و پیمایش یال، آب موجود نبوده و میبایستی قبلا تامین گردد.  

گزارش برنامه صعود به قله بزقوش(3310 متر)- یکروزه از سراب تعداد: 5 نفر هوا: صاف-معتدل همراه با کمی باد وسیله نقلیه: شخصی تاریخ: 15 شهریور 92 این قله به صورت رشته با امتداد تقریبی شرقی-غربی است که از سمت شرق به صورت قوسی نیمدایره ای به قله سبلان متصل میگردد. در قسمت شمالی این قله و رشته کوه شهر سراب و روستاهای سرسبز پیرامون آن ودر سمت جنوب و جنوب شرق آن شهر میانه واقع است. در واقع دشت سراب وسط کمانی قرار دارد که شمال شرق آن قله های سبلان، هرم داغ و کسره داغ و گوشه جنوب غربی آن قله برقوش واقع است. ما از روز قبل با وسیله نقلیه شخصی از تهران به سراب آمده و شب را در یکی از روستاهای این شهر به نام فرکوش مهمان خانواده ای محترم و مهمان نواز بودیم. ارتفاع دشت سراب 1740 متر است. صبح روز جمعه ساعت 7.40 دقیقه پس از صرف صبحانه (سرشیر و عسل) با وسیله نقلیه شخصی ابتدا به سراب و سپس روستای اسب فروشان در جنوب آن و پای کوه رفته و ساعت 8.10 به پارکینگ تاسیسات آبگرم معدنی روستا که پذیرای گردشگران محلی است وارد شدیم. اینجا مجهز به سرویس بهداشتی، محل های مناسبی برای اسکان و نصب چادر و پارکینگ مجانی و مغازه هست. بنابراین میتوان با اتوبوس از ترمینال غرب به سراب و با اتومبیل های کرایه به روستای اسب فروشان رسیده و شب را در این روستا اقامت نمود. در ساعت 8.15 از این محل که ارتفاع آن 2050 متر از سطح دریا می باشد از یک راه مالرو از گوشه چپ پارکینگ صعود را آغاز نمودیم. در ساعت 8.45 به یک چشمه رسیدیم که از داخل منبعی سرریز دارد و اطراف آن نیز چند درخت بید واقع است. در بالا دست این چشمه به فواصلی کم، دو سه چشمه دیگر نیز واقع است که مسیر صعود ما نیز در همین امتداد است. ابتدا در امتداد این چشمه ها و سبزه زار های پیرامون آن در مسیر راه پاکوب و سپس از دامنه چپ دره اصلی رو به بالا رفته و با یک تراورس رو به شمال در ساعت 9.20 به ابتدای یالی می رسیم که جهت آن رو به جنوب تغییر می یابد. در ادامه مسیر بر روی یال تعدادی گوسفند سرا به صورت سنگ چین دیده می شود که آخرین آن قبل از پناهگاه دارای ارتفاعی برابر با 2885 متر بوده و ما در ساعت 10.35 به آن میرسیم.شیب این قسمت از مسیر و در ادامه تا پناهگاه ملایم می باشد. در ساعت 10.50 به پناهگاه میرسیم. ارتفاع این پناهگاه 2904 متر از سطح دریا بوده و بسیار تمییز و مجهز به بخاری نفتی است. در کف آن فرش مناسبی پهن شده و در قسمت شمالی آن سکوی مناسبی که در آینده می تواند محل نصب چادر باشد ایجاده شده و کوهنوردان سرابی مشغول تکمیل آن بودند. این پناهگاه روی گردنه پهنی واقع شده و دید مناسبی به اطراف دارد. پس از کمی استراحت و گفت و گو با کوهنوردان محلی از مسیر تراورس با جهت کلی به سمت…

گزارش برنامه صعود به قله سبلان ۴۸۱۱ متر تاریخ :  ۶ الی ۸ شهریور ماه سال ۹۲ تعداد : ۲۲   نفر هوای روز قله : معتدل با کمی باد و صاف   ساعت ۱۷ روز چهارشنبه ششم شهریور ماه سال ۹۲، با یک دستگاه اتوبوس دربستی از میدان آرژانتین مستقیما به سمت مشگین شهر به راه افتادیم و ساعت ۴ صبح روز پنجشنبه به محل اسکان – خوابگاه سوله ورزشی ورزشگاه ۲۰۰۰ نفری- وارد شدیم. پس از دو ساعت استراحت و جمع کردن وسایل ، در ساعت ۶٫۳۰ با تاکسی به کنار سینمایی مخروبه رفتیم و در آنجا با کرایه چهار دستگاه لندورز (هر کدام نود هزار تومان برای ۶ نفر) مستقیما به سوی پناهگاه شمال شرقی قله سبلان به راه افتادیم. توضیح آنکه قرار بود مینی بوسی ما را از ورزشگاه سوار نموده و عازم پناهگاه شویم که به دلیل پاره ای ناهماهنگی ناگزیر از کرایه لندورها شدیم. در بهترین حالت میتوان با وسیه ای ارزانتر به شابیل (آب معدنی معروف دامنه سبلان) که جاده آن تماما آسفالته هست ، رفته و از آنجا لندور ها را کرایه نمود. در ساعت ۷٫۱۵ صبح روز پنجشنبه از داخل شهر مشکین شهر سوار لندورهاشده و در ساعت ۹٫۳۰ وارد محوطه پناهگاه- که فعلا مسجدی است که در محل پناهگاه قدیمی ساخته شده است- شدیم. پس از صرف صبحانه در این محل در ساعت ۱۰:۱۵ از مسیر راه پاکوب به سمت قله به راه افتادیم. محوطه مسجد دارای امکاناتی از قبیل آّب قابل آشامیدن،دکه ای با سرویس آب جوش و برخی ملزومات غذایی،سرویس بهداشتی و سکوهای تراسه بندی شده برای نصب چادر  است. ابتدای محوطه نیز محل پارکینگ تعداد زیادی لندور و مینی بوس هست که حتی در این ایام شلوغ هم به فوریت پاسخگوی نیاز کوهنوردان- البته تا شابیل- می باشند. در ساعت ۱۱ به روی یال رسیده و در ساعت ۱۴٫۳۰ نیز به مقصد نهایی یعنی کنار دریاچه آبی رنگ و زیبای قله سبلان به عنوان مرتفع ترین دریاچه ایران وارد شدیم. این دریاچه در اغلب اوقات سال یخ زده می باشد. پس از استراحتی طولانی در کنار دریاچه، در ساعت ۱۵٫۳۰ به سمت پایین سرازیر شدیم و در ساعت ۱۸٫۳۰ به محوطه پناهگاه رسیدیم و از آنجا پس از انتظار طولانی برای مینی بوسی که قرار بود ما را به مشگین شهر ببرد ناگزیر از کرایه مجدد ۴ دستگاه لندور تا شابیل شده و از آنجا با سواری های پیکان کرایه به مشگین شهر رفتیم. شب را در اقامتگاه ورزشگاه استراحت نموده و روز بعد با همان اتوبوس در ساعت ۱۲٫۳۰ به سمت تهران حرکت کردیم. راس ساعت ۲۴ به ترمینال غرب وارد شدیم. توضیحات : * جاده جدیدی به سمت اردبیل احداث شده که اولا خلخال را از بن بست درآورده و ثانیا احتیاجی به دور زدن استانهای گیلان و یا آذربایجان شرقی نوبده و مستقیما به اردبیل امتداد می یابد. این جاده بین زنجان و میانه به سمت شمال از جاده تهران به تبریز جدا میشود. از طریق همین جاده به مشکین شهر رفتیم *جاده مشکین شهر به پناهگاه شمال شرقی شامل دو قسمت است. قسمت اول…

