گزارش برنامه

گزارش برنامه صعود به قله عرقچین به ارتفاع 2817 متر تاریخ: جمعه 3-11-99 وسیله نقلیه: شخصی تعداد: 10 نفر هوا: سرد ( روی قله  11-) ، نیمه ابری (روی قله ابری و بارش ضعیف برف) و تقریبا بدون باد- زمین برفی و کوبیده شده قرارمان ساعت 5.45 جلوی در پارک ورودی رحمان آباد ( پارک کوهستانی نیلوفر-کوهپایه چهارم) بوده است اما به دلیل تاخیر دوستان ناشی از نا آشنایی قبلی به محل قرار ، در ساعت 6:15 و پس از آماده شدن و بستن گترها از در کوچک و باز پارک وارد شده و در جاده آسفالته به سمت چپ به راه افتادیم. کمی بعد از طریق راه پاکوبی پهن بر روی یالی قرار گرفتیم که در ابتدای آن دکل برق فشار قوی نصب شده است.کمی از روی این یال بالا رفته و سپس وارد جاده میشویم و از طریق این جاده به سمت راست میرویم تا بر روی یال سمت راستی قرار بگیریم.لازم به ذکر است که هر دو یال و حتی دره بالا دست پارک نیلوفر نیز راههای متعددی رو به بالا و مسیر قله دارند. پس از صعود شیب اولیه به منطقه صاف و مسطحی میرسیم که کانکسهای جنگلبانی و کارگاه پروژه فضای سبز و آبیاری دامنه ها در آنجا مستقر می باشد.جاده نیز تا اینجا و حتی بالاتر از آن در مسیر صعود ما کشیده شده است. در طول مسیر فضای سبز قابل ملاحظه ای از درختان رشد یافته برگ سوزنی و شبکه ای از آبیاری قطره ای و همچنین دو استخر بزرگ وجود دارد که نسبت به سایر مسیرهای دامنه توچال از ویژگی خاص و زیبایی برخوردار است. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله عرقچین با عبور از مسیر پاکوب و پر پیچ و خم در میان درختان به منطقه مسطح دوم و استخر اول میرسیم و با عبور از کنار استخر اول و پس از طی شیبی نه چندان طولانی، در ساعت 8.15 در مجاورت استخر دوم و لابلای قسمت های صخره ای صبحانه را صرف مینماییم. هوا سرد و زمین پوشیده از برفی نازک است که یکی دو روز قبل باریده است اما فقدان باد حتی در حد نسیم شرایط را برای صرف صبحانه ، قابل تحمل تر میکند. در ساعت 8.45 به راه افتاده و پس از طی قسمت مسطح سوم وارد مسیری تراورس به سمت راست شده و بر روی یال صعود به قله اول قرار میگیریم. حجم برف بستر کم کم افزایش می باید و ما در شیبی تند و مستقیم به صعود خود ادامه میدهیم. پس از صعود به قله اول و سپس قله دوم - به فاصله کمی از آن- در مسیر کم شیب قله قرار میگیریم. پس از عبور از کنار قله اصلی که تابلو بر روی آن نصب شده به سمت قله ای دیگر که کمی بالاتر است رفته و بلافاصله پس از گرفتن چند عکس برمیگردیم و بر روی قله اصلی به استراحت میپردازیم. به نظر میرسد علت انتخاب این نقطه به عنوان قله، مسطح و جادار بودن آن در مقایسه قله بلند تر می باشد که عرض آن در حد یک تا…

گزارش برنامه صعود به قله لتمال- آسیاب باد به ارتفاع 2330 تاریخ: دوازدهم دیماه سال نود و نه تعداد: بیست و هفت نفر هوا معتدل، زمین خشک وسیله نقلیه: شخصی قرار ابتدای صبح قله آسیاب باد قرارمان ساعت 6.30 صبح روز جمعه پارکینگ شماره 4 آبشار تهران بود که به دلیل نا آشنایی برخی از دوستان با آدرس قرار و تاخیر ایشان ، در ساعت 7 صبح پس از پارک ماشین ها در پارکینگ بزرگ و استاندارد پارک تفریحی آبشار تهران از طریق جاده ، صعود خود را آغاز کردیم. یال صعود ما، مسیری نیست که جاده از آن شروع میشود بلکه در سمت راست (شرق) آن قرار دارد . وسط این دو یال دره ای است که پارک تا عمق آن ساخته شده و تراس بندی شده است.ما بعد از دو پیچ و خم وارد راه پارک داخل دره ( سمت راست) میشویم. گرچه جاده نیز پس از چند پیچ و خم طولانی با راه داخل پارک تلاقی میکند.   از طریق جاده به مسیر خود ادامه میدهیم تا جاییکه به یال صعود برسیم. در اینجا جاده را که به سمت شرقی تر دره می رود رها کرده و از روی یال به صعود خود ادامه میدهیم گرچه بالاتر نیز با چند پیچ و تاب جاده تلاقی داریم. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله لتمان- آسیاب باد در میانه راه و در قسمتی تقریبا مسطح در ساعت 8.15 به مدت 27 دقیقه صبحانه را در هوایی ملایم صرف نموده و دوباره به راه افتادیم. در ساعت 9.30 به قله لتمال رسیدیم. تعدادی از گروههای کوهنوردی به سمت قله هم ارتفاع در شمال غرب و عده زیاد دیگری به سمت قله ای با ارتفاع کمتر به عزم صعود رفته بودند که قله اخیر به دلیل داشتن پناهگاهی خوش ترکیب به صورت خشکه چین از کیسه های سفید رنگ بلند و باریک (اشاره به جانپناه آتشنشان فداکار امید عباسی) بیشتر مورد استقبال کوهپیمایان قرار گرفته بود. ما هم ظرف یک ربع تا پناهگاه رفته و پس از کمی توقف و عکاسی، مجددا به قله اصلی برگشتیم. در نهایت در ساعت 10.45 به سمت پایین سرازیر شده و در ساعت 13 به پارکینگ رسیدیم. سایر توضیحات: *ارتفاع پای صعود 1490 متر است * در مسیر موبایل آنتن میدهد ولی آبی در مسیر یافت نمیشود  

گزارش برنامه صعود به قله اسپیدچال به ارتفاع 3225 متر تاریخ: جمعه بیست و هشتم آذر ماه نود و نه تعداد: شانزده نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: نیمه ابری، بعضی اوقات مه آلود و در ساعاتی از بعد از ظهر بارش خفیف برف زمین: از ابتدای راه برفی با ضخامت بیش از نیم متر در دامنه های پر شیب در ساعت 5.30 صبح روز جمعه سر قرارمان در شرق تهران حاضر شده و به دلیل گم و پیدا شدن شیشه عینک! یکی از همراهان در تاریکی با یک ربع تاخیر و در ساعت 5.45 به سمت جاده فشم راه افتادیم. در دو راهی دسترسی به روستای امامه، سه نفر از دوستانمان با پارک کردن ماشین شان در مجاورت همان محل به گروه سیزده نفره ما ملحق شدند. نامبردگان شب قبل در همان منطقه سکونت داشتند. در ساعت 6.50 صبح درآخرین پیچ (راستگرد) جاده قبل از میدان تقسیم (دو راهی) به امامه پایین و امامه بالا توقف نمودیم. مسیر ما دره سمت چپ جاده در محل پیچ راستگرد جاده می باشد که در مجاورت آن قسمت عریضی نیز برای پارک ماشین قرار دارد .تعدادی ماشین نیز قبل از رسیدن ما در این قسمت پارک کرده بودند. عکس ابتدای دره و محل پارکینگ به صورت جداگانه در این گزارش درج شده است. شروع حرکت به سمت قله اسپیدچال  و مسیرهای صعود در ساعت 7 صبح از گوشه چپ دره به ارتفاع 2335 متر راه خود را به سوی یالی که در منتهی الیه سمت راست ما دیده میشود در پیش گرفتیم. آبی در دره جاری است که مظهر (خروجی) چشمه آن کمی بالاتر قرار دارد پس از آن از کنار استخری خالی در سمت راست راه و بعد از آن چند درخت در سمت چپ گذر کرده و شیبی نسبتا تند را بالا میرویم. دو سه گروه جلوتر از ما زحمت برفکوبی را کشیده و راه را برای ما هموار کرده اند. پس از عبور از سینه کش تند به ابتدای یال رسیده و در پناه صخره ها بساط صبحانه را پهن نمودیم. گروهی از کوهنوردان از میدان اشاره شده در بالا ( دو راهی امامه پایین و امامه بالا) مستقیما راه صعود را در پیش گرفته و پس از رسیدن به تپه بالا دست و سرازیر شدن از آن ( با تقلیل ارتفاعی ناچیز) در مسیر ما قرار گرفتند. گروه دیگری نیز به نظر میرسد از  روستای امامه صعود نموده و در محل صبحانه به مسیر اصلی ملحق شدند. در مجموع به نظر می رسد به دلیل شلوغی بیش از اندازه مسیر های صعود به دامنه های توچال و خطرات کرونایی ناشی از آن و همچنین محدودیت های پیش آمده در استفاده از تله کابین برای کوهنوردان، اقبال به سوی قلل کمتر شناخته شده و حدودا سه هزار متری اطراف تهران بیشتر شده است. صرف صبحانه در مسیر صعود به قله اسپیدچال در محل صبحانه دوستان خوب باشگاه اسپیلت را ملاقات نمودیم که عزم خود را برای صعود به قله همهن علیرغم برفکوبی سنگین پیش رو جزم کرده بودند. پس از صرف صبحانه به حرکت خود ادامه دادیم. مسیر صعود…

گزارش برنامه صعود به قله کوجه تفرش به ارتفاع 3155 متر تاریخ : جمعه یازدهم مهر ماه سال نود و نه تعداد: دوازده نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف و خنک زمین : خشک روز پنجشنبه جمعا نه نفر با سه دستگاه سواری از طریق اتوبان تهران- ساوه عازم شهر تفرش شدیم. در بزرگراه ساوه- سلفچگان بعد از عبور از شهر ساوه و قبل از سلفچگان( حدودا 20 کیلومتر مانده به سلفچگان) از دوراهی منتهی به دستجرد و تفرش و از سمت راست (غرب) از جاده اصلی خارج شدیم  پس از عبور از دستجرد و فوجرد به تفرش رسیدیم و در منزل یکی از دوستان شب را سپری کردیم. راه دسترسی به پای صعود قله کوجه اگر قصد استفاده از نرم افراز جهت یابی WAZE یا مشابه آن را دارید چنانچه شهر تفرش را به عنوان مقصد خود اعلام کنید بیراهه آسفالته ای را به شما معرفی و راهتان را دورتر خواهد کرد بهتر است دستجرد را به عنوان مقصد تعیین نمایید تا مسیر اصلی را به شما نشان دهد. روز جمعه روز صعود به قله کوجه در ساعت شش صبح از منزل به راه افتاده و پس از سوار کردن دوست جدید و راهنمای محلی مان آقای محسن شریفی  به شماره تماس  09187642715 به سمت روستای کهک به راه افتادیم. بلوار پاسداران را به سمت دانشگاه تفرش رفته و در انتها،با برگشت از طریق دوربرگردان وارد بلوار جانبازان شدیم. انتهای بلوار به روستای کهک منتهی میشود. از طریق کوچه علی اکبر صادقی به یک میدان میرسیم که در سمت راست آن بنای یک مسجد تاریخی و چند صد ساله و در سمت چپ آن بهشت فاطمیه (قبرستان) قرار دارد. از کنار بهشت فاطمیه راه را ادامه میدهیم تا قبل از باغات روبرو که به مزرعه مرسک(MARASK) معروف است ماشین ها را پارک کنیم . ارتفاع این نقطه 2245 متر از سطح دریا می باشد. محل صرف صبحانه در مسیر قله کوجه در بستر مسیل داخل  باغات و امتداد لوله کشی آب بالا دست و از درون مزرعه راه را ادامه میدهیم تا به یک خروجی آب، یک ویلا و کمی بالا دست به یک آب بند برسیم. ادامه راه ما دره ای طولانی است که تا قله کوجه ما را هدایت میکند . در نیمی از مسیر پاکوب در درون این دره لوله کشی آب با لوله گالوانیزه قرار دارد که فرسوده و غیر قابل استفاده شده است. در ساعت هشت و پنج دقیقه به ابتدای آب جاری درون دره میرسیم که چشمه گوارایی است. ارتفاع این نقطه 2666 متر است و صبحانه را همینجا تا ساعت 8.50 صرف میکنیم بعد از صرف صبحانه ادامه همین دره را پی میگیریم که حدود ده دقیقه بعد (ساعت نه) به علت صخره ای بودن کف دره، راه پاکوب از سمت دامنه سمت چپ مارا به عرصه بالاتر میبرد ولی دوباره بعد از صخره ها به کف دره میرسد . جالب اینجاست که در این فصل هنوز هم قسمتی از دره سرسبز و زیبا می باشد. در ساعت 9.45 در ارتفاع 2940 متری به جای پهنی میرسیم که دو دره پهن و کم…

