گزارش برنامه

گزارش برنامه صعود به قله لوارک به ارتفاع  3571 متر رفت: روستای رندون بازگشت : شهرستانک تاریخ: پنجشنبه 15 مهر ماه سال 95 تعداد: 13 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: معتدل همراه با کمی باد بر روی یال اصلی در ساعت 4.40 صبح از شرق تهران (میدان صدم نارمک) سوار مینی بوس شده و در طول مسیر سایر دوستان را سوار کردیم . به دلیل کمی اتلاف وقت در جست و جوی محل استقرار دوستان با کمی تاخیر به روستای رندون رسیدیم. مسیر ما جاده امام زاده داوود بوده است. بعداز سولقان و دو راهی سنگان و کمی قبل از مارپیچ های امام زاده داوود در گوشه چپ یک پیچ راستگرد تابلوی روستا ما را به جاده باریک آسفالته ای هدایت میکند که در ابتدا سرازیر می شود. پس از ورود به روستا، جاده مستقیما به سمت روستای تالون امتداد می یابد ( رو به بالا) اما ما از سمت راست به روس داخل روستا سرازیر می شویم. در اولین دو راهی، راه اصلی و مستقیم را ادامه میدهیم اما کمی بعد از سمت راست، راهی با شیب تند سرازیر شده  و در گردش به چپ در انتها، بن بست می شود که آغاز مسیر کاملا مشخص آبشار رندان است. و در ساعت 6.20 از این نقطه صعودمان را آغاز میکنیم. مسیر ما ، راهی پاکوب در امتداد دره ای باریک و آب دار( در این فصل مقدار آن کم است) و در میان باغات می باشد. درادامه، راهی از سمت راست پس از عبور از پلی چوبی منشعب می شود که از طرف دیگر دره به همان آبشاری میرسد که مقصد ماست. ما راه مستقیم را ادامه میدهیم. در ساعت 7 صبح به آبشار رسیده و پس از کمی عکاسی از همان راه پاکوب به راه خود ادامه میدهیم. کمی جلوتر از دامنه سمت راست دره با شیبی نسبتا تند و با افزایش ارتفاع قابل توجهی رو به بالا رفته و بر روی یال قرار میگیریم. به نظر میرسد که از آب دور شده ایم اما همین راه در دامنه سمت چپ دره بعدی به صورت تراورس به کف دره می رسد. در ساعت 9.05  در انتهای دره و پایین یال پر شیب صعود  که از میان دو دره باریک به سمت یال اصلی منتهی به قله میرود، به مدت 45 دقیقه به همراه صرف صبحانه استراحت نمودیم. پس از پر کردن ظرفهای آب در ساعت 9.50 به راه افتادیم. ابتدای یال با صخره شروع میشود، در طول مسیر نیز سه قسمت صخره ای کوتاه داریم که از کناره ها قابل عبورند و در انتها- یعنی سر یال - صخره ای بزرگتر انتظارمان را میکشد. دهلیزی باریک اما با شیبی تند ( نزدیک به عمود) در قسمت غربی و مسیری سنگریزه ای در میان دهلیزی پهن تر ، با شیب کمتر و البته طولانی تر در قسمت جنوبی قرار دارد. ما از اولی بالا رفته و در بازگشت از دومی پایین آمدیم. به اعتقاد اغلب دوستان مسیر غربی بهتر است. در ساعت 13 به بالای این صخره رسیدیم. 4 نفر در پایین و یکنفر در بالای صخره از…

گزارش برنامه صعود به قله ساکان به ارتفاع 3317 متر تعداد : 17 نفر تاریخ : جمعه 19 شهریور سال 95 وسیله نقلیه : شخصی هوا: نیمه ابری و خنک در ارتفاعات قرارمان ساعت 5.30 در ابتدای سرازیری گردنه قوچک بودکه با تاخیر 15 دقیقه ای 3 نفر از دوستان در ساعت 5.45 به سمت افجه راه افتادیم. در یک روز شلوغ و مملو از گروه های کوهنوردی به زحمت، ماشین ها را نزدیک رودخانه (ابتدای مسیر صعود) پارک نموده و در ساعت 6.30 صبح راه صعود را در پیش گرفتیم. پس از عبور از کنار باغات واقع بر روی گرده میان دو دره مجاور و در ابتدای مارپیچ های جیپ رو به سمت دشت هویج،  از راه انشعابی و تروارسه سمت چپ به سمت دره رفته و پس از عبور از آن در سمت مقابل از طریق راه مالرو رو به بالا رفتیم. در ساعت 8.25 زیر درختان گردو صبحانه را صرف نموده و در ساعت 9.10 مجددا به صعود خود از راه پاکوب گوشه سمت چپ شیب روبرو ادامه دادیم. در سمت راست این شیب آبشار بلندی قرار دارد و راه دیگر صعود به قله ساکان ( و ایضا آتشکوه) در کنار آن پیداست. پس از طی نمودن شیب اولیه به جای مسطحی میرسیم که دامداران در کنار آن چادر زده اند. راه زمستانی صعود به قله ، کمی در سمت راست این راه و با فاصله از شیب بهمن گیر می باشد. به صورت C  ابتدا کمی به سمت چپ و سپس به سمت راست رفتیم تا در ساعت 10.50 و پس از دو مرحله استراحت به روی یال اصلی به ارتفاع 3260 متر رسیدیم. در اینجا راه قله آتشکوه ار سمت راست و رو به شمال از مسیر رو به جنوب قله ساکان جدا میشود. پس از کمی تقلیل ارتفاع و سپس از طریق راه پاکوب واقع در دامنه غربی یال در ساعت 11.30 به قله ساکان میرسیم. گروه های دیگری نیز پس از ما به قله رسیدند. پس از کمی استراحت در هوایی مطبوع بر روی قله در ساعت 12.10 از قله سرازیر شده در ساعت 14 به همان دره و در ساعت 15.30 به کنار ماشین ها رسیدیم و سپس عازم تهران شدیم. *سایر توضیحات: *کمی پس از دره در زیر یک درخت گردو که نهر آب منشعب از دره از کنار آن عبور میکرد نهار مختصری خوردیم. *متصرف اراضی بالای دره و مالک باغ موسوم به گردو، معترض جدی حضور کوهنوردان در قسمت سایه زیر درختان گردو بود! *تاوان تاخیر کنندگان در قرار صبحگاهی، دعوت سایرین به هویج بستی ، شاتوت بستی و ... بود *پس از صرف صبحانه دو گروه از همراهان- جمعا پنج نفر- بازگشتند * از دشت هویج و راه کنار و بالای آبشار نیز میتوان به مسیر اصلی قله متصل شد  

گزارش برنامه صعود به قله سه شاخ جوپار کرمان ارتفاع : تابلوی روی قله  4135 و جی پی اس گروه :4153 متر تاریخ 23-24 تیر ماه 95 تعداد: 9 نفر( 4نفر خانم) وسیله نقلیه: رفت از تهران به کرمان قطار ساعت 19 روز سه شنبه 22 تیرماه، حد فاصل کرمان به ماهان تاکسی های زرد محوطه راه آهن( هر ماشین به مبلغ سی هزار تومان) ، وانت نیسان از ماهان به ابتدای مسیل و پای صعود و برگشت صد و سی هزار تومان، برگشت از ماهان به کرمان با آژانس هر ماشین 25 هزار تومان و بازگشت از کرمان به تهران: کوپه های چهار نفره قطار شرکت ماهان که به علت تاخیر گروه به اتوبوس ساعت 22 شرکت سیر و سفر منتهی شد هوا: صاف، آفتابی و گرم، گردنه بالای جان پناه دوم( به هنگام صرف صبحانه) ، همراه با باد نسبتا سرد، سایر ارتفاعات حتی قله خنک زمین: خشک و در قسمت های کوچکی در دور دست لکه های برف آب: بی آبی کامل به جز نهر آب کوچک در قسمت پایین دست پناهگاه اول و قسمت شمال شرقی آن سایر موارد: همراهی یک نفر راهنمای خوب و مودب به نام آقای دوریشی اهل ماهان و ساکن کرمان به شماره تلفن 09390885160 مقدمه: متاسفانه آنچه که در گزارشات برنامه ، در دسترس عموم کوهنوردان قرار گرفته و بعضا ملاک اولیه برنامه ریزی ایشان میگردد فاقد یک نکته اساسی و مهم است، توان فنی، جسمی و روحی گروه صعود کننده و همین نکته ممکن است موجب بروز عواقب غیر قابل جبرانی گردد. در مورد قله سه شاخ جوپار میبایستی تاکید نمایم که گروه میبایستی دارای سرپرست قوی، راهنمای مجرب ، کم تعداد و دارای توانیی های فنی، جسمی و روحی مناسب این قله باشد. اغلب قسمت های این مسیر صخره ای و پرتگاهی است که هر کدام نام خاصی را یدک میکشند. "دیواره راهروی رجب" ، "تنگه خرپران" و " قیف مصیبت" اما برای قسمت های صخره ای و طولانی بالای " قیف مصیبت" نامی گذاشته نشده و این تصور غلط را به گروههای تازه وارد به منطقه میدهد که بعد از این قیف ماجرا تمام شده است! و اما متن گزارش: قطار ساعت 19 روز سه شنبه با 50 دقیقه تاخیر سوارمان کرد و با تاخیری بیشتر در ساعت 11 صبح روز چهارشنبه به کرمان رسید. دوست خوب و جدیدمان آقای طیاری و از کوهنوردان خوب کرمانی به ایستگاه راه آهن آمده و هماهنگی لازم را برای کرایه دربستی تاکسی تا ماهان به عمل آورند. همچنین ماشین خودشان را نیز جهت سوار کردن من (سرپرست برنامه سید علی اصغر ملک) و یکی دو نفر از دوستان را به همراه آوردند. روبروی ساختمان تامین اجتماعی ماهان، رستوران باغ سنتی و کوچکی هست که با هماهنگی قبلی آقای درویشی به آنجا رفتیم و نهار را با غذاهای خوشمزه و با کیفیت آنجا صرف نمودیم. در ساعت 14.30 سوار نیسانی شدیم که آنهم توسط آقای درویشی هماهنگ شده بود. قسمتی را در جاده آسفالته و بیشتر از آن را در جاده خاکی تا ابتدای مسیل قنات باغستان رفته و در ساعت 15.15 به ابتدای…

گزارش برنامه صعود به قله شاهانکوه به ارتفاع 4045 متر تاریخ : 16-17-18 تیرماه(چهارشنبه تا جمعه) تعداد : 12 نفر وسیله نقلیه :شخصی(تا شهر مبدا) و مینی بوس کرایه(تا پای صعود-چشمه عرب) هوا :معتدل و در پایین دست کمی گرم زمین : خشک و در تنگه ها برفچال سفت به منظور پیشگیری از برخورد با ترافیک ویژه ایام عید فطر و هم چنین پرهیز از هوای گرم در ساعت 6.30 روز چهارشنبه با سه دستگاه سواری از شرق تهران به سمت اتوبان قم حرکت نمودیم(البته ماشین چهارم حامل دو نفر در مبدا به ما ملحق شدند شهر مبدا که در واقع مقصد روز اول ما بود شهر "داران" مرکز شهرستان فریدن می باشد. گرچه نزدیک ترین شهر به پای صعود فریدونشهر است ولی به دلیل آن که جای مناسبی برای اسکان دو شب در شهر داران نصیبمان شده بود، از مسیر قم-دلیجان-دو راهی موته-گلپایگان-خوانسار-دامنه به شهر داران رسیده و شب اول را در منزل ویلایی استیجاری که متعلق به خانواده ای بوده است سپری نمودیم لازم به ذکر است که صبحانه روز چهارشنبه را در رستوران مهتاب(24 کیلومتری قم) و ناهار همان روز را در رستوران حقیقت شماره دو شهر گلپایگان صرف نمودیم. با توجه به اتلاف وقت در مسیر و تا حدودی ترافیک سبک در ساعت 16:00به محل و خانه مورد نظر رسیدیم. روز دوم(پنجشنبه) ساعت بیدار باش: 5 صبح؛ ساعت حرکت 5.50دقیقه؛ وسیله نقلیه: مینی بوس کرایه بنز پس از طی حدود بیست کیلومتر به سمت الیگودرز از طریق دوربرگردان چپ گرد راهی فریدونشهر شده و پس از طی کردن بلوار اصلی شهر تا انتها با گردش به سمت چپ(جنوب) مسیر روستاهای سیبک، نهضت آباد و سپس سرداب سفلی را در پیش گرفتیم. بین راه آسفالته سرداب پایین(سفلی) به سرداب بالا(علیا) کارگاه بزرگ سد سیلابی و هرزآبی سرداب قرار دارد. سر یک پیچ واقع در کنار یک دهانه پل و بین دو قسمت کارگاه، راهی خاکی و باریک به سمت دره سمت راست میرود. این راه کم عرض را تا انتها میرویم که چادر دامداران، یک چشمه، چند مقبره بزرگ سنگی و چند اصله درخت بید نشانه آن است. در ساعت 7.30به این نقطه که ارتفاع آن 2800متر است رسیده و پس از صرف صبحانه و پر کردن ظرفهای آب، درساعت 8.10از طریق راهی پاکوب و عریض با جهت جنوب شرقی-شمالی غربی به سمت پای صعود به راه افتادیم. این مسیر تراورسه را تا ساعت 8.50تا ابتدای شیب اصلی دامنه کوه طی نمودیم. مسیر پوشیده از گیاهان بلند و تیغ دار و تا حدی آزار دهنده بود. دامنه سنگلاخی و پر از تیغ را با شیبی که تدریجا افزایش یافته در مسیری که با نماد 3نمایش داده شده تا روی گرده رفتیم و در آنجا متوجه شدیم که به دلیل پرتگاهی بودن رخ شمالی گروه به صورت سرتاسری امکان ورود به تنگه و ادامه آن تا گردنه را نداریم به ناچار گرده را رو به جهت غرب صعود نمودیم. تا این که در قسمتی از گرده که فاصله کمی تا گردنه داشت با بن بست صخره مواجه شدیم. طول مزاحم برای عبور از گرده کمتر از یک طول…

