گزارش برنامه

پیمایش ارتفاعات البرز شرقی از نوا تا ارجمند(14 تا 18 خرداد 97) تعداد : 14 نفر هوا : معتدل ( شب دوم بارانی همراه با رعد و برق)، کوهها تقریبا عاری از برف وسیله نقلیه: مینی بوس بنز در ابتدا قرار بر این بود که این پیمایش تا قله امیری (کهوتو) با مقصد نهایی روستای هاره اجرا شود اما صعود به قله امیری حذف و مقصد نهایی به شهر ارجمند تغییر یافت. روز اول پیمایش نوا به ارجمند : (دوشنبه) پس از تجمع در یکی از نقاط شرق تهران در ساعت 6 صبح و بستن کوله ها بر روی باربند مینی بوس، راس ساعت 7 به سمت جاده هراز حرکت کردیم. با توجه به تعطیلی 5 روزه نیمه خرداد و شلوغی بیش از اندازه جاده هراز، در ساعت 13.30 به پل مون و ابتدای دو راهی نوا و ظرف نیم ساعت یعنی ساعت 14 به روستای نوا رسیدیم و در محل پارکینگ بالای کارخانه آب معدنی خود رابرای صعود آماده نمودیم. در ساعت 14.25 با برداشتن کوله های سنگینی صعود خود را آغاز نمودیم. در مراحل ابتدایی راه با توصیه یکی از افراد محلی مبنی بر استفاده از راه پایین دست و عدم نصب چادرها بر روی سبزه های دشت آزو، راه پایین را از کنار تابلوی مجاور دو نهر آب انتخاب نموده و در ساعت 16.45 به محل استقرار کمپ در نقطه ای بالاتر از دشت آزو و کنار منابع آب رسیدیم که چشمه هایی نیز در مجاورت آن قرارد داشت . ارتفاع این نقظه 2672 متر بوده است. در هوایی معتدل شب را در محل کمپ سپری نموده و راس ساعت 5 صبح بیدار شدیم تا خود را برای صعود آماده کنیم. روز دوم پیمایش نوا به ارجمند: (سه شنبه) در ساعت 7.10 صبح از مسیر تپه ماهور های منتهی به یال پاشوره ، صعود خود را آغاز نمودیم. به دلیل سنگینی کوله ها در سه نوبت هرکدام به مدت یه ربع استراحت نمودیم . ابتدا در ساعت 8.30، نوبت دوم، گردنه روی یال و سوم در ارتفاع 3600 متری. در نهایت در ساعت 12.30 به قله 3864 متری پاشوره رسیدیم و در آنجا نیز به استراحت و عکاسی پرداختیم. در ساعت 13.25 با سمت و سوی غرب به شرق بر روی خط الراس پهن پاشوره به راه افتادیم. کمی بعد با تابلوی قله پاشوره مواجه شدیم که عده ای از کوهنوردان محلی به سلیقه خود در کنار دهانه کوچک آتشفشان خاموش پاشوره و محل خروجی سنگهای متخلخل و سیاه آتشفشانی (موسوم به سنگ پا) نصب کرده بودند. در همان امتداد به راه خود ادامه داده و در ساعت 14.50 به قله هلزم با ارتفاع 3900 متر و در ساعت 15.50 به قله لهرک به ارتفاع 3850 متر صعود نمودیم. یکی از گزینه های پیش روی برنامه ادامه همان جهت و صعود به قله رنگرزدکان بوده که به دلیل دوری مسافت از یک طرف و خطر بروز صاعقه از طرف دیگر کنسل شد. از روی قله لهرک به سمت شمال، گردنه و دشت ساهون سرازیر شدیم. دشتی سرسبز و پرگل و گسترده، با تعداد زیادی چشمه و با…