گزارش برنامه صعود به قله گاوبینی به ارتفاع 3292 متر تاریخ: جمعه چهارم مهر ماه سال نود و نه تعداد: بیست و یک نفر وسیله نقلیه: مینی بوس و سواری هوا: معتدل زمین: خشک قله گاو بینی بر روی خط الراس اصلی رشته کوه البرز یعنی خط تقسیم حوزه آبریز شمالی( دریای مازندران) و حوزه آبریز جنوب البرز (دریاچه نمک و...) قرار دارد. در قسمت شرقی آن قلل فیل زمین ، سیاه پلاس، گل زرد و گردنه امام زاده هاشم و نیمی از رشته کوه دو برار و در قسمت غربی آن قلل سر سیاه غار و پرسون، گردنه افجه بشم و قلل سیاه ریز و ریزان و آتشکوه و مهرچال و پیرزن کلون واقع است که از اینجا به صورت S به سمت قله های شیورکش و کاسونک ، گردنه و قله خاتون بارگاه و در ادامه خرسنگ، جانستون و برج امتداد پیدا میکند. این خط الراس خط تقسیم آب شمال و جنوب البرز می باشد. ابتدای مسیر صعود به قله گاو بینی: یال صعود به این قله، به مثابه دیوار بین دو همسایه یعنی روستای برگ جهان در غرب و روستای لواسان بزرگ در شرق می باشد و از هر دو روستا می توان به این یال دسترسی پیدا کرده و قله را صعود نمود. در ساعت 5.05 از نقطه ای در شرق تهران به سمت روستا از مسیر افجه به راه افتادیم و در ساعت 6.35 از مسجد و پارکینگ اصلی روستا به مقصد قله حرکت کردیم. این محوطه دارای لوله کشی آب بهداشتی محل و سرویس های بهداشتی است که قسمت زنانه آن تقریبا غیر قابل استفاده است. از پله های مجاور سرویسها سرازیر شده تا به پل رسیدیم . از آن عبور نموده و با گذشت از کوچه شاهانی از روستا خارج شده و مستقیما به ابتدای یال رسیدیم. ارتفاع متوسط روستای برگ جهان 2050 متر می باشد. تپه پر شیبی را صعود نموده و در ساعت 7.30به بالای آن که سنگ چینی دارد میرسیم. از اینجا منظره زیبایی از روستا قابل رویت است. ارتفاع این تپه 2275 متر است. ادامه مسیر ما همین یال است که در ابتدا به قله کوتاهی به ارتفاع 2800 متر رسیده با گردش به چپ (شمال) به سوی قله اصلی امتداد می یابد.راه پاکوبی بر روی یال قابل مشاهده است. کمی بعد دوشاخه میشود یکی در امتداد یال تا همون قله کوتاه که نام آن را خورندان و بستک ذکر کرده اند میرود. دیگری از دامنه سمت چپ به سمت چند درخت بید کشیده شده و از آنجا با دور زدن قله مورد اشاره به سمت گردنه سمت چپ آن میرسد . محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله گاوبینی ما بالای این دو راهی صبحانه را صرف میکنیم . در نقطه ای به محاذات درختان و بر روی یال و با ارتفاع تقریبی 2545 متر. صبحانه را در ساعت 8.55 به مدت نیم ساعت صرف مینماییم و سه نفر از همراهان از محل صبحانه از ما جدا شده و سرازیر می شوند. کمی بالاتر از محل صبحانه از راهی تراورس خود را به همان راه منتهی به…

گزارش برنامه صعود به قله شاهوار به ارتفاع 3945 متر تاریخ صعود: پنجشنبه دوم مرداد ماه سال نود و نه تعداد: ده نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: نیمه ابری و خنک زمین: خشک و سنگریزه ای و پرشیب روز قبل از صعود به منزل یکی از آشنایان در روستایی مجاور شاهرود رفته و شب را در همانجا اقامت نمودیم. فردا صبح زود ( ساعت پنج) از خواب برخاسته و به سمت ابتدای شاهرود و سپس جاده روستای تاش- که راهنمای ما اهل آنجا بود- حرکت کردیم. تقریبا در انتهای شاهرود به سمت مشهد-جاده تاش و مجن از سمت چپ و رو به کوه جدا میشود و وارد دشت پهنی میشود که دو طرف آن با کوههای نسبتا بلندی محاصره شده است. کمی جلوتر به دلیل جاری بودن رودی کوچک در میان دره، سرسبزی و حاصل خیزی زمینهای اطراف نمایان میگردد. جاده مجن از سمت چپ جدا شده و راه مستقیم ما را به سمت روستای تاش میبرد. ابتدای دسترسی مسیر صعود به قله شاهوار به دلیل مشکلات فیمابین اهالی محلی و معدن کاوان، قبل از روستا ، جاده ای احداث شده که تا معدن (بوکسیت) امتداد می یابد. در مسیر این جاده که ما آن را انتخاب نمودیم تا تا گیت نگهبانی قرار دارد که به دلیل آشنایی از آن عبور کرده و به گیت سوم که محل تلاقی تقریبی این جاده با راه دسترسی از روستا به معدن است رسیدیم. هر دو جاده کاملا تسطیح شده و با عرض زیادی کوبیده شده است. ماشین ها را همانجا و در کنار گیت آخر پارک کردیم. روبروی ما دو دره با یالی در وسط قرار دارد . دره سمت چپ امتداد همان جاده معدن تا ارتفاعات بالاتر است که قبلا مسیر صعود ما بوده است. دسترسی به آب در مسیر صعود به قله شاهوار در حالیکه ما وسایر گروهها یال میانی را صعود کرده و از همان یال تا قله شاهوار رفتیم منتها برای برداشتن آب از چشمه های دره سمت راست ابتدا به آنجا رفته و کمی با سختی خود را به ابتدای یال میانی رساندیم در حالیکه سایر گروهها ( از مشهد و نیشابور) از ابتدای دره سمت چپ و در شیب ملایمی در مسیر قرار گرفتند. این چشمه در همان ابتدای دره سمت راستی است که در ادامه به درخت زار و چشمه پر آب پیر میشی در شیبی تند رسیده و در مسیری البته با کمی دست به سنگ به سوی قله شاهوار نیز هست. این چشمه برای نسلهای گذشته مقدس بوده است و آب آن با اتصال به آب چشمه ای جاری از زیر یال، نهری پر آب و زلال را تشکیل میدهد. در ساعت 6.55 بر روی قسمت صافی از یال بساط صبحانه را در ارتفاع 3075 متر پهن نمودیم( ارتفاع پای صعود 2675 می باشد) که از ساعت 8.15 تا 8.45 به طول انجامید. زمان رسیدن به قله شاهوار استراحتی بر بالای صخره ها به ارتفاع 3555 و توقفی دیگر در ابتدای یال پهن اصلی به ارتفاع 3850 متر داشتیم. در ساعت 12.05 به قله شاهوار که با جی پی اس 3913 و بر…

گزارش برنامه صعود به قله کلونچین به ارتفاع 4221 متر تاریخ : نوزدهم تیرماه سال نود و نه تعداد: بیست و دو نفر وسیله نقلیه: سواری شخصی و وانت نیسان هوا: معتدل با باران های کم و پراکنده زمین: عمدتا برفچال عصر روز چهارشنبه دو گروه کوهنوردی مشتمل بر ده نفر از کوهنوردان باشگاه گرین نورآباد  و نه نفر از گروه کوهنوردی لار تهران سر قرارمان (زیر آبشار تونل اول چلگرد) جمع شده و به اتکای اطلاعات نادرست اما موکد میزبانان محلی به سمت جاده  بازفت حرکت کردیم. بعد از طی حدود 35 کیلومتر و پی بردن به اشتباه میزبان، سرپرست برنامه(علی ملک) سریعا درخواست یک راهنمای کوهنورد محلی نمود با تاکید بر این نکته که ایشان حتما این قله را از مسیر کول خدنگ صعود کرده باشد . با تلاش میزبان نهایتا با یکی از کوهنوردان محلی که ضمنا از عشایر شریف منطقه نیز بوده در بالای آبشار و جلوی مغازه های فروش اجناس محلی قرار گذاشته و پس از صحبت های اولیه و اعمال هماهنگی های لازم تصمیم گرفتیم به اداره تربیت بدنی که متصدی آن آشنای راهنمایمان بوده رفته و در حیاط آن چادر بزنیم. با توجه به شرایط کرونایی تقریبا همه همنوردان چادر آورده بودند و بقیه هم در فضای باز و در هوایی لطیف شب را به سر رساندند. در سرویس بهداشتی نیز توسط متصدی آنجا برای ما باز شد که آب شیر آنجا نیز آشامیدنی بود. پنجشنبه روز صعود به قله کلونچین راس ساعت 3 بیدار شده و با برچیدن چادرها و وسایل اضافی و قرار دادن آن داخل صندوق عقب ماشین ها، آنجا را به نگهبانی سپردیم که از قبل توسط راهنما برای حفاظت از اموال به کار گمارده بودیم. دقیقا راس ساعت 4 صبح سوار بر دو دستگاه وانت نیسان-کرایه شده از شب قبل-به همراه دو نفر محلی و راهنمایمان به نام آقای علی (جلال) غیبی پور ( با لباسهای بختیاری) به سمت تونل دوم از دو راهی نیروگاه و روستای قاسم آباد در جاده ای که به سمت شهرکرد می رود حرکت نمودیم. جاده ای در ابتدا آسفالته و سپس شنی و در بعضی قسمت ها ناهموار را طی نموده و پس از گذشتن از پلی فلزی و سپس تونل دوم انتقال آب بین حوزه ای کوهرنگ در پارکینگ مسطح و خاکی و درست روبروی تنگه باشکوه کول خدنگ در ساعت 4.45 توقف نمودیم. ارتفاع این نقطه از سطح دریا 2460 متر می باشد. در ساعت 5 صبح در مسیری پاکوب و کمی سنگلاخی در دل تاریکی زیر نور مهتاب به سمت ورودی تنگه به راه افتادیم. مسیر صعود ما ترکیبی عمدتا برفچال ( پر حجم)و کمتر سنگلاخی بوده است که در ابتدا تقریبا مستقیم است اما در انتها کم کم با قوسی به سمت چپ به زیر قله کلونچین میرود که از جاده پیدا نیست. تقریبا سه چهارم مسیر نیز از روی برفچالها و در داخل تنگه می باشد. صرف صبحانه در مسیر صعود به قله کلونچین: در ساعت 5.50 در قسمت باریکی از تنگه و پس از عبور از دو قسمت صخره ای( دست به سنگ) در کنار چشمه…