گزارش برنامه صعود به قله دارآباد به ارتفاع 3202 متر تاریخ : 30/05/92 تعداد : 9 نفر هوا: معتدل و آفتابی وسیله نقلیه : شخصی   دارآباد شرقی ترین قله از جنوبی ترین یال البرز مرکزی (رشته توچال) است که پای صعود آن پارکینگ منطقه دارآباد تهران است.سواری کرایه جهت دسترسی به این پارکینگ، در میدان قدس ( جلوی ساختمان شهرداری منطقه یک تهران) موجود است. هم چنین از انتهای بزرگراه امام علی میتوان از جلوی بیمارستان به محله دارآباد دسترسی پیدا نموده و با کمی رانندگی به سمت غرب به دو راهی پارکینگ (ابتدای پیچ چپ گرد) رسید. در ساعت 6 صبح روز چهارشنبه با بار سبک ( در حد صبحانه و تنقلات) به سمت بالا حرکت نموده و پس از عبور از راه مالروی سر بالایی و سپس از یک قهوه خانه به پیاده راه مسطح می رسیم. در اینجا شیر آب آشامدینی و منبع آبی که از چشمه بالا دست پر میشود قرار دارد. پس از حدود کمتر از پنج دقیقه پیاده روی در قسمت مسطح ، راه پاکوبی از سمت راست جدا شده و پس از عبور از میان درختان کاج، به سمت یال روبرو امتداد می یابد. ما از این مسیر خود را به یال رسانده و به راه صعود خود بر روی این یال با جهت غربی-شرقی ادامه میدهیم. کمی بعد به تابلوی چشمه دراز لش و راه پاکوبی که به صورت تراورس از سمت چپ به سوی این چشمه میرود، می رسیم. در سمت چپ ما و در بالا دست دره ، این چشمه لابلای تعدادی درخت پنهان است. در ساعت 7.10 به چشمه رسیدیم و بر روی قسمت مسطح کنار چشمه زلال و پر آب و در زیر سایه درختان در هوایی لطیف و خنک، صبحانه مفصلی همراه با چای تازه دم از آب چشمه صرف مینماییم. در ساعت 7.55 مجددا به صعود خود از راه پاکوب بالا دست چشمه ادامه میدهیم. این راه در ادامه به یک دامنه پر شیب زیر یال اصلی میرسد که به صورت مارپیچ تا یال امتداد می یابد. در ساعت 9.20 در سایه یک قسمت سنگی که با یال حدود یکربع ساعت فاصله دارد استراحت نموده و مجددا در 9.40 حرکت مینماییم. کمی بعد به روی یال رسیده و در شیبی نسبتا ملایم به سمت قله میرویم. در سمت راست ، دره و جاده  منتهی به رودبار قصران (اوشان، فشم، میگون، شمشک،لالون و گرمابدر) و در سمت چپ دره عمیق دارآباد قرار دارد. حتی المقدور می بایست در راه برگشت از مسیر های متفرقه و مستقیم به سمت این دره پرهیز نمود که عبور از قسمت های سنگی را به همراه دارد و در فصل زمستان نیز خطر درگیری با بهمن وجود دارد. در ساعت 10.40 بر روی قله و کنار پناهگاه آن هستیم که توسط شهرداری منطقه یک در دوره آقای الویری احداث شده و پس از تخریب یکبار توسط افراد نا آگاه، مجددا در سال گذشته بازسازی شده است. این پناهگاه دارای فرش،بخاری نفتی و یک و نیم طبقه (خوابگاه) هست که در فصل سرد مامن خوبی برای کوهنوردان می باشد. پس از کمی…

صعود به قله کمانکوه به ارتفاع 4247 متر تاریخ :پنجشنبه 6 و7 تیرماه 92 وسیله نقلیه: یک دستگاه سواری آژانس (کرایه) تعداد: 7 نفر هوا: نیمه ابری بتدریج در ساعات بعد از ظهر مه آلود و شب همراه با بارش و رعد و برق، روز جمعه در ابتدا کمی بارانی و تاریجا همراه با کاهش ابرها در ارتفاع پایین تر( به هنگام بازگشت) اما مه آلود در ارتفاعات بالا در ساعت 4 صبح روز پنجشنبه از تهران به سمت کرج و جاده چالوس حرکت نمودیم. در ساعت 4.45 از کرج عبور نموده و از دوراهی گچسر-دیزین از انشعاب سمت راست ، جاده کرج چالوس را ترک نموده و پس از 3200 متر طی مسیر در این جاده، در یک پیچ راستگرد از جاده ای که به سمت روستای وارنگرود به سمت چپ از جاده دیزین جدا میشود به سمت روستا میرویم. ساختمان محیط بانی در کنار این دوراهی قرار دارد. با پیمودن حدود 3.5 کیلومتر به روستای وارنگرود و پس از آن به ویلا و باغ بزرگی به نام سپیدار در کنار سر در اصلی آن چشمه آبی جریان دارد رسیده و وسیله شخصی را مانند سایر کوهنوردان وارده به منطقه در کنار ویلا پارک میکنیم. ساعت ورودمان به این نقطه 6.15 صبح است که پس از یکربع ساعت صرف وقت جهت تنظیم امور در ساعت 6.30 در امتداد دره و رودخانه به سمت شمال به راه میفتیم. ارتفاع محل حرکت 2500 متر است. راه ما در ابتدا منطبق بر ادامه جاده خاکی است که کمی بعد پایان یافته و به صورت راه مالرو در سمت راست رودخانه ادامه می یابد. پس از طی مسافتی نه چندان طولانی از پلی فلزی عبور نموده و به سمت چپ رودخانه پر آب و خروشان تغییر مسیر میدهد. پس از طی مسافتی در دره وارنگرود که حالا جهت غربی-شرقی دارد دره باریکی رو به شمال منشعب میگردد ، با مشخصه وجود تعدادی درخت بید در ابتدای دره و حدود  ده پانزده متر جلوتر چشمه آب گوارا.( ساعت ورود به ابتدای دره 7.45 ) صبحانه را در این محل صرف نموده و در ساعت 8.30 از سمت راست نهر آب جاری در این دره که نام آن دره شیر کمر می باشد از راه پاکوب به راه میفتیم. در ابتدا مسیرمان مانند ورود به دره وارنگرود جنوبی-شمالی است که پس از کمی راهپیمایی بع غربی-شرقی تغییر جهت میدهد. در ساعت 9.30 از گوسفند سرا و چشمه آبی در کنار آن عبور میکنیم. با دوبار عبور از نهر آب، راه مالرو کماکان در سمت راست نهر امتداد می یابد. در ساعت 10.20 از کنار چشمه پر آبی در سمت چپ (شمال) دره عبور میکنیم. ارتفاع این نقطه 3090 متر است. پس از عبور از منطقه ای پوشیده از گیاهان بویژه گلپر و در جاییکه دره هم پهن و هم گسترده میشود و هم به پایان خود میرسد به کیوسک محیط بانی در کنار چشمه ای پر آب و آراسته به ارتفاع 3280 متر میرسیم. ساعت 11.15 بوده و پس از نیم ساعت استراحت، در ساعت 11.45 از راه پاکوب مرتبی روبه سوی گردنه اول (گردنه…

