گزارش برنامه خط الراسی البرز شرقی و صعود قلل امیری(شاه طهماسب یا کهوتو به ارتفاع ۳۹۵۰) -هلیون( به ارتفاع ۳۹۰۰) و بوم( به ارتفاع ۳۸۴۰ متر)

گزارش برنامه خط الراسی  البرز شرقی

و صعود قلل امیری(شاه طهماسب یا کهوتو به ارتفاع ۳۹۵۰) -هلیون( به ارتفاع ۳۹۰۰) و بوم( به ارتفاع ۳۸۴۰ متر)

از ارتفاعات ارجمند تا روستای پردمه باییجان

تاریخ اجرا: ۱۳-۱۴-۱۵-۱۶ خرداد ماه ۹۸

تعداد:۱۳ نفر

وسیله نقیله: مینی بوس بنز

هوا: صاف و گاها نیمه ابری

زمین: در ارتفاعات بر روی یالها خشک و در دره ها برفچال های انبوه

روز اول برنامه خط الراسی البرز شرقی:

در ساعت ۱۳ روز دوشنبه ۱۳/۳ از شرق تهران به سمت جاده فیروزکوه حرکت کردیم. جاده بسیار شلوغ و پر ترافیک بود.

مقصد ما بخش ارجمند بود که ده کیلومتر قبل از فیروزکوه و در کنار یک پمپ بنزین جاده دسترسی به آن به سمت شمال از جاده فیروزکوه منشعب شد و بعد از طی ۲۵ کیلومتر به آن میرسد.

پس از آن قرار است از یک جاده کوهستانی (شنی- خاکی) به سمت ارتفاعات شمال غربی ارجمند و تا جاییکه امکان رفتن وجود دارد برویم.

به دلیل بارش برف زیاد در سال جدید و وقوع سیلاب های کوچک و بزرگ، حدس ما بر این بود که ممکن است جاده برای اجرای برنامه به ما راه ندهد و در اینصورت قصد داشتیم همین برنامه را با مبدا دیگری آغاز کنیم .

به همین دلیل در تاریخ نهم خرداد به اتفاق سرپرست برنامه جهت شناسایی به منطقه رفته و با تقریب مناسبی امکان اجرای برنامه از این مسیر را قطعی نمودیم.

از کوچه ای به نام “دو تن” واقع در غرب خیابان اصلی ارجمند رو به جاده کوهستانی “تجیرک” ادامه مسیر داده و با عبور از مناطق کوهستانی و سپس سرازیر شدن به سمت رودخانه، از دو شاخه پر حجم آن با مینی بوس عبور کردیم.

از مراتع زیبایی به نام  ” امرد” رو به بالا گذشتیم که چند کلبه هم در میان آن ساخته شده بود.

مجددا در یک جاده کوهستانی پرشیب تا ” تجیرک” که منزلگاهی است همراه با چشمه ای پر آب رفته و پس از عبور از کنار آن و سه – چهار پیچ کوهستانی به ابتدای دشت چمن خو رسیده و همانجا به دلیل وجود بقایای بهمن بر روی ادامه جاده توقف کردیم.

در ساعت ۲۰٫۱۰ چادرهایمان را بر روی بستر صاف جاده و اطراف آن نصب نموده و پس از صرف شام به استراحت پرداختیم( ارتفاع این نقطه ۳۱۵۰ متر)

 

روز دوم برنامه خط الراسی البرز شرقی (سه شنبه):

پس از صرف صبحانه و برچیدن کمپ، راس ساعت ۸ رو به سوی شمال از طریق ادامه همان جاده ، دشت صاف را طی نموده و به ابتدای شیب یال صعود رسیدیم.

پس از طی چند فراز و شیب به گردنه زیر آخرین شیب منتهی به یال اصلی رسیده و پس از کمی استراحت از طریق راهی پاکوب که رو به شرق با شیب مناسبی ارتفاع میگیرد به صعودمان ادامه داده و در ساعت ۱۱٫۴۵ به روی گردنه ای به ارتفاع ۳۷۳۵ متر رسیدیم که راه عبور محلی های دامدار نیز از آن عبور میکرد.

صعود قله امیری (شاه طهماسب – کهوتو) به ارتفاع ۳۹۵۰ متر

در اینجا کوله ها را روی گردنه نزد یکی از همنوردان داوطلب گذاشته و بقیه همراهان به سوی غرب عازم صعود به قله امیری(شاه طهماسب-کهوتو) شدند.

گروه پس از طی کردن پستی و بلندی هایی نهایتا در ساعت ۱۳٫۴۰بر روی قله ایستادند که از آنجا مشرف به دره مازیار است. ادامه این دره به سمت پایین به روستای هاره میرسد. این روستا نقطه شروع صعود قله از سمت دهستان امیری واقع در جاده هراز می باشد.