گزارش برنامه صعود به قله مهرچال به ارتفاع 3912 متر تاریخ : پنجشنبه و جمعه- پنج و شش تیرماه نود و نه تعداد: نه نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: معتدل و آفتابی زمین: خشک تا قله آغاز صعود به قله مهرچال: در ساعت 5.15 صبح روز پنجشنبه از نقطه ای در شرق تهران به سمت فشم به راه افتادیم. با گسترش ساخت و ساز در فشم، دیگر دو راهی منشعب از جاده اصلی به سمت روستای امامه در داخل فشم و در ابتدای آن قرار گرفت. در ساعت 6.30 پس از عبور از دو انشعابی که از سمت راست به سمت امامه پایین میرود در محل تلاقی رود کوچکی با جاده که ارتفاع آن از سطح دریا 2260 متر است پیاده شده و در امتداد دره و از سمت چپ آن صعودمان را آغاز نمودیم.   امسال به دلیل حجم بارشها رود جاری بسیار پر آب بوده و برای گذشتن از آن با کمی مشکل روبرو شدیم به نحوی که دو نفر از همنوردان به داخل آب افتاده و بخشی از لباسهایشان خیس شد. دره اصلی که پر آب است در سمت راست راه ما قرار دارد که تا کاسه مهرچال ادامه دارد اما مسیر آن پر از آبشار و دیواره صخره ای است. در ساعت 7.05 به پای شیب اصلی و تند صعود به قله مهرچال میرسیم که سه اصله درخت بید، گردو تبریزی در کنار آن قرار دارد . راه پر شیب و مارپیچی در دامنه پیش رویمان بوده که مسیر آن توسط کوهنوردان با فلش آبی رنگ مشخص شده است. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله مهرچال: در ساعت 8.20 پس از طی کردن این قسمت در نقطه ای به ارتفاع 2650 متر بساط صبحانه را پهن نموده و پس از صرف آن در مسیری به راه خود ادامه میدهیم که عمدتا تراورس بوده و بجز قسمت کوتاهی که با چند مارپیچ بر روی یال رو به بالا میرود، تماما پس از عبور از چندین دره، به صورت ملایم تا رسیدن به کاسه مهرچال ارتفاع میگیرد. در یکی از این دره ها، آب چشمه ای که از بالا دست سرچشمه میگیرد جریان دارد. در ساعت 11.55 به ابتدای کاسه مهرچال به ارتفاع 3131 متر میرسیم و حدود دو ساعت در کنار چشمه پر آب آن استراحت میکنیم. علت اتلاف وقت طولانی، تصمیم بر شب مانی در این طبیعت زیبا و عبور از پیک گرمای ظهر است. گرچه قصد اولیه ما نصب چادر در همین مکان بوده اما به دلیل گرانی بی حد و حساب لوازم کوهنوردی (چادر، کیسه خواب و ...) و حضور افراد دیگر، ترجیح میدهیم که کوله پشتی ها را برداشته و به صعود خود ادامه دهیم. پس از حدود یک ساعت به دره ای میرسیم که کف آن بجز قسمتی که آب زلال در آن جریان دارد تماما پوشیده از برف سفت ناشی از سقوط بهمن های زمستانی است. محل برپایی کمپ قله مهرچال: پس از عبور از آب، طبق نظر سرپرست تصمیم بر نصب چادر در همین محل گرفته می شود. پس از صاف کردن بستر، چادر ها را نصب…

گزارش برنامه صعود به قله چشمه کلان( کنی کلان) -رشته کوه گرین به ارتفاع 3100 متر تاریخ : پانزدهم خرداد سال نود و نه تعداد: دوازده نفر وسیله نقلیه: مینی بوس بنز هوا: صاف و خنک زمین: خشک و سرسبز استارت صعود به قله کنی کلان: پس از تجمع در جلوی آموزش و پرورش نور آباد در ساعت 5.45 به سمت مقصدمان حومه روستای گلام بحری حرکت کردیم. در ابتدای جاده نور آباد- هرسین و محل تلاقی با کمر بندی شهر ، جاده ای آسفالته به سمت شمال از آن جدا میشود و پس از عبور از چند آبادی در انتها به روستای گلام بحری(گلام به زبان محلی به معنی برکه آب می باشد) میرسد. در انتهای روستا و چند منزل مانده به انتهای آن از خیابان زاویه داری به سمت شمال غرب و به سوی دشت وسیع کشاورزی دیمی میرویم که دور آن با کوه حصار شده است .جاده ای خاکی که نزدیک انتهای دشت به سمت دره ای در سمت راست رو به شمال منشعب میشود که عبور از آن از عهده مینی بوس بنر و یا وانت نیسان بر میاید.پس از نیم ساعت طی مسیر در این جاده خاکی کوه چشمه کلان را به طور کامل دور زده تا در پشت (شمال غربی) آن به ابتدای راه پاکوب و نرمال صعود قله برسیم. در ساعت 6.40 دقیقه و تقریبا در انتهای جاده خاکی از نقطه ای به ارتفاع 2150 متر از مسیر پاکوب رو به جنوب شرق  و سپس جنوب صعود به قله کنی کلان را آغاز میکنیم. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله کنی کلان: در ساعت 7.35 به اولین چشمه روان میرسیم که آب آن زیاد نیست . ارتفاع آن 2500 متر از سطح دریاست و صبحانه را در کنار همین چشمه صرف میکنیم. درساعت 8.20 مجددا به راه خودادامه میدهیم. کمی بالاتر با تغییر جهت به سمت راست به گوسفند سرایی میرسیم که دو دستگاه توالت پیش ساخته در کنار آن گذاشته است. بالاتر از آن چشمه پر آبی قرار دارد که به آن کتی کلان میگویند به معنای چشمه کل ها ( بز های کوهی). در ساعت 9.25 به کنار این چشمه رسیده و کمی استراحت میکنیم . ارتفاع این چشمه 2800 متر می باشد. قله کنی کلان از اینجا کاملا نمایان است . به صعود خود ادامه میدهیم و در ساعت 10.55 به آن میرسیم . قله ای دو قسمتی و هم ارتفاع که در قسمت اول آن تابلویی نصب شده و در قسمت دوم آن که فضای مسطحی است زیارتگاهی متعلق به اهل حق منطقه قرار دارد. این قله در قسمت غربی رشته کوه گرین قرار دارد و حد فاصل آن با رشته شرقی( چهل نابالغان و یال کبود ...) گردنه گاماسیاب است و جاده ارتباطی نور آباد به نهاوند از آن میگذرد. پس از کمی استراحت و عکاسی به سمت پایین سرازیر می شویم و در ساعت 14.30 به کنار مینی بوس می رسیم. *سایر توضیحات لازم در مسیر صعود به قله چشمه کلان - این قله مسیر صخره ای هم دارد که متاسفانه هفته قبل از صعود…

گزارش برنامه صعود به قله یال کبود ( به ارتفاع 3541 متر) تاریخ : چهاردهم خرداد سال نود و نه تعداد: هجده نفر ( نه نفر از گروه آزاد لار و نه نفر از باشگاه گرین) وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: صاف و معتدل و با باد شدید ( تا 55 کیلومتر بر ساعت) زمین: خشک و سرسبز و در ارتفاع بالا و دره ها برفچال شروع صعود به قله یال کبود در ساعت 5.30 صبح روز چهارشنبه 14 خرداد از محل اقامتمان در شهر نور آباد - که روز قبل به آنجا رفته بودیم-به سمت سراب گاماسیاب در مسیر جاده نور آباد-نهاوند به راه میفتیم که تا سوار کردن همنوردان نور آبادی در ساعت 5.45 از شهر خارج شده و در ساعت 6.30 به محل پارک ماشینها در مجاورت سراب گاماسیاب میرسیم. توضیح اینکه به دلیل شیوع بیماری کرونا، راه ورود به محوطه اصلی را با خاکریز مسدود کرده بودند و ما از کنار جاده اصلی به سمت سراب سرازیر شدیم. این سراب پر آب ترین چشمه ایران است که از دل صخره های شمالی کوههای گرین سرچشمه میگیرد دبی متوسط آن پنج مترمکعب بر ثانیه می باشد به نحوی که حجم قابل توجهی از آب چشمه که دیگر رودخانه شده است از روی پل عبور نموده و ما برای گذشتن از آن با اتکا به نرده های پل اقدام کردیم. پس از عبور از پل و معارفه در ساعت 6.50 در امتداد دره ای به سمت جنوب شرق حرکت خود را آغاز کردیم. قبل از انتهای دره و از شرق تنگه ای صخره ای و در مسیر پاکوب و پرشیبی بالا رفتیم. در انتهای شیب میله بلندی نصب شده که به عنوان شاخص جهت صعود به قله یال کبود از آن استفاده میشود. در ساعت 8 به کنار این میله و در ساعت 8.10 به مجاور میله دوم رسیدیم. پناهگاه نارنجی یال کبود کاملا پیداست و ما در ساعت 8.30 به آن میرسیم و در کنار چشمه دو قلوی آن در فضایی مسطح و زیبا اتراق میکنیم . تا ساعت 9.20 در کنار تعدادی گروههای دیگری از لرستان و نهاوند صبحانه میخوریم و در این ساعت از کنار پناهگاه مسیر صعود به قله را در پیش میگیریم. شدت باد آزار دهنده است. مسیر صعود در ابتدا از کنار برفچال و در ادامه با تراورس به سمت چپ (شرق) از روی یال می باشد که مستقیما تا قله امتداد می یابد. رسیدن به قله یال کبود در ساعت 13.35 به قله میرسیم و در هوایی معتدل اما با باد شدید (تا حدود 55 کیلومتر بر ساعت ) تا ساعت 14.15 بر روی قله میمانیم و پس از آن در همان مسیر صعود راه بازگشت را در پیش میگیریم. متاسفانه به دلیل جدا شدن یکی از افراد جدید گروه و گم شدن وی، حدود یکساعت صرف پیدا کردنش کردیم و پس از صرف نهار در کنار پناهگاه در ساعت 8 به کنار مینی بوس رسیدیم. سایر توضیحات گزارش برنامه صعود به قله یال کبود: *حدود دو ساعت پس از پناهگاه اصلی، جان پناه کوچک دیگری هست که ما از کنارش…

گزارش برنامه صعود به قله تلکمر (TELKAMAR) به ارتفاع 2780 متر تاریخ: جمعه 20-10-98 تعداد: 14 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: سرد و نیمه ابری زمین : برف تازه و کم حجم این قله در قسمت غربی شهر دماوند و جنوب دشت مشا قرار دارد و قله مناسبی است برای روزهای سرد زمستان و خصوصا در شرایطی که هوای تهران به شدت آلوده است و اطلاعیه های رسمی مبنی بر عدم صعود به ارتفاعات توچال دریافت میشود. در ساعت 5.45 قرارمان بعد از عوارضی پردیس بود که با کمی تاخیر به سمت جاده فیروزکوه به راه افتادیم. پس از ورود به گیلاوند از طریق بلوار بعثت یا بلوار شهید بهشتی به سمت شمال و بلوار آویشن رفته و جلوی دانشگاه پیام نور دماوند، ماشینها را پارک میکنیم. راه دسترسی به قله تلکمر در ساعت 6.45 از گوشه سمت راست در ورودی دانشگاه از طریق پله ای وارد مسیر پاکوب به سمت قله میشود. این مسیر تماما بر روی یالی است که با  کمی بالا و پایین ( در اصطلاح کوهنوردان بده-بستان) به قله میرسد و بنابراین برای فصل زمستان هم مسیری خوب و بی خطر است. گرچه این مسیر سنگلاخی است اما از میان همین قسمت های سنگلاخی بدلیل تردد فراوان کوهنوردان محلی راههای پاکوب متعدد و خوبی ایجاد شده است. این راهها عمدتا بر روی یال ، گاها در دامنه جنوبی و در یک مورد هم دامنه شمالی یال تعبیه شده است. برفی نازک که روز قبل باریده بود از پایین زینت بخش راه بود که در انتهای مسیر ضخامت آن تا حدود 40 سانتی متر می رسید. صرف صبحانه در مسیر قله تلکمر پس از تابش نور خورشید و قابل تحمل شدن سرمای هوا در قسمتی خشک در دامنه جنوبی یال- آنجاییکه اولین شیب تند تبدیل به تراورس میشود- به مدت نیم ساعت صبحانه را صرف نموده و مجددا به راه خود ادامه دادیم. گروههای کم تعداد دیگری نیز از کوهنوردان محلی عمدتا برای صعود قله و بعضا برای کوهپیمایی در مسیر حضور داشته اند. زمان رسیدن به قله تلکمر در ساعت 10.25 به قله رسیده و پس از کمی استراحت و عکاسی در هوایی پاک و بر فراز شهر زیبا و سرسبز دماوند در ساعت 11 از همان مسیر رفت سرازیر شدیم و در ساعت 13 به کنار ماشینها رسیدیم. در مسیر آب وجود ندارد ولی آنتن دهی موبایل مناسب است. سایر توضیحات جهت دسترسی به قله تلکمر: در اواسط مسیر نوک قله دماوند نیز کم کم از سمت شمال ظاهر میشود و در گوشه چپ آن به ترتیب از شمال به جنوب قلل تیزکوه، گل زرد و سر استخر دیده میشود. کمی جلوتر پشت تپه پیست آبعلی قابل رویت است. در قسمت شمال شرقی  و شرق قلل رشته کوه دوبرار و قله زرینه کوه و در قسمت غرب نیز قله توچال و سایر قلل البرز مرکزی نمایان است. گیلاوند ، دماوند و آبادیهای حاشیه آن(احمد آباد، دشت مشا) به صورت هلالی دور این کوه قرار دارد.