گزارش برنامه صعود به قله بازارک به ارتفاع 3754 متر(یکروزه) تاریخ : دوم تیرماه سال 92 تعداد : 13 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: معتدل و آفتابی در ساعت 5 صبح از شرق تهران با وسایل نقیله شخصی به راه افتاده و با عبور از اتوبان نیایش و امتداد آن آبشناسان از میدان شهران مطابق تابلوهای راهنما، وارد جاده سولقان شدیم. این جاده از خارج شهر در مسیری کوهستانی به طول 25 کیلومتر به سمت امامزاده داوود امتداد می یابد. پس از پارک ماشین در انتهای جاده قبل از امامزاده، منتظر سایر دوستان شدیم و پس از ملحق شدن ایشان در ساعت 6.30 همگی حرکت نمودیم. ابتدای راه بازارچه ای طولانی آبادی است (به نسبت یک روستا) که ما از آن خارج شده و در امتداد راه مالروی سمت چپ رود کم آب و کوچک بالای ده صعود خود را آغاز مینماییم. کمی جلوتر راه به سمت راست دره کشیده شده و تا آخر مسیر نیز به همین روال است. پس از حدود دو ساعت ، در قسمت مسطح در بالای تنگه ای کوچک که آب چشمه ای کوچک در آن جاری است صبحانه میخوریم. دو نفر از دوستان با طی مسافتی کم رو به پایین ، ظرفهای آب را پر مینمایند. در ساعت 9.45 در امتداد راه پهنی که گویا مربوط به سفرهای ناصر الدین شاه از امامزاده داوود به کاخ وی در شهرستانک است، در مسیری مارپیچ تا گردنه شتر گردن (اشتر گردن) بالا میرویم. این گردنه که در عین حال در فصول مناسب تبدیل به گوسفند سرا میشود بین دو دره امامزاده داوود و دره درکه واقع است. از این محل که تابلوی راهنمایی نیز در آن نصب شده ، یک راه مستقیما رو به بالا به سمت قله شاه نشین و خط الراس توچال، یک راه از سمت راست به صورت تراورس تا ایستگاه 7 (تله کابین) و یک راه مالرو به صورت تراورس از سمت چپ رو به قله بازارک میرود. پس از کمی استراحت از راه اخیر به سمت قله رفته و پس از طی مسافتی نسبتا طولانی و کم شیب در ساعت 12.20 به قله میرسیم. بر روی قله استراحتی طولانی- به دلیل هوای بسیار ملایم و خوب- نموده و سپس سرازیر می شویم. بهتر است مسیر بازگشت از همان مسیر رفت باشد ولی از دامنه تراورسه ، راه میانبری هم وجود دارد که برای افراد نیمه آماده کمی مشکل است. در ساعت 16.30 پس از حدود 2.45 ساعت فرود به امامزاده رسیده و به سوی تهران عازم میشویم. سایر توضیحات: *در صورت استفاده از وسیله نقلیه عمومی بهتر است بازگشت از دره درکه باشد تا به ترافیک شب جمعه امامزاده برخورد نشود. *آلودگی زیست محیطی در تمام طول جاده منتهی به روستا، رودخانه ها و مخصوصا آبشار مجاور روستا به طرز زننده ای چشم را آزار میدهد که نمونه آن کمتر یافت میشود. *قله بر بالای شهرستانک واقع بوده و از آنجا به راحتی میتوان مسیر برگشت را از آن سمت انتخاب نمود. *بهتر است که کوهنوردان عزیز از نزدیک شدن به گله های گوسفند و سگهای گله پرهیز نمایند. *سرویس های…

گزارش برنامه صعود به قلل پاشوره ( 3864 متر) و هلزم (3901) متر تاریخ: پنجشنبه 30 خرداد 92 تعداد:7 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: معتدل و آفتابی در ساعت 3.45 روز پنج شنبه با دو دستگاه سواری شخصی از تهران حرکت نموده و پس از صرف صبحانه در بین راه ( توسط سرنشینان یکی از اتومبیل ها) در ساعت 6 صبح به دو راهی جاده کوهستانی نوا رسیدیم. این دو راهی حدود یکصد متر پس از روستای پل مون و رستوران بزرگ سالای و تقریبا 75 کیلومتر مانده به شهر آمل واقع است پس از طی مارپیچ های جاده نوا به این روستا رسیده و کنار کارخانه آب معدنی نوا ماشین های خود را پارک نموده و در ساعت 6.30 با برداشتن کوله ها در امتداد راه مالرو به سوی قله پاشوره به راه می افتیم. این راه پس از عبور از بیشه زار و سپس مرتعی سرسبز و زیبا به نام آزو (Azoo) به اتاقکی ختم می شود که معمولا در فصول گرم سال پایگاهی برای صعود کوهنوردان است گرچه گردشگران زیادی نیز به خاطر لذت بردن از مناظر زیبای منطقه و بویژه منظر با شکوه و ابهت قله دماوند به اینجا می آیند. کمی بالاتر از اتاقک و در کنار نهر آبی که در همه جای این منطقه جاری است جهت صرف صبحانه گروه دوم از همنوردان که صبحانه صرف نکرده بودند اتراق میکنیم. زمان رسیدن به کلبه: 7.55 شروع اتراق: 8.00 حرکت مجدد: 8.50 به دلیل ناهماهنگی در توانایی جسمانی افراد گروه، حرکت ما کند است. در ساعت 10.30 در امتداد دامنه سرسبز سمت راست دره و در ارتفاع 2925 متری به چشمه ای پر آب می رسیم و قمقمه های خود را از آب گوارای چشمه پر میکنیم. مسیر صعود ما دره ای است که در سمت راست ما دیواره های قله پاشوره در بالا دست و تپه های سرسبز در پایین دست و در سمت چپ ما یالی شن اسکی و پر شیب و تقریبا فاقد پوشش گیاهی قراردارد و انتهای آن به یالی سیاهرنگ ختم میشود که منطقه ای است پر سنگهای آذرین و بویژه سنگ پا ( پاشوره) ، که حصل فوران دهانه ای در بالای یال می باشد. این دهانه سوراخی کوچک و قابل رویت است. در ساعت 12.35 به ابتدای سنگهای سیاهرنگ در ارتفاع 3450 متری میرسیم پس از استراحت در ساعت 13 مجددا با تغییر جهت حرکت به سمت راست و در امتداد راه پاکوب ، به راه خود ادامه میدهیم. این راه شن اسکی است که بیشتر به کار بازگشت می آید و ما از قسمت های خاکی سمت چپ راه شن اسکی ارتفاع میگیریم. کمی بالاتر در امتداد دره اس کم عمق که از برف پوشیده است به سمت یال اصلی ادامه مسیر داده و پس از رسیدن به روی یال، قله پاشوره را در سمت راست و نزدیک خود- که سنگ چین شده است- میبینیم. در ساعت 14.45 به قله میرسیم و جی پی اس سرپرست (آقای علی ملک) و یکی دیگر از دوستان بر خلاف تصورات قبلی ارتفاع قله را 3864 متر نشان میدهد. پس از…