تاریخ : پنجشنبه و جمعه ( 3 و 4 خرداد 97) تعداد : 4 نفر گردشگر+ 11 نفر کوهنورد وسیله نقلیه: اتوبوس تا فومن و مینی بوس در منطقه هوا: نیمه ابری و خنک در ساعت 7 صبح روز پنجشنبه از ترمینال غرب (شرکت آریا سفر) سوار اتوبوس شده و در ساعت 12.30 روبروی ترمینال مسافربری فومن پیاده شده و سوار مینی بوس بنز 21 نفره و تمیز عباس آقا شدیم ( شماره تماس ایشان 09119331740 می باشد) ویلایی نیز قبل از گیت ورودی به مجموعه قلعه رود خان اجاره کرده بودیم که مستقیما به آنجا رفته و با عباس آقا برای صبح جمعه قرار دیدار مجدد گذاشتیم. امکانات فوق را از طریق رابطمان آقای شجاع خداوردی به شماره تماس 09116035003 ، قبلا از طریق تلفن تامین کردیم. روز اول را به صورت پیاده به گشت و گذار در قلعه رودخان و صرف نهار در رستوران آنجا پرداختیم. روز صعود به قله شاه معلم : روز جمعه: راس ساعت 6 صبح از محل اقامتگاه با مینی بوس به سمت ماسوله حرکت کردیم. کنار پل توقف نموده و بعضی از همراهان از سرویس های بهداشتی آنجا استفاده نمودند. گروههای دیگری نیز جهت صعود به مسیر های ساده تر همانجا توقف نموده بودند. ارتفاع ماسوله از سطح دریا 1070 متر است. درپای تپه ای جنگلی قراردارد که گردنه پای صعود به قله شاه معلم در پشت آن واقع می باشد. جاده از سمت راست (یعنی شمال و شمال غرب) به سوی گردنه این تپه را دور میزند اما مسیر کوهنوردانی که از ماسوله قصد صعود به قله شاه معلم را دارند ابتدا به جنوب و سپس جنوب غرب تپه جنگلی اشاره شده را از سمت چپ دور میزند. در نقاط مختلف بالای گردنه ماشین های زیادی پارک کرده اند که هر قسمت آن نامهای مختلفی دارند مانند خارن، لشگرگاه و ... که تمام در مسیر جاده ماسوله به خلخال است. ارتفاع این نقطه یعنی پای صعود 1750 متر است و ما در ساعت 7.40 صعود خود را از همانجا آغاز کردیم. مسیر عبارت از سه قسمت است . در ابتدا شیب تند وسرسبز، در قسمت وسط یالی کم شیب و در انتها سینه کشی با راه مارپیچ و شیبی متوسط که تدریجا از شیب آن کم می شود. نوزده فقره نشانه ساخته شده با سنگ چیم محصور در توری سیمی و رنگ آمیزی شده به رنگ نارنجی در طول مسیر توسط کوهنوردان محلی ساخته شده است. بالای قله ، سطح صافی با یک پناه باد کوتاه است که ما در ساعت 11.40 به آنجا رسیدیم. هوای سر قله شاه معلم معتدل اما همراه با بادی نسبتا آزار دهنده بود. مختصر نهاری صرف نموده و در ساعت 12.30 به سمت پایین سرازیر شدیم. بین ساعت 15.00 تا 15.30 به کنار جاده و مینی بوس رسیدیم که به محض سوار شدن بارش باران همراه با رعد و برق آغاز شدو مستقیما به سمت فومن رفته و با اتوبوسی که از صومعه سرا به سمت فومن حرکت نموده بود به سوی تهران حرکت کردیم و در ساعت 11.15 شب به ترمینال غرب رسیدیم. توضیحات مورد…

گزارش صعود به قله شاهو(حوی خانی) 3390 متر تاریخ صعود:پنجشنبه 27-02-97 تعداد :یازده نفر به علاوه 23 نفر دیگر از گروه های ماهین تهران و چیای سنندج و کوهنوردان کرند غرب( به صورت مشترک) هوا: صاف و معتدل زمین: خشک و فقط در بعضی قسمت ها برف یخ زده روز چهارشنبه ساعت 11.00 شب با اتوبوس از تهران به کرمانشاه آمده و ساعت 6.00 صبح روز پنجشنبه سوار بر مینی بوسی که از قبل کرایه شده و در ترمینال منتظر ما بود شدیم و به سمت روانسر به راه افتادیم. از طریق تماس تلفنی با سایر گروهها هماهنگ نموده و پس از توقفی کنار سراب روانسر در ساعت 8 صبح به محوطه زیبای غار قوری قلعه رسیدیم و تا ساعت 8.45 صبحانه را همانجا صرف نمودیم. در این ساعت مجددا با دو دستگاه مینی بوس و سه دستگاه سواری سر راه پاوه و قبل از