گزارش برنامه صعود به قله کلوگان (کلیگون-اورجین) به ارتفاع 2940 متر تاریخ: جمعه 13-10-98 تعداد: 9 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: سرد و نیمه ابری زمین : برفکوبی از کنار جاده راس ساعت 5 صبح از شرق تهران (محدوده میدان رسالت) به سمت جاده فشم به راه افتادیم. بعد از دو راهی اوشان و قبل از فشم از جاده امامه (منشعب از سمت راست بلوار) راه آسفالته و رو به بالای روستای امامه را در پیش گرفتیم. کمی بعد از جایی که این جاده فرعی نیز بلوار می شود، به دو راهی میرسیم که جاده سمت چپ به سمت امامه بالا و جاده سمت راست به سمت امامه پایین میرود. در ابتدای راه امامه پایین در کنار میدانگاهی با نام میدان مهرچال که ارتفاع آن 2336 متر است پیاده میشویم. در ساعت 5.55 به این میدان رسیده و با آماده شدن همنوردان و پوشیدن گتر و تنظیم باتوم ها و شیدن لباسهای گرم به علت سرما و سوز هوا، در ساعت 6.15 از شیب تند روبرو، برفکوبی و صعود خود را آغاز میکنیم. هوای سرد و قسمت های خشک زمین کاملا یخ زده است و ما ترجیح میدهیم مسیر خود را از درون برف انتخاب کنیم. کمی بالاتر از کنار جاده ای پر برف و چوبهای کوبیده شده در زمین به منظور تصرف زمینهای بالادست و یا به عبارتی رایج "کوه خواری" مواجه میشویم که به دلیل گستره بالای آن در این سالها دیگر تعجبی ندارد. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله اورجین (کلوگان) پس از عبور از یک تپه و سرازیر شدن از آن به گردنه ای میرسیم که دامنه جنوبی آن به دلیل تابش نور خورشید دارای قسمتهای خشک است. صبحانه را در اینجا و در محدوده فاصله زمانی 7.45 تا 8.15 صرف نمودیم. راه خود را از کنار جاده ای خاکی ولی پوشیده از برف ادامه میدهیم. لازم به توضیح است که سه روز قبل دو نفر از همراهان جهت شناسایی مسیر صعود به منطقه رفته و پس از بررسی دقیق مسیر یال صعود آن را بر روی تصویری از گوگل ارث نمایش دادند که در ادامه آورده شده است. همان یال را در ابتدا کمی به سمت غرب و سپس به سمت جنوب ادامه دادیم. به قسمتی سنگی رسیدیم که با شکل U  برعکس در تصویر دیده میشود. قسمت مستقیم و بالایی یال صعود را که صخره ای و پوشیده از برف و همراه با شیبی تند است رها کردیم و کمی پایین تر از سمت چپ آن را دور زدیم. رسیدن به قله اورجین (کلوگان) برای سرازیر شدن از صخره در آن طرف، کمی بالاتر رفته و از دهلیزی سنگی و ساده به پایین آمدیم. سپس با عبور از شیاری در صخره، از طرف دیگر آن خود را مجددا به روی یال رساندیم. از اینجا تا قله راه چندانی نیست و ما در ساعت 10:10 دقیقه به قله رسیدیم. با اطلاع قبلی از وضعیت بد هوا در ساعات بعد از ظهر ، در ساعت 10.25 از آن سرازیر شده و از همان مسیر خود را در ساعت 12.45 به میدان مهرچال و…

گزارش برنامه صعود به قله سوزچال(خط الراس دوبرار) به ارتفاع 4100 متر تاریخ: 98-5-4 تعداد: 9 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: معتدل زمین خشک نحوه دسترسی به پای صعود قله سوزچال با حرکت از شرق تهران در ساعت 4.45 به سمت جاده هراز (تهران-آمل) و عبور از پلور به دو راهی لاسم رسیده و با عبور از یک پل و روستاهای زیار و لاسم (Lasem) به دشت نسبتا وسیعی میرسیم که از دره روبروی آن نهری پر آبی به سمت دره لاسم جاری است. چند مینی بوس و وسیله شخصی حامل کوهنوردان مازندرانی و تعدادی نیز از تهران به آنجا آمده بودند. در ساعت 7.20 دقیقه با عبور از نهر آب از یک جاده خاکی رو به سوی رشته کوه دوبرار و به سمت جنوب و در امتداد نهر به راه افتادیم ارتفاع محل حرکت ما 2665 متر است. پس از طی مسافتی و در محل تلاقی دو دره آب دار که گوسفند سرایی هم در آنجا واقع بود مسیر دره سمت چپ را از همان جاده خاکی پی گرفتیم و تقریبا در انتهای این شاخه از دره و کنار نهر آب صبحانه را صرف نمودیم که از ساعت 8.10 تا 8.35 به طول انجامید. ما به انتهای دره رفته و از یالی که مستقیما به سمت  قله سوزچال  امتداد می یابد صعود را آغاز نمودیم در ابتدای یال منبع آب بتنی قرار دارد که آب شرب فراوانی از آن سرازیر می شود. این آب از کف دره غربی یال و از طریق لوله گذاری به این قسمت منتقل شده است . یال را ادامه داده و در مسیری کاملا مشخص و البته پرشیب به راه خود ادامه دادیم. ایستادن بر روی قله سوزچال در انتهای این یال و قبل از اتصال به یال اصلی رشته کوه دوبرار صخره ای دو قلو قرار دارد با حالت دیواره ای که ما از طریق راه پاکوب سمت چپ (شرق) آن را دور زدیم و پس از آن با طی حدود بیست دقیقه در ساعت 13.30 به قله سوزچال رسیدیم. البته گروههای دیگر از یال دیگری در سمت راست صعود کرده و کمی بعد از ما عده ای از آنان قله را صعود کردند. پس از نیمساعت استراحت راه بازگشت را در پیش گرفته و در ساعت 18 به کنار مینی بوس رسیدیم. سایر توضیحات جهت صعود به قله سوزچال: *قسمت غربی قله سوزچال بر روی رشته کوه دوبرار جزو خط الراس اصلی البرز و خط تقسیم آب شمال و جنوب آن است و ادامه آن به سمت شرق تماما یالی فرعی است که آب هر دو طرف آن در شمال و جنوب به دریاچه نمک در مجاورت کاشان میریزد. گردنه ای، این قله را به قله هلزم بر روی عبرت کوه وصل کرده و از آنطرف البرز شرقی ادامه می یابد. آب دو سوی این گردنه به دو سوی حوزه های آبریز جنوبی ( دریاچه نمک) و شمالی(دریای مازندران یا کاسپین) میریزد *قله دو برار در مجاورت سوزچال و در غرب آن واقع است و سایر قلل البرز از تمام قد دماوند تا زرینه کوه، گل زرد و پاشوره، هفت سران…

گزارش برنامه صعود به قله کل قدویس به ارتفاع 4340 متر تاریخ: 27-4-98 تعداد: 7 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: گرم زمین: خشک همراه با لکه های برف در قسمت های فوقانی مسیر نحوه دسترسی به پای صعود قله کل قدویس با حرکت از تهران در صبح روز 26 تیر، با دو دستگاه وسیله شخصی ابتدا از شهر اصفهان عبور کرده و با تعقیب تابلوی شیراز ادامه دادیم. در ابتدای ورودی به شهرضا، راه مستقیم و چپ به سمت شیراز و راه سمت راست به سمت سمیرم میرود که ما نیز همین راه را انتخاب نمودیم. پس از عبور از شهر سمیرم از طریق کمربندی دامنه کوهستانی سمت راست (غرب) شهر و طی 50 کیلومتر بعد از آن به دو راهی روستاهای منتهی به رودآباد، علی آباد و سیور رسیده و به سمت روستای سیور حرکت کردیم. پس از عبور از روی پل آهنی رودخانه پرآب ماربر و روستای علی آباد و رسیدن به روستای سیور، با ماشینی کمک دار که از قبل تدارک دیده بودیم، به سمت دامنه کوه در آنطرف دره و روستا ادامه مسیر دادیم و با عبور از جاده های باریک خاکی که از میان باغات عبور میکرد به گوسفند سرایی رسیدیم که ارتفاع آن از سطح دریا 2380 متر بوده است. با آشنایی قبلی، شب را در همان گوسفند سرا سپری کردیم. موقعیت گوسفند سرا از جاده بین دو روستای علی آباد و سیور پیداست . روز دوم برنامه صعود به قله کل قدویس پنجشنبه : 27-4-98 از طریق راه پاکوب متمایل به چپ، راه صعود ما به گردنه ای U شکل است که با عبور از آن و تراورس دامنه باز هم به سمت چپ تا زیر یال منتهی به قله ختم میگردد. این راه پاکوب که مالرو هم هست از بالای چشمه ای در مجاورت گوسفند سرا گذشته و در ابتدا با عبور از دامنه قشنگی به یک دو راهی میرسد. یک راه به صورت افقی به سمت دره و از کف دره با تعداد زیادی مارپیچ به گردنه ختم میشود. راه دیگر که باریک و نیمه متروکه است همان سنگی و صخره ای را طی نموده و کمی قبل از گردنه U شکل به راه اول که مالرو هست متصل میگردد. در ساعت 8.10 به گردنه میرسیم که ارتفاع آن 3080 متر است. اگر از آن طرف سرازیر شویم حدود یکصد متر پایین تر به کف دره ای میرسیم که از سمت چپ  به گردنه دوم و ابتدای یال نهایی صعود و از سمت راست به روستای آب ملخ (البته با فاصله ای دور) ختم میشود و در این دره چشمه ای نیز هست. ما به کف دره نرفته و با تراورس دامنه از سمت چپ خود را به گردنه دوم می رسانیم که یالی از آن تا قله کشیده میشود. دسترسی به گردنه قله کل قدویس در ساعت 9.30 به این گردنه با ارتفاع 3210 متر میرسیم. البته بر روی گردنه اول حدود یکربع ساعت توقف و استراحت داشته ایم. یال مورد نظر ما دو رنگ است ، قسمت اول دارای پوشش گیاهی و در این ایام سبز و قسمت دوم…

گزارش برنامه صعود به قله خرسنگ به ارتفاع 3950 متر تاریخ :پنجشنبه  30 خرداد ماه سال 98 تعداد: 11 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: گرم در ارتفاعات پایین تر و خنک و با باد حدود 20 کیلومتر بر ساعت در ارتفاعات بالاتر زمین : خشک در ارتفاعات پایین و پر از برف در دره ها و ارتفاعات بالاتر ابتدای مسیر صعود به قله خرسنگ ساعت 5 روز پنجشنبه 30 خرداد سال 98 کنار مسجد رسول میدان رسالت سوار مینی بوس شده، و به سمت فشم- روستای آبنیک حرکت کردیم. حدود ساعت 6.20 به روستای آبنیک به ارتفاع 2400 متر از سطح دریا رسیدیم. ساعت 6.30 از روی پل رد شده وبه کوچه جانستون که ابتدای مسیر است رفتیم، مسیر در کنار رودخانه امتداد میابد و با عبور از رودخانه (که البته الواری را جهت سهولت رفت و آمد روی آن گذاشته اند) مسیر را ادامه دادیم.مسیر پاکوب امتداد میابد تا به شیبی میرسد که با سیم بکسل در قسمت هایی از آن ثابت گذاری شده است . بعد از این شیب تند به ابتدای دشت جانستون میرسیم و اندکی برای استراحت توقف مینماییم. در این دشت در قسمت شمالی آن قله جانستون رویت می شود. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله خرسنگ مسیر پاکوب را تا منبع آبی که کنار چشمه بسیار پر آبی قرار گرفته است دنبال کرده و ساعت 8.15 بساط صبحانه را برپا میکنیم. ارتفاع ما در این نقطه 2850 متر می باشد. تا ساعت 9 صبحانه را صرف نموده و سپس مجددا همان راه پاکوب را دنبال میکنیم. پس از عبور از یک گوسفند سرا  به یک گردنه کوتاهی میرسیم که بعد از سرازیر شدن از آن به تغییرجهت به سمت شمال شرق بایستی به ابتدای یال صعود خرسنگ دسترسی پیدا کنیم. لازم به ذکر است در این نقطه و در قسمت غربی این دشت ، چند نفر از شیب که پر از برف بوده است قصد صعود به قله جانستون را داشتند. غار دست کنده بیوک آقا نیز در قسمت شمالی این گردنه رویت میشود. پس از سرازیر شدن از این گردنه کوچک با دره ای انبوه از برف مواجه شدیم که باور آن در این تاریخ از سال کمی سخت بود. تمامی پاکوب ها زیر برف مدفون بوده و ما جهت رسیدن به گردنه اصلی و ابتدای یال اصلی صعود به قله خرسنگ ناگزیر به عبور از روی برفچال بسیار بزرگی شدیم که تا دره های قله ادامه داشت و نشان از بهمنی بسیار  عظیم میداد که سال گذشته تخلیه شده است. برای این برفچال البته نیاز به کلنگ نبوده و با گام برداری صحیح بدون سر خوردن از این مسیر عبور کردیم. بعد از عبور از برفچال به یالی رسیدیم که به گردنه اصلی صعود قله خرسنگ میرسید. در این نقطه کمی استراحت کرده و تجدید قوایی نمودیم. ساعت 11.30 و ارتفاع حدود 3400 بوده است. دسترسی به  گردنه اصلی جهت صعود به قله خرسنگ با عبور از راه پاکوبی به سمت گردنه هدایت شدیم که در این گردنه بسیار زیبا قله خرسنگ معلوم شد و بسیاری از قلل زیبای…