گروه مجددا در ساعت۱۵٫۱۵ به گردنه و کنار کوه ها برگشته و تا ساعت ۱۶ در همانجا و در هوایی کاملا معتدل نهار خوردند.

صعود قله هلیون به ارتفاع ۳۹۰۰ متر

پس از آن همان یال را به سمت غرب بالا رفته و در ساعت ۱۷ به قله “هلیون” به ارتفاع ۳۹۰۰ متر رسیدیم که در یکی از نقشه ها به اشتباه ” کنیون” نامگذاری شده است.

از این قله با کمی گرایش به سوی شرق سرازیر شده و در ساعت ۱۷٫۴۵ به گردنه ای رسیدیم که یال طی شده ما را به یال شمالی و موازی آن وصل میکند.

ارتفاع این گردنه ۳۶۸۰ متر است و ما همانجا را برای اطراق شبانه انتخاب میکنیم.

کمی پایین تر از این نقطه و در قسمت شرقی آن آب فراوان و زلال حاصله از ذوب برف جاری است که ما نیز از آن برای چایی استفاده میکنیم.

در سمت غرب نیز دره پر آبی است که البته دسترسی به این قسمت پر چالش و دور است

روز سوم برنامه خط الراسی البرز شرقی (چهارشنبه):

پس از سپری کردن شبی خوب، در ساعت ۷٫۵۰ و البته پس از صرف صبحانه و برچیدن کمپ برای ادامه مسیر خود را آماده کردیم.

بالا رفتن از این گردنه مستقیما به سمت یال به دلیل صخره ای بودن بالا دست امکان پذیر نبوده و بنابر این پس از قطع کردن برفچال واقع در شرق کمپ و کمی بالاتر از آن به صورت تراورس دامنه را از طریق راه پاکوب ضعیفی طی میکنیم که پس از تغییر زاویه به سمت شمال راه پاکوب واضح تر شده و کمی رو به بالا شیب میگیرد.

به قسمت مسطح و سرسبزی بر روی یال پا گذاشته و در مسیری تراورس و با ارتفاعی بالاتر از ۳۷۰۰ متر رو به سوی شرق و به سوی قله ” بوم” که از دور دست پیداست به راه خود ادامه میدهیم.

در سر راه خود در ساعت ۹٫۴۰ به گردنه ای میرسیم که دشت زیبای رسم و مرتع ” سیو کله سر” از آنجا دیده میشود و میتوان از همین جا به آن دسترسی پیدا کرد.

از این مسیر با شیبی ملایم ما را از روی خط الراس به سمت قله هدایت میکند.

صعود به قله بوم به ارتفاع ۳۸۴۰ متر

در ساعت ۱۱٫۴۵ به قله بوم رسیدیم که ارتفاع آن از سطح دریا  ۳۸۴۰ متر می باشد.

پس از کمی استراحت و عکاسی در هوایی ملایم که میرفت با تجمع ابرهای سیاه، بارانی شود در همان امتداد غرب به شرق با عبور از برفچالی بزرگ سرازیر شده و خود را به گردنه بسیار پهن بین دو قله بوم و میشینه مرگ رساندیم.

گرچه صعود به قله میشینه مرگ هم در برنامه ما منظور شده بود اما به دلیل احتمال بارندگی و احیانا صاعقه از صعود انصراف داده و فقط یک نفر از مهمانان گروه به اختیار خود برای صعود قله اقدام نموده و در ساعات پایانی روز به ما ملحق شد.

ما نیز از دره پایین گردنه و از طریق یک برفچال طولانی که تا نزدیکی دشت رسم امتداد می یافت سرازیر شدیم .

لازم به توضیح است که دره در شرایط فقدان برف کمی صخره ایست و راه مناسبی برای دسترسی به دشت رسم نمی باشد.

بهتر است از همان گردنه اصلی به صورت تراورس به زیر قله میشینه مرگ رفته و از طریق راه پاکوب معتبری رو به سوی غرب به پایین رفت.

به هر حال وجود برف زیاد و مناسب در کف این دره صخره ای امکان عبور ما را فراهم کرده و ما ابتدا به دشت رسم ورود پیدا کرده و درساعت ۱۵٫۳۰ پس از طی دشتی صاف کنار نهری پر آب کمپ خود را برپا نموده و به استراحت پرداختیم. اینجا دیگر نزدیک چندین آبادی است که اولین آن “خرم” نام دارد و حد فاصل آن با دشت رسم یک تنگه زیبا به نام تنگه رسم است که در سال جاری بسیار پر آب بوده است.

روستای بعدی روستای نشل نام دارد که بزرگ است. ارتفاع پایین دست دشت رسم (محل کمپ) ۲۹۹۰ متر است.