روستای شمشیر وارد روستای سریاس شده واز خروجی آسفالته به سمت شمال در مسیری سربالایی ارتفاع گرفتیم. در حاشیه پیچی راست گرد زیر برج پاسگاهی که بر بالای تپه مشرف به منطقه قراردارد، و در زمینی مسطح ماشین ها را پارک کردیم ( ساعت ورود به دو راهی روستای سریاس 9 صبح) در ساعت 9.30 باتراورس به سمت راست (شرق) و در بستر انبوهی از گل و گیاه به زیر قیف منتهی به قله خود را رسانده و صعود خود را در شیبی تدریجا تند شونده آغاز نمودیم. سختی مسیر قله شاهو: در ساعت 11.15 و در ارتفاع 2400 متر پس از طی نمودن شیب سرسبز دامنه جنوبی قله شاهو به ابتدای قیف پرشیب و صخره ای و سنگلاخی رسیدیم. با توجه به کثرت نفرات و تندی شیب، استراحت های زیادی داشتیم که یکی از آنها در ساعت 13.45 در کنار غار کوچکی که نام جان پناه بر آن گذاشته اند ، بوده است. در این فصل از سقف غاز ، آب چکه میکرد و کف آن نیز گل آلود و غیر قابل سکونت بود. ارتفاع این محل 3040 متر می باشد( یعنی 350 متر پایین تر از قله) از اینجا به بعد شیب تندتر و تا حدی صخره ای شده و حرکت گروه نیز کند می شود. ناگزیر به سمت چپ متمایل شدیم تا هم در بستر مناسب تری قدم برداریم و هم به قله نزدیک تر شویم. بالاخره همگی در ساعت 15.30 به قله شاهو رسیده و تا ساعت 16.30به شادی ، خوشی و صرف نهار پرداختیم. سپس در یک خط منظم بر روی تیغه ای پوشیده از برف ست و البته الزاما کمی با احتیاط رو به سوی غرب ، راه بازگشت را در پیش گرفتیم. تا رسیدن به نقطه A که در کروکی پیوست نشان داده شده است، به ویژه در دو نقطه با چالش مختصر و کم خطر فرود از صخره پله ای مواجه بودیم. پس از اتلاف وقتی ( در حدود یکساعت) به پیشنهاد یکی از دوستان که قبلا این قله را صعود کرده بودند، از مسیر دره پر شیب اما ایمن زیر گردنه سرازیر شدیم که جهت آن ابتدا به سمت جنوب و سپس جنوب غرب است. مسیر…

گزارش برنامه صعود به قله تفتان ( 4030 متر) تاریخ : 9 تا 11 اسفند تعداد 16 نفر و دو نفر مهمان وسیله نقلیه: قطار و هواپیما هوا: نسبتا سرد وهمراه با باد شدید زمین: کمی برف در ارتفاع در ساعت 11 صبح روز چهارشنبه 96/12/9 با ترکیبی 14 نفره سوار قطار زاهدان شده و در ساعت 8.40 صبح روز پنجشنبه 96/12/10 به ایستگاه راه آهن زاهدان رسیدیم. در اینجا دو نفر از همنوردان که به دلایل شغلی با پرواز صبح از تهران راه افتاده بودند به ما ملحق شدند. دو نفر دیگر در همانجا به عنوان مهمان به جمع ما پیوستند. با کرایه دو دستگاه ون ( هر کدام به مبلغ 350 هزار تومان) به سمت جاده خاش حرکت کرده و در نقطه ای پس از روستای دهنوک با تابلوی "کوته" و " تخت نارون" و دقیقا روبروی کوه شاه و یا عقاب وارد فرعی آسفالته از سمت چپ شدیم . با هدایت تابلوهای به سمت تفتان و البته آشنایی قبلی رانندگان به سمت روستا و قرارگاه دره گل رفتیم که بعضا کوهنوردان برای صعود یکروزه تا قله در اقامتگاه آن که متعلق به آموزش و پرورش است اسکان میابند. شروع صعود مسیر قله تفتان پس از تعویض لباس و کمی تنقلات، صعود خود را در امتداد دره و راه پاکوب آن آغاز نمودیم. در این دره نهری جریان دارد که به دلیل وجود املاح سولفاته قابل شرب نمی باشد البته