گزارش برنامه صعود به قله سات به ارتفاع 4016 متر تاریخ : پنجشنبه و جمعه 27-28 خرداد 95 تعداد : 6 نفر وسیله نقلیه : شخصی هوا : نیمه ابری متمایل به بارندگی و معتدل زمین : خشک (به جز دره ها و هنگام ورود به خط الراس) به جز کوه های مرتفع محدوده جنوبی دره حصارچال علم کوه و دره سه هزار که مرز مشترک با دره طالقان بوده و مبدأ صعود آن روستای پراچان طالقان می باشد. (شامل گردونکوه، لشگرک ها، میش چال و ...)، دو قله مرتفع دیگر نیز از روستاهای طالقان قابل صعود است که معتبرترین آن قله شاه البرز به ارتفاع 4250 متر است که پای صعود آن روستای زیبا و ییلاقی حسن جون می باشد. و اما دومین قله منطقه، قله سنگین سات به ارتفاع 4016متر است که از مسیرهای متنوعی قابل صعود است. (روستاهای جزینان، کرکبود، نَویز و...) در ساعت 4.15 صبح روز پنجشنبه با دو دستگاه ماشین سواری از منتهی الیه غرب تهران به سمت قزوین حرکت کردیم. بعد از کارخانه سیمان آبیک، از دوراهی طالقان خارج شده و پس از عبور از زیاران و گردنه ابراهیم آباد به سمت دره بزرگ و آباد و سرسبز طالقان سرازیر شدیم. در ساعت 6.15 به مرکز طالقان (شهرک)رسیدیم که روخانه پر آب و خروشانی از زیر پل ابتدای ورود به آن جریان دارد. قبل از رسیدن به این پل، پمپ بنزین شهرک و بعد از آن و در گوشه سمت راست اولین میدان، سرویس بهداشتی عمومی واقع است. کمی جلوتر خیابان اصلی دو شاخه می شود و ما راه مستقیم (سمت راست) را ادامه می دهیم. در ساعت 6.30 به روستای کنار جاده منگولان ( Mangoolan ) می رسیم که به دلیل فقدان تابلوی مشخص، چنانچه از آن رد شدید کمی جلوتر جاده اصلی تمام شده و باریک می گردد راهی باریک و آسفالته رو به بالا از سمت چپ جاده اصلی در روستای منگولان جدا شده و به سمت روستای نَویز می رود. این راه کمی بالاتر دو شاخه شده و ما از سمت چپ رفته، پس از عبور از جلوی دانشگاه آزاد در حال تأسیس طالقان، وارد روستای نَویز می شویم. خیابان اصلی روستا را تا یک دوراهی ادامه می دهیم که تابلوی راهنمای زیبائی نیز در محل دوراهی قرار دارد. به سمت راست رفته و بلافاصله در دوراهی بعدی به سمت چپ و یک راه فرعی می رویم. در انتهای این راه و در واقع روستا، چهار دیواری بزرگی است که راه خاکی آن را از سمت چپ دور زده و رو به سوی پای کوه می رویم. در ابتدای شیب صعود، جاده خاکی تمام شده و محل مناسبی برای پارک ماشین ها وجود دارد. فاصله زمانی منگولان تا محل پارک ماشین ها فقط پانزده دقیقه بوده و ما در ساعت 6.45 به محل پارکینگ می رسیم. ارتفاع پارکینگ 2210 متر است و ما رأس ساعت 7 صبح صعود را آغاز می کنیم. پس از بالارفتن از دو سه تپه ماهور از مسیر پاکوب به جای مسطحی می رسیم. انتهای این قسمت مسطح به یک دوراهی وارد می شویم راه سمت…

گزارش برنامه دشت لار  و قله الرم تاریخ :13-14-15 خرداد ماه 95 تعداد :19  نفر وسیله نقلیه :مینی بوس هوا :روز اول کمی بارندگی و روزهای بعدی نیمه ابری و صاف و شب ها سرد زمین :خشک در ساعت 4.50 از شرق تهران به سمت فشم و سپس گرمابدر حرکت نمودیم. در انتهای روستا و مجاور ساختمان محیط بانی با انسداد راه مواجه شدیم که فقط به عابرین پیاده اجازه عبور میدادند.پس از کمی معطلی تصمیم گرفتیم بارهای سنگین خود را بر دوش گرفته و به سمت گردنه خاتون بارگاه به راه بیفتیم. در ساعت 7.45  استارت زده و در ساعت 11.30 به گردنه رسیدیم. در بین راه نیز حدود نیم ساعت برای صبحانه وقت گذاشتیم. پس از کمی استراحت بر روی گردنه خاتون بارگاه به ارتفاع 3100  متر در امتداد همان جاده رو به سوی شرق سرازیر شدیم. این گردنه بر روی رشته اصلی البرز واقع بوده و خط تقسیم حوضه های آبریز دریاچه نمک و دریای کاسپین می باشد. با عبور از تنگه یونیزا به ابتدای دشت لار رسیدیم جایی که فاصله زیادی با رودخانه اصلی لار نداشته و محل اسکان دامداران در پای تپه مشرف به رودخانه بوده است. در همان مکان چادر ها را برپا نمودیم( به تعداد 5 تخته)قصد ما صعود به قله سینه زا در روز اول بوده است. اما به دلیل خستگی ناشی از کوله های سنگین، فقدان زمان لازم برای رفت و برگشت و از همه مهمتر هوای نامطلوب روی قله به همین مقدار کوهپیمایی بسنده کردیم. باقیمانده روز را به گشت و گذار در اطراف گذرانده و پس از استراحت شبانه،ساعت 6.30 روز جمعه از خواب بیدار شدیم. در ساعت7.50 حرکت خودرا به سمت قله الرم با ارتفاع تقریبی4000 متر و شاید کمتر آغاز نمودیم. پس از عبور از رودخانه پرآب و سرد لار به ابتدای دره سفیدآب وارد شدیم. فاصله زیاد این دشت و دره بزرگ و وسیع را تا آبشار سفیدآب طی نمودیم که امسال بسیار پرآب بود. کمی جلوتر از آبشار از لوله سرریز منبع آبی، ظرفهای آب را پرنمودیم. در ساعت 11.30 کنار آبشار سفیدآب بودیم. بخشی از زمان پیمایش صرف عبور از رودخانه لار ،نهر پرآب ادامه آبشار،عکاسی در مسیر و کندی حرکت گروه شده است. با توجه به زمان رسیدن به آبشار و مدت زمان مورد نیاز برای صعود قله الرم، تصمیم بر این شد که تا گردنه زیر قله که در مسیر صعود به قله چپکرو نیز هست بالا برویم. پس از عبور از کنار آبشار دوم به منطقه مسطحی رسیدیم که محل اسکان دامداران است در انتهای این قسمت مسطح راهی از سمت چپ(و پس از تنگه) رو به بالا به سمت گردنه قو می رود که مسیر کوهنوردان و گردشگران به سمت یالرود و بلده است. ما در امتداد دره سمت راست و از مسیر راه پاکوب کم عرضی به صعود خود ادامه دادیم که در ادامه، دره به دو شاخه تقسیم می شود و ما از روی یال وسط دو دره و در مسیر راه پاکوب تا گردنه میرویم. در ساعت 14  به گردنه می رسیم. برف قابل توجهی بر روی…

گزارش برنامه صعود به قله قدمگاه به ارتفاع ۳۵۸۱ متر تاریخ : جمعه 7 خرداد 95 تعداد : ۱۶ نفر وسیله نقلیه : مینی بوس بنز هوا :صاف-نیمه ابری-خنک زمین :خشک ساعت قرارمان ۴ صبح بوده ولی به دلایلی در ساعت ۶٫۳۰ از سه راه تهران پارس خارج شدیم و درساعت ۹٫۴۵ به گردنه گدوک در جاده فیروزکوه(تهران به قائم شهر) رسیدیم. حدود ۳۰  متر بعد از دور برگردان به سمت تهران و دقیقا در راس گردنه از جاده شن ریزی شده به سمت راست رفتیم. کمی جلوتر راه تاسیسات مخابراتی از سمت راست جدا شده و ما مستقیما( سمت چپ جاده) رو به بالا میرویم. بلافاصله کمی بعد یک راه خاکی دیگر از سمت راست جدا می شود و ما کماکان به راه خود در امتداد مستقیم و جاده شن ریزی شده ادامه میدهیم. آخرین دو راهی جایی است که راه سمت چپ (شن ریزی)سرازیر شده و با چند مارپیچ به سوی روستای شوراب در پایین دست امتداد میابد و ما راه سمت راست(خاکی)را انتخاب نموده و از مسیر بالاترین جاده قابل رویت به سوی شرق (یا صحیح تر شمال شرق) میرویم. پس از گذشت حدود ۴۰ دقیقه از گدوک از بالای چشمه ای عبور میکنیم که کمی جلوتر راهی به سمت چپ سرازیر شده و تا کنار چشمه میرود و تعدادی اتاقک دامداران در کنار آن قرار دارد که در این فصل مسکونی بوده است. دو نفر از همنوردان با ظرفهای خالی به سمت چشمه سرازیر شده و با ظرف پر دوباره سوار مینی بوس می شوند. راه را تا محل یک دوراهی ادامه دادیم که تابلویی بر سر راه، سمت چپ را “ماربَمِرد ” و سمت راست را “بالا چالمیش” نشان میدهد به سمت بالا چالمیش ادامه داده که البته در بعضی از قسمت های راه آن در شرایط فعلی و به دلیل باریکی و آب شستگی فقط ماشین هایی چون نیسان و مینی بوس بنز میتوانند از آن عبور کنند. پس از رسیدن به مرتع سرسبز بالا چالمیش که اتاقک دامداران و باریکه آبی نیز دارد، تا انتهای دشت رفته و بروی گردنه از مینی بوس پیاده می شویم. این نقطه ۲۸۲۵ متر ارتفاع دارد و بین دو قله قدمگاه در جنوب و اتابک در شمال واقع است. در آن طرف گردنه نیز روستای ” کَمرود” در پایین دست و چاشم در دوردست قراردارد که از روی قله قدمگاه قابل رویت است. قله مرتفع و سنگی “خرو نرو” و قله ” نیزوا” نیز به ترتیب از غرب به شرق دیده می شود ساعت رسیدن ما به این نقطه(گردنه)ساعت ۱۱٫۱۵ بوده است که البته نیم ساعت آن بابت اصلاح مسیر اشتباهی و آوردن آب از چشمه سر راه به نام “هلی او” اضافی بوده است. رو به جنوب و قله قدمگاه در روبروی ما، دره ای کم عمق در سمت راست و دره ای بزرگتر در سمت چپ دیده می شود. ما بین این دو دره، قسمت های صخره ای است که مستقیما به قله اول(غربی) قدمگاه ختم می شود. در ساعت ۱۱٫۳۰  از دامنه سرسبز مستقیما به زیر قسمت صخره ای رفتیم که از اینجا راهی…

