گزارش برنامه صعود به قله استرچال به ارتفاع ۳۱۷۰ متر

گزارش صعود به قله استرچال به ارتفاع ۳۱۷۰ متر

تاریخ : ۳ اسفند ماه سال ۹۷

تعداد:۱۶ نفر(۱۲ نفر خانم و ۴ نفر آقا)

مبدا حرکت :روستای آهار(ده تنگه)

وسیله نقلیه: مینی بوس

هوا: سرد و نیمه ابری همراه با وزش باد حدود ۱۵ کیلومتر

زمین: بسیار پر برف  ( از داخل روستا)

روز جمعه مورخ ۳ اسفند ماه ، ساعت ۵ صبح در میدان رسالت جنب مسجد گرد هم آمدیم و در ساعت ۵٫۰۹ به سمت روستای آهار (ده تنگه) حرکت نمودیم.

ساعت ۶٫۱۰ به میدان اصلی روستای آهار رسیده و پس از پوشیدن لباس کافی به سمت روستای ده تنگه حرکت نمودیم. توضیح اینکه دمای هوا در این زمان منفی ۷ درجه سانتیگراد بوده است. از میدان آهار دو راه منشعب میشود. راه مستقیم به سمت دره شکراب و روستای آهار رفته و راه سمت راست به سمت روستای ده تنگه میرود. ما راه سمت راست را در پیش گرفتیم و در مسیر جاده ای راه خود را ادامه دادیم. این مسیر راه دسترسی به قله قلعه دختر نیز می باشد. حدود ۵ کیلومتر در مسیر جاده ای و مسطح به راه خود ادامه دادیم که حدود یکساعت و نیم طول کشید.

محل صرف صبحانه در مسیر قله استرچال:

سپس راهی پاکوب در سمت راست خود (که البته دارای برف نیز بوده است)به صورت مارپیچ به سمت بالا در پیش گرفتیم. این یال کوتاه در کنار دره ای است که آب خوبی در آن جریان دارد. حدود ۴۰ دقیقه از این مسیر بالا رفته و پس از عبور از تکه ای سنگی به دشت مسطحی رسیدیم. در انتهای این دشت اتاقکی نیز به چشم میخورد. این محل را برای صبحانه انتخاب نموده و از ساعت ۸٫۲۰ تا ۹ صبحانه را صرف مینماییم. برودت هوا زیاد است و صبحانه ها طبق قرار قبلی اکثرا به شکل ساندویچی و آماده صرف شد.

از این قسمت دو راه دسترسی به قله استرچال وجود دارد. راه اول یک یال مستقیم و تیز به سمت شیب آخر قبل از خط الراس می رود (قله استرچال روی خط الراس قرار گرفته است)و راه دوم یال سمت چپ که به شکل U و با شیب کمتر مسیر را دور میزد و دوباره به همان شیب آخر ختم میشود. دو یال در قله ای کوتاه با یکدیگر تلاقی دارند که این قله زیر شیب نهایی می باشد.

یال سمت راست به نظر می رسد که برای فرود مناسب تر باشد لذا ما راه دوم یا همان یال سمت چپ را در پیش میگیریم که ابتدا به سمت غرب رفته، سپس شمال و در نهایت به شرق (یا همان محل تلاقی دو یال) منتهی میشود.

با چرخش یال به سمت شمال شیب کمی بیشتر شده و در انتهای این شیب به خط الراسی کوتاه و تیغه ای میرسد. باد سردتر شده و مه دره تشکیل شده و ابرهای آسمان بیشتر شده اند.

خط الراس تیغه ای را به سمت شرق ادامه داده و با در نظر گرفتن احتیاط شروع به عبور نمودیم. توضیح اینکه برخی سنگها تا ارتفاع زیادی در برف فرو رفته بود و دید مناسبی از عمق برف نداشتیم لذا با قدم برداشتن تا کمر در برف فرو میرفتیم.

در این خط الراس کوتاه قلل آهنگرک و الابند کاملا در قسمت شمال مشخص می شوند.

حدود ساعت ۱۰٫۳۰ درگیر با این تیغه ها هستیم. سرپرست برنامه با توجه به زیاد بودن تعداد بانوان ، پرتگاهی بودن دو طرف و امکان خالی شدن زیر پا، تصمیم به کاهش ارتفاع و ادامه مسیر از زیر تیغه ها را گرفت. حدود ۳۰ متر پایین تر رفتیم و تراورس به سمت شرق ادامه مسیر دادیم که البته به دلیل وجود برف کاملا یخ زده و یخچال تا انتهای دره ، راه خیلی امن تری نبوده ولی چاره دیگری نیز نداشتیم.