گزارش برنامه خط الراس دارآباد سیاه بند به توچال تاریخ صعود: چهارشنبه و پنجشنبه 22 و 23 خرداد ماه تعداد: سه نفر روز چهارشنبه در ساعت 14.30 با حمل مقدیر لازم مایعات شامل شربت و آب به میزان 4 الی 5 لیتر برای هر نفر- از پارکینگ داراباد براه افتاده و در ساعت 19 به پناهگاه خالی دارآباد رسیدیم. پنجشنبه: ساعت 5 صبح در مسیر مالرویی با جهت جنوب - شمال حرکت نمودیم. این راه پس از مسافتی کوتاه در دامنه غربی خط الراس قرار گرفته و با فراز و نشیب های کمی، قبل از یک قله سنگی ما قبل قله های دوگانه سیاه بند(در منتهی الیه این امتداد) به سمت راست ( شرق خط الراس ) منتقل میشود. در این سمت روستاهای بخش رودبار قصران دیده میشود. پس از تراورس از زیر قله سنگی فوق به تدریج به سمت قله دوگانه و تقریبا هم تراز سیاه بند می رویم که به فاصله کمی از یکدیگر قرار گرفته و بر روی دومی سنگ چین شده است. در ساعت 7 در کنار سنگ چین هستیم. از اینجا جهت مسیر با چرخشی 90 درجه ای به سمت غرب تغییر مینماید. ابتدا سرازیر شده و به گردنه ای میرسیم و از آنجا رو به بالا رفته و پس از طی مسافتی، قسمت هایی سنگی پیش روی ما قرار میگیرد. ساده ترین راه، عبور از مسیر خاکی پای دیواره شمالی است که در صورت انتخاب این مسیر بهتر است از گردنه فوق بنحوی مسیر یابی شود که بعدا مجبور به تقلیل ارتفاع نگردد. راه دیگر که کمی دشوار تر است مسیر روی یال و از نیمرخ جنوبی می باشد. ما به دلیل درجه سختی پایین دیواره، دیواره شمالی (این مسیر برای کوهنوردان ناآشنا به فنون سنگ نوردی و افرادی که ترس از ارتفاع پرتگاهها را دارند توصیه نمیشود) را به صورت تراورس پیموده و در نهایت در امتداد مسیر اولی قرار گرفتیم که نتیجه آن اتلاف حدود نیم ساعت وقت بوده است. گزارش برنامه خط الراس دارآباد سیاه بند به توچال درساعت 9.15 به دو راهی مسیر صعود به توچال از چشمه پیازچال (پناهگاه کلک چال) رسیده و درساعت 11.20 به پناهگاه توچال وارد میشویم.  

گزارش برنامه صعود به قلل هزار و لاله زار تاریخ : پنجشنبه 12 تا یکشنبه 15 خرداد (تعطیلی ایام ارتحال) هوا:صاف و نیمه ابری( غروب روز جمعه کمی بارانی) تعداد:10 نفر بدون راهنمای محلی و صرفا با مطالعه دقیق گزارشات برنامه اخذ شده از اینترنت و کتاب کوههای استان کرمان تالیف آقای رسول زندی ، 7 نفر از تهران با پرواز 6.05 صبح ایران ایر از سالن شماره 2 فرودگاه مهرآباد به مقصد کرمان عزیمت نموده و در فرودگاه کرمان به سه نفر از دوستان کوهنورد آملی که از شهر خود با سواری شخصی (پژو 405) از روز قبل حرکت نموده بودند ملحق شدیم. ایشان با ماشین خود و ماهم با یک دستگاه خودروی ون که توسط یکی از کوهنوردان کرمانی و با هماهنگی قبلی به فرودگاه اعزام شده بود به سمت جاده بافت راهی شدیم. قبل از خروج از شهر مقداری اتلاف وقت بابت خرید میوه، صبحانه فردا، غذا و ... در داخل شهر داشتیم. جاده بافت پس از عبور از بهرامجرد و نگار به دوراهی لاله زار می رسد. با انشعاب جاده آسفالته لاله زار از سمت چپ، پس از طی حدود 20 کیلومتر از کنار باغات گل محمدی-که فضا را عطر آگین کرده بود- و کارخانه گلاب گیری آقای صنعتی به شهرک لاله زار می رسیم. با ادامه جاده به سمت جنوب به عوارضی منطقه تفریحی و گردشگری دریاچه سد لاله زار رسیده و پس از پرداخت هزار تومان به ازای هر ماشین وارد آن میشویم. ادامه راه که خاکی است کمی جلوتر دو شاخه می شود که راه سمت راست به سوی آلاچیق ها و اتاقک هایی میرود که مردم زیادی از شهرهای اطراف در روزهای تعطیل از آن استفاده میکنند. راه سمت چپ که رو به بالا میرود از کنار دریاچه عبور نموده و در امتداد دره ای به نام دهانه آرتی ما را به سمت مجتمع چادر عشایر رابر(Rabor) میبرد. در اینجا وسایل اضافی را داخل ماشین گذاشته و با کوله های سنگین در امتداد رودخانه و درسمت راست آن که دارای راه مناسب تری است صعود خود را آغاز میکنیم(ساعت 12) یکساعت بعد (ساعت 13) ، رودخانه دارای انشعابی از سمت چپ می شود، مسیر مستقیم رودخانه ، راه صعود به قله کوشاست که فردای همین روز گروهی کوهنورد کرمانی به همان سمت میرفتندو دره(رودخانه) سمت چپ مسیر ما به سمت قله لاله زار است. در اینجا از رودخانه  ( پس از به هم پیوستن) رد شده و به سمت چپ دره سمت چپ رفته ، پس از حدود 15 دقیقه (13.15) به انشعاب دیگری می رسیم. از اینجا به بعد باید توجه داشته باشیم که در هر انشعابی، آب باریکه را رها نموده و فقط شاخه خروشان اصلی را دنبال کنیم لذا ما نیز دره سمت راست را ادامه میدهیم. در ادامه نهایتا به دو شاخه ای(*) از رودخانه میرسیم که هر دو پر آب اما شاخه مستقیم (روبرو) کم آب تر است و آنطور که کمی دورتر پیداست به بن بست رسیده و به سینه کش کوه ختم میشود. با همان فرمول مورد اشاره ما شاخه پر آب تر سمت چپ…