دبی آن هر چقدر به سمت بالا میرویم کم میشود. در طول راه به دو قسمت نسبتا مشکل برخورد میکنیم که با احتیاط و بدون استفاده از طناب و کارگاه از آن عبور میکنیم. قسمتی از این دره به صورت تنگه می باشد که دیواره های طرفین آن سنگی نبوده و عمدتا از دیواره های محکم خاکی و توده بزرگی از تشکیلات کنگلومرا تشکیل شده است. وجود قطعات سنگی کوچک بر روی این دیواره های خاکی بع مانند دیواره های مصنوعی داخل سالن عبور از آن را راحت تر میکند. پس از عبور از این دو قسمت و طی دره تا انتهای آن به یالی پر شیب میرسیم که در وسط دو دره قرار داشته و آن را کتل می نامند. ساعت حرکت ما از قرارگاه ساعت 13.45 و زمان ما وقتیکه به بالای کتل میرسیم 16.20 می باشد. پس از کمی استراحت در بالای کتل و حرکت تراورس گونه به سمت پناهگاه بزرگ صبح که از اینجا دیده می شود در ساعت 17 به پناهگاه میرسیم. همگی در اتاقی بزرگ که نیمی از آن دارای سه طبقه تخت و تشک هست مستقر می شویم که البته طبقه سوم آن قابل استفاده نیست. ارتفاع تقریبی پناهگاه 3250 متر است. روز بعد (جمعه) راس ساعت 5 صبح از خواب بیدار شده و پس از صرف صبحانه و آماده سازی اکیپ در ساعت 6.10 دقیقه صعود نهایی خود را به سمت قله آغاز نمودیم. به دلیل وجود نگرانی از احتمال در پیش بودن بادهای شدید منطقه و شنیدن خبر گم شدن دو نفر از کوهنوردان از روز قبل که هنوزهم در کوهستان سرگردان به دنبال راه نجات میگشتند، با سرعتی…

گزارش برنامه صعود به قله کهار به ارتفاع 4050 متر گزارش برنامه زمستانه صعود به قله کهار تاریخ : پنجشنبه 26 دی ماه سال 96 تعداد: 9 نفر وسیله نقلیه: شحصی هوا: تا حدودی سرد زمین: برف با ضخامت کم حرکت از نقاط مختلف تهران:  ساعت 4.30 ، قرار تجمیع :5.30 ابتدای خروجی جاده چالوس منشعب از اتوبان تهران- کرج بلافاصله کمی بعد از تابلوی پل خواب و کمی قبل از تابلوی روستای سیرا در سمت راست جاده چالوس، راهی آسفالته با شیب رو به بالا از سمت چپ جاده منشعب میگردد که پس از عبور از دو روستا و یک مسجد که دارای سرویس بهداشتی تمییز با آب لوله کشی و بهداشتی است، به ابتدای راه ورودی و مستقیم به سمت روستای کلوان میرود که پای صعود قله ناز است. ما از همان جاده آسفالته و عبور از یک پیچ راستگرد و یک پل به انتهای جاده آسفالته رفته و کنار دیوار یک باغ و ابتدای راه پاکوب مسیر قله ماشین ها را پارک میکنیم. ارتفاع پای صعود 2180 متر بوده و ما راس ساعت 7 صعود خود را به سمت شمال آغاز نموده و در ساعت 7.50 دقیقه به گردنه کوچکی به ارتفاع 2480 متر رسیدیم که روستاهای ویلا تا مجاور آن جا کشیده شده بود. بر روی منبع آب کنار گردنه صبحانه مفصلی صرف نمودیم و در ساعت 8.35 از روی یال سراسری به سمت قله حرکت نمودیم. در ساعت 11.15 به پناهگاه رسیدیم که ارتفاع آن 3200 متر بوده و در این فصل فاقد آب می باشد. پس از نیم ساعت استراحت در ساعت  11.45 از شیبی تند بالا رفته و سپس در شیبی ملایم تر تا زیر شیب نه چندان زیاد آخر رسیدیم. سه نفر از همراهان به دلیل خستگی از ادامه راه انصراف داده و راه بازگشت را در پیش گرفتند. بقیه به راه خود ادامه دادیم. در انتهای این شیب به دشت صافی رسیدیم