گزارش برنامه صعود به قله پروانه به ارتفاع 3624 متر تاریخ : پنجشنبه 31 اردیبهشت سال 95 تعداد : 22  نفر وسیله نقلیه : شخصی هوا :به صورت متناوب باران،نیمه ابری و در انتها تگرگ زمین :خشک قرارمان پنج صبح پس از عوارضی بزرگراه پردیس بود که با کمی تاخیر در ساعت 5.15 با 7 دستگاه سواری به سمت جاده فیروزکوه به راه افتادیم. از یک بریدگی مجاور پمپ بنزین شهر گیلاوند رو به شمال و شهر دماوند تغییر جهت دادیم. وارد بلوار شهرداری و سپس امام خمینی شده و پس از پایان بلوار، امتداد آنرا که جاده آسفالته بود ادامه دادیم. کمی بعد به یک دو راهی رسیدیم. راه مستقیم به سوی دشتمزار می رفت و ما نیز TURN-U راستگرد را انتخاب کردیم که با یک تابلو بر سر دوراهی،راه تیزاب را نشان میداد. این راه در ادامه، خاکی شده و پس از عبوراز کف رودخانه، ماشین ها را در پارکینگی طبیعی در فضایی مشجر پارک نمودیم. چشمه آب گوارایی نیز در اینجا وجود دارد. گرچه رانش محدود دامنه بالای جاده مانع ادامه حرکتمان بود ولی در هر شرایطی مناسب ترین نقطه برای پارک ماشین ها همین جاست زیرا تمام دامنه بالای سر ادامه جاده در وضعیت رانش و ریزشی سنگ های بزرگ قرارداشته و طول راه باقی مانده نیز ارزش قبول ریسک آن را ندارد. در ساعت 6.10 پس از استماع توضیحات و توصیه های سرپرست برنامه، در امتداد جاده و رودخانه وفضای مشجر اطراف آن به راه افتادیم. پس از حدود ده دقیقه به بن بست تنگه و آبشار تیزآب برخوردیم و ناگزیر از باال رفتن از دامنه سمت چپ ان برای دور زدن آبشار تا نقطه "A "مندرج در کروکی پیوست شدیم. ارتفاع محل پارکینگ 2300 متر و ارتفاع نقطه   "A " 2465 متر  بوده است. لازم به توضیح است که قبل از آبشار،جاده با عبور از رودخانه، در دامنه سمت چپ ادامه می یابد ولی ما یک راه پاکوب میانبر را برای دور زدن آبشار انتخاب نمودیم. منظره بسیار زیبایی از نقطه "A "در آن طرف آبشار دیده می شود. دو دره مشجر-یکی روبروی ما و دیگری در سمت چپ که هر دوی آن از دامنه های جنوبی قله زیبا و باشکوه پروانه منشعب میگردد. انتهای دره روبرو به یالی ختم می گردد که با جهت جنوب به شمال مستقیما به قله پروانه میرود و برای گروه های کم تعداد و پرتحرک مناسب تر است. گروه ما، اما دره سمت چپ را انتخاب میکند که راهی پاکوب مارا به کف آن می رساند. کمی جلوتر همین دره دو شاخه می شود که راه ما،دره روبرویی و یا سمت راستی می باشد. در همین محل تلاقی که سطح مسطح و پوشیده از ماسه ای خشک و نرم دارد، در ساعت 7.30 اتراق نموده و تا ساعت 8.35 که زمان حرکت مجدد ماست ، صبحانه صرف میکنیم. کلیه دره های این منطقه دارای آب زلال و فراوان و جاری است. در امتداد نهر روبرو(سمت راست)و راهی پاکوب و باریک رو به شمال شرق به راه می افتیم. روبروی ما تپه پهنی دیده می شود که در دو…

گزارش برنامه صعود به قله سهیل(دالاخانی) تاریخ : 23-24 اردیبهشت سال 95 تعداد : 14  نفر وسیله نقلیه :اتوبوس مسافربری و مینی بوس محلی هوا : بارانی و در ارتفاعات طوفان برف زمین :گل آلود چهارشنبه شب 22/2/95 و در ساعت 21.30 و البته با کمی تاخیر با اتوبوسهای VIP ترمینال غرب به سمت کرمانشاه حرکت نموده و در ساعت 5.30 به ترمینال مسافربری این شهر وارد شدیم. باران شدیدی در حال باریدن و کف محوطه را لایه ای از آب پوشانده بود. با مینی بوسی که از قبل توسط همنوردان کرمانشاهی تدارک دیده شده بود به سمت شهر بیستون و سپس سنقر حرکت کردیم.پس از یکساعت به گردنه ای رسیدیم که راهدارخانه هدهدی در آنجا ساخته شده بود. جاده آسفالته ای که از سمت راست منشعب میشد مسیر بعدی ما بود. در ساعت 7.15 پس از گذر از روستای تینمو در امتداد دره پهن و سرسبزی که به سمت دامنه های قله سهیل (دالاخانی) میرفت، راننده مینی بوس به بهانه ناهموار بودن جاده ما را پیاده کرد که البته چنین نبود. باران با شدت تمام می بارید و در همین اثنا گروهی کوهنورد با مینی بوسی که مشابه مدل مینی بوس ما بود با گذشتن از کنار ما تا پای کوه سهیل (دالاخانی) رفت و ما این مسیر را با پای پیاده یکساعت و پانزده دقیقه طی نمودیم که وقت بسیاری از ما گرفت. به دستور سرپرست، صبحانه را در داخل مینی بوس صرف نمودیم تا شاید از شدت باران کاسته شود که چنین نیز شد. در هوایی لطیف و بهاری دشت را به سوی دامنه کوه  سهیل (دالاخانی) و دره ای که به آن منتهی می شود طی نموده و در ساعت 9.15 به ابتدای شیب رسیدیم که در ابتدا ملایم و سپس تند می شده است. از دامنه پر شیب سمت چپ دره به بالا رفته تا بالاتر از تنگه (مطابق کروکی) قرار گیریم و سپس تماما به سمت راست تراورس نمودیم با عبور از دره کوچک بالای تنگه همان امتداد تراورس را ادامه دادیم. تمام این مسیر راه پاکوب "قله نخودچال" دارد. کمی بالاتر پناهگاه که در سمت چپ و روی گردنه بالادست قرار دارد قابل رویت است به سمت گردنه و پناهگاه  سهیل (دالاخانی) تراورس نموده و در ساعت 14.00 به پناهگاه رسیدیم. به علت شرایط جوی نامناسب مشتمل بر باد شدید و بارش برف،گروهی از جمع به نمایندگی از کل گروه راه صعود را در پیش گرفته و با صرف حدود 40  دقیقه زمان به قله رسیدند. پس از بازگشت گروه به اتفاق ناهار را در داخل پناهگاه صرف نموده و در ساعت 16.00 حرکت به سمت پایین را آغاز نمودیم. در ساعت 20.15 سوار مینی بوس شده و به سمت کرمانشاه به راه افتادیم. شب را در کرمانشاه مهمان دوستان کرمانشاهی بودیم و فردا(جمعه) بعد از ظهر ساعت 13.30 به سوی تهران حرکت نمودیم. سایر توضیحات: *فاصله راهدار خانه هدهدی تا سنقر 42 کیلومتر است * به دلیل حجم برف امسال، مسیر صعود شمالی از روستای قوری چای را به سمت مسیر جنوبی(روستای تیمنو) تغییر دادیم که کار درستی بوده است * در…

گزارش برنامه صعود به قله شمزار – جاده چالوس ارتفاع 3711 تاریخ : پنجشنبه 9 اردیبهشت 95 تعداد : 20  نفر وسیله نقلیه : مینی بوس + یک دستگاه سواری هوا : نیمه ابری، معتدل زمین : برف روی یال رأس ساعت 4.30 صبح از شرق تهران به راه افتادیم و پس از صرف صبحانه ای مفصل در یکی از رستورانهای بین راهی وارد جاده نور از محل دوراهی واقع در پل زنگوله – کیلومتر 56 چالوس – و در مجاورت یک مسجد شدیم. این جاده آسفالته بوده و در ادامه در 44 کیلومتری آمل در محلی به نام " هردورود " به جاده هراز متصل می گردد. بر سر این جاده شهر بلده و روستای یوش – زادگاه نیمه یوشیج – واقع است. ابتدا از گردنه ای به ارتفاع تقریبی 2800 متر عبور کرده و سرازیر شدیم و سپس وارد سربالایی  گردنه اصلی شدیم که ارتفاع بلندترین نقطه آن 3100 متر بوده و ساختمانی با آنتن مخابراتی روی آن ساخته شده است. ماشین ها را در همین محل پارک نموده و ما نیز در ساعت 9.30 از دامنه شمالی جاده، صعود خود را آغاز نمودیم مسیر ما یالی پهن و تپه ماهوری است که راه پاکوبی نیز دارد. در ادامه، به شیبی نسبتاً تند و نه چندان طولانی می رسیم که صعود از آن به راحتی انجام می شود. بر روی یالی قرار می گیریم که برف پراکنده وابسته پر حجمی داشته و در قسمت جنوبی آن گستره زیبائی از قلل البرز مرکزی اطراف دره وارنگرود مشاهده می گردد. قللی چون یخچال، کمانکوه، سرماهو، خلنو، آزادکوه و ... در قسمت غربی یال نیز قلل دهلا و وروشت و در دوردست قلل دره های طالقان و الموت قابل رویت می باشد. به دلیل کندی تعمدی در صعود و عکاسی از مناظر اطراف، صعود ما به طول کشیده و در ساعت 13.15 به قله شمزار رسیدیم. پس از استراحتی طولانی بر روی قله شمزار راه برگشت را در پیش گرفته و در ساعت 16 سوار ماشین به سوی تهران عازم شدیم * در طول مسیر آب آشامیدنی پیدا نمی شود. * چند قله به فواصل کمی از هم قرار دارند که با جی پی اس متوجه شدیم اولین قله از سمت غرب با ارتفاع 3711  ،قله اصلی است و بقیه حدود 8-10 متر پائین تر است. کروکی مسیر در پی دی اف پایین قابل مشاهده است Shamzar's Report

گزارش برنامه صعود به قله بند عیش (ارتفاع 2800 متر) تاریخ: جمعه 21 اسفند 94 تعداد: 13 نفر. هوا: صاف و معتدل. زمین کاملا خشک. با وسیله نقلیه: شخصی از قله پلنگ چال (پایین دست قله شاه نشین)، دو یال با زاویه کم به سمت جنوب (تهران) منشعب می شود. یال شرقی (مشرف به  دره درکه) پس از عبور از قلل سیاه و دو شاخ در انتها به قله چین کلاغ ختم می شود. یال غربی نیز که مشرف به دره امام زاده داوود است به قله بند عیش منتهی می گردد. در ساعت 5 صبح در میدان دانشگاه وتقاطع در انتهای خیابان ستاری تجمع نموده و پس از تأخیری پانزده دقیقه ای از خیابان حصارک رو به بالا راه افتادیم، کمی بعد از سمت راست با پیچی تند وارد خیابان امام خمینی و پس از کمی مسیری کوتاه وارد خیابان آبرسانی شده و تا انتهای خیابان کم عرض آسفالت رفتیم که بعد از آن جاده خاکی است و ورودی آن را افراد کولی از طریق پارک اتومبیل خود مسدود نموده بودند. به سختی  جای پارک پبدا نمودیم. (ناگزیر شدیم چند صد متری به عقب برگردیم) ابتدا راه خاکی را در ساعت 5:40 در پیش گرفتیم و مستقیما تا فنس باغی پیش رفتیم (که البته کمی اشتباه بود). می بایستی پس از خروج از آبادی از سمت راست، خود را به جاده بالا دست برسانیم که مستقیماً تا محوطه پایینی و قسمت ورزشی واحد تحقیقات دانشگاه امتداد می یابد. اصلاح مسیر نموده و تا جاده خاکی بالا رفتیم و آن را ادامه دادیم. در انتها وارد یک راه پاکوب در دامنه شده و با کمی افزایش ارتفاع وارد محوطه پایین دست دانشگاه و بلوار آسفالته آن شدیم. با عبور از کنار فضای سبز و زمینهای تنیس مجددا وارد راه خاکی دیگری به صورت تراورس به سمت دره مشجر و دارای نهر آب جاری (البته در این ایام سال) شده و در ساعت 8:00 صبح پس از عبور از کنار چشمه آب در ساعت 9:00 از طریق یک یال در وسط دره و راه پاکوب نمایان آن به سمت قله بند عیش صعود خود را آغاز نموده و در ساعت 10:15 به روی یال رسیدیم و با ادامه مسیر به سمت غرب (چپ) در ساعت 10:50 به قله بند عیش صعود کردیم. پس از استراحتی نسبتا طولانی و گرفتن عکس، در ساعت 11:40 از قله بند عیش مستقیماً به پایین رفته و از راهی دیگر به محل صبحانه رسیدیم. در ساعت 14:50 سوار ماشینها شدیم و به پایان بردن آخرین برنامه سال به سوی تهران رفتیم. ارتفاع محل پارک 1730 متر، محل صبحانه 2200 متر، روی یال 2630 متر و قله 2800 متر است. راههای دیگری برای صعود به این قله هست و البته مسیر انتخابی ما به دلیل مشجر بودن مسیر و وجود آب مناسب تر است. برای صعود زمستانی (پر برف) یال سمت چپ دره از مبدأ مخازن بزرگ سوخت، ایمن تر است. امکان خشک شدن چشمه های آب در ماههای پایانی تابستان وجود دارد و بهتر است آب به همراه داشته باشید. در یک روز می توان هر دو قله بند…