گزارش برنامه صعود به قله زاولی به ارتفاع 3210 متر(از رشته کوه شاهو کردستان) تاریخ: 2 خرداد سال 92 تعداد:9 نفر وسیله نقلیه: اتوبوس هوا:آفتابی و معتدل سوار اتوبوس ساعت 21.30 تهران-کرمانشاه VIP از ترمینال غرب شده و در ساعت 5.30 صبح روز بعد وارد ترمینال اتوبوس شهر کرمانشاه شدیم( البته با 45 دقیقه تاخیر به دلیل نقص فنی اتوبوس) در ساعت 6.30 سوار خطی های کرمانشاه- پاوه شدیم. این سواریها در ایستگاهی مستقر هستند که نام آن اصطلاحا ، گاراژ نامیده می شود و با تاکسی های ترمینال وارد این محل شدیم. در ساعت 8 صبح وارد شهر زیبای پاوه به ارتفاع 1600 متر شده و پس از خرید صبحانه با تاکسی به ابتدای جاده خاکی منتهی به دره پای صعود به قله رسیدیم. قسمتی از رشته کوه "شاهو" با نمای صخره ای از اینجا کاملا نمایان است. با همراهی دوستان کرد و محلی ، از اینجا با یک دستگاه تویوتا لندکروز (وانت) تا انتهای جاده خاکی و کنار چشمه رفته و در ساعت 8.30 در اینجا بساط صبحانه را پهن نمودیم . قسمتهای ابتدایی این جاده مناسب و تفرجگاه آخر هفته مردم منطقه بوده ولی قسمت های انتهایی آن نامناسب است که البته با توجه به قدرت وسیله نقلیه مان و مهارت راننده( آقا ناصر) که از دوستان راهنمای محلی ما بوده، توانستیم تا انتهای جاده و در محلی به ارتفاع 2100 متر( کنار چشمه) برویم. پس از صرف صبحانه و در ساعت 9.30 بسوی شرق و در امتداد دره نسبتا پهن و سرسبز و درست روبه رو به قله زاولی به صعود خود ادامه دادیم. مسیر صعود دره ای زیباست که به طور کامل قله زاولی را دور میزند(به دلیل سنگی بودن آن) ابتدا به شرق، سپس به جنوب و مجددا به سمت شرق میرویم تا به گردنه 3000 متری بالای روستای شمشیر برسیم. روستای شمشیر در جاده کرمانشاه- پاوه و در 8 کیلومتری شهر پاوه واقع شده است محل صعود بلندترین قله رشته کوه شاهو به نام "حه وی خانی" به ارتفاع 3390 متر می باشد و از گردنه فوق الذکر و در جنوب آن قابل رویت است. قله حه وی خانی نیز در قسمت جنوب شرقی گردنه دیده می شود. از روی گردنه با کمی تراورس از طریق مالرو و تعدادی مارپیچ رو به بالا، ابتدا به بالای یال بالا سرمان و سپس در ساعت 13.20 به قله زاولی صعود مینماییم. در آن طرف یال و شمال آن کاسه ای قرار دارد سرسبز و پر آب که در روز های تعطیل محل استقرار ده ها چادر از جانب کوهنوردان و گردشگران است. چه بر روی قله زاولی و چه سایر قلل مجاور آن که تقریبا با آن هم ترازند، سنگ چین هایی باد دست ساخته شده که بنا به گفته دوستان کرد به هنگام جنگ به عنوان سنگر از آن استفاده می شده است. از روی قله زاولی و در دور دستهای غربی، کوههای عراق به وضوح پیداست. جالب آن که در که در مناطق کوهستانی پاوه ، رومینگ خطوط مخابرات بیسیم کشور عراق فعال است و قبل از خارج شدن از سیستم رومینگ میبایستی…

گزارش برنامه صعود به قله الوند همدان 3450 متر تاریخ: اردیبهشت 1392 تعداد : 10 نفر وسیله نقلیه : 7 نفر با اتوبوس VIP و سه نفر سواری هوا: کاملا زمستانی همراه با بارش پیوسته برف و بادی با سرعت حدودا 50 کیلومتر بر ساعت با سرمای آزار دهنده در ساعت 24 روز چهارشنبه ( صفر روز پنجشنبه) با اتوبوس VIP از ترمینال غرب به سمت همدان حرکت نمودیم سه نفر از دوستان نیز با یک دستگاه پراید به صورت همزمان به راه افتادند. در ساعت 3.45 بامداد وارد ترمینال همدان شده و با تاکسی های کرایه زردرنگ به سمت میدان گنجنامه رفتیم. کرایه هر دستگاه به صورت دربستی ده هزار تومان است. در میدان گنجنامه و در هوای سرد آن کمی منتظر ماندیم تا سایر دوستان ( گروه سه نفره) که زودتر رسیده و در پارکی چادر زده بودند به ما ملحق شوند. باد شدید صبحگاهی همراه با سرمای گزنده از وضعیت ناخوشایند ارتفاعات خبر میداد پس از پیوستن دوستان و در ساعت 5 صبح به اتفاق سه کوهنورد کرجی که همزمان رسیده بودند(از گروه سایپا) به سمت پناهگاه میدان میشان به راه افتادیم. در میدان گنجنامه دو راه صعود وجود دارد که کمی بالاتر ، هردو به هم میرسند. یکی از آنها، راه آسفالته از زیر تله کابین و دیگری از راه پله پهن گوشه دیگر میدان شروع میشود. در ابتدای روشنایی روز به محلی رسیدیم که سمت چپمان باغ واردوگاهی مشتمل بر چند ساختمان در آن واقع است. از اینجا از دامنه سمت راست به سمت یال کوتاهی میرویم که راه ماشین روی خاکی نیز تا اینجا امتداد یافته است. ضمنا پناهگاه نیز از همینجا قابل رویت می باشد. در ساعت 6.30 وارد پناهگاه میشویم که کاملا مجهز، دارای آب فراوان، سرویس بهداشتی مناسب، فروشگاه و منظر زیبایی رو به شهر همدان و قله دائم برف است. در ساعت 7.45 پس از صرف صبحانه در شرایطی که بارش برف همراه با بادی تند شدت گرفته بود به قصد صعود قله الوند از پناهگاه خارج شدیم. خرابی هوا به حدی بود که هیچ گروهی به غیر گروه سایپا و ما برای صعود قله اقدام نکردند که البته گروه سایپا نیز از نیمه راه بازگشتند. در ابتدای راه پاکوب منتهی به قله، ساختمانهای دیگری نیز وجود دارد. در امتداد دره و از مسیر پاکوب واقع در سمت دره در مسیری مارپیچ ادامه داده و پس از عبور از قسمت های مسطح و سرسبز و در جوار نهری پر آب به ابتدای دشت صاف و گسترده ای میرسیم که به آن تخت نادر میگویند. قله الوند بر فراز دامنه سمت چپ این دشت واقع است. دوستان کرجی از دامنه اقدام نموده اما گروه ما از راه پاکوب به سوی گردنه روبرو ادامه مسیر داد. لازم به توضیح است که در این مسیر تعدادی پایه فلزی بلند تابلوهای جهت نما وجود دارد که نوشته روی آنها پاک شده است. با ادامه مسیر در طول دشت (تخت نادر) به گردنه میرسیم که راه مالرویی به صورت تروارس در امتداد تعداد میله به سوی گردنه قله کلاغ لان میرود اما ما از روی…

گزارش صعود به قله شاهدژ(مرز استانهای ساری و سمنان) 2820 متر تاریخ: روزهای پنجشنبه و جمعه 19 و 20 اردیبهشت 92 تعداد :8 نفر هوا: ابری و مه آلود همراه با باران تا ارتفاع 2500 و آفتابی بالاتر از این تراز وسیله نقلیه: سواری شخصی پنجشنبه: امروز را عمدتا به قصد گشت و گذاری در خطه شمال و البته عمدتا به خاطر رسیدن به روستای بالاده-شب قبل از صعود- از ساعت 6 صبح به سمت جاده هراز حرکت نمودیم. تعدادمان 4 نفر است و باقی دوستان قرار است شبانه حرکت کرده و صبح روز جمعه به ما ملحق شوند. پس از صرف صبحانه در پلور و گشت و گذاری در ساحل محمود آباد و صرف نهار در رستوران اکبر جوجه ساری ، راهی جاده کیاسر شدیم. خروجی این جاده بین قائم شهر و ساری و دو کیلومتر مانده به شهر ساری ، به سمت جنوب و دارای تابلوی واضحی است. در ساعت 14.10 ابتدای خروجی بودیم. این جاده به سمت استان سمنان امتداد یافته، پس از عبور از رشته کوه البرز و از گردنه ای به ارتفاع 2060 متر دوشاخه مشود . شاخه سمت چپ آن به سوی دامغان و شاخه سمت راست آن به سمت فولاد محله، شهمیرزاد ، سنگسر و سمنان میرود. محل دو راهی خروجی ما برای رسیدن به بالاده، بعد از گردنه فوق و کمی قبل از دو راهی دامغان است. چنانچه ابتدای خروجی جاده کیاسر از جاده قائم شهر- ساری کیلومتر صفر فرض شود، کیلومتر کیاسر 75 و ابتدای دوراهی بالاده 115 می باشد. این دو راهی از سمت غری جاده منشعب شده و تابلوی بزرگی به دو زبان فارسی و انگلیسی رو به مسافرین ساری- سمنان در ابتدای آن قرار دارد و اسامی روستاهای واوسرنو، میر افضل و بالا ده روی آن درج شده است. این جاده شنی بود و قابلیت عبور تمامی ماشین های سواری را داراست. فاصله آن تا بالاده 15 کیلومتر بوده و کمی قبل از روستا در محل دو راهی جاده ای به سمت راست می رود. مسیر ما کماکان مستقیم است که از نهر آبی نیز عبور مینماید. در این دو راهی این کارگاه بلوک زنی نیز قرار دارد. در ساعت 17.15 به روستا رسیده و قبل از هرگونه اقدام برای برپایی چادر، با پرس و جو از اهالی کم تعداد روستا (البته در این فصل از سال) به مسجد محل هدایت میشویم. پس از اسکان در مسجد بزرگ محل که دارای سرویس بهداشتی و لوله آب آشامیدنی در مجاورت آن است، آشنایی به سراغمان می آید و با خونگرمی و اصرار فراوان، ما را به منزل خود دعوت مینماید. شب را در منزل دوستمان به سر برده و صبح روز بعد صبحانه را با دوستانی که از تهران و از طریق جاده سمنان- شهمیرزاد-کیاسر به ما ملحق میشوند، صرف مینماییم. روز جمعه: در ساعت 7.30 پس از صرف صبحانه و اخذ راهنمایی های لازم با جهت عمومی جنوب به شمال از روستا خارج میشویم. مسیر ما در ابتدا از طریق جاده خاکی بالای روستا بوده ولی پس از طی مسافتی، این جاده به یک دو راهی به طرفین(چپ…