که برف زیادی در آنجا تلنبار شده و حرکت مارا کند کرده بود. قله به فاصله کمی روبرویمان بود و ما با تمایل به سمت چپ در میانه دشت بر روی یال قرار گرفته و در ساعت 15.30 به قله رسیدیم. پس از کمی عکاسی به مدت 5 دقیقه بلافاصله (به دلیل ضیق وقت) به سمت پایین سرازیر شدیم. در ساعت 16.50 به پناهگاه و پس از نیم ساعت توقف در نیمه راه پس از پناهگاه جهت رسیدن نفرات عقب مانده و تاریکی هوا، بالاخره در ساعت 19 به محل پارکینگ ماشینها رسیده و بلافاصله به سمت تهران به راه افتادیم. سایر موارد: *آب را باید از پایین به همراه داشت. از لوله آب ورودی به منبع هم آب زلال جریان داشت. *به هنگام بازگشت ما یک گروه 6 نفره وارد پناهگاه شده و چادری نیز در آن برپا کردند تا روز بعد صعود کنند ****************************************** گزارش برنامه تابستانه صعود به قله کهار ( 4050 متر) تاریخ : 11 مرداد سال 86 تعداد: سه نفر وسیله نقلیه: شخصی بعد از دریاچه سد کرج در جاده کرج - چالوس و به فاصله 45 کیلومتر از میدان ابتدای شهر کرج از سمت…

گزارش برنامه صعود به قله فرخشاد به ارتفاع 2445 متر(کرمانشاه) تاریخ : پنجشنبه 21/10/96 تعداد: 12 نفر هوا: معتدل زمین: خشک وسیله نقلیه: تا کرمانشاه اتوبوس شبانه ، داخل کرمانشاه: مینی بوس و تا سر پل ذهاب و مناطق زلزله زده: سواری اعضای گروه صبح زود روز پنجشنبه با اتوبوس شبانه از ترمینال غرب به کرمانشاه رسیده و من هم از سر پل ذهاب به ایشان ملحق شدم. پس از صرف صبحانه و به جا گذاشتن وسایل اضافی، با مینی بوس خود را به طاق بستان و پارک کوهستان رسانده و در ساعت 9.15 از راه پاکوب کاملا مشخصی رو به بالا رفتیم. غارهای مسیر صعود به قله فرخشاد مسیر زیبا و قشنگ و مشرف به شهر کرمانشاه است و در بین راه چند غار نیز قرار دارد که از جمله آن دو غار مکعبی ( به زبان محلی مر بالا خانه) و فرخشاد است. غار کوچک دیگری نیز هست که توسط کوهنوردی محلی بصورت دست کن تا عمق مناسبی پیش رفته و ارتفاع آن کم است. ما به هنگام صعود از غار مر بالا خانه بازدید کردیم و در بازگشت نیز از کنار غار دست کن گذاشتیم و تعدادی عکس گرفتیم که مکان مسطح و خوش منظره ای در بیرون آن قرار دارد و معمولا محل صرف صبحانه کوهنوردان کرمانشاهی است. در ساعت 12.30 با سرعتی ملایم به قله رسیدیم که تابلوی زیبایی نیز بر بالای آن نصب شده است. پس از استراحت و عکاسی و صرف تنقلات به سمت پایین حرکت کرده و در ساعت 15 به کنار مینی بوس رسیدیم. پس از گشت و گذاری در شهر و بازار ، شام را در طاق بستان صرف نمودیم. پس از صرف شام و بازدید از آثار تاریخی طاق بستان به منزل دوستمان رفته و روز جمعه به مناطق زلزله زده سر پل ذهاب رفتیم. در بازدید از روستاهای منطقه، همراهان مقادیری اجناس از قبل تهیه شده را بین مردم تقسیم نمودند. عصر روز جمعه همگی به سمت کرمانشاه و سپس تهران عزیمت نمودیم. سایر توضیحات گزارش برنامه قله فرخشاد *در مسیر آبی یافت نمی شود *قله پر برف " قته چرمی" جلوی قله پراو از قله فرخشاد قابل رویت است. *به هنگام صعود خبر رسید نوسود با 5.5 ریشتر زلزله لرزید و در کرمانشاه هم احساس شد اما  ما چیزی متوجه نشدیم.    