روز چهارم  برنامه خط الراسی البرز شرقی (پنجشنبه):

در ساعت ۷٫۱۰ صبح رو به سوی شمال و از مسیر پاکوب رو به سوی گردنه کوچک مشرف به تنگه رسم صعود کردیم و در ساعت ۸٫۱۵ به آن رسیدیم.

مسیر از اینجا به بعد از یک راه پاکوب معتبر سرازیری است. تعدادی خانوار (عمدتا خانم) برای سبزی چینی از روستاهای پایین دست (خرم  و نشل) به روی بالا و به سمت دشت رسم می آمدند

ما پس از طی بخشی از این راه پاکوب با گرایش به سوی دره سمت چپ (غرب) آن را رها نموده و پس از رسیدن به دره از طریق یک راه پاکوب ضعیف به سمت گردنه ای مرتفع به ارتفاع ۳۴۰۰ متر که نام آن “پردر” است صعود کردیم.

در انتهای این دره خود را به جاده بین پردمه و نشل رسانده و پس از آن از طریق همان جاده ادامه مسیر دادیم.

در سال جاری که به لحاظ حجم بارش سال خاصی بود بر خلاف تمام سالهای قبل، این جاده بسته بود و ماشینی از آن تردد نمیکرد . علت آن هم وجود باقیمانده برف در قسمتهایی از جاده، آب شکستگی قسمت هایی دیگر و وجود حجم زیاد و سنگ های ریز و درشت در بستر جاده  بود.

اداره راه نیز به محلی ها اعلام کرد که از بین سه راه دسترسی به روستاهای منطقه فقط یکی از آنها را باز میکند که جاده میانی از پنجاب به سمت اندوار و نشل مورد نظر ایشان بوده است.

دو جاده دیگر یکی از رستوران باغ صفا واقع در ۴۰ کیلومتری آمل و دیگری از باییجان واقع در ۶۵ کیلومتری آمل بسته بوده است.

ساعت ۱۱ به نقطه اوج گردنه پردر به ارتفاع ۳۴۰۰ متر رسیده و پس از دو سه استراحت کوتاه و از مسیری که مستقیما به سمت روستای پردمه میرود سرازیر شدیم.

در ساعت ۱۲٫۳۰ به گردنه دوم که کاملا بر بالای روستا قرار داشته و قله دماوند تمام قد از آنجا پیداست رسیده و از آنجا به سوی روستای پردمه رفتیم.

پس از طی کردن قسمت اعظم سرازیری مینی بوس ما به بالا آمده و مارا سوار کرد.

کوله ها را داخل مینی بوس گذاشته و با عبور از کوچه باغهای زیبای روستاهای سر راه به باییجان واقع در مسیر جاده هراز رسیده و به سوی تهران رفتیم.

*سایر توضیحات گزارش برنامه خط الراسی البرز شرقی

-در مسیر سربالایی راهمرد به تجیرک راهی از سمت راست (آنهم خاکی) به سمت راست و مرتع فوق العاده زیبای میرورزا جدا میشود .

انتهای جاده منتهی به این مرتع پای صعود قله هلیون است.

-منطقه گرچه پر آب است ولی اکثر چشمه های مسیر زیر برف مدفون بوده است

-دشت رسم میتواند محل برپایی کمپ ثابت صعود به قلل اطراف باشد(سه قله کاسل، کرکس نشین و میشکا خونی) به ترتیب از جنوب به شمال واقع در قسمت غربی دشت، قله میشینه مرگ واقع در شرق دشت رسم و قله دوم در جنوب شرقی دشت.

-قرار بود مینی بوس تا گردنه کوتاهتر آمده و گروه را به پایین ببرد که به دلایلی میسر نشد. این گردنه در جوار آنتن بزرگی است که در بالادست شمالی گردنه نصب شده است.

-این امکان وجود داشت که ما با طی مسیر کمتری به روستای پایین دست (خرم) رفته و سوار مینی بوس شده و از راه پنجاب وارد جاده هراز شویم که بدلایلی از آن منصرف شدیم.

-از گردنه بین دو قله بوم و میشینه مرگ میتوان به سمت جنوب شرق سرازیر شده و با عبور از تنگه لزور وارد روستای لزور شد.

–نیمه اول این برنامه از روستای نوا تا تجیرک  و ارجمند همراه با صعود قلل پاشوره، هلزم، لهرک ، وردل و ساهون در نیمه خرداد سال ۹۷ توسط گروه اجرا گردید که گزارش آن را در اینجا میتوانید مطالعه کنید

-نهار را در رستوران کریمی واقع در تخته پل نیاک با غذاهای خوشمزه ای مثل مرغ شکم پر،اکبر جوجه و … صرف کردیم . البته پس از سفارش تلفنی قبلی پس از رسیدن به روستای پردمه!

شماره تماس رستوران کریمی: ۰۱۱۴۳۳۸۳۳۳۲