گزارش برنامه صعود به قله سرمشک کرمان ( به ارتفاع 4070 متر) تاریخ: عصر چهارشنبه 22 خرداد تا صبح روز 25شنبه  خرداد 98 وسیله نقلیه: قطار + مینی بوس هیوندای تعداد: 14 + 3 نفر (مهمان و راهنما)، هوا ، صاف و ملایم، زمین خشک ابتدای برنامه صعود به قله سرمشک کرمان با کوپه های چهار نفره قطار ساعت 17.10 و راس ساعت به سوی کرمان رهسپار شده و در ساعت 7.35 صبح روز پنجشنبه از قطار پیاده شدیم. بلافاصله به سمت مینی بوسی که با کمک و همکاری همنورد ماهانی( آقای طاها درویشی) از قبل کرایه شده بود رفته و پس از بار زدن کوله و وسایل راس ساعت 8 صبح به سمت راین ( Rayen) به راه افتادیم که جاده آن از سمت راست از جاده کرمان- بم جدا میشود. پس از عبور از راین به سمت جاده جیرفت، در ساعت 10.25 از یک دو راهی به سمت "درب بهشت" از جاده اصلی جدا شدیم. کمی جلوتر جاده فرعی و آسفالته روستای "گروه" از سمت راست جدا میشود و ما همان راه اصلی (سمت چپ) را ادامه میدهیم. بعد از آن چند دوراهی ار سمت چپ و راست جدا میشود و مسیر ما مستقیم به سمت درب بهشت یا همان "ساردوئیه" هست. نحوه دسترسی به پای صعود قله سرمشک در ساعت 11 وارد سادوئیه شده و از یک بلوار به سمت غرب و رو به کوهستان به سمت "هنزا" که بهش کوچکی است با باغات وسیع و طولانی (عمدتا گردو) میرویم. درابتدای هنزا جاده آسفالته تمام میشود. ادامه مسیر مقدار کمی جاده شنی و بقیه تا تخت سرتشتک که اخیرا برای عشایر مرمت کرده اند جاده خاکی و کوهستانی است که معمولا با وانت نیسان تردد میشود. البته امسال هم مینی بوس ما توانست تا بالا برود و هم تعدادی ماشین سواری از اهالی اطراف برای تفریح تا بالا رفته بودند. در ساعت 11.30 به هنزا با ارتفاع 2630 متر رسیده و با عبور از کنار باغات گسترده و زیبای گردو رو به بالا میرویم. بالاتر از باغات گردو در این دره قشنگ و سرسبز درختان بید و سروهای کوهی قدیمی و زیبایی منطقه را پوشش داده اند. بالاخره در ساعت 13 به فلات سرسبز و مسطح " تخت سرتشتک" به ارتفاع 3640 متر میرسیم و پس از پیاده شدن از مینی بوس، پس از صرف نهاری مختصر و تعویض لباسها به سوی قله ای که روبرویمان پیداست راه صعود را در پیش گرفتیم. مختصری از ادامه مسیر صعود به قله سرمشک (حرکت از کنار مینی بوس ساعت 11.35) ادامه مسیر ما تقریبا به صورت نیم دایره ای است که ابتدائا به سمت غرب و به صورت تراورس رفته تا به اول یال برسیم(ساعت 14.50) در اینجا با تغییر جهت به سمت چپ (جنوب) در مسیری اصطلاحا دارای بده-بستان (بالا و پایین ) به صعودمان ادامه میدهیم. در یک قسمت به سمت گردنه ای سرازیر شده و در اینجا در مسیری تقریبا مستقیم صعود میکنیم (همراه با بالا و پایین رفتن) تا در نهایت در ساعت 17 به قله سرمشک میرسیم. قله دندانه که از آن کمی کوتاهتر…

گزارش برنامه خط الراسی  البرز شرقی و صعود قلل امیری(شاه طهماسب یا کهوتو به ارتفاع ۳۹۵۰) -هلیون( به ارتفاع 3900) و بوم( به ارتفاع 3840 متر) از ارتفاعات ارجمند تا روستای پردمه باییجان تاریخ اجرا: 13-14-15-16 خرداد ماه 98 تعداد:13 نفر وسیله نقیله: مینی بوس بنز هوا: صاف و گاها نیمه ابری زمین: در ارتفاعات بر روی یالها خشک و در دره ها برفچال های انبوه روز اول برنامه خط الراسی البرز شرقی: در ساعت 13 روز دوشنبه 13/3 از شرق تهران به سمت جاده فیروزکوه حرکت کردیم. جاده بسیار شلوغ و پر ترافیک بود. مقصد ما بخش ارجمند بود که ده کیلومتر قبل از فیروزکوه و در کنار یک پمپ بنزین جاده دسترسی به آن به سمت شمال از جاده فیروزکوه منشعب شد و بعد از طی 25 کیلومتر به آن میرسد. پس از آن قرار است از یک جاده کوهستانی (شنی- خاکی) به سمت ارتفاعات شمال غربی ارجمند و تا جاییکه امکان رفتن وجود دارد برویم. به دلیل بارش برف زیاد در سال جدید و وقوع سیلاب های کوچک و بزرگ، حدس ما بر این بود که ممکن است جاده برای اجرای برنامه به ما راه ندهد و در اینصورت قصد داشتیم همین برنامه را با مبدا دیگری آغاز کنیم . به همین دلیل در تاریخ نهم خرداد به اتفاق سرپرست برنامه جهت شناسایی به منطقه رفته و با تقریب مناسبی امکان اجرای برنامه از این مسیر را قطعی نمودیم. از کوچه ای به نام "دو تن" واقع در غرب خیابان اصلی ارجمند رو به جاده کوهستانی "تجیرک" ادامه مسیر داده و با عبور از مناطق کوهستانی و سپس سرازیر شدن به سمت رودخانه، از دو شاخه پر حجم آن با مینی بوس عبور کردیم. از مراتع زیبایی به نام  " امرد" رو به بالا گذشتیم که چند کلبه هم در میان آن ساخته شده بود. مجددا در یک جاده کوهستانی پرشیب تا " تجیرک" که منزلگاهی است همراه با چشمه ای پر آب رفته و پس از عبور از کنار آن و سه - چهار پیچ کوهستانی به ابتدای دشت چمن خو رسیده و همانجا به دلیل وجود بقایای بهمن بر روی ادامه جاده توقف کردیم. در ساعت 20.10 چادرهایمان را بر روی بستر صاف جاده و اطراف آن نصب نموده و پس از صرف شام به استراحت پرداختیم( ارتفاع این نقطه 3150 متر)   روز دوم برنامه خط الراسی البرز شرقی (سه شنبه): پس از صرف صبحانه و برچیدن کمپ، راس ساعت 8 رو به سوی شمال از طریق ادامه همان جاده ، دشت صاف را طی نموده و به ابتدای شیب یال صعود رسیدیم. پس از طی چند فراز و شیب به گردنه زیر آخرین شیب منتهی به یال اصلی رسیده و پس از کمی استراحت از طریق راهی پاکوب که رو به شرق با شیب مناسبی ارتفاع میگیرد به صعودمان ادامه داده و در ساعت 11.45 به روی گردنه ای به ارتفاع 3735 متر رسیدیم که راه عبور محلی های دامدار نیز از آن عبور میکرد. صعود قله امیری (شاه طهماسب - کهوتو) به ارتفاع 3950 متر در اینجا کوله ها را روی گردنه نزد…

گزارش برنامه صعود به قله دومیر به ارتفاع 3505 متر   تاریخ اجرا: جمعه 27 اردیبهشت تعداد: 14 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: نیمه ابری و در ساعات عصر بارانی زمین: خشک و دره ها پر از برف نحوه دسترسی به پای صعود قله دومیر با حرکت از شرق تهران در ساعت 4 صبح و سوار کردن همنوردان در مبدا و طول مسیر به سمت غرب وارد اتوبان تهران- قم شدیم. پس از عبور از قم وارد کمربندی غربی شهر شده و به سمت جاده قدیم اصفهان از آن خارج شدیم. جاده ای آسفالته به سمت شرق از شهر دلیجان با تابلوی نراق جدا میشود که با عبور از نراق و مشهد اردهال تا کاشان امتداد می یابد. از این جاده نیز جاده باریک آسفالته ای ما را تا روستای مزوش (mozvash) میبرد. البته جاده میانبری نیز پس از عبور از کنار یک امامزاده تا روستا امتداد می یابد که ابتدای آن آسفالته و بقیه اش خاکی است و ما اشتباها از این مسیر رفته و قبل از روستا به راه آسفالته رسیدیم. در ابتدای روستا، راهی از بالا دست و با دور زدن ده از سمت چپ به سمت معدن میرود. ما در ابتدا وارد روستا شده و پس از کمی اتلاف وقت مجددا وارد این راه شدیم و در ساعت 9.45 به معدن رسیدیم. مینی بوس های زیادی به همراه تعدادی سواری در این محل پارک کرده و گروههای زیادی از شهرهای اطراف از جمله اصفهان و دلیجان و همچنین از شهر های دوردستی چون تهران و قزوین خود را به پای صعود رسانده بودند. به دلیل قرارداشتن نام این قله در لیست ققنوس( 31 قله مرتفع 31 استان) در دو سه سال اخیر این قله که قبلا کمتر شناخته شده بود مورد استقبال کوهنوردان قرار گرفته است. در ساعت 9.55 از دره سمت راست راهمان را برای صعود در پیش گرفته و کمی بعد از دره فرعی سمت راست خود را به روی یال با جهت تقریبی شرقی- غربی رساندیم. این یال تقریبا پر شیب را که دارای راه پاکوب نیز بوده است ادامه داده و در ساعت 11.20 به یال اصلی که با تغییر جهت به سمت جنوب میرود رسیدیم . این یال سنگلاخی را تا زیر شیب آخر منتهی به قله که تند و نیمه صخره ای و احتمالا در فصل زمستان کمی چالش برانگیز است ادامه دادیم پس از عبور از شیب تند نهایی با تروارس رو به بالا و سمت راست، در نهایت ساعت 13 به قله رسیدیم. رسیدن به قله دومیر و بازگشت از مسیر دره پر از برف قله ای که سطح کمی نسبت به جمعیت حاضر در آنجا داشت و کوهنوردان برای عکس گرفتن با تابلوی قله به نام اردهال وقت زیادی در آنجا صرف کردند. هوا رو به سردی میرفت و احتمال بارش باران نیز مزید بر علت شد که قله به سرعت تخلیه شود. عده زیادی یال غربی را برای فرود انتخاب کردند و ما نیز مستقیما از برفچال پر از برف کنار این یال با سرعت مناسبی رو به پایین سرازیر شدیم و در نهایت ساعت…