گزارش برنامه صعود به قله پهنه حصار (پهنه سار)(ارتفاع: 3375 متر) تاریخ: پنجشنبه 13 اسفند 94 تعداد: 9 نفر. وسیله نقلیه: شخصی؛ هوا: معتدل، نیمه ابری؛ زمین: پایین دست خشک و بالا دست برف نیمه سفت. در ساعت 5 صبح در میدان شهران (آبشناسان) قرار گذاشتیم و با تأخیر 20 دقیقه ای دو نفر از همراهان به سمت غرب حرکت نمودیم. وارد خیابان کوهسار شده و پس از عبور از سولقان، به دوراهی امام زاده داوود- سنگان رسیدیم. از راه سمت چپ به سمت سنگان ادامه داده و پس از عبور از ده سنگان پایین و دو سه دوراهی خاکی در سمت راست، مستقیماً تا امام زاده رفتیم. از اینجا راه آسفالت تمام می شود بنابراین ماشین ها را در محل پارکینگ قبل از امام زاده پارک نموده و در امتداد جاده خاکی به راه خود ادامه می دهیم. (ساعت 6:10) پس از حدود یک ربع ساعت از چشمه ای که سر راهمان قرار دارد آب برداشته و کمی بعد از یک دوراهی که به سمت رودخانه سرازیر می شود به آن طرف دره می رویم که تعدادی خانه در کنار راه ساخته شده است. البته قبل از این دوراهی، راه دیگری نیز به سمت دره جدا می شود که مربوط به باغ پایین دست و بن بست می باشد. مسیر راه را که جاده ای خاکی است رو به بالا می رویم. کمی جلوتر راه به دو شاخه تقسیم می شود که راه سمت راستی تا انتهای دره زیر آبشار سنگان به صورت ماشین رو امتداد می یابد. ما از راه سمت چپ، مسیرمان را ادامه می دهیم که در ابتدا و تا منازل ساخته شده به صورت جاده و پس از آن مالرو می باشد که از میان باغات میوه می گذرد. ابتدا از دامنه سمت دره و سپس با گذر از نهر آب به روی یال باریکی می رویم که وسط دره قرار داشته و در دامنه آن باغ میوه احداث شده است. در ساعت 8:15 به آبشار زیبای سنگان می رسیم. پس از گرفتن عکس و صرف صبحانه در ساعت 9:15 از طریق راه پاکوب در سمت راست آبشار و با عبور از قسمتی صخره ای به روی یال و گردنه کوچکی می رسیم که دقیقاً در بالا دست آبشار قرار دارد. این یال هم مسیر صعود به قله "کر کوه" می باشد و هم پس از رسیدن به یال اصلی با گردشی به سمت چپ به قله پهنه حصار می رسد. اما ابتدا از کف دره ای کوچک عبور کرده و پس از کمی تروارس به ابتدای یال کوتاهی رسیدیم که به شیبی تند به بالای یال اصلی در قسمتی نزدیکتر به قله پهنه حصار می رسد. در ساعت 11:55 به روی یال می رسیم و با گردشی به سمت چپ (غرب) به سمت قله پهنه حصار می رویم. در ساعت 13:25 به قله پهنه حصار می رسیم. پس از 45 دقیقه استراحت و عکاسی در هوای لطیف بالای قله پهنه حصار در ساعت 14:10 مجدداً از همان مسیر و البته با کمی اصلاح به نحوی که در کروکی نشان داده شده برگشتیم. در ساعت 16:35…

گزارش برنامه صعود به قله ورجین- یکروزه  (ارتفاع 2987 متر) تاریخ: پنجشنبه 24/10/94- تعداد: 8 نفر. وسیله نقلیه: شخصی؛ هوا: معتدل، زمین: برف متوسط همراه با برفکوبی. ساعت 5:15 صبح از محل قرار (بالای پل لشکرک) به راه افتادیم و در ساعت 5:50 به روستای کلوگان در بین راه جاده زردبند- فشم و حدود 5/7 کیلومتر بعد از میدان لشگرک رسیدیم که با تابلویی به نام روستا و پل باریک فلزی از سمت راست جاده جدا می شود. ماشین ها را داخل روستا و کمی بعد ار پارکینگ که با تابلویی آن را اختصاصی اعلام کرده بودند پارک نموده و از سه راهی کنار مسجد بزرگ به سمت شرق سرازیر شدیم. ساعت 6 صبح با عبور از روی پل و ادامه کوچه روبروی آن به ابتدای زمین فوتبال رسیده و از یال سمت راست آن که دارای شیب تندی است صعود خود را آغاز نمودیم. این یال تا مقصد یعنی قله کاملا به شکا حرف انگلیسی S می باشد که شیب آن یکنواخت نبوده و در بعضی قسمت ها پر شیب و در بعضی دیگر به ویژه انتهای مسیر تقریبا مسطح و کم شیب می باشد. در ساعت 8:20 در نقطه ای به ارتفاع 2450 متر بر روی قسمتی مسطح و پایین تر از تعدادی درخت سرو، صبحانه را صرف نموده و در ساعت 9:05 مجدداً به راه افتادیم. از اینجا حجم برف کمی بیشتر شده و نیاز به تعویض نفرات برفکوب می باشد. قله ورجین از شمال به روستای امامه، از جنوب به گلندوک، از غرب به جاده فشم و از شرق به دیگر روستای منطقه لواسان محدود بوده و ارتباط آن به رشته کوه البرز از طریق گردنه ای به قله مهرچال می باشد. قله کلوگان در شمال غربی آن به قله هم هن و از طریق یک گردنه دیگر وصل می شود. رودخانه روستای کلوگان از کاسه مهرچال سرچشمه گرفته و از دره بین دو قله ورجین و کلوگان (2950 متر) جاری می گردد. در ساعت 12:00 به قله رسیدیم که همچون سن تئاتر انبوهی از قلل البرز در سه طرف ما در هوایی تمیز قابل رؤیت بوده اند. از جمله مهرچال، آتشکوه و هم هن در شمال، داراباد و توچال در غرب، دماوند در شرق و همچنین کلون بستک، سرکچال و خلنو و ... پس از کمی استراحت و عکاسی به سمت پایین عزیمت نموده و در ساعت 15:15 به کنار ماشین ها رسیدیم. ·         کمی بالاتر از زمین فوتبال و در گوشه شرقی باغ بالای آن چشمه آبی هست که از طریق لوله ای، آب آن به روستا منتقل می شود ولی امکان برداشتن آب به دلیل نشتی لوله وجود دارد، بهتراست آب کافی از مبدأ حمل گردد. ·         از لواسان، امامه و رودک و دیگر قسمتها نیز می توان با شناخت و تحقیق قبلی به این قله صعود کرد. ·         حیات وحش قابل ملاحظه ای در منطقه وجود دارد که ما فقط آثار پای آن را مشاهده نمودیم. در شرایط بارش برف شدید تا کنار جاده نیز مشاهده شده اند        

گزارش برنامه صعود به قله نقره سر(ارتفاع 2065 متر و پای صعود 665 متر) تاریخ: جمعه 22- 10- 1394 تعداد: 10 نفر ؛ هوا: آفتابی و معتدل ؛ زمین:خشک؛ وسیله نقلیه: شخصی در ساعت 4:30 از تهران به طرف جاده هراز حرکت نمودیم و در ساعت 6:45 به رستوران "باغ صفا" واقع در 40 کیلومتری آمل رسیدیم. این رستوران حدود دو- سه کیلومتر بعد از دوراهی دره نورد (جاده بلده ویوش) قرار دارد. ماشین را با فاصله کمی از محدوده پارکینگ اختصاصی رستوران پارک نموده و رأس ساعت 7:00 صبح شروع به حرکت نمودیم. ابتدا کمی کنار جاده به سمت تهران طی طریق نموده و پس از گذر از رمپ خاکی منتهی به ویلای اختصاصی مالک رستوران، از یک راه خاکی که مستقیماً رو به دامنه جنوبی مجاور جاده به بالا می رود، صعود خود را آغاز نمودیم. این راه پاکوب در ابتدا ( کمی کمتر از یک ساعت) در شیبی تند، اما به صورت مارپیچ به بالا رفته و پس از گذشتن از میان درختان سرو، وارد بیشه زاری به صورت تراورس به سمت راست (غرب) امتداد می یابد. در ساعت 8:15 از دره باریکی عبور می نماییم که آب چشمه بالادست در آن جاری بوده و معمولاً محل صرف صبحانه گروههای کوهنوردی عمدتاً مازندرانی است. (البته ما قبل از صعود، صبحانه صرف کرده بودیم) همان ابتدا یعنی تراورس به سمت غرب را تا مسافت قابل ملاحظه ای ادامه می دهیم و از یک دره کوچک دیگر نیز عبور می نماییم. محل برداشتن آب در مسیر صعود به قله نقره سر حدود یک ساعت بعد از عبور از محل آب – که تنها محل برداشت آب نیز است – به سمت چپ (شرق) جهت را تغییر داده و در ساعت 9:30 به منطقه ای مسطح و فوق العاده سر سبز به ارتفاع 1525 متر وارد می شویم که در دو نقطه آن کلبه های چوبی (تلار) دو قلو قرار دارد. پس از گرفتن عکسهای فراوان و کمی استراحت و صرف تنقلات و میوه از راه پاکوب که از بالای کلبه ها دوباره شروع می شود با همان جهت غرب به شرق کمی به  جلو رفته و مجدداً راه به صورت تراورس با تغییر جهت به سوی غرب اما این بار نه از میان بیشه زار، بلکه از دل جنگل درختان بلوط، با شیبی ملایم رو به بالا می رود. در ساعت 11:00 به تلار دیگری در ارتفاع 1900 متری وارد می شویم که اطراف آن مسطح و سرسبز است. پس از کمی توقف با شیب ملایمی در جهت غرب به شرق و از دل بیشه زار بالاتر از جنگل رو به بالا می رویم تا از آن خارج شده و در ساعت 11:30 به بلندای سرسبز، مسطح و فوق العاده رویایی نقره سر، می رسیم. به دلیل تمیزی و شفافیت هوا، دریای نیلگون مازندران را در شمال، قله سفیدپوش و سر به فلک کشیده دماوند را در سمت جنوب غرب، کوههای بالای 4000 متر منطقه نمارستاق را در سمت غرب به نظاره می نشینیم. پس از استراحتی طولانی در هوایی کم نظیر و ملاقات با کوهنوردانی از آمل و…

گزارش برنامه پیمایش مسیر جنگلی منطقه چلاو تاریخ: پنجشنبه 07/08/94- تعداد: 8 نفر. وسیله نقلیه: شخصی؛ هوا: بارانی، مه آلود و معتدل حدود 25 کیلومتر مانده به شهر آمل در جاده هراز- بعد از تونل شماره یک و پمپ بنزین شاه زید- از سمت راست (شرق)، جاده ای آسفالته از جاده اصلی جدا شده و پس از گذر از یک پل چند دهانه، به سمت دهستان چلاو می رود. در میانه راه جاده دو شاخه شده، راه مستقیم به روستاهای پاشاکلا،نجار کلا و در انتها به تیار ختم می شود و راه سمت چپ به گردش یو شکل به سمت روستای گنگرج کلا و در ادامه سنگچال و فیلبند می رود. مقصد ما روستای گنگرج کلا می باشد. فاصله زمانی تهران تا این روستای زیبا و بزرگ حدود 3 ساعت بوده و ما پس از پارک ماشین در محلی مناسب، در ساعت 8:45 حرکت خود را آغاز می کنیم. از شیب مجاور امام زاده سرازیر شده و به کف رودخانه می رسیم و با گذر از روی پلی که بر روی چند لوله بتنی احداث شده، در امتداد جاده شنی به سمت غرب و روستای "تیار" می رویم. در واقع جاده ای که به صورت آسفالته از دو راهی فوق الذکر به سمت تیار می رود از آنجا به صورت شنی تا کنگرج کلا ادامه یافته و به راه آسفالت آن متصل می گردد. پس از صرف حدود 45 دقیقه به پلی بتنی واقع بر روی شاخه دیگری از رودخانه "چلورود" می رسیم که کمی پایین تر به رود مذکور در فوق می پیوندد. در سمت راست پل و در پایین دست آن پرورش ماهی و در سمت چپ و بالادست، جنگلهای انبوه چلاو واقع است. حدود بیست متر بعد از پل، راهی پاکوب از جاده جدا شده و از سمت چپ رو به بالا می رود. این راه که از زیر روستای تیار می گذرد، مسیر راهپیمایی ماست. در ابتدا از دره ای کوچک که نهر آبی در آن جریان دارد عبور نموده و سپس از بالای منزلی در دل جنگل می گذرد. در کنار این منزل مخزن آبی قرار دارد که از بالا دست، آب آشامیدنی با لوله در داخل آن جریان دارد. با کمی مکث و عکس گرفتن در این مکان، به راه خود در همان مسیر با شیب رو به بالا و با جهت غرب به شرق ادامه می دهیم. در مسیر درختان، پر از میوه های جنگلی بویژه ازگیل به وفور دیده می شود. مناظر زیبایی در طول مسیر شامل زمینهای سرسبز مسطح فاقد درخت در بین جنگل، تلار (یا همان کلبه های چوبی جنگلی) و پس از عبور از این مناطق، با تغییر جهت مسیر در ابتدا به سمت جنوب شرق و سپس جنوب و با گذشتن از چند دره کوچک به صورت تراورس و با شیب ملایم سرازیری، به کف دره رودخانه چلورود می رسیم. همان شاخه ای که در کنار آن از جاده شده بودیم. در امتداد رودخانه- رو به بالا و جنوب- ادامه حرکت می دهیم. رودخانه ای که کف آن پوشیده از نهال های "توسکا" و سرسبز بوده ولی به…