گزارش برنامه صعود به قله چهل تن ( قالیباف) به  ارتفاع 2640 متر تاریخ : جمعه 8-10-96 تعداد : 12 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف و معتدل زمین : خشک در ساعت 5 و نیم صبح روز جمعه ابتدای جاده تهران گرمسار بعد از پلهای افسریه و کنار اولین کیوسک مطابق قرار قبلی جمع شده و به سمت گرمسار به راه افتادیم. راه دسترسی به قله قالیباف سی و پنج کیلومتر بعد از گرمسار توقف کوتاهی در پارکینگ محوطه بیرونی کارخانجات پودر سولفات سدیم و نمک تابان، داشتیم. از اولین دور برگردان به سمت تهران برگشته و از جاده آسفالته خروجی روستاهای قالیباف، رامه و چهار طاق به سمت شمال به مسیرمان ادامه دادیم. طبق کروکی مقابل در مجاورت یک مرغداری بزرگ راهی خاکی از سمت چپ جاده آسفالته جدا شده و کمی بعد به جاده اصلی که ورودی آن به دلیل اختلاف محلی به معدن داران با خاکریزه مسدود گردیده متصل میگردد. این راه خاکی که مورد استفاده ما قرار گرفته به نام " فرعی" در کروکی مشخص شده است. پس از طی مسافتی به روستای چهار طاق  و تابلوی امامزاده چهل تن میرسیم. در اینجا راه خاکی سمت راست کنار تابلو را حدود دویست متر جلو رفته و ماشین ها را پارک میکنیم. در ساعت 8.25 پس از عبور از یک گیت جاده را رها کرده و از یال پر شیبی که در سمت راست یک دره کم عمق قرار دارد به صعود خود ادامه میدهیم. دسترسی به امکانات بهداشتی در مسیر قله قالیباف در ساعت 9.25 به محوطه ای مشجر و امام زاده میرسیم که دارای حوض آب، سرویس بهداشتی و آبی گواراست. پس از صرف صبحانه در این محوطه با صفا که ظاهرا تفرجگاه بهاری و تابستانی مردم محلی است در ساعت 10.10 به سمت قله به راه افتادیم. از روی یالی مستقیما به سمت قله رفته و در ساعت 12.25 به قله رسیدیم تا ساعت 13 برروی قله استراحت و عکاسی کردیم. در این ساعت سرازیر شده و بین ساعات 13.45 تا 14 به محوطه امام زاده رسیدیم. پس از صرف نهار در ساعت 15 راه برگشت را ادامه داده و در ساعت 15.40 به پارکینگ رسیدیم. ارتفاع پارکینگ 1630 و ارتفاع امام زاده 2030 متر اندازه گیری شده است. در ساعت 16 به سمت تهران حرکت کردیم * یک گروه شش نفره از کوهنوردان گرمسار ما را در این صعود همراهی و مساعدت نمودند *صعود زمستانی این مسیر کاملا امکان پذیر است و صعود بهاره آن بسیار زیبا و لذت بخش *از روستای قالیباف در آن طرف ( شرق) قله هم میتوان صعود نمود. *جاده خاکی بعد از پارکینگ هم تا امام زاده امتداد می یابد.    

گزارش صعود به قله برف انبار 3203 متر تاریخ :پنجشنبه 30/9/96 تعداد:9 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: نیمه ابری و بالا دست کمی سرد زمین: خشک در ساعت 5.30 از محل قرار نهایی یعنی بعد از عوارضی اتوبان تهران- قم با سه دستگاه ماشین حرکت کردیم. لازم به ذکر است به دلیل زلزله شب قبل، دو نفر از اعضای گروه در آخرین لحظات انصراف داده بوند. پمپ بنزین ها و کناره اتوبان نیز مملو از ماشین بوده است. و اما مسیر ما: اتوبان قم-عوارضی قم- دومین خروجی سمت راست(جاده قدیم قم-کاشان)-جمکران-کهک و در نهایت فردو. ابتدای مسیر صعود به قله برف انبار میدانگاهی کوچکی در انتهای روستا قراردارد که ابتدا تصور میکردیم در اینجا باید ماشین ها را پارک کنیم . اما ارتفاع اینجا 2008 متر بوده و متوجه شدیم که باید بیشتر ادامه بدهیم. جاده آسفالته روبرو را که پس از میدانگاهی به سمت چپ میپیچد تا تقریبا انتهای قسمت های مسکونی روستا رفتیم تا به یک انشعاب از سمت راست رسیدیم که نشانه آن دروازه آهنی و باز در ابتدای آن بود. پس از طی مسیر کوتاهی ، جاده خاکی را پس از عبور از کنار باغات گیلاس و گردو تا انتها ادامه دادیم که نشانه های آن لوله آب پلی اتیلن مشکی با آب زلال جاری و ارتفاع 2500 متر از سطح دریا بوده است.