گزارش برنامه صعود به قله عباسعلی (لاکمر) سوادکوه- کمرپشت به ارتفاع 2310 متر تاریخ : جمعه 13-2-98 تعداد: 11 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: معتدل زمین : فقط سبز در ساعت 4.30 صبح پس از تجمع در مجاورت میدان رسالت از شرق تهران به سمت جاده فیروزکوه حرکت کردیم. حدود ساعت 8.10 پس از سرازیر شدن از گردنه گدوک و حدود سیزده کیلومتر پس از روستای ورسک به دوراهی (کمرپشت+ارژنگ رودبار) رسیدیم که با دو تابلوی جداگانه نمایش داده شده و کمی قبل از دو راهی خطیر کوه و در قسمت شرقی جاده فیروزکوه قرار دارد. پیچ ورود به راه منتهی به روستای کمرپشت در محل انشعاب از جاده فیروزکوه چندان مناسب نیست و جاده با عبور از پلی باریک بر روی رودی کوچک در مسیری نیمه آسفالت و نیمه شنی، چند پیچ تا روستای کمرپشت میرود که منظره غار اسپهبد خورشید در انتهای جاده خطیرکوه از این جاده پیداست. دسترسی به ابتدای محل صعود قله عباسعلی(لاکمر) در ساعت 8.30 به روستای آرام و زیبای کمرپشت به ارتفاع 1570 متر میرسیم. مینی بوس همانجا پارک کرده و ما نیز از جاده سمت راست رو به بالا میرویم. کمی بالاتر و پس از عبور از کنار چند ویلا در کنار جاده پرشیب که کف آن به صورت مضرس بتن ریزی شده است به ابتدای راه مالروی ورود به جنگل میرسیم و در مسیری کاملا مشخص به راه خود ادامه میدهیم . در ساعت 9.15 (حدود 45 دقیقه بعد) به جای صاف و مسطحی میرسیم که یک تلار (کلبه جنگلی) چوبی، اتاقکی را به عنوان توالت ، آب آشامیدنی که از چشمه با لوله پلی اتیلن خارج میشود و یک تخت زیبای چوبی مشخصه آن است. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله عباسعلی(لاکمر) صبحانه را بطور مفصل در اینجا صرف نموده و در ساعت 10.05 از راهی در کنار همان لوله آب و تخت مورد اشاره در بالا کمی بالاتر می رویم.آن طرف این شیب کوتاه منزلهایی متعلق به محلی ها ساخته شده که در این فصل سال ساکنینی داشته است. تعداد این منزل ها در حد دو سه تایی هست. به سمت آن نرفته و از سمت چپ آن بر روی یالی کوتاه و جنگلی و در مسیری پاکوب به راه خود ادامه میدهیم.در آنطرف این منازل هم یال کوتاه دیگری قرار دارد و مشابه همین راه پاکوب میتواند انتخاب دیگری برای ادامه صعود باشد. این دو راه پس از فاصله ای نه چندان طولانی به هم رسیده و یکی میشوند. دسترسی به آب آشامیدنی در مسیر صعود به قله عباسعلی(لاکمر) چشمه دوم را کمی بعد در ساعت 10.25 با همان شکل و شمایل (با اتصال لوله پلی اتیلن) میبینیم که آب گوارایی دارد. در همان مسیر در ساعت 10.40 از جویباری گذشته و در ساعت 11 به اول دشت سرسبز بالای جنگل و بیشه زار میرسیم. از مسیری در قسمت سمت راست این دشت زیبا که در انتها با شیبی به قله عباسعلی (لاکمر) ختم میشود به سمت قله عباسعلی میرویم و در ساعت 11.15 به قله میرسیم. نهار را در همانجا و در هوایی خوب صرف…

گزارش برنامه پیمایش مسیر جنگلی رزکه- گزنا سرا( از ارتفاع 770 متر تا 2170 متر) تاریخ : جمعه 5و6-2-98 تعداد: 18 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: سرد و نیمه زمستانی زمین : پایین دست گل شل و زیاد، بالا دست کمی برف و گل سفت تر علیرغم اجرای برنامه های متعدد جنگلی از سالیان دور ، همیشه بر این باورم که برای یک برنامه جنگل پیمایی ایمن میبایستی از راهنمای محلی استفاده نمود. سردرگریبان دستگاه جی پی اس فروبردن نه تنها امکان گم کردن راه را به طور کلی منتفی نمیکند بلکه کوهنورد را نیز از لذت تماشای مناظر زیبای محیط پیرامون محروم می سازد لذا ما نیز به پیروی از همین تفکر یکی از افراد قدیمی مسلط به منطقه را همراه نموده و برای پیمایش این مسیر زیبا عازم منطقه شدیم. نکته دوم اینکه اساس برنامه ریزی ما شب مانی در روستای گزنا سرا در ارتفاع 2200 متر از سطح دریا ودر منزل یکی از بستگان بوده است. نحوه دسترسی به محل پیمایش رزکه تا گزنا سرا: در ساعت 4 صبح روز پنجشنبه پنج اردیبهشت سال بخصوص 98(به لحاظ حجم غیر متعارف برف و بارش) از شرق تهران به سمت شهر آمل حرکت کردیم. بعد از پارک جنگلی آمل در روستای رزکه وارد یک جاده فرعی آسفالته در قسمت غربی جاده با تابلوی شاخص اما زادگان هجده تن شدیم( ساعت 7.55)، در حدود پنج دقیقه بعد به یک دو راهی میرسیم که دارای گیت و نگهبان است. هر دو راه در بالاتر به هم میرسند و ما راه سمت راست ( رو به بالا) را انتخاب میکنیم. در ساعت 8.10 به محوطه پر رونق امامزاده میرسیم که دارای سرویس بهداشتی نیز هست ولی جاده آسفالته در اینجا تبدیل به شنی می شود. در ساعت 8.25 به یک دو راهی میرسیم که راه سمت راست به سمت عالی کیا سلطان و سنگ درکا میرود. کمی بعد به دو راهی دیگری میرسیم که راه سمت چپ با شیبی رو به پایین به سمت پارک جنگلی آمل منتهی میگردد. در ساعت 9 به جای پهنی میرسیم که در واقع انتهای جاده است. کوله ها را برداشته و در ساعت 9.20 از مسیر سمت چپ در که در ابتدا رو به پایین و بسیار گل آلود است پیمایش مان را آغاز میکنیم. بستر گلی جنگل پس از چند روز بارندگی  از سرعتمان میکاهد و از ما انرژی میگیرد. جنگل و دامنه های آن بسیار زیبا و سرسبز است و با رنگهای متنوعی از طیف رنگ سبز پوشیده شده است. ارتفاع پای صعود (انتهای جاده رزکه) 770 متر است. تا ساعت 10.50 که به مرتع سرسبز و نسبتا مسطح بند بن میرسیم شیب مسیر چندان تند نیست اما از این به بعد عبور از بند( در زمان محلی یعنی معبری با شیب تند) در مقابلمان است که دارای سه قسمت "بند بن"، "میان بند" و " انجیر بند" می باشد. البته نسبت به سایر مسیر های جنگلی " بند" های آن دارای راه مالروی مارپیچ ، پهن و در نتیجه کم شیب تری است. در ساعت 14 پس از عبور از بند های…

گزارش برنامه صعود به قله کرکوه به ارتفاع 3125 متر تاریخ : جمعه 23-1-98 تعداد: 14 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: بارانی و ابری و سرد زمین : پربرف در ارتفاعات بالا از ساعت 4 صبح از شرق تهران به سمت روستای سنگان (بعد از سولقان) حرکت نموده و در مسیری از قبل تعیین شده سایر همراهان را سوار نمودیم. راه دسترسی به قله کرکوه مقصد اعلام شده ما برنامه صعود به قله پهنه حصار بود که کمتر به دلیل بدی هوا و بیشتر به خاطر پر حجم و بعضا یخ زده بودن برف بستر مسیر به قله کرکوه تغییر یافت که اتفاقا به خاطر اینکه قبلا به آن صعود نکرده بودیم برایمان جاذبه بیشتری داشت. در این روز اعضای یکی از باشگاههای تهرانی با تلاش زیاد و حرکتی منظم توانستند به بالای یال مجاور قله پهنه حصار رسیده و از همانجا به دلیل ضیق وقت و در ساعت 3 بعد ازظهر بازگشتند.(البته اعضای این باشگاه روز بعد در صفحه ایسنتاگرام خود مدعی صعود به قله شدند که البته چنین چیزی با حجم برف و هوای نامساعد روی قله میسر نبود) ما نیز در ساعت 7 صبح به امامزاده مجاور پارکینگ انتهایی روستای سنگان در شرایطی رسیدیم که باران شدیدی می بارید ناگزیر حدود نیم ساعت در زیر قسمتی مسقف منتظر ماندیم تا باران کمی بند آمد. سیلاب سیستم لوله کشی مسجد و سرویس های بهداشتی آن را نیز تخریب کرده بود. در ساعت 7.30 به سمت آبشار حرکت نمودیم و در شرایطی که کوهستان چهره ای زمستانی داشت و اثری هم از شکوفه درختان باغات نبود در ساعت 9.35 به کنار آبشار پرآب و خروشان سنگان رسیدیم. در آنجا صبحانه را صرف نموده و درساعت 10.30 ادامه راه صعود را در پیش گرفتیم. مسیر ما تا روی یال اصلی همان مسیر صعود به قله پهن حصار بود. با توجه به اینکه اعضای باشگاه مورد اشاره در فوق به دلیل خیسی صخره ها از طناب و حمایت تک تک افراد گروه استفاده کرده و فی الواقع مانع حرکت ما از مسیر صخره ها شده بودند ناگزیر راه برفچال کناری را که شیبی تند داشت انتخاب نموده و با احتیاط آن را طی نمودیم. پس از رسیدن به بالای این قسمت صخره ای کوتاه، راه صعود را در مسیری متعارف به سمت یال اصلی و از قسمت هایی که خطر سقوط بهمن نداشت در پیش گرفتیم. در ساعت 12.30 به یال اصلی رسیدیم که سمت چپ آن به قله 3350 متری پهن حصار میرفت. ما نیز از سمت راست به سمت قله 3125 متری کرکوه مسیر خود را جدا نمودیم و در ساعت 13.45 به قله که بالای صخره ای کوچک بود رسیدیم. پس از صرف نهار بر روی قله در ساعت 14.30 به سمت پایین سرازیر شدیم و در ساعت 17.30 ( از همان مسیر رفت) به کنار مینی بوس رسیدیم و برنامه پایان یافت. سایر توضیحات صعود به قله کرکوه : ارتفاع زده شده با دستگاه جی پی اس در کنار سنگ چین قله 3125 متر بوده است ولی در گزارش برنامه های دیگر اعداد 3140 و 3150…

گزارش برنامه صعود به قله تیزکوه (جاده هراز-پلور) تاریخ : جمعه 10-12-97 تعداد:14 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: بارش برف به هنگام صعود و نیمه ابری به هنگام برگشت زمین: پر برف در خط الراس و دشت پایین دست و کم برف در یال جنوبی منتهی به خط الراس دسترسی به پای صعود قله تیزکوه- پلور: در ساعت 5.30 صبح روز جمعه از شرق تهران به سمت جاده هراز حرکت نموده و پس از توقف در گردنه امام زاده هاشم و صرف صبحانه همراه در داخل مینی بوس مجددا به سمت پلور سرازیر شدیم. در محل دو راهی جاده نظامی (جاده سد لار) از بریدگی سمت چپ از جاده اصلی خارج شده و بلافاصله بعد از پل توقف نمودیم. قصدمان بر این بود که تا آن جاییکه امکان دارد از اولین کوچه سمت چپ جاده لار (کنار سوپر مارکت) به سمت عمق آبادی میرویم که به دلیل پر برف بودن بستر کوچه و یخ زدگی آن منصرف شدیم از همانجا کوله ها را برداشته . از مسیر آسفالته کوچه مورد نظر رو به بالا رفتیم. توضیح این نکته لازم است که چنانچه جاده لار را ادامه دهیم.کمی جلوتر و قبل از پل چند دهنه قوسی روی خروجی آب سد، جاده ای از سمت چپ رو به بالا تا زیر گردنه پای صعود میرود. در حالیکه ما ناگزیر از صرف 45 دقیقه وقت و برفکوبی در دشت صاف تا رسیدن به انتهای این جاده شدیم. البته شرط استفاده از این جاده، خشک بودن بستر آن است. ابتدای مسیر صعود به قله تیزکوه: در ساعت 7.45 از ابتدای کوچه مجاور سوپر مارکت به ارتفاع 2230 متر به راه افتاده و در ساعت 8.30 به انتهای جاده ای رسیدیم که شرح آن در بالا ذکر شد. به علت پر برف بودن راه دسترسی به گردنه، ما از بین یالهای موازی هم و منتهی به یال اصلی دومین یال ( پهن و کم برف) واقع در سمت چپ (غرب) گردنه را برای صعود انتخاب نموده و زیر بارش برف با صعود آن در ساعت 10.30 به روی یال به ارتفاع 2720 متر رسیدیم و با تغییر جهت به سمت غرب از روی یال اصلی به صعود خود ادامه دادیم. بارش برف شدید تر شده و حجم زیاد برف تمام حفره ها و خلل و فرجهای بین تخته سنگها را به نحو خطرناکی پر کرده بود به نحوی که بعضا دوستان تا کمر در برف فرو رفته و خطر برخورد قسمتهای حساس زانو به سنگهای تیز پنهان در زیر برف را افزایش داده بود. با توجه به زمان بر بودن عبور از این قسمت ها و چالش زمان بر بازگشت از آن و امکان برخورد به تاریکی ، در ساعت 12.10 از ارتفاع 3030 و از نزدیکی قله مطابق دستور سرپرست راه برگشت را البته از میان برفهای بی خطر در پیش گرفته و در ساعت 15 به کنار مینی بوس رسیدیم. در ساعت 18 نیز عمده دوستان به خانه رسیدند. توضیحات صعود به قله تیزکوه: *در قسمت جنوبی، قلل گل زرد، امام پهنک، دو برار و گردنه امام زاده هاشم، در شرق قله…