گزارش برنامه صعود به قله منار به ارتفاع 3550 متر تاریخ: پنجشنبه 19/06/94 تعداد: 10 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف و نیمه ابری و معتدل مبدا حرکت: تهران   بر اساس قرار قبلی ، راس ساعت 5 صبح در محل میدان ابتای جاده چالوس حضور به هم رسانیده و به سمت شمال حرکت نمودیم. قبل از ورود به روستای پل خواب ( بعد از دریاچه سد کرج) و بلافاصله پس از تابلوی روستا و در سمت راست، پل فلزی باریکی قرار دارد که از آن عبور نموده و پس از طی کردن جاده ای مارپیچ رو به بالا به روستای " مورود" و در واقع تنها روستای واقع در این جاده می رسیم. ارتفاع روستای مورود در محل پارک ماشین ها 2150 متر از سطح دریا می باشد. قبل از رسیدن به محل پارک از کنار چشمه ای زیبا و پر آب میگذریم که آب آن با لوله های سیمانی همراه با درزگیری بند بین لوله ها با ملات ماسه -سیمان به صورت کاملا بهداشتی وارد مظهر و خروجی آن شده و بنای کوچک و زیبایی با مصالح بنایی و حفاظ فلزی بر روی آن اجرا شده است. اینجا ابتدای دره ای است که هم از یال و دامنه سمت راست آن میتوان به یال اصلی منتهی به قله رسید و هم از یال بلند سمت چپ دره. مسیر سمت راست دارای راه پاکوبی اس که تا قله امتداد یافته و پس از گذشتن از کنار بیدستان کهنسال و یک چشمه که در این زمان خشک شده بود، ابتدا به قله  "گل وی " به ارتفاع 3260 متر رفته و با چرخش به مست شرق به قله منار می رسد. مسیر سمت چپ کوتاهتر بوده و میتوان از یکی از یالچه های منتهی با باغات روستا بر روی آن قرار گرفت. ما پس از پارک نمودن ماشین ها در ساعت 6.10 از روستا عبور نموده و دقیقا در انتهای آن-جایی که ادامه جاده به سمت چپ و رو به بالا میرود- از باغات سمت راست عبور نموده و از یکی از همین یالچه ها که باتدای آن مختصری سنگی است به روی یال در مسیر جنوب به شمال میرویم. در ساعت 7.40 در اولین جای مسطح و قابل قبول صبحانه را صرف نموده و پس از یک ساعت (8.40) مجددا به صعود خود ادامه میدهیم. در سمت راست خود، هامن دره مذکور در فوق و در دامنه های آن سمت دره، بیدستان را که شامل چهار اصله درخت کهنسال بید است، مشاهده مینماییم. در ساعت 9.50 به روی گردنه زیر شیب آخر منتهی به یال اصلی می رسیم که اختلاف ارتفاعی در حد 30 تا 40 متر از مسیر صعود شده ما دارد. پس از صعود این شیب به روی یال اصلی می رسیم، در نقطه ای که ارتفاع تقریبی آن 3400 متر بوده و بین دو قله گل وی و منار واقع است. در اینجا با تغییر جهت به سمت شرق به صعود خود ادامه داده و کمی بعد به قله میرسیم. زمان استراحت ما بر روی قله از ساعت 12.15 (ساعت ورود) تا 12.45 می باشد. هوای…

صعود به قله کرچان (کرچال) به ارتفاع 3780 متر تاریخ :چهارشنبه (21 رمضان) 17 تیرماه 94 وسیله نقلیه:شخصی تعداد: 9 نفر هوا: نیمه ابری و معتدل درساعت 4.30 با سه دستگاه ماشین از مناطق مرکزی تهران به سمت کرج و جاده چالوس حرکت کردیم، پس از عبور از دریاچه سد کرج، سیرا، پل خواب، ماهان، ری زمین و از انشعاب  U شکل در روستای درده (Dardeh) از سمت چپ (غرب) جاده در مسیری آسفالته و نه چندان طولانی به روستای همه جا وارد می شویم. داخل روستا به دلیل کوچکی کفاف ماشین های محلی را نمیدهد ، لذا سرو ته نموده و رو به روستای درده،  و خارج از روستا ماشین ها را پارک میکنیم. در ساعت 6.45 از روستا به ارتفاع 2165 متر حرکت خود را در مسیر آب به سمت دره ای که تماما پوشیده از باغات انبوه است ادامه میدهیم. راهی باریک در امتداد نهر جاری دردره از میان باغات میگذرد و ما آنرا پیموده تا به دو راهی ( دو دره) میرسیم. ما دره سمت چپ را انتخاب میکنیم که آب در آن جریان دارد گرچه به دلیل کثرت شاخه ها راه پاکوب به راحتی دیده نمی شود ولی پس از طی حدود یکصد متر و گذر از عرض نهر که آبشار کوچکی است، راه مجددا پدیدار گشته و ما نیز از همان راه ادامه میدهیم. کمی بعد دوباره دره دوشاخه شده ما این بار نیز از دره سمت چپ میرویم گرچه، آب نهر در دره سمت راست جاری است. از دره سمت چپ ادامه داده و کم کم از دامنه سمت راست رو به جلو (شمال) و به بالا (غرب) ارتفاع میگیریم تا به گروه یال بین دو دره برسیم. در اینجا راه پاکوب کاملا عیان و مناسبی پیش روی ماست که ادامه مسیر ما همان است. این راه از مسیر دیگری به سمت قله می آید که در قسمت توضیحات بدان پرداخته میشود و ضمنا برگشت مارا شامل میشود. این راه پس از کمی پیچ و تاب و عبور از بین جنگل تنگ درختان سرو به آن طرف یال میرود و از آنجا گوسفند سرایی در مجاورت درختان بید و چشمه آب فراوان و گوارایی پیداست. با طی مسیری تراورس و عبور از یک دره به دره دوم و محل چشمه در ساعت 9.30 میرسیم که ارتفاع آن 2885 متر است. در اینجا صبحانه را تا ساعت 10.15 صرف نموده و در این ساعت در حاشیه آب و از یک راه پاکوب راه صعود را ادامه دادیم. در ابتدا از چند تپه ماهور گذر نموده و سپس به شیب آخر و تند منتهی به قله رسیدیم. از دهلیزی باریک بالا رفته و سپس به سمت راست و یال پر شیب آن تغییر جهت دادیم. خاک نرم مسیر پرشیب صعود مارا با زحمت همراه نمود اما در نهایت در ساعت 13.30 به قله پهن و دو قلوی کرچان به ارتفاع 3780 متر رسیدیم. تا ساعت 14 با توجه به هوای ملایم روی قله ماندیم و سپس از دامنه شرقی قله اولی و همان خاک نرم و پر شیب سرازیر شدیم. بعد از رسیدن به قسمت…

گزارش صعود به قله تاجکوه به ارتفاع 3650 متر تاریخ : پنجشنبه 4 تیرماه 94 وسیله نقلیه : سواری شخصی هوا: آفتابی و معتدل راس ساعت 4 صبح با سه دستگاه سواری شخصی به سمت جاده هراز حرکت کردیم .حدود 50 کیلومتر مانده به آمل و قبل از یک آبادی کنار جاده ای به نام " پنج او" به معنای پنج آب و نرسیده به پلی که بین آبادی و دو راهی مورد نظر ما قرار دارد از سمت چپ وارد جاده آسفالته نمارستاق می شویم که دارای یک رمپ ورودی از سمت آمل و یک خروجی (و ورودی) از سمت تهران می باشد. این جاده در قسمت هایی دچار رانش شده و آسفالت آن از بین رفته است. اصولا به دلیل پر آب بودن منطقه قسمت هایی از جاده آسفالته به دلیل رانش های خفیف دچار موج و پله ای شده است. دو روستای زیبا و مرتفع به نام های "لهر" و " امامزاده عبدالمناف" با جاده هایی خاکی به ترتیب از سمت چپ جاده منشعب می شودند. کمی بعد با گذر از پل،جاده از دامنه جنوبی دره نمارستاق به دامنه شمالی آن منتقل می شود که بعد از چند پیچ تند و ارتفاع گرفتن و عبور از چند روستای کنار جاده از قبلی سوآ، اره، شیخ محله و .... در انتهای آن به روستای بزرگ نمارستاق می رسد. در انتهای روستا، از جاده آسفالته جدا شده و از زیر تابلویی که مناطق گردشگری منطقه را ازقبیل دره دریوک، کوهره، دشت کشونه و ... نشان میدهد به سمت جاده خاکی سمت چپ میرویم، با عبور از آب نمای دره ای که گاها نهری از آن جاری بوده ولی امسال به دلیل خشک سالی بستر آن خشک است،ادامه مسیر را از راهی که قبلا سنگلاخی بوده و اخیرا وضع مناسبی پیدا کرده است، پی میگیریم. در ساعت 7.15 به پارکینگ خاکی انتهای راه رسیده و بعد از پارک کردن اتومبیل ها، راه صعود را آغاز میکنیم. در سمت چپ این راه خاکی،رود خانه خروشان و در سمت راست آن حریم تعاونی معدن کاران محلی و معدنی کوچک و مجاور پارکینگ نیز ساختمانی بتنی مربوط به نیروهای نظامی و محصور به فنس وجود دارد. در ساعت 7.25 صعود خود را با گذر از رودخانه سمت چپ از طریق پلی چوبی آغاز نموده وکمی بعد از چشمه ای بر سر راه آب کافی برمیداریم. سپس به دشت دریوک می رسیم و سمت چپ رودخانه اصلی را ادامه داده و در انتهای آن در جایی که نهری کم آب از سمت چپ و رودی خروشان و کف آلود از روبرو به هم می پیوندند و در ساعت 8.10 اتراق نموده و صبحانه را صرف مینماییم. ارتفاع این نقطه 2365 متر است. در ساعت 9.25 از دره کم آب سمت چپ و از طریق راه پاکوب حرکت میکنیم. در نقطه ای از مسیر، راه پاکوب کف دره را رها نموده و از راهی باریک تر و از روی یالی کوتاه به سمت یال اصلی منتهی به قله ، مسیر را ادامه میدهیم. پس از عبور از چند تپه متوالی به یال اصلی رسیده و…

گزارش برنامه صعود به قلل چپکرو و تخت خرس از گرمابدر به یالرود تاریخ 13 تا 15 خرداد تعداد : 9 نفر هوا: معتدل و در بعضی ساعات شب همراه با بارندگی (سال 94) وسیله نقلیه : رفت به گردنه خاتون بارگاه ون بازگشت از یالرود: اتوبوس در ساعت 5.15 صبح روز چهارشنبه سیزدهم خرداد ماه از طریق فشم، گرمابدر، به سوی گردنه خاتون بارگاه راه افتادیم و در ساعت 7.30 از گردنه به سمت تنگه یونیزا و دشت لار (شاخه اصلی منشعب از خلنو و پالون گردن) سرازیر شدیم.از آب سرد رودخانه لار(سر شاخه) عبور نموده و از دره سفید آب در آن طرف دشت لار و از راه مالروی سمت چپ دره مسیر خود را ادامه میدهیم. ویژگی دره اصلی و دره های فرعی منطقه لار، پر آب و پهن بودن آن است بویژه در این فصل که دره های پهن لار پوشیده از گلهای رنگارنگ و از جمله گلهای زرد متالیک آلاله است. امروز روز اول ورود دامداران است و تعدادی از آنان در حال تخلیه گوسفندان از داخل کامیونها هستند و بزودی این دشت که نام آن پارک ملی لار است پر از جمعیت انسانی، چادر و گله های بز و گوسفند خواهد شد. صرفنظر از اینها در گوشه و کنار ، ساختمانها و اتاقک هایی با مصالح بنایی نیز ساخته شده است. در امتداد جاده ماشین روی خاکی که از پلور به دشت لار و انشعابات آن کشیده شده به سمت شرق و آبشار سفید آب میرویم. قبل از آبشار و در گوشه سمت چپ جاده، منبع آب شربی وجود دارد که آب گوارای سرریز آن از یک لوله، مارا دعوت به صرف صبحانه میکند. از ساعت 10.20 تا 11.20 صبحانه را در این مکان صرف نموده و سپس به سمت آبشار روانه می شویم.مسیر ما تماما از داخل جاده ای خاکی است که زمانی نه چندان دور جاده کالسکه رو مربوط به دوران صفویه و از آثار تاریخی بوده ولی متاسفانه با لودر تخریب و تعریض شده است. پس از عبور از زیر آبشار سفید آب و کمی بعد از سمت چپ آبشار کوتاهی دیگر به قسمت مسطحی می رسیم که اتاقک هایی با مصالح بنایی و در چپ و راست نهر آب احداث شده و مورد استفاده دامداران قرار میگیرد. هم در انتهای این قسمت مسطح که ابتدای شیب منتهی به گردنه قو می شود و هم در محلی بین محل صرف صبحانه و آبشار سفید آب ، کاروان سراهای سنگی نیمه مخروبه وجود دارد که عمده تخریبات آن مربوط به محدوده زمانی سی سال اخیر می باشد. از انتهای این قسمت مسطح واقع در بالای آبشار دوم و از کنار کاروانسرای سنگی دو راه منشعب میگردد. راه پاکوبی که رو به بالا رفته و به گردنه قو منتهی میگردد و مسیر کوهنوردان و گردشگرانی است که قصد رفتن به یالرود و بلده را دارند راه دوم پاکوبی ضعیف تر اما مشخص و قابل رویت از دره سمت راستی و از کنار گابیون های طرح آبخیزداری (آبشار های کوتاه سنگ چین با توری گالوانیزه) رو به بالا میرود. با انتخاب راه دوم  در…