برف کوب در این نقطه عوض شده و سرپرست جهت جمع کردن تیم و هدایت سریعتر افراد از روی این برف یخزده به انتهای تیم میرود.(متاسفانه به دلیل کم بودن تعداد آقایان  حاضر و عدم آمادگی جسمانی کافی تنها سرپرست و کمک سرپرست مسئولیت برف کوبی را بر عهده داشتند که البته بار اصلی بر عهده سرپرست بوده است)

پس از عبور از این قسمت به با کمی شیب به سمت انتهای سنگها و مجدد روی خط الراس کوتاه حرکت کرده تا به شیب قبل از قله کوتاه رسیدیم.حدود یکربع طول کشید تا به بالای قله کوتاه رسیدیم و در این محل استراحت کوتاهی کردیم و تجدید قوا نمودیم. ساعت در این قسمت، ۱۲٫۳۰ و ارتفاع ۳۰۲۰ متر بوده است.

بعد از این قله کوتاه حدود ۲۰ متر ارتفاع کم کرده و به دشت کوتاهی رسیدیم که به شیب آخر منتهی به خط الراس ختم میشود.

رسیدن به قله استرچال

شیب آخر نیز به علت وجود برف عمیق شیب سختی بوده و با تلاش فراوان به نزدیکی خط الراس رسیدیم. البته امکان حرکت روی خط الراس به دلیل وجود نقاب برفی مسیر نبوده و از زیر آن به صورت تراورس به سمت غرب حرکت کرده و در ساعت ۱۳٫۱۰ تابلوی قله استرچال  را مشاهده کردیم.

ساعت ۱۳٫۳۰ به قله استرچال به ارتفاع ۳۱۷۰ متر رسیده( تابلوی یادبود جان باختگان قله کول جنو در صعود زمستانه سال ۹۶ نیز بروی آن نصب بود) و مختصری استراحت نموده و عکس های یادگاری گرفتیم. از روی قله استرچال در شمال قلل آهنگرگ و الابند و در پشت آن کلون بستک و خط الراس سرکچال ، در جنوب قله قلعه دختر و در پشت آن خط الراس توچال تا بازارک قابل مشاهده است. البته به دلیل وجود مه و ابر امکان تشخیص قلل دیگری براحتی میسر نبود.

به علت ابری بودن آسمان،  برودت هوا تا -۱۳ درجه رسید و ما ساعت ۱۴ در همان مسیر برفکوبی شده به سمت پایین به راه افتادیم.

به روی قله کوچک رسیده و چون اینجا محل تلاقی دو یال اصلی بود یال تیز سمت راست دشت را برای فرود انتخاب کرده و به راه افتادیم. به دلیل شیب زیاد تصور میشد در این قسمت حجم برف کمتر باشد ولی تا نزدیکی های محل صبحانه همان داستان برفکوبی و فرو رفتن تکرار شد لذا مطمئن شدیم این یال برای صعود ابدا مناسب نبوده است.

حدود ساعت ۱۵٫۲۰ به محل صبحانه رسیده و چون آنتن موبایل داشتیم به راننده مینی بوس خبر دادیم که با حدود یکساعت تاخیر به روستا میرسیم. همنوردان در این قسمت نهار مختصری صرف کردند و در ساعت ۱۵٫۵۰ به سمت پایین حرکت کردیم. حدود ساعت ۱۶٫۱۰ مجددا به جاده اصلی رسیده و ساعت ۱۸ به مینی بوس رسیدیم.

ساعت ۱۸٫۱۵ از میدان روستای آهار به راه افتاده و در ساعت ۱۹٫۳۰ جلوی مسجد رسالت رسیدیم و برنامه پایان یافت.

سایر توضیحات صعود به قله استرچال :

*به علت سرما و یخبندان، جاده فشم و رستورانهای آن خیلی شلوغ نبود و درگیر ترافیک عصر جمعه نشدیم.

*از قله استر چال پس از فرود بر روی یک گردنه و سپس افزایش ارتفاع قله اهنگرک قابل صعود می باشد و پس از آن قله سی چال بصورت خط الراسی قابل صعود می باشد

همچنین صعود این قله از روستای میگون بسیار راحت تر می باشد

*روی قله آنتن دهی وجود داشت

*توصیه میشود در این جور مسیر های بکر در صعود زمستانه، افراد با انرژی بیشتری جهت برفکوبی حضور داشته باشند

*در زمان مشابه سال گذشته یعنی اسفند ۹۶، بوی بهار و شکوفه ها در ارتفاعات پایین تر کوهستان مشهود بود اما امسال حتی در روستا نیز اثری از بهار نبوده و  حجم برف بسیار زیاد بود.