گزارش صعود به قله استرچال به ارتفاع 3170 متر   تاریخ : 3 اسفند ماه سال 97 تعداد:16 نفر(12 نفر خانم و 4 نفر آقا) مبدا حرکت :روستای آهار(ده تنگه) وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: سرد و نیمه ابری همراه با وزش باد حدود 15 کیلومتر زمین: بسیار پر برف  ( از داخل روستا)   روز جمعه مورخ 3 اسفند ماه ، ساعت 5 صبح در میدان رسالت جنب مسجد گرد هم آمدیم و در ساعت 5.09 به سمت روستای آهار (ده تنگه) حرکت نمودیم. ساعت 6.10 به میدان اصلی روستای آهار رسیده و پس از پوشیدن لباس کافی به سمت روستای ده تنگه حرکت نمودیم. توضیح اینکه دمای هوا در این زمان منفی 7 درجه سانتیگراد بوده است. از میدان آهار دو راه منشعب میشود. راه مستقیم به سمت دره شکراب و روستای آهار رفته و راه سمت راست به سمت روستای ده تنگه میرود. ما راه سمت راست را در پیش گرفتیم و در مسیر جاده ای راه خود را ادامه دادیم. این مسیر راه دسترسی به قله قلعه دختر نیز می باشد. حدود 5 کیلومتر در مسیر جاده ای و مسطح به راه خود ادامه دادیم که حدود یکساعت و نیم طول کشید. محل صرف صبحانه در مسیر قله استرچال: سپس راهی پاکوب در سمت راست خود (که البته دارای برف نیز بوده است)به صورت مارپیچ به سمت بالا در پیش گرفتیم. این یال کوتاه در کنار دره ای است که آب خوبی در آن جریان دارد. حدود 40 دقیقه از این مسیر بالا رفته و پس از عبور از تکه ای سنگی به دشت مسطحی رسیدیم. در انتهای این دشت اتاقکی نیز به چشم میخورد. این محل را برای صبحانه انتخاب نموده و از ساعت 8.20 تا 9 صبحانه را صرف مینماییم. برودت هوا زیاد است و صبحانه ها طبق قرار قبلی اکثرا به شکل ساندویچی و آماده صرف شد. از این قسمت دو راه دسترسی به قله استرچال وجود دارد. راه اول یک یال مستقیم و تیز به سمت شیب آخر قبل از خط الراس می رود (قله استرچال روی خط الراس قرار گرفته است)و راه دوم یال سمت چپ که به شکل U و با شیب کمتر مسیر را دور میزد و دوباره به همان شیب آخر ختم میشود. دو یال در قله ای کوتاه با یکدیگر تلاقی دارند که این قله زیر شیب نهایی می باشد. یال سمت راست به نظر می رسد که برای فرود مناسب تر باشد لذا ما راه دوم یا همان یال سمت چپ را در پیش میگیریم که ابتدا به سمت غرب رفته، سپس شمال و در نهایت به شرق (یا همان محل تلاقی دو یال) منتهی میشود. با چرخش یال به سمت شمال شیب کمی بیشتر شده و در انتهای این شیب به خط الراسی کوتاه و تیغه ای میرسد. باد سردتر شده و مه دره تشکیل شده و ابرهای آسمان بیشتر شده اند. خط الراس تیغه ای را به سمت شرق ادامه داده و با در نظر گرفتن احتیاط شروع به عبور نمودیم. توضیح اینکه برخی سنگها تا ارتفاع زیادی در برف فرو رفته بود و دید…

گزارش برنامه صعود به قله چین کلاغ به ارتفاع 2801 متر تاریخ: 28 دی ماه سال 97 تعداد:14 نفر وسیله نقلیه: سواری شخصی هوا: سرد و نیمه ابری زمین: برف تازه و لایه نازک برف در ارتفاعات پایین تر و لایه های ضخیم برف در ارتفاعات بالاتر(نزدیک به قله)   همگان پس از حضور در میدان بهرود در ساعت 6.07 از مسیر خیابان عابدی به سمت شمال و بام تهران به راه افتاده و ماشین ها را قبل از ورودی شهرک در کنار خیابان پارک کردیم. در ساعت 6.30 قبل از در ورودی و از سمت چپ، از مسیر راه پاکوب از دره کوتاه عبور کرده و در آن طرف در مسیر راهی که در امتداد دره رو به بالا میرود قرار گرفتیم.این راه در قسمتی پهن شده و سپس باریک میشود. کمی جلوتر نهر جاری در بستر دره و درختان بلند و زیبای کف آن جلوه زیبایی به مسیر صعود میدهد. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله چین کلاغ در جایی که راه به سمت راست نهر آب میرود راه دو شاخه می شود. یک شاخه رو به بالا تا روی یال امتداد یافته و از روی یال تا قله چین کلاغ کشیده می شود اما با توجه به حجم کم برف و فقدان احتمال ریزش بهمن، ما مسیر امتداد دره را که دارای مناظر زیبایی است را انتخاب کرده و به صعود خود تا محل چشمه ای پر آب در کف دره که محل استراحت تعداد دیگری از کوهنوردان بود ادامه دادیم. در ساعت 7.45 به چشمه با ارتفاع 2250 متر رسیدیم و صبحانه را در آنجا صرف نمودیم. پس از صرف صبحانه در همان امتداد -البته با شیبی تندتر- به راه خود ادامه داده تا به محل تلاقی دو دره رسیدیم که یال پهن و پر شیبی از وسط آن تا قله چین کلاغ کشیده میشود. در این وسط این یال ، قسمتی است که تعدادی تخته سنگ در آن قرار دارد. در این قسمت که ارتفاع آن 2540 متر است حدود پانزده دقیقه استراحت نموده و در ساعت 9.45 مجددا در شیبی تندتر صعود خود را ادامه دادیم و در ساعت 10.35 بر روی قله چین کلاغ به ارتفاع 2801 متر رسیدیم. پس از حدود بیست دقیقه استراحت از همان مسیر سرازیر شدیم و پس از مقداری توقف و استراحت در کنار همان چشمه، ساعت 13.15 به کنار ماشین ها رسیدیم. سایر توضیحات لازم در خصوص صعود به قله چین کلاغ: * به دلیل سردی هوا و بارش برف از روز قبل، این قله به دلیل کوتاهی و ایمن بودن نسبی مورد استقبال وسیعی در این روز قرار گرفت. *عده ای نیز از سمت دره درکه و جنگل کارا به سمت قله چین کلاغ آمده بودند. *قبل از چشمه فوق الذکر، چشمه دیگری با نصب لوله پلی اتیلن در اوایل راه وجود داشته است.    

گزارش برنامه پیمایش جنگلهای کلرد آمل و قله فنته سر (یکروزه) تاریخ: دوم آذر سال 97 وسیله نقلیه: مینی بوس تعداد: 20 نفر (مشترک با باشگاه اسپیلت به تعداد 30 نفر و تعداد کل دو گروه 50 نفر) هوا: صاف و ملایم  در ارتفاعات و باران ریز به هنگام بازگشت در ارتفاعات پایین دست علیرغم حرکت از شرق تهران کمی بعد از 4 صبح، به دلیل بروز مشکلانی در طول مسیر، مینی بوس حامل کوهنوردان در ساعت 8.30 به کلرد رسید. سرپرست برنامه (آقای علی ملک) به اتفاق 4 نفر که از شمال به گروه ملحق شدند در آنجا منتظر ماندند. مسیر دسترسی به جنگلهای کلرد آمل فاصله کلرد تا آمل حدود 20 کیلومتر و نشانی آن کارگاه احداث سد هراز می باشد. در سمت چپ (غرب) جاده و کمی پس از رستوران جاده ای شنی رو به بالا میرود که نشانه مدخل آن یک دستگاه کیوسک می باشد. کمی بالاتر نیز اتاقک نگهبانی با زنجیری باز ( به عنوان راه بند) قرار دارد که بدون مشکلی از آن عبور نمودیم. پس از عبور از بیشه زارهای پایین دست  وارد جنگلهای دست نخورده و زیبای پایین جنگل شدیم که هنور تمام و کمال زیباییهای رنگ و وارنگ پاییزی را حفظ کرده بودند. پس از عبور از کنار دو تا تلار (معادل تالار در گویش مازندرانی به معنی کلبه چوبی) به یک دو راهی رسیدیم که با زاویه ای کمتر از 30 درجه از هم جدا شده بودند، راه سمت راست (اصلی) به دلیل رانش در قسمت جلوتر مسدود شده بود. ما در این نقطه که ارتفاع آن 1200 متر از سطح دریا بود پیاده شده و از راه سمت چپ (که بسترآن به دلیل استفاده نشدن سبز شده بود) در ساعت 9 پیاده به راه افتادیم. پس از طی این راه متروکه با گرایش به سمت چپ (جنوب) به ابتدای دامنه ای رسیدیم که دو راهی پاکوب و البته پوشیده و استتار شده از برگهای پاییزی رو به بالا تا روی یال امتداد می یابد. پس از دسترسی به یال با تغییر جهت به سمت غرب و در کنار دره پوشیده از جنگل سمت چپ به راهمان ادامه دادیم. کمی بعد با طی مسیر تروارس گونه از دامنه شمالی همان دره ، در ساعت 11.25 به چشمه و مرتع ثریا و یا سریا(seria) رسیده و کمی استراحت نمودیم. در طول مسیر بعد از رسیدن به یال روستاهای ییلاقی و زیبای خوش واش (khoshevash) ، کپین (kepin) و تیرنگ کلا (tirengkola) - تیرنگ یا همان تورنگ به معنی قرقاول است- قابل رویت است. در ایامی که هوا تمیز است و خصوصا پس از باران از این روستا ها، کلیه شهرها و آبادیهای مازندران از چالوس و نوشهر تا ساری و آبی دریای مازندران (کاسپین) به زیبایی هر چه تمامتر دیده می شود. در همین روزها و شبها از شهرهای مازندران(بویژه آمل) این روستاهای بزرگ دیده میشود. پس از به جا گذاشتن چهار نفر از همراهان (با تمایل خودشان) باقی اعضای گروه به اتفاق تیم کامل باشگاه اسپیلت از کنار چشمه به ارتفاع 1750 و در مسیری بسیار کم به راه خود…