گزارش برنامه صعود به قلۀکاسونک از گردنه خاتون بارگاه و پیمایش مسیر تا روستای افجه   تاریخ: پنجشنبه 17/2/94 تعداد: 8 نفر وسیله نقلیه: ون شرایط آب و هوا: سرد و همراه با 25 تا 30 کیلومتر بر سرعت باد و تا حدودی سرد. زمین در ارتفاعات رخ شمالی پوشیده از برف بود و در رخ جنوبی خشک بود. در ساعت 4:40 صبح از شرق تهران با یک دستگاه ون به سمت فشم، گرمابدر و سپس (با کمی سختی به دلیل سیلاب‌های اخیر) گردنۀ خاتون بارگاه حرکت کردیم. در ساعت 6:45 از گردنۀ رو به جنوب و از طریق یالی مشخص، صعود به قله کاسونک را آغاز کردیم. در بین راه، صبحانه خوردیم و مجداً مسیر را ادامه دادیم. پس از سه ساعت راه‌پیمایی، در ساعت 9:45 دقیقه به قله رسیدیم. برنامۀ از پیش اعلام شدۀ ما، ادامۀ خط الراس به سمت قلل شیورکش و پیرزن کلوم و رفتن به روستای امامه بود. اما به دلیل مناسب نبودن صخره‌های قلۀ شیورکش با توان بچه‌ها و پربرف بودن دامنۀ شرقی قلۀ پیرزن کلوم، با تصمیم جمع و بر اساس پیشنهاد سرپرست برنامه، مسیر به سمت روستای افجه تغییر کرد. پس از سرازیر شدن از دامنۀ جنوبی قلۀ کاسونک که سنگی و قابل عبور است، به گردنۀ زیبای بین دو قلۀ کاسونک و شکارک رسیدیم. پس از کمی استراحت، مجداً با تراورس از دامنۀ غربی قلۀ شکارک و عبور از چند دره و قیف کوچک به گردنۀ کوچک دیگری رسیدیم و سپس، به سوی دشت لار (شاخه مهرچال) سرازیر شدیم. این شاخه پس از پیوستن به شاخه‌ای که از دامنه‌های قلل خلنوو پالون‌گردن سرچشمه می‌گیرد، دشت وسیع و سرسبز کمردشت را شکل می‌دهدو رو به سوی شرق تا پلور ادامه می‌یابد. متأسفانه این پارک ملی زیبا و بی‌نظیر، وسیعاً برای تعلیف تعداد بی‌شماری از دام‌های متعلق به نهادهای حکومتی و دامداران گرمساری و ورامینی استفاده می‌شودو با احداث جاده‌ای از سمت پلور تا انتهای آن و ساخت و ساز در گوشه و کنار دشت لار، مورد تاخت و تاز مخربی قرار گرفته است و چنانچه برخوردهای قانونی لازم با این تجارت صورت نگیرد، با کمی اغراق شاید در آینده‌ای نه چندان دور، شاهد برپا شدن آبادی‌های جدید باشیم. با درآوردن کفش و جوراب از رودخانه زلال و تماماً آشامیدنی لار گذشتیم و بعد از پوشیدن کفش، مشخص شد رودخانۀ دیگری با همین اندازه، کمی جلوتر جاری است. از آن شاخه نیز عبور کردیم و به قسمت مسطح و سرسبز قسمت جنوبی دشت لار رسیدیم. روبه‌رویمان، جاده‌ای در دامنۀ کوه با بلدوزر احداث شده است که نباید با راه گردنۀ افجه فشم اشتباه شود. از آنجا که در دو طرف هر گردنه‌ای، دره‌ای واقع است، پس ما به دنبال رسیدن به درۀ منتهی به گردنۀ افجه فشم به سمت پایین دشت لار و در امتداد یک جادۀ خاکی ادامه مسیر دادیم. از کنار چند ساختمان مخروبه و نیمه مخروبه گذشتیم که احتمالاً تخریب آن کار طبیعت نیست و شاید توسط سازمان محیط زیست تخریب شده باشد. از کنار دره‌ای باریک که آب فراوانی از آن جاری است، گذشتیم و بالاخره در ساعت 14:30،…

گزارش برنامه صعود به قله کان صیفی از رشته کوه کبیر کوه ایلام به ارتفاع 2848 متر سطح برنامه : یکروزه از رخ شمالی سنگین تاریخ اجرا: چهارشنبه شب 9 الی 12 اردیبهشت سال 94 تعداد: پنج نفر ( دو نفر از تهران- یک نفر از کرمانشاه و دو نفر از ایلام) هوا: صاف تا حدودی گرم ، زمین : فاقد برف و سرسبز با سرویس اتوبوسهای تعاونی 15 ترمینال غرب در ساعت 19.45 سوار شده و در ساعت 6.45 صبح روز پنجشنبه به ترمینال اتوبوسرانی ایلام وارد شدیم. دوست کرمانشاهیمان با وسیله نقلیه شخصی خود رسیده و منتظرمان بود. با کمی تاخیر دوستان ایلامی نیز به ما ملحق شدند و پس از خریدن نان، آب معدنی و مقداری مواد غذایی به سمت جاده دره شهر به راه افتادیم. پس از حدود یکساعت و عبور از دو راهی منتهی به روستای چنار باشی که مسیر متعارف صعود کوهنوردان به قله است،در جایی قبل از یک پل کوچک، راهی باریک و خاکی از سمت راست منشعب میگردد. تابلویی زنگ زده با نوشته ای بر روی آن در آن طرف پل و کلبه ای با مصالح بنایی با فاصله ای دورتر از جاده دیده می شود. وارد این جاده خاکی شده و حدود یکصد متر جلوتر زیر شیب شیروانی جاده آسفالته ماشین را پارک نمودیم. لازم به توضیح است که عموم کوهنوردان از روستای چنار باشی و از طریق جاده خاکی آن به روستای کوچک گنجه واقع در پای قله کان صیفی رفته و حدود یکساعت در هر دو سر در وقت صرفه جویی مینمایند. اما وسیله ما (پراید) با پنج سرنشین قادر به عبور از گردنه و راه خاکی منتهی به روستای گنجه نبوده و لذا با آشنایی دوستان ایلامی و راهنمایی ایشان، ما از محل تلاقی رودخانه کوچک و کم آب گنجه با جاده آسفالته ایلام- دره شهر شروع حرکت خود را کلید زدیم. ارتفاع این نقطه 940 متر بالاتر از سطح دریای آزاد می باشد. از یک راه خاکی جیب رو مستقیما به کف مسیل (رودخانه فصلی) که پر از قلوه سنگهای ریز و درشت است سرازیر می شویم و از سمت دیگر آن رو به کبیر کوه و جنوب بالا میرویم با اختلاف سطحی در حد 50 متر. دره ای فرعی با آبی مختصر و روان در آن طرف روبرویمان است که به دره (مسیل) اصلی که موازی جاده است متصل میگردد. امتداد دره را رو به بالا و جنوب و به سوی روستای گنجه ادامه میدهیم. البته در سمت راست و کمی بالاتر از کف دره، راهی مالرو وجود دارد که  آن هم به روستای گنجه می رود اما شروع آن از ابتدای دره نیست و بالاتر باید به جست و جوی آن پرداخت. در ساعت 10 صبح پس از یکساعت و ربع طی مسیر در بستر رودخانه به ابتدای روستای گنجه رسیده اما وارد آن نشدیم. روستا در سمت راست دره قرار دارد اما ما از دامنه سمت چپ و از بین دو گوسفند سرا و در امتداد جاده ای خاکی رو به بالا می رویم. در ساعت 10.20 در کنار درختان صبحانه را صرف نموده…

گزارش برنامه صعود به قله اتابک به ارتفاع 3175 متر تاریخ: پنجشنبه 3 اردیبهشت 94 تعداد: 9 نفر وسیله نقلیه: عمومی - ون هوا: صاف همراه با باد 20 کیلومتر بر ساعت و ریزگرد زمین : خشک ارتفاع روستا از سطح دریاهای آزاد :2000 متر   ساعت 4 صبح از شرق تهران به سمت جاده فیروزکوه حرکت کردیم. بعد از شهر فیروزکوه به گردنه گدوک رسیده و پنج کیلومتر پس از آن به خروجی دسترسی روستای شوراب وارد شدیم که همراه با تابلویی بوده و کاملا به شکل U می باشد. ابتدای آن خاکی و سپس آسفالته می شود. فاصله تهران تا دوراهی شوراب با ون سه ساعته و از آنجا تا روستا ده دقیقه است. در ساعت 7.10 از روستا به راه افتاده و در امتداد جاده خاکی و از زیر پل راه آهن چند دهانه ( از دهانه شمالی آن) راه صعود را در پیش میگیریم. کمی جلوتر و قبل از شروع مارپیچ های رو به بالای این جاده خاکی از آن خارج شده و از راه مالروی سمت راست جاده و در امتداد دره ای کوچک مسیر خود را پی میگیریم. راه مالرو درهر دو طرف این دره کم عمق قرار داشته و هر دوی آن به گردنه پهنی میرسد که مشخصه آن وجود تیرهای برق، تابلوی زنگ زده ، یک یال کم ارتفاع در سمت چپ (شمال غربی) و یک یال نسبتا مرتفع در سمت راست (جنوب شرقی) است. در دامنه این یال بلند و بالاتر از این گردنه و تیرهای برق آن، جاده ای خاکی قرار دارد که طبق کروکی پیوست از گدوک جدا شده و به زیر قله اتابک میرود. ما با شیبی ملایم رو به بالا و به سمت راست، خود را به این جاده می رسانیم. کمی جلوتر جاده با شیب ملایمی سرازیر شده ودر ابتدای سرازیری و در پایین دست آن ، تعدادی اتاقک قراردارد. نام محلی این جاده هلی او می باشد در این زمان، اتاقکها فاقد سکنه می باشد. دارای برق بوده و چشمه ای نیز در مجاور آن قرار دارد. در ساعت 8.40 به هلی او به ارتفاع 2330 متر رسیده و تا ساعت 9.20 کنار چشمه، صبحانه را صرف نمودیم. سپس دوباره وارد جاده خاکی شده و آنرا تا یک دو راهی درست پای صعود شیب نهایی قله اتابک ادامه دادیم. تابلویی در این دو راهی قرار دارد که سمت راست ( یعنی جهت گردنه بین دو قله اتابک و قدمگاه) را پایین چالمیش ، سمت چپ و رو به پایین را ماربمرد و روبرو ( به سمت بالاتر از پایین چالمیش) معرفی می نماید. ارتفاع این نقطه 2500 متر بوده و ما در ساعت 10.25 از اینجا مستقیما با شیبی نسبتا تند راه صعود به قله را در پیش میگیریم. قسمت اصلی این شیب خاکی و قسمت آخر آن سنگی و البته برای صعود ساده می باشد. گرچه شیب نیمه دوم و بالایی مسیر تند و تا حد 45 درجه است. در ساعت 12.10 به انتهای شیب رسیده و حدود یک ربع در آنجا استراحت نموده و سپس با طی کردن یالی نسبتا پهن و با…

گزارش برنامه صعود به قله هزار لا به ارتفاع 3590 متر (یکروزه) تاریخ : پنجشنبه 29 آبان سال 93 وسیله نقلیه: شخصی تعداد: 15 نفر هوا: ابتدا صاف، سپس نیمه ابری همراه با باد و دمای همراه با باد(wind chill) منهای 12 ارتفاع پای صعود(روستای وارنگرود) : 2400 متر ساعت 4.15 روز پنجشنبه 29 آبان از شرق تهران به سمت اتوبان تهران-کرج حرکت نموده و پس از الحاق سایر همنوردان در ساعت 6.45 به روستای وارنگه رود رسیدیم. جاده دیزین - شمشک از جاده چالوس و درست بعد از روستاهای حسنکدر، نسا ( دارای پمپ بنزین و سرویس بهداشتی)و گچسر منشعب میگردد . پس از طی حدود 6 کیلومتر، راه روستای وارنگه رود در کنار ساختمان محیط بانی و از سمت چپ یک پیچ راستگرد جدا میشود. این جاده فرعی آسفالته بوده و فقط به روستای ورانگه رود منتهی میگردد. طول آن سه کیلومتر است. دره ای همراه با نهر آب در سمت راست روستا قرار دارد که باتدای آن از یال سمت راست پای صعود صعود قله سکه نو و از یال سمت چپ پای صعود قله هزار لا می باشد. این دو یال در انتهای این دره به شکل U به هم متصل می شوند. مشخصه ابتدای دره پلی کوچک و فلزی است. توجه شود که ادامه جاده به صورت شنی تا ویلای تک و بزرگی ادامه می یابد که قابل رویت است و خارج از روستا ساخته شده است اما این پل کوچک و ابتدای دره در داخل دره و منتهی الیه آن واقع می باشد. راس ساعت 7 صبح از یال سمت چپ که در ابتدا کمی سنگی و پس از یک جاده خاکی که متقاطع با یال است نرم و بعضا شن اسکی است، صعود را آغاز میکنیم. این یال شیب نسبتا تندی دارد که خوشبختانه بستر آن به علت یخزدگی کمی سفت و براحتی قابل صعود است، و ما به دلیل برفی بودن مسیر دره و خشک بودن ، این یال را انتخاب نمودیم وگرنه در شرایط فقدان برف بهتر است از مسیر دره صعود شود که هم بهتر است و هم آب در مسیر یافت می شود. با صعود مارپیچ این شیب تند 600 متر از ارتفاع را تا ارتفاع 3010 متر بالا رفته و در اینجا ساعت 8.45 تا 9.45 صبحانه راصرف مینماییم. سپس با گامهای آرام مسیر خود را که دیگر شیب آن بسیار کم شده است ادامه میدهیم. در ساعت 12.30 به قله رسیده و پس از کمی استراحت از مسیر صعود برمیگردیم و در ساعت 15.30 همگی به روستا ومحل پارک ماشینها می رسیم. سایر توضیحات: * در فصل خشک از راه دره هر دو قله سکه نو و هزار لا را به صورت جداگانه میتوان صعود نمود *یال هرزه کوه که از برج خلنو منشعب میشود تا روستا امتداد می یابد و در انتها شاخه شده و یال قلل سکه نو و هزار لا را تشکیل میدهد *در قسمت انتهایی مسیر، صعود با برفکوبی بود که مقداری در افزایش زمان صعود تاثیر گذاشت *دره وارنگرود در قسمت های غربی و شمالی قله و یال هزار لا قرار دارد…