گزارش صعود به قله گلستان کوه خوانسار به ارتفاع 3454 متر تاریخ صعود : 5 و 6 اردیبهشت 92 تعداد: 5 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: آفتابی و معتدل در ساعت 5.15 صبح روز پنجشنبه پنجم اردیبهشت با یک دستگاه سواری از تهران حرکت کردیم. پس از صرف صبحانه در رستوران مهتاب در اتوبان تهران- قم (23 کیلومتر مانده به شهر قم و سمت چپ جاده با یک خروجی از سمت راست) به راه خود به سمت گلپایگان و از طریق نزدیک ترین جاده (قم-دلیجان-اصفهان) ادامه میدهیم. حدود 35 کیلومتر بعد از دلیجان از دوراهی موته (سمت راست به سوی غرب) از جاده اصلی خارج میشویم. این جاده آسفالته کم ترافیک و در انتها دو خطه می باشد. با عبور از شهر های کوچک موته و گلشهر به گوگد ( 5 کیلومتر مانده به گلپایگان) میرسیم که شهر کوچکی است در ابتدای ورودی گوگد ارک تاریخی گوگد که در سالهای اخیر به یک هتل سه ستاره تبدیل شده است نمایان می گردد. در ساعت 10.30 وارد ارگ شده و پس از انجام تشریفات پذیرش و تحویل گرفتن اتاقها، وسایل اضافی خود را در همانجا باقی گذاشته و راهی محل صعود شدیم. پس از عبور از شهر های زیبا و آرام گلپایگان و خوانسار( یا صحیح تر خونسار به معنی چشمه سار) به سمت شهر کوچک دامنه ادامه مسیر دادیم. شهر دامنه پای صعود قله دالانکوه می باشد که قله مناسبی برای صعود به ویژه در خرداد ماه و اوایل تیرماه بوده و روستای آنالوجه- از توابع دامنه- محل ابتدای صعود آن است. پانزده کیلومتر پس از خوانسار و با عبور از سد های کوچک و روستای "سنگ سفید" در سمت راست جاده به پارکینگ و تفرجگاهی بزرگ می رسیم که ابتدای آن نگهبانی پارکینگ بوده و از هر وسیله نقلیه سواری 40000 ریال به عنوان ورودی دریافت مینمایند و مطابق گزارشات صعود در سال 90 این عدد ده هزار ریال بوده است. افرادی تحت عنوان حافظان محیط زیست و لباس مخصوص، آموزش هایی به تازه واردین در جهت حفظ گونه های گیاهی متنوع منطقه از جمله لاله های واژگون میدهند. لازم به توضیح است که در سالهای اخیر، بازدید کنندگان از شدت علاقه (!!!!) به این گونه های گیاهی در دشت مجاور پارکینگ، اثری از آن باقی نگذاشته و فقط در ارتفاعات بالاتر می توان آن را مشاهده نمود. اخیر با فنس کشی، محدودیت هایی برای این بازدیدها در جهت تجدید حیات گونه های خاص منطقه بوجود آمده است. در ساعت 11.30 به محل پارکینگ رسیده و پانزده دقیقه بعد (11.45)با برداشتن کوله پشتی ها صعود خود را آغاز نمودیم. مسیر صعود از شمال به سمت جنوب و از نیمرخ شمالی قله است. چنانچه روبروی کوه ( رو به جنوب) بایستیم ، قله در سمت راست قرار دارد. بنابراین پس از رسیدن به خط الراس شرقی- غربی، یه سمت راست(غرب) رفته تا به قله برسیم. تا رسیدن به یال اصلی، مسیر از سه قسمت مختلف تشکیل می شود: 1-مسیر خاکی با پوشش گیاهی فراوان از جمله لاله های واژگون 2-مسیر میانی: سنگی با شیبی نسبتا تند 3-مسیر انتهایی: سنگی با…

صعود به قله برفخانه یزد (ارتفاع 4012 متر) تاریخ: پنجشنبه 29 فروردین 92 تعداد: 4 نفر هوا: صاف و معتدل در قالب یک گروه سه نفره در ساعت 21 روز چهارشنبه 28/1 با اتوبوس از ترمینال میدان آرژانتین به سمت یزد حرکت کرده و در ساعت 5.45 به ترمینال شهر یزد وارد شدیم. با یک دستگاه سواری کرایه زرد رنگ ترمینال و با عبور از شهر های یزد و تفت به روستای تزرجان رسیده و در میدان کوچکی که محل قرار بود به نفر چهارم (دوست یزدی) ملحق شده و با راهنمایی و وسیله نقلیه ایشان به سمت پای صعود حرکت نمودیم. در کنار آخرین خانه های مسکونی و در مجاورت باغ بادام، اتومبیل را پارک کرده و در ساعت 7.15 پس از تعویض لباسها صعود را آغاز نمودیم. مسیر به صورت پاکوب و مارپیچ ابتدا از دامنه سمت راست دره امتداد یافته و پس از عبور از کنار باغی به نام هفت صنوبر و سپس از کنار درختانی که یک چشمه کم آب (با لوله) در پای آن جاری است، به دامنه سمت چپ میرود. پس از طی سربالایی امتداد دره فوق به منطقه مسطحی میرسیم که پناهگاه قله برفخانه در آن واقع است در ساعت 9.35 به پناهگاه میرسیم این پناهگاه دارای دو ساختمان، یکی مسقف و با دیوارهای جانبی سنگی و دیگری در کنار آن، مسقف و سه طرف باز است. با توجه به عایق حرارتی سقف به نظر میرسد در آینده در این پناهگاه نیز دیوار چینی شود. پس از صرف صبحانه در کنار انبوه کوهنوردانی که از تهران و یزد آمده بودند در ساعت 10.05 به سوی قله عازم شدیم. قله برفخانه از محل پناهگاه تماما دیواره ای و دارای منظره ای زیباست که بنا به گفته دوستان،یکی از دهلیز های دیواره در فصل تابستان به عنوان مسیر صعود مورد استفاده قرار میگیرد. مسیر صعود ما در ابتدا ، تمام به صورت تراورس از دامنه های سمت چپ قله شروع میشود. این مسیر کمی طولانی بود و تقریبا در یک نیم داره کامل (180 درجه) قله را دور زده و با شیبی ملایم ارتفاع میگیرد. پس از طی نمودن تعداد زیادی خط القعر (دره های کم عمق) و یال کوتاه به صورت تراورس، بالاخره به جای مناسبی میرسیم که دره بعدی آن عمیق است بالای همین قسمت مسطح و رو به قله برفخانه، دهلیزی قرار دارد که مسیر صعود ماست. پس از طی مسیر تراورسه کوتاهی همراه با شیبی ملایم رو به بالا به ابتدای دهلیز میرسیم. این دهلیز دارای مسیری مرکب از قسمتهای سنگی و برفچالی (البته در این فصل) بودکه که قسمت های سنگی آن، آشنایی کوهنورد را به فنون اولیه سنگ نوردی و قسمت های برفچالی که پر شیب و یخ زده هست، دقت و توانایی عبور کوهنورد از آن را می طلبد. بدون آشنایی به فنون سنگ نوردی و یخ نوردی (ساده) عبور از این دهلیز خطر ناک است. لازم به توضیح است که از بین کلیه کوهنوردان حاضر در پای دهلیز فقط گروه 4 نفره ما و یک گروه سه نفره از یزد حاضر به ادامه مسیر شده و بقیه…