گزارش برنامه صعود به قله سوتک 3860 متر تاریخ : اول شهریور 97 تعداد : 5 نفر هوا : صاف و خنک در ساعت 4 صبح روز پنجشنبه با حرکت از شرق تهران به سمت غرب سه نفر از همراهان سوار ماشین سرپرست برنامه شده و در ساعت 6.30 به روستای وارنگرود واقع در جاده چالوس، گچسر، دو راهی دیزین، جاده دیزین، محیط بانی و دو راهی روستای وارنگرود رسیدیم. با احتساب زمان انتظار برای دوست دیگری که از روستای    ولایت رود  به ما ملحق گردید و پارک ماشین و آماده سازی وسایل، راس ساعت 7 صبح از محل پارکینگ که بعد از روستا و کنار آخرین باغ واقع است حرکت خود را آغاز نمودیم. شیر آب آشامیدنی نیز در اینجا نصب شده است. در امتداد رودخانه رو به سمت شمال و پس از عبور از پل آهنی و رودخانه با تغییر جهت به سمت شرق، راه پاکوب را برای ادامه حرکت خود انتخاب نمودیم. رودخانه ای بسیار زلال و پر آب که در شرایط فقدان هر گونه برف در بالادست فقط از آب آشامیدنی چشمه ها تغذیه می شود. ارتفاع پارکینگ از سطح دریا 2530 متر است. محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله سوتک در ساعت 8.15 به ابتدای دره ای فرعی سوتک در سمت چپ دره اصلی وارنگرود می رسیم که نشانه ای آن تعدادی درخت بید، نهری پر آب و چشمه ای در ابتدای آن بعد از درختان بید است. در اینجا صبحانه را تا ساعت 9 صرف نموده و در این ساعت مجددا به راه خود در امتداد این دره (دره سوتک یا شیرکمر) ادامه میدهیم. ارتفاع محل صبحانه 2630 متر می باشد. پس از عبور از کنار گوسفند سرایی که در این ایام برچیده شده بود و نوشیدن آب گوارای چشمه کنار آن، در همان امتداد کنار نهر به سمت کیوسک محیط بانی به راه می افتیم. دو چشمه دیگر در دامنه سمت چپ و راست دره و در پایین دست آن قرار دارد. در ساعت 11 به چشمه آی پر آب و زیبای کنار کیوسک می رسیم که در قسمتی نسبتا مسطح واقع بوده و دور آن کوههای بلندی قرار دارند. چادری نیز متعلق به محیط بانان در کنار کیوسک برپا شده بود . ارتفاع این نقطه 3290 متر است. پس از استراحت و برداشتن آب در ساعت 11.25 مجددا حرکت نموده و از دامنه ای با راه پاکوب و مارپیچ بالا رفتیم که به گردنه ختم می شود و ارتفاع آن 3540 متر است . اطلاعات دسترسی به قله سوتک و قلل قابل رویت راه ضعیف پاکوبی در سمت چپ و رو به سوی شمال به سمت قله سوتک میرود و با طی کردن این راه در ساعت 13.15 به قله سوتک میرسیم. حرکت از قله : ساعت 13.45 صرف نهار در محیط بانی و حرکت از آن در ساعت 15.30 رسیدن به پارکینگ ساعت 17.45 قلل قابل رویت: در جنوب و دور دست قله کلون بستک- کمی جلوتر از آن قله سکه نو و سه چال و نزدیک تر کمانکوه و یخچال در شمال یال نور و قله وروشت (دهلا)…

گزارش صعود به قله ورکش (ارتفاع 3750 متر) در تابستان 97 تاریخ: پنجشنبه 28/04/97- تعداد: 5 نفر. هوا: صاف، نیمه ابری و معتدل. وسیله نقلیه: یکدستگاه ماشین سواری از ساعت 4 صبح با حرکت در مسیر شرق به غرب تهران، کلیه همراهان سوار ماشین شده و به سمت اتوبان تهران- کرج- قزوین، رفتیم. حدود 20 کیلومتر بعد از کرج از خروجی کردان به سمت شمال از اتوبان جدا شدیم پس از کردان و در امتداد مستقیم آن به سمت برغان رفته و کمی قبل از برغان از کنار تابلویی واقع در سمت چپ جاده، به سمت روستای سنج ادامه مسیر دادیم. این جاده پیچ در پیچ 12 کیلومتری به روستای سنج ختم می شود و در میانه راه انشعابی به سمت راست و روستای دیگری دارد. در ساعت 6:10 به ابتدای روستای سنج رسیده و ماشین را در قسمت بالایی قبرستان روستا پارک کرده و در ساعت 6:30 به سمت کنار رودخانه راه خود را آغاز نمودیم. راه ما تماماً در کنار رودخانه (که بهتر است آن را نهری پر آب بنامیم) بوده و در ابتدای مسیر که دو شاخه می شود شاخه سمت چپ را که پر آب تر است ادامه می دهیم. این راه از میان باغات و درختان و از کف دره ای باریک می گذرد که در روزهای بارانی و مواقعی که با هشدار سیلاب مواجهیم به دلیل تنگی دره می تواند بسیار خطرناک می باشد. احداث گابیون های آبخوان داری و وضعیت کف بستر در بالادست و همچنین گستره حوزه آبگیر دره نیز نشان از بروز سیلابهای ریز و درشت دوره ای دارد. همچنین در مسیر ما آبشارهایی دیده می شود که تفریحگاه مردم محلی است و در پایین آن با سنگ چین، استخرهایی برای آب تنی در هوای گرم احداث شده است. بجز در نقاطی مجاور آبشارها که راه از کنار آن رو به بالا می رود سایر قسمتهای راه تا ابتدای دشت بالا دست، شیب ملایمی دارد که به دفعات از آب رد میشود. قسمتهایی از راه در مواقع پر آبی رودخانه به دلیل تنگی و یا صخره ای بودن به دامنه بالاتر از کف دره می رود که به دلیل پر آب نبودن آن در روز صعود ما، اغلب راه کف دره مورد استفاده قرار گرفته است. در ساعت 7:50 به چشمه ای در دامنه چپ دره ای، مجاور آبشار و در ساعت 8:30 نیز به ابتدای دشت و کنار چشمه دیگری رسیدیم که از سرریز منبعی خارج می شود. در کنار آن صبحانه خورده و در ساعت 8:50 راه را تا انتهای دشت در پیش گرفتیم که با کمی اتلاف وقت بابت عکاسی در ساعت 9:20 به ابتدای یالی رسیدیم که با قوسی به سمت راست (شرق) از انتهای دشت شروع می شود. در سمت چپ این یال درختان بید و مزارع طبیعی گیاه گلپر (الرگ) وجود دارد. ارتفاع دشت 2620 متر است. یال مورد اشاره را جهت صعود انتخاب نمودیم که قسمت اول (1) آن رو به شمال و خاکی ، قسمت میانی (2) رو به شرق تا حدودی صخره ای و قسمت آخر آن منتهی به قله اشکدر به…

گزارش صعود به قله آزاد کوه به ارتفاع 4355 متر تاریخ : 21 و 22 تیرماه 97 تعداد: 9 نفر وسیله نقلیه: ون هوا: روز گرم و آفتابی و شب سرد زمین:سرسبز و خشک در ساعت 4 صبح روز پنجشنبه 21 تیرماه از شرق تهران حرکت نموده و در مسیری از قبل مشخص شده در داخل شهر کلیه نفرات سوار ماشین شدند. در ساعت 4.50 به انتهای غربی تهران و ساعت 5.10 به ابتدای ورودی به جاده چالوس منشعب از بزرگراه تهران-کرج رسیدیم. در ساعت 7 به پل زنگوله رسیده و پس از یک ربع توقف در ساعت 7.15 از جاده منشعب از جاده چالوس به سمت شرق یعنی دره نور و جاده یوش بلده به راه افتادیم. در ساعت 8.05 به روستای میناک رسیده و وارد راه فرعی اما آسفالته شده و به سمت جنوب یعنی روستای کلاک بالا رفتیم. ساعت 8.20 به روستای کلاک بالا رسیده و پس از انجام مراحل آماده سازی در ساعت 8.45 از روستای کلاک به سمت کوچه ای که دارای تابلوی بن بست (البته برای ماشین ها) بوده و در قسمت جنوبی میدانگاه کوچکی که به عنوان پارکینگ استفاده میشود قراردارد، راه صعود را در پیش گرفتیم. ابتدای مسیر صعود به قله آزادکوه با دو فلشی که برروی دیوار کوچه ها با عنوان " به طرف قله آزاد کوه" نشانه گذاری شده در مسیر قله قرار گرفتیم که در ابتدا ماشین رو و در ادامه مالرو بوده و تمام در کنار نهر آب ( یا به عبارتی رود کوچکی) امتداد می یابد. در امتداد این راه از میان مزارع و درختان عبور کرده و تقریبا در قسمت پایانی مزارع از نهر آب رد شده و به ابتدای قسمت دیگر (شرق) آن رسیده و در مسیری کاملاپاکوب و مشخص در مسیر منحصر به فرد و منتهی به گردنه چورن و قله قرار گرفتیم. در ساعت 9.30 به محل تلاقی دو دره و دو آبراه رسیدیم . دره سمت راستی که آب بیشتری دارد مسیر صعود به قله را تشکیل میدهد و ما در کنار نهر کوچک دره سمت چپی تا ساعت 10.15 به صرف صبحانه مشغول شدیم. ارتفاع رسوتا (یعنی ابتدای محل صعود) 2630 متر و ارتفاع محل صرف صبحانه 2830 متر می باشد. برپایی کمپ برنامه صعود به قله آزادکوه با احتساب ده دقیقه استراحت در ارتفاع 3340 متر و کمی معطلی برای جست و جوی جای مناسب برای برپایی کمپ، نهایتا در ساعت 12.45 چادرها را ناگزیر در قسمت مسطحی با ارتفاع 3460 متر نصب کردیم که در دو قسمت کناری آن دو چشمه (اولی کاملا خشک شده و دومی ماندابی و در حال خشک شدن) قرار داشت. این محل در مسیر صعود کوهنوردان بیشماری قرار دارد و علیرغم مسطح بودن، اصلا جای مناسبی برای استراحت شبانه نمی باشد چون برنامه ما بر این روال بوده که همان روز پس از برپایی کمپ، قله را صعود نموده و به چادرها جهت استراحت برگردیم. البته به دلیل تنگی دره مورد نظر، جاهای دیگری که در مسیر راه و در پایین تر از این نقطه وجود داشت دارای وضعیت بهتری نبوده است. تنها مزیت…

گزارش برنامه صعود به قله آلانه سر ( و سیالیز) تاریخ : پنجشنبه و جمعه 8 و 9 تیرماه 97 تعداد: 15 نفر(دو نفر مهمان از قزوین) وسیله نقلیه:از تهران مینی بوس هوا:گرم در پایین دست و معتدل در ارتفاعات در ساعت 6 صبح روز پنجشنبه حرکت را از شرق تهران آغاز نموده و پس از سوار کردن همه اعضا در مسیر شرق به غرب به سمت طالقان مسیرمان را ادامه دادیم. در یکی از نقاط جاده طالقان مطابق هماهنگی قبلی دو نفر از مهمانان ساکن قزوین با وسیله نقلیه شخصی با ما همراه شدند. پس از توقفی کوتاه کنار مسجد شهرک طالقان(قبل از پل) و استفاده از سرویس های بهداشتی به سمت جوستان به راه افتادیم. در اینجا راه سمت چپ قبل از پل را به سمت مهران انتخاب نموده و پس از این روستای زیبا در محل دو راهی خاکی، راه سمت راست را پس از گذر از پل را تا انتها یعنی روستای ناریان طی نمودیم. راه سمت چپ در این نقطه به روستای پراچان محل صعود به دمچه و قله گردونکوه ختم میگردد. ابتدای مسیر آلانه سر در ساعت 10.40 به روستای ناریان با ارتفاع 2375 متر رسیده و پس از تعویض لباس و کفش در ساعت 11 راه سمت چپ رودخانه را برای آغاز صعود انتخاب نمودیم. مسیر ما جاده خاکی روستایی کنار رودخانه است که در جایی از رودخانه عبور میکند و ما قبل از آن با راهنمایی یکی از اهالی محلی راه پاکوب و مالروی سمت چپ را ادامه میدهیم. این راه با شیبی بسیار ملایم در کنار رودخانه و از میان باغات عبور میکند. با به پایان رسیدن باغات به پلی چوبی و استاندارد رسیده و از آن گذر مینماییم. قبل از پل در آنطرف رودخانه اولین گوسفند سرای این دره واقع است. در ساعت 12.10 از مجاورت گوسفند سرا و در ساعت 12.15 از روی پل عبور میکنیم. در آنطرف رودخانه راهی پاکوب رو به بالا میرود اما ما در امتداد رودخانه و از منتها الیه گوشه راست آن به راه خود ادامه میدهیم. کمی جلوتر به قسمت سرسبز و زمین آبداری میرسیم که نشان از وجود چشمه ای دارد. چشمه را که استتار شده است در بالا دست سبزه زار پیدا نموده و در کنار آب گوارای این چشمه نیمه پنهان که ارتفاع آن از سطح دریا 2560 متر است حد فاصل 12.45 تا 13.45 به مدت یکساعت به استراحت و صرف نهار میپردازیم. آب مصرفی بقیه مسیر تا برگشت به همین چشمه در روزبعد را از همین جا بر میداریم. در ادامه راه پس از عبور از کنار چادر دومین دامداری به کنار رودخانه رفته که از آن عبور میکنیم. کمی جلوتر آب دو شاخه شده و ما در امتداد شاخه سمت چپ (غرب) به راه خود ادامه میدهیم کمی قبل از رسیدن به گوسفند سرای سوم در ساعت 14.50 از راه پاکوب دامنه سمت راست دره که دارای شیبی نسبتا تندرو به صورت مارپیچ است و از نقطه ای به ارتفاع 2594 متر صعود خود را به سمت ارتفاعات آغاز میکنیم. این راه وقتی به بالای یال میرسید…