گزارش برنامه صعود به قله خرو نرو (نهر آب رو به آفتاب) به ارتفاع 3620 متر مرز بین استانهای سمنان و مازندران چهارشنبه و پنجشنبه 9 و 10 /7/ 93 تعداد : 8نفر بعلاوه یکنفر راهنمای محلی وسیله نقلیه:شخصی هوا:بهنگام صعود صاف و معتدل و در انتهای مسیر بازگشت مه آلود و بارانی عصر روز چهارنشبه ساعت 14.15 از شرق تهران با دو دستکاه سواری به سمت جاده فیروزکوه راه افتادیم. یک دستگاه نیز با 2 نفر سرنشین به صورت جداگانه شبانه حرکت نمودند. فاصله از تقاطع بزرگراه زین الدین تا دو راهی پل سفید (کنار پمپ بنزین) 177 کیلومتر و فاصله زمانی دو ساعت و چهل و پنج دقیقه می باشد (البته بدون ترافیک) در اینجا تابلوی روستای فریم و کمی جلوتر تابلوی روستای سنگده 25 کیلومتر در کنار جاده نصب شده است. تمامی این جاده 25 کیلومتری آسفالته می باشد. پس از حدود یکساعت به روستای بزرگ سنگده رسیده و پس از خرید پاره ای مایحتاج از مغازه کنار میدان کوچک روستا بهمراه یکنفر راهنما به سمت قرارگاه کوهنوردی هدایت شدیم. این قرارگاه شامل یک ساختمان سوله، یک سوییت دواتاق خوابه ، محوطه آسفالته، سرویس های بهداشتی ، لوله آب آشامیدنی و آب شست و شو (تامین شده از آب باران) به صورت جداگانه می باشد. شب را در واحد دو خوابه استراحت نموده و طبق قرار قبلی راس ساعت 5.15 با یک دستگاه وانت به رانندگی آقای عباس مختاری(09113565753) که در عین حال راهنمای ما نیز بوده است از قرارگاه به سمت یک جاده جنگلی طولانی حرکت نمودیم. در ساعت 6 صبح به نقطه ای از جنگل رسیدیم که راه صعود از آنجا شروع می شود. این قسمت از جنگل تماما از درختان راش ( به زبان محلی مرس) بوده و به آن مرسه سی میگویند. راهی ماشین رو و خاکی تا بیرون جنگل طبیعی راش و سپس بیشه زار دست کاشت از درختان برگ پهن و برگ سوزنی امتداد می یابد. در انتهای این قسمت، چهره تماما صخره ای کوهستان به صورت دیواره ای سرتاسری ظاهر میگردد. در سمت راست ما گوسفند سرایی واقع است و در زیر آن چشمه ای چند پله با آب خنک و گوارا وجود دارد. در ساعت 6.45 شروع به صبحانه نموده و در ساعت 7.30 مجددا صعود را آغاز مینماییم. راه اصلی صعود به صورت پاکوب از سمت چپ قسمت انتهایی درختان دست کاشت به صورت تراورس و با شیب ملایم به سمت دهلیز سمت چپ رفته و پس از عبور از نوار صخره ای روبرو به صورت پاکوب، دوباره دور زده و از بالای صخره به سمت راست تغییر جهت میدهد.اما گروه ما با هدایت راهنما و پس از پرس جو از چوپانان محلی از بالا دست گوسفند سرا به صورت عمود و مستقیم راه صعود را در پیش گرفت. پس از عبور از کنار چند تخته سنگ که با فلش، راه را نشان میداد در انتها و در سمت چپ وارد دهلیزی کوتاه و سنگی شدیم که جهت آن غربی-شرقی بوده است. در بالای دهلیز پس از کمی تراورس در همان امتداد به کنار چشمه ای رسیدیم و…

گزارش برنامه صعود به قله آبک به ارتفاع 3540 متر تاریخ: پنجشنبه 27 شهریور 93 تعداد:6 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف و ملایم جزئیات: مسیر فاقد چشمه و آب آشامیدنی است در ساعت 5.50 صبح با دو دستگاه وسیله نقلیه سواری به سمت فشم و سپس میگون حرکت کردیم . در دو راهی شمشک - میگون جایی که جاده شمشک از سمت راست و رو به بالا میرود مستقیما وارد بافت قدیمی و سنتی میگون شدیم و ماشین ها را کنار بستر تقریبا خشک رودخانه پارک نمودیم. بر خلاف اکثر دهکده های ییلاقی منطقه ، میگون بسیار شلوغ بوده و به زحمت جای پارک پیدا می شود. خیابان کنار کانال(بستر رودخانه) را پیاده ادامه داده تا به ابتدای کوچه "عباس کیارستمی" برسیم. اینجا قبلا محل ویلای کارگردان معروف بوده است(ساعت 6.50) با راهنمایی خانم های روستا که در حال راهپیمایی بودند همین کوچه را مستقیما رو به بالا- در ابتدا کوچه باغ و سپس راه پاکوب از کنار یک ساختمان 6 طبقه-پیمودیم تا به لب جاده آسفالته شمشک رسیدیم. لازم به توضیح است که هم به لحاظ امنیت و هم به لحاظ عرض کم این جاده، مناسب ترین جا برای پارک ماشین همان بافت قدیمی میگون است. جاده آسفالته را به سمت شمشک پیاده طی نمودیم تا به اتاقکی دو طبقه با معماری دکوراتیو به رنگ قرمز در سمت چپ جاده رسیدیم . حدود یکصد متر جلوتر از اتاقک در سمت راست جاده دره ای واقع است که ما راه خود را از این دره آغاز نمودیم. جالب اینجاست که راه دسترسی به یال، به علت احداث باغات از اکثر قسمت های جاده بسته شده و بر روی بستر این دره هم گچ ریزی شده تا احتمالا در اینجا-بستر دره- نیز ساختمانی احداث شود؟؟؟!!!! (*) سوال اینجاست که انفال به چه اراضی اطلاق میگردد؟! کمی بالاتر از لبه جاده نهر پر آبی که به لوله های قطور ، موج دار و سایز بالا از فاصله ای دور در بالادست، آب را از بستر رودخانه جهت آبیاری باغات تازه تاسیس به این ارتفاع- آهنم با فشار ثقلی- کشانده است، جریان دارد، آب زلالی که آشامیدنی نیست. در ساعت 7.20 به کنار این نهر رسیدیم. از کنار نهر، جاده ای خاکی به سمت باغات پایین دست کشیده شده است. ما نیز در نقطه ای مناسب خود را به روی یال بالا دست دره در سمت راست می رسانیم. قسمت های انتهایی و صخره ای قله از دور پیداست . این یال با پیچ و تابهای فراوانی خود را به زیر صخره ها می رساند. در نقطه مناسبی در میانه یال و در قسمتی مسطح صبحانه را صرف مینماییم ( از ساعت 8.45 تا ساعت 9.45) در ساعت 11.30 به پای صخره ها میرسیم. این صخره ها رو به جنوب و در دو رده موازی و پشت سر هم هستند. جبهه اول نیاز به کار فنی دارد و لذا ما از آن پرهیز نموده و از پای صخره ها در سمت چپ آنرا دور میزنیم تا به جبهه دوم که رنگ روشن تری دارد برسیم. در اینجا میتوان مانند مرحله اول، از…

تاریخ صعود :22-06-93 (پنجشنبه) تعداد: 5 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف و معتدل در ارتفاع شرایط خشکسالی اما منطقه بسیار پر آب ارتفاع محل پارک ماشین: 2473 متر دسترسی به پای صعود قله جانستون: ساعت 5.30 با دو دستگاه وسیله نقلیه شخصی از تهران عازم فشم و سپس روستای آبنیک ( بین زاگون و گرمابدر) شدیم . ویلاهای حاشیه روستای آبنیک به صورت پراکنده تا سه کیلومتر به سمت بالا دست رودخانه روستا امتداد می یابد .بنابراین میتوان وسیله را تا انتهای جاده، جایی که میبایستی از رود گذر نموده برده و در مکان مناسبی پارک کرد که جمعا در رفت و برگشت یکساعت زمان نسبت به شرایطی که ماشین در داخل روستا پارک شود صرفه جویی میگردد. اما ما کمی بعد ازز روستا ماشین ها را پارک نموده و در ساعت 6.25 به راه افتادیم.25 دقیقه صرف شد تا به محل گذر رودخانه رسیدیم. امتداد راه پاکوب را در پیش گرفته و با عبور از دامنه ای پر شیب و سنگی که در بعضی قسمت ها با سیم بکسل ثابت گذاری شده ولی در مجموع گذرگاه نسبتا راحتی بود به ابتدای دره ای پهن رسیدیم که عنوان دشت جانستون توسط کوهنوردان بر آن نهاده شده است. پس از عبور از این دشت به یک دو راهی راه مالرو رسیدیم که راه سمت راستی رو به بالا به سمت قله خرسنگ و راه مستقیم رو به کف رودخانه به سوی قله جانستون میرود .  توضیحات جهت صعود به قله جانستون: 1-در سمت چپ این راه مالرو و از طرف دیگر رودخانه یالی مستقیما رو به قله میرود. 2-در میانه راه مالرویی که از این دشت میگذرد نهر پر آب و خروشانی از دل کوه می جوشد که بخش کوچکی از آن با چند رشته لوله به سمت روستا هدایت میگردد. ما راه مستقیم دو راهی فوق الذکر را سرازیر شده و در کنار نهر آب بستر رودخانه صبحانه را صرف مینماییم. 8.55 تا 10.05 گروهی سه نفره از یال مندرج در بند 1 مستقیما به سمت قله اصلی میرفتند ولی ما با فرض اینکه قله بالای سر ما قله اصلی است مستقیما امتداد آب را رو به بالا در پیش گرفتیم. در ساعت 10.30 به سرچشمه ابتدایی آب رسیدیم. مسیر ما تا اینجا عبور از تنگه ای شیبدار بوده و از اینجا به بعد با گرایش به سمت راست، راه عبور از مسیر صخره ای را در پیش گرفتیم. آشنایی اولیه و نترسیدن از قسمت های صخره ای برای عبور از این صخره ها که یکپارچه هم نیست ، کفایت مینماید. برفراز قله جانستون و مسیر بازگشت به روستای آبنیک: در ساعت 12.25 به بالای قله ای که سنگ چین شده و در بعضی گزارشات به عنوان قله جانستون نام گذاری شده است میرسیم. ارتفاع این قله 3937 متر است. پس از 20 دقیقه استراحت در ساعت 12.45 پس از مشاهده قله غربی خط الراس جانستون که گروه سه نفره فوق بر بالای آن نشسته بودند، به سوی آن حرکت مینماییم و پس از نیم ساعت در ساعت 13.15 به آن میرسیم که دارای حصار کوتاه سنگ چین شده…