گزارش برنامه پیمایش نوا به دریاچه ساهون و صعود به قله لهرک (3897 متر) تاریخ صعود: 25-26 خرداد 91 هوا: نیمه ابری و معتدل (شب سرد) تعداد: 8 نفر تهران و یک نفر آمل وسیله نقلیه : ون   ساعت 5 صبح روز پنجشنبه با یک دستگاه ون از تهران حرکت نموده و از مسیر جاده هراز به روستای زیبای نوا رفتیم. دوراهی جاده این روستا در منطقه ای به نام پل مون بعد از پلور و آب اسک واقع بوده و از طریق جاده ای آسفالته به نوا می رسد. در ساعت 8 صبح از کنار کارخانه آب معدنی با کوله پشتی حاوی چادر وسایر ملزومات از سمت چپ رودخانه به راه افتاده و پس از عبور از بیشه زار از دامنه سمت چپ و از طریق راهی مالرو به صعود خود ادامه دادیم. در ساعت 9.15 کنار چشمه ای کم آب صبحانه صرف نمودیم. در ساعت 10.45 مجددا از همان دامنه به بالا رفتیم و کمی بعد به دشت پهنی رسیدیم که در وسط آن یالی کوتاه (هم به لحاظ طول و هم به لحاظ ارتفاع) قرار داشت. از مسیر جاده خاکی رو به سوی شمال و به سمت گردنه حرکت نموده و در ساعت 14.30 به گردنه ای رسیدیم که در قسمت غربی آن قله لهرک واقع می باشد. پس از عبور از آن و کمی پایین تراز گردنه و در کنار آبگیری کوچک و چشمه ای روان در دوطرف ، چادرها را برپا نموده، گروهی از دوستان به سمت دریاچه که کمی جلوتر در ابتدای دره ای منشعب از دره اصلی به سمت چپ  واقع است به راه افتاده و پس از حدود 2.5 ساعت مجددا به چادر برمیگردند. دو سه وسیله نقلیه از جمله یک دستگاه سمند نیز از سمت جاده فیروزکوه به اینجا آمده و به آن طرف گرده (مراتع انجی و هلزم) سرازیر شدند. قله هلزم بین دو قله پاشوره و لهرک واقع بوده و از هر دو بلندتر می باشد. ساعت 7 صبح روز بعد از دامنه غربی به سمت قله لهرک صعود نموده و پس از رسیدن به خط الراس به سمت راست ادامه مسیر دادیم. درساعت 10.30 بر بلندای قله لهرک بودیم که مناظر زیبایی از قله دماوند، رشته کوه دوبرار از نزدیک و سایر قلل البرز مرکزی و شرقی در دور دست در مقابلمان بود. از آنجا مجددا به سمت چادرها برگشته و پس از جمع آوری آنها راه بازگشت را در پیش گرفتیم. در ساعت 15 کنار کارخانه آب معدنی نوا سوار ماشین شده و به تهران بازگشتیم.

گزارش صعود به قله شهباز ( به ارتفاع 3350 متر) تعداد: 15 نفر وسیله نقلیه: شخصی تاریخ : 31 فروردین و 1 اردیبهشت سال 91 هوا: نیمه ابری عصر روز پنجشنبه با چند دستگاه اتومبیل سواری به صورت جداگانه از تهران به سمت شهر اراک به راه افتادیم.راهی سه ساعت و نیمه که همگی شب جمعه در ساختمانی که قبلا هماهنگ شده بود شام خورده و استراحت نمودیم . روز جمعه با یک دستگاه مینی بوس که قبلا توسط دوستمان در اراک، کرایه شده بود به سمت شازند به راه فتادیم. ساعت حرکت 6.20 صبح و زمان رسیدن به پای صعود ساعت 7 بوده است. راهی آسفالته از منتهی الیه شرقی شهر و با عبور از زیر پل راه آهن به سمت روستای نور آباد می رود. درست در ابتدا و بالا دست ده از راه آسفالته جدا شده و راه خاکی را به سمت چشمه بسیار پر آب فصلی می رود ادامه میدهیم. در حدود 500 متر جلوتر به این چشمه که رود کوچکی را به راه می اندازد و از زیر تخته سنگی بزرگ جاری می شود رسیده و پس از گرفتن چند عکس در ساعت 7.15 صبح از راهی خاکی و جیپ رو، راه صعود به سمت قله شهباز را که در قسمت جنوبی چشمه دیده میشود، در پیش میگیریم. مسیر صعود از دو قسمت تشکیل می شود: 1-قسمت اول از یالی خاکی و سپس سنگی با شیب نه چندان زیاد، عمدتا در مسیری سنگلاخی مارا به پناهگاه می برد (ساعت 9.45) 2-قسمت دوم قله یکپارچه سنگی با شیبی تند(متوسط 45 درجه) تا قله ادامه دارد در ساعت 10.30پس از استراحت و صرف میوه و تنقلات در پناهگاه از یال سمت راستی صعود را ادامه میدهیم. قسمت های کوچکی از این مسیر و بویژه قسمت های انتهایی آن نیازمند آشنایی مختصر و ابتدایی با سنگ نوردی است در صورت احتیاط، نیازمند به استفاده از طناب نبوده وکم خطر است. اما بهتر است برای طول آخر با راتفاع تقریبی 20 متر و البته طولی بیشتر از این طناب استفاده نمود. در ساعت 12.45 به قله رسیده و بلافاصله به دلیل کمبود جا به سمت پایین اما نه از طریق یال صعود بلکه از دره پر شیب زیر قله حرکت نمودیم. در ساعت 14.30 به پناهگاه رسیده و پس از کمی استراحت و عکس گرفتن به سمت مقصد(چشمه) حرکت نمودیم . در ساعت 16.15 پای مینی بوس رسیده و در ساعت 17.30 به محل اسکان شب گذشته در اراک وارد شدیم. پس از صرف نهار در ساعت 18 به سمت تهران به راه افتادیم و همگی حد فاصل ساعت 22 تا 22.30 به منزلهایمان در تهران رسیدیم *در این فصل مسیر پوشیده از گلهای لاله و لاله واژگون می باشد *هزینه رفت و برگشت با مینی بوس جمعا 80 هزار تومان شده است. *شام و نهار و صبحانه مهمان شرکت محترم معدنی املاح ایران بودیم .