در قسمت مسطحی در کنار لوله آب، ماشین ها را پارک نموده و در ساعت 10.00 صبح پس از صرف صبحانه در همین جا، صعود خود را در امتداد باقیمانده مختصر همان جاده خاکی، آغاز نمودیم. یال صعود به قله برف انبار روبروی ما در قسمت جنوبی، یالی کوتاه قراردارد که مسیر صعود ماست ، اما راه پاکوب از سمت چپ آن را دور زده و از بالای این یال کوتاه به مست خط الراس اصلی ادامه می یابد. در میانه راه این مسیر پاکوب لوله دوم پلی اتیلن با آب جاری قراردارد که کمی بالاتر از آن، از سمت راست و از مسیر راه پاکوب خود رابه یال صعود رساندیم. این سال در تمام فصول برای صعود مساعد بوده و چند میله با پرچم ایران در مسیر صعود از جمله یکی بر روی قله نصب شده است. در ساعت 12.10 به قله رسیده و پس از توقف کوتاهی و عکاسی در ساعت 12.25 به سمت پایین -البته به آرامی- راه افتادیم. در ساعت 14.00 به پارکینگ رسیده و ظرف پانزده دقیقه آماده بازگشت شدیم و به سوی قم و سپس تهران به راه افتادیم. *دو نفر از اعضای هیئت کوهنوردی قم همانروز قله را صعودکردند *باغها فاقد هر گونه حصاری است و این به منزله وجود امنیت است *این قله مقصد برنامه زمسناتی خوبی می تواند باشد.  

گزارش صعود به قله پیارک چال یا دونا (3630) متر تاریخ: 25/08/96 تعداد : 4نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: معتدل زمین: خشک این قله که با اقتباس از نام روستای پایین دست آن در بین کوهنوردان به نام قله دونا شناخته میشود بروی خط الراس اصلی البرز(خط تقسیم آب شمال و جنوب البرز) قراردارد. از سمت غرب به گردنه کندوان و سپس قلل کندوان وصل می شود و از سمت شرق با اتصال به قله زیبای سرخاب و سوتک به سمت کمانکوه و یخچال و خلنو امتداد می یابد. دسترسی به ابتدای مسیر صعود قله دونا در ساعت 4.30 صبح روز پنجشنبه مورخ 25/08/96 از میدان آرژانتین (محل قرار) با یک دستگاه سواری به سمت جاده چالوس به راه افتادیم. پس از تونل کندوان در کنار مجموعه استراحتی پل زنگوله و مسجد آن پارک نمودیم. در این مکان که دارای پارکینگ، نانوایی ، سرویس های بهداشتی تمیز و مجهز، مسجدو قهوه خانه است، صبحانه را صرف نموده و از جاده فرعی و آسفالته نور که با 90 کیلومتر طول در نقطه ای به نام "هردورود" به جاده هراز متصل می گردد به سمت مقصدمان روستای دونا مسیرمان را ادامه میدهیم. در همان اوائل راه ، راهی آسفالته به سمت این روستا منشعب می گردد. با عبور از دونای پایین به دونای بالا رسیده و قبل از ورود به روستا ، در سرازیری پهن قبل از پل ، ماشین را پارک نموده و در ساعت 7.30 پس از عبور از پلی کوچک از کوچه مجاور مسجد محل واقع در سمت چپ پل، صعودمان را آغاز میکنیم . پس از طی مسافتی کم، به ابتدای یالی می رسیم که حتی در زمستان هم میتواند مسیر امنی برای صعود به قله باشد. مدت زمان کمی را در پاکوب، ابتدای دامنه یال طی نموده و سپس با جدا شدن از آن خود را به روی گرده یال رساندیم. این یال مجموعه ای از برآمدگی ها(تپه ها) است که زیر