گزارش برنامه صعود به قله سکه نو (سینو) به ارتفاع 3890 متر تاریخ: 93/05/02 (یکروزه) تعداد: 4 نفر وسیله نقلیه : سواری شخصی هوا:گرم (ارتفاعات بالا روی خط الراس خنک همراه با باد ملایم) ساعت 4.30 صبح از شرق تهران به سمت فشم و جاده شمشک-دیزین حرکت کردیم. پس از سرازیر شدن از گردنه دیزین و عبور از دهکده های ییلاقی-توریستی دیزین و گاجره به محل رو راهی روستای وارنگرود - حدود 6 کیلومتر قبل از جاده چالوس- و مجاور ساختمان محیط بانی رسیدیم. سه کیلومتر راه آسفالته تا روستا در پیش داریم که در کنار آن رودخانه وارنگرود جریان دارد. این رودخانه رودخانه در محل دو راهی به رودخانه ولایت رود ( به موازات جاده دیزین- گاجره) محلق شده و به سمت دریاچه سد کرج سرازیر می شوند. ابتدای صعود به قله سکه نو در ساعت 6.30 پس از طی کردن روستای نه چندان بزرگ وارنگرود و در محل یک پیچ کوچک راستگرد و در کنار پلی کوچک ماشین را پارک کردیم. دره باریکی همراه با نهری پرآب به این پل کوچک- که دو طرف آن دارای گاردریل بوده و راه بعد از آن بن بست می باشد-ختم می شود. در امتداد این دره مشجر و از سمت راست نهر رو به بالای دره میرویم (ساعت 6.40) و بعد از ویلایی که دارای کلبه ای دو طبقه- طبقه زیرین آلاچیق و طبقه فوقانی اتاق خواب- و باربکیویی در کنار آن است، خود را به روی یال سمت راست دره می رسانیم. محل صرف صبحانه در مسیر قله سکه نو این یال شمالی- جنوبی است.پس از یک ساعت طی مسیر، در دامنه راست (غربی) این یال و بر روی تخته سنگی صاف صبحانه مفصلی میخوریم . پس از یکساعت و ربع، در حدود ساعت 9- امتداد همان یال را رو به جنوب و سپس جنوب شرق ادامه میدهیم تا به یال اصلی غربی- شرقی برسیم. این یال به صورت خط الراسی تا برج خلنو امتداد می یابد. اولین قله آن سکه نو، سپس سه چال،به ارتفاع 3936 متر و قله شیور کش به ارتفاع 3754 متر می باشد. پس از این سه قله ، گردنه ای بزرگ - با تقلیل ارتفاع قابل توجهی تا حد 3400 متر- به نام شیور کش واقع بوده و در امتداد غربی ادامه این خط الراس قلل نوسوم بویده به ارتفاع 3970 متر، دالکولی (اولی 4130 متر و دومی 4118 متر)، خرس چال 4253 متر و آخرین و بلندترین قله این خط الراس ، هرزه کوه به ارتفاع 4268 متر قرار دارد. در ساعت 13.20 به قله سکه نو میرسیم که دارای سنگ چین کوتاهی است . قبل از آن در مسیری با شیب ملایم تعداد زیادی قلل کوچک و متوالی وجود دارد که یکی پس از دیگری نمایان می شود. در بالای قله به دلیل هوای ملایم و معتدل استراحت زیادی کردیم و با بنر سه کوهنورد از دست رفته در قله برودپیک ( مجتبی جراحی، آیدین بزرگی و پویا کیوان) عکس گرفته و در ساعت 14.40 به سمت شمال و گردنه پایین دست سرازیر شدیم. قسمتی از مسیر تا گردنه شن اسکی بوده و…

گزارش برنامه صعود به قله هرزه کوه به ارتفاع 4250 متر تاریخ : پنجشنبه 19 تیر ماه 93 تعداد : 13 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: نیمه ابری- معتدل همراه با باد 25 کیلومتر بر ساعت در ارتفاعات بالا در ساعت 4 صبح به سمت فشم - زاگون-لالون ، به راه افتاده و در ساعت 5 صبح اتومبیل های را کمی پایین تر از مسجد و میدان محل پارک نمودیم تا مزاحمتی برای اهالی نباشد. به دلیل احداث ویلاهای بسیاری در مسر رودخانه تا نزدیکی تنگه ، جاده تا آنجا کشیده شده و جهت جلوگیری از تردد افراد غیر محلی ،ابتدای راه با زنجیر مسدود شده است. ارتفاع لالون در این نقطه 2450 متر است. در ساعت 5.15 در امتداد رودخانه براه افتاده و تا انتهای آن در سمت راست رودخانه و پس از عبور از یک پل فلزی ماشین رو از سمت چپ آن ادامه دادیم. در محل دو راهی ، راه سمت راست (کنار رودخانه) را انتخاب نموده ، کمی بعد از شیبی بالا میرویم. در محل تنگه سه بار از رودخانه عبور مینماییم. امسال رودخانه دارای آب کمتری بوده و لذا ما راحت تر از آن عبور میکنیم. در ساعت 7.30 به تلخاب میرسیم یک نهر آب شیرین و دو چشمه دارای املاح و آب غیر شیرین و سبزه زاری جهت استراحت و صرف صبحانه ما را دعوت به توقف میکند. خانم پروانه کاظمی و دو همراه ایشان (همسر و برادر زاده) که یکساعت زودتر از ما به اینجا رسیده بودند بنا به درخواست ما جدا شده و عازم صعود قلل برج و خلنو شدند. ما نیز در ساعت 8.45 دقیقه به راه افتادیم. مسیر صعود به قله خلنو را تا زیر آبشار رفته و سپس با عبور از رودخانه از تراورس سمت چپ آن به راه خود ادامه دادیم. ساعت ورود ما به این قسمت 9.20 و ارتفاع آن نیز 3285 متر است. در ساعت 9.40 به چشمه ای پر آب در کنار یخچالی طولانی- از گردنه ورزا به ارتفاع 3980 متر تا پایین- استراحت نموده و ظرفهای آب خود را پر مینماییم. پس از آن، کمی در قسمت چپ یخچال، زمانی در بستر یخچال و در آخر مجددا از سمت چپ آن به صعود خود تا گردنه ورزا ادامه داده و در ساعت 11.35 لابلای سنگها و صخره های لبه گردنه و مصون از باد استراحت نمودیم. در ساعت 12.10 از گردنه و سمت راست آن راه صعود از شیبی نسبتا تند را در پیش گرفتیم. این قسمت دارای راه پاکوب مناسبی است که قبل از رسیدن به روی خط الراس برج-هرزه کوه از دامنه به سمت چپ پیچیده و تروارس گونه خود را به یال اصلی می رساند. در ساعت 13.30 همگی بر روی قله ایم. این قله یک تخته سنگ نیز دارد که ما نیمی از آن را بالا رفتیم اما قطعه دیگر که حدود سه چهار متر بلند تر است دارای تورق شدیدی است و بالا رفتن از آن میتواند خطر ساز باشد پس از استراحت و گرفتن عکس و خوردن مقدار کمی غذا و تنقلات، در ساعت 14.15 از همان راه…

گزارش برنامه صعود به قله گردونکوه به ارتفاع 4405 متر (طالقان - روستای پراچان) تاریخ: پنجشنبه 5 و 6 تیرماه سال 93 تعداد: 13 نفر( دو نفر کرمانشاه- دو نفر آمل و یک نفر کرج و هشت نفر تهران) وسیله نقلیه: شخصی هوا: معتدل همراه با باد 30 کیلومتر بر ساعت بر روی قله در ساعت 4 صبح روز پنجشنبه از شرق تهران به سمت اتوبان تهران- قزوین حرکت نموده و پس از سوار کردن یک نفر در شهرک اکباتان و یکنفر در مهر ویلای کرج به سایر دوستان در ابتدای جاده طالقان-بعد از کارخانه سیمان آبیک- پیوستیم. پس از حدود نیم ساعت معطلی در شهرک طالقان جهت خرید نان و مواد غذایی و پمپ بنزین در ساعت 7.40 به روستای پراچان رسیدیم. این روستا در انتهای جاده آسفالته ای است که با تابلوی روستای دیزان شروع شده و پس از گذشتن از این روستا به آن میرسیم. این جاده در ادامه به صورت خاکی تا معدن سنگ گرانیت (مانند سنگ های گرانیت منطقه رودبارک)- که فعلا تعطیل است- امتداد می یابد. دو دستگاه کانکس نیز در معدن که کنار رودخانه هست واقع می باشد. فاصله روستای پراچان تا معدن به لحاظ مسافت 6300 متر و به لحاظ زمانی با وسیله نقلیه- البته با سرعت کم به دلیل مسطح نبودن جاده- نیم ساعت است. بعد از حدود چهار کیلومتر آبشاری است که تفریحگاه تعداد کمی از مردم است که حتی با پراید به آنجا آمده بودند. ما با دو دستگاه سمند، یک دستگاه پژوی 206 و یک دستگاه پژو پرشیا در ساعت 8.10 به معدن رسیدیم. (ماشین آخر 8.20) پس از تعویض لباسها و گذاشتن وسایل اضافی در داخل ماشین ها، در ساعت 8.45 در امتداد رودخانه و از طریق راه پاکوب کاملا مشخصی- که البته 50 متر ابتدای آن ادامه همان جاده خاکی است که ما از آن جدا میشویم- صعود خود را آغاز مینماییم. پس از عبور از دامنه های پایین دست دره اصلی، به محلی میرسیم که رودخانه دو شاخه شده و هر دو شاخه آن پر آب است. البته قبل از این نقطه هم نهر آب گوارایی از دره ای باریک جاری است که بهتر است مقداری آب در حد نیم لیتر از آن برداشت. در محل دو شاخه رودخانه از رودخانه سمت چپ عبور کرده و از یال مابین آنها به بالا میرویم. این یال با شیب یکنواختی تا دشت مرتفع، زیبا و پر آب " دمچه" بالا میرود، راه مالروی مناسبی نیز از آن عبور نموده و بر سر راه آن ابتدا هلالی از سنگ به نام دروازه سنگی و سپس چشمه کم آبی قرار دارد. در آستانه رسیدن به دمچه و در جایی که شیب کم میشود به دو راهی میرسیم که راه سمت چپ بهتر است. به ابتدای دشت دمچه رسیده و پس از طی قسمتی از آن با منظری از قله گردونکوه از روبرو، لشگرک در سمت راست و میش چال در سمت چپ به سکویی سنگی که بسیار برای نصب چادر مناسب است میرسیم. ساعت ورود ما به این نقطه 11.15 و ارتفاع 3352 متر است. اطراف محل شب مانی…

گزارش برنامه صعود به قله آسمانکوه به ارتفاع 3702 متر تعداد :  8 نفر وسیله نقلیه :  ون (کرایه 420 هزار تومان) هوا:  صاف، معتدل تاریخ : پنجشنبه و جمعه 29 و 30 خرداد 93   پنجشنبه : ساعت 4 صبح از شرق تهران به مقصد روستای گرمابدر حرکت نمودیم. پس از گذر از فشم از جاده سمت راستی میدان ادامه مسیر داده و پس از زاگون (زاگون) به گرمابدر رسیدیم. سپس از جاده خاکی انتهای روستا بالا رفته و در ساعت 6.45 به گردنه خاتون بارگاه-بلندترین نقطه جاده-رسیده و پس از برداشتن کوله ها در مسیر ادامه جاده پس از گردنه و البته از طریق میانبرها وارد تنگه یونیزا شده و با عبور از مسیر ساده و پاکوب، به ابتدای دشت وسیع لار رسیدیم. در قسمت تنگه ای، جاده قطع شده ولی بلافاصله پس از آن مجددا شروع می شود. این جاده با عبور از دشت لار تا پلور و جاده هراز ادامه می یابد. پس از درآوردن کفش و جوراب از رودخانه لار عبور نمودیم که امسال آب زیادی نداشت و در حد متوسط بود و در برخی از سالها (مثل سال 75) آب رودخانه به دلیل خشکسالی آنقدر کم بود که از روی آب پریدیم اما در سال 54 تا بالای ران داخل آب میرفتیم. عمق آب در گذرگاه ما تا میانه ساق (زیر زانو) بوده است. در آن طرف رودخانه و در انتهای دره (دشت)لار و در سمت راست تپه ای سبز رنگ، دره سفیدآب عمود بر دشت لار واقع است که راه لار به یالرود و بلده از این دره پهن میگذرد و در مسیر آن دو آبشار زیبا، یکی لغزان و کف آلود بر بستر پر شیب و سنگی به نام آبشار سفیدآب جریان دارد. یک کارونسرای سنگی شاه عباسی در حال حاضر متروکه شده و در اختیار دامداران لر ورامینی قرار دارد در انتهای دره سفیداب واقع بوده و ادامه راه پهن و دست ساز آن به گردنه قو و بعد از سرازیر شدن به دره و تنگه ی بالادست روستای یالرود ختم میگردد. از گردنه قو به سمت شرق میتوان به زیر قله چپکرو رسیده و آن را صعود نمود (دو روزه) ما پس از عبور از رودخانه لار، در امتداد آن به سمت پایین دست رودخانه به راه خود ادامه داده و با عبور از نهر آب جاری از دره سفیدآب و کمی راهپیمایی در امتداد طول دشت به کنار چادرهای دامداران رسیدیم. با کسب اجازه از ایشان و حصول اطمینان از امنیت محیط و با راهنکایی یکی از خانمهای چادر نشین، در نقطه ای مناسب چادر خود را برپا نمودیم. به دلیل کثرت جمعیت در دشت لار، ساکنین فصلی آنجا از آب رودخانه و نهرها استفاده نمیکنند. کنار چادرها شیر آبی هست که از چشمه های بالا دست لوله کشی شده است. ما نیز این مورد را در مصرف آب رعایت نموده و برای آشامیدن از آب چشمه های و برای چای از آب زلال نهرها استفاده نمودیم. در ساعت 8.30 به محل استقرار چادر به ارتفاع 2676 متر از سطح دریا رسیدیم. ارتفاع گردنه خاتون بارگاه (محل پیاده شدن…