گزارش برنامه جنگل پیمایی به مقصد گزنا سرا (ارتفاع 2200 متر) تعداد: 13 نفر تاریخ : پنجشنبه و جمعه 18-19 اسفند ماه سال 90 هوا: روز صعود نیمه ابری و برفی، روز دوم صاف و آفتابی وسیله نقلیه از آمل: مینی بوس   غروب روز چهارشنبه 17 اسفند به سمت شهر آمل حرکت کرده و شب را در خانه میزبان به سر بردیم. صبح روز پنجشنبه حدود ساعت 6.30 با یک دستگاه مینی بوس به سمت روستای واز منشب از بخش چمستان نور به راه افتادیم. پس از عبور از روستای واز مقداری در جاده جنگلی، سواره رفتیم تا نقطه ای که به دلیل برف سنگین مسیر،ادامه آن مسیر نشد. با کوله پشتی های حاوی وسایل لازم یک برنامه زمستانی از ساعت 8 صبح در امتداد جاده آسفالته، با پای پیاده ادامه مسیر دادیم. ساعتی بعد به نقطه ای رسیدیم که محلی ها به آن دارنا میگویند که تابلوی محیط زیست در کنار جاده نصب شده است. در این مکان صبحانه میخوریم . درست زیر تابلو داخل دره و حدود 50 متر پایین تر چشمه آبی وجود دارد. در ساعت 9.30 در امتداد جاده به سمت روستا به راه میفتیم. کم کم ضخامت برف روی جاده ، زیاده شده و مارا در خود فرو برده و مانع از حرکت روان ما می شود. هوا نیز تدریجا مه آلود شده و نم نم برف شروع به باریدن میکند. پس از حدود سه ساعت و نیم راهپیمایی در مسیر جاده پهن و شن ریزی شده به زیر روستای نوجمه(نوجامه به معنی جامه نو) میرسیم راهی از سمت راست رو به بالا به سوی روستا می رود که تماما زیر برف است. راه مستقیم خود را در جاده اصلی ادامه میدهیم. کمی بعد اندکی سرازیر شده و پس از عبور از دره ای که آب در آن جاری است مجددا رو به بالا یرویم. نهایتا در ساعت 14 به ابتدای روستای گزنا سرا که بزرگ ، طولانی و ییلاقی است وارد میشویم. هوا کاملا مه آلود بوده و نم نم برف همراه با وزش باد جریان داردو به علت در دست نداشتن دقیق آدرس منزلی که کلید آن را به برای محل شب مانی به همراه داشتیم ناگزیر از اعزام یک گروه تجسس 4 نفره و اسکان موقت همنوردان در ساختمانی نیمه کاره و در دست ساخت شدیم. افراد اعزامی در انتهای راه روستا، آنجا که دیگر سرازیر می شود، در سمت جنوب آن شعبه نفتی و در سمت شمال آن قبرستان و آنتن تقویت کننده موبایل وجود دارد موفق میشوند با صاحبخانه در شهر آمل تماس برقرار کرده و پس از دو ساعت جست وجو در هوای شدیدا مه آلود و برفی ویلای مورد نظر را پیدا نموده و سپس گروه را در ساعت 17.45 به آنجا برسانند. روز دوم در هوایی صاف و آفتابی ساعت 9 صبح به سمت روستای واز حرکت نمودیم و پس از 4 ساعت در ساعت 13 بالاتر از روستای واز-جایی که امکان بالا آمدن مینی بوس فراهم بود - رسیده و سوار ماشین شدیم. از آنجا به آمل رفته و سوار بر ماشین های شخصی به…

گزارش برنامه صعود به قله شاهدار کوه به ارتفاع 3260 و بازدید از چشمه باداب سورت(برنامه کوهنوردی-گلگشت) تاریخ: عصر پنجشنبه 90/06/23 الی غروب جمعه 90/06/25 تعداد: 11 نفر هوا: خوب و خنک وسیله نقلیه شخصی چهارشنبه: پس از رسیدن به شهر دامغان ، شب را در مهمانسرای ایرانگردی و جهانگردی شهر دامغان اقامت نمودیم پنجشنبه: ساعت 5.45 صبح سوار مینی بوسی شدیم که قبلا توسط یکی از کوهنوردان دامغانی که راهنمایی مارا نیز تقبل کرده بود و در مسیر جاده آسفالته دامغان به ساری به راه افتادیم. پس از طی مسافتی پس از خروج از شهر به دو راهی رسیدیم که مسیر مستقیم به سمت روستای بادله و دامنه قله های شاهدار کوه و بادله و مسیر سمت چپ به سمت ساری میرود. کمی بعد جاده آسفالته مخروبه و سپس خاکی میشود. قبل از روستای بادله در دامنه غربی قله پهن بادله، راه خاکی دیگری از سمت چپ پس از طی مسیری دردشت و چند پیچ و تاب به پای قله شاهدارکوه- در دامنه شرقی آن میرسد. در این مکان ، اتاقکی که قابل سکونت، آب لوله کشی به سرویس بهداشتی، آب آشامیدنی و باغی در مجاورت اتاقک قرار دارد. ظاهرا ساکنین این مکان به تازگی از آنجا رفته بودند. در این مکان مناسب صبحانه را صرف نموده و در ساعت 9 به سمت گردنه شمالی قله که کاملا پیداست حرکت مینماییم. این قله سنگی است و صعود به آن احتیاط لازم را میطلبد. پس از رسیدن به گردنه به سمت چپ-جنوب- از شیبی کاملا سنگی و قابل صعود مسیر خود را ادامه میدهیم. در ساعت 11.40 به قله اصلی(اولی) و ساعت 12 به سومین قله به ارتفاع 3154 متر میرسیم. مناظر اطراف بسیار زیباست و قطعا در فصل بهار هوش از سر انسان میبرد. کمی بعد از همان قله سوم مستقیما به سمت گردنه مذکور سرازیر شده و سپس راه اتاقک را در پیش میگیریم. پس از صرف چایی به بالای تپه که مینی بوسمان پارک شده میرویم و به سمت دامغان حرکت میکنیم . سر راه در تقاطع گفته شده بازدیدی از چشمه علی که در محل همان تقاطع است مینمایی. شب را به منظور بازدید فردایمان از چشمه های باداب سورت در مهمانسرا استراحت مینماییم. جمعه: صبح زود پس از صرف صبحانه مجددا به همان محل تقاطع و چشمه علی رفته، این بار از سمت چپ به سوی ساری میرویم. ساعتی بعد به جاده اصلی سمنان-ساری متصل شده و رو به شمال (سمت راست) ادامه مسیر میدهیم. در این راه و قبل از رسیدن به کیاسر راهی به سمت راست جدا شده و به سوی روستای مالخواست و چشمه های باداب سورت، ابتدا آسفالته و سپس شنی و بعد خاکی ادامه میابد در طول مسیر تابلوها و نشانه ها مارا به سمت چشمه های زیبا و عجیب باداب سورت هدایت میکند پس از بازدید از همان راه بازگشته و از مسیر فولاد محله و شهمیرزاد به سمنان و سپس تهران میرسیم (به کروکی پیوست توجه شود)