آن شیبی تند دارد و بالای آن مسطح است و در نهایت مستقیما به قله ختم می گردد که با استراحتی ده دقیقه ای در بین راه، در ساعت 11.45 به قله رسیدیم و پس از توقفی 45 دقیقه ای، در ساعت 12.30 از همان مسیر رفت سرازیر شده و در ساعت 15.00 به روستا رسیدیم. سایر توضیحات صعود به قله دونا: *قله زیبای آزادکوه و رخ شمالی صخره ای دوقلوهای سرخاب در تمام مسیر قابل رویت است. *سمت جنوب این قله، دره وارنگه رود است *قلل خلنو و سرکچالها و کلون بستک و خط الراس هرزه کوه با ابهتی ویژه در جنوب شرق قله قراردارد *در طول مسیر چشمه ای نیست اما در دره های اطراف یال آب فراوانی جاری است. *خط الراس نور و قلل وروشت، دهلا و شمزار در قسمت شمالی قابل رویت است *فاصله این قله تا گردنه کندوان و جاده قدیمی چالوس در فصل خشک کمتر از یکساعت است *ماست و پنیر خوبی میتوان از لبنیاتی های سنتی روستا خریداری نمود *جاده چالوس به سمت شمال با توجه به تعطیلی 4 روزه بسیار شلوغ بود، اما ما دو ساعته از…

گزارش صعود به قله سنی به ارتفاع 3300 متر تاریخ جمعه : 19-08-96 تعداد: 16 نفر وسیله نقلیه شخصی هوا:مناسب همراه با بارش برف در ارتفاع به میزان ناچیز زمین : خشک شب قبل از صعود را در روستای نیاک، در مجاورت روستای پای صعود(نوا) سپری کردیم.صبح روز جمعه به سمت روستای نوا حرکت کرده و ظرف مدتی کمتر از نیم ساعت به روستای نوا رسیدیم. جاده این روستا که تماما آسفالته می باشد از جاده هراز مقابل رستوران سالاری(پل مون) ودو راهی رینه منشعب میگردد. قله سنی به ارتفاع 3300 متر در مجاورت قله پاشوره و در قسمت شرقی آن واقع و مشرف به جاده هراز و روستای گزنک می باشد. ارتفاع پای صعود آن یعنی روستای نوا 2200 متر است. پس از پارک ماشین ها در پارکینگ مسطح روبروی کارخانه آب معدنی نوا ، در ساعت 6.15 صبح به راه افتادیم. محل صبحانه در مسیر صعود به قله سنی در ساعت 7.15 به دشت آزو و کنار نهر آب آن رسیده و تا ساعت 7.50 زیر درختان سپیدار و بید صبحانه را صرف نمودیم. در این ساعت به صعود خود از ابتدای شیب اصلی ادامه دادیم. کمی بعد به راه مالروی محلی از نوا به دست انجی رسیده و از این مسیر راه کاملا مشخص در ساعت 9.30 به دشت انجی به ارتفاع 3000 متر صعود نمودیم. قله سنی در روبرو و سمت چپ ما کاملا نمایان است. دامنه انتهایی آن صخره ای روشن بوده و دارای دو قله تقریبا هم سطح در قسمت شمالی آبشار سل بن است. آبشاری که در زمستانها یخ زده و میعادگاه یخ نوردان است. با توجه به کندی حرکت گروه در ساعت 11.15 به قله رسیدیم. پس از استراحتی طولانی در ساعت 12.30 به سمت پایین سرازیر شدیم. درساعت 14.00 به انتهای دشت انجی و در ساعت 16.00 (با احتساب توقفی برای صرف نهاری مختصر) به پارکینگ رسیدیم. سایر توضیحات جهت صعود به قله سنی *راه دیگر صعود از روستای شاهاندشت (بالای آبشار و کنار امامزاده)با ارتفاع پای صعود 1600 متر بوده و یکبار در فصل پاییز و در بستری برفی 6 ساعته توسط گروه ما صعود شد. در آن برنامه از سمت نوا سرازیر شدیم. راه شاهاندشت سخت تر از مسیر نواست و شیب تندی دارد. *سر راه مالروی بین دشت آزو تا ابتدای دشت انجی چشمه ای وجود دارد که در این فصل و با توجه به خشک سالی، فاقد آب جاری بوده است. *آبهای جاریه از خط القعر دشت انجی و آب دامنه های مقابل آن، آبشار شاهاندشت را تشکیل میدهد. *هم زمان با ما گروهی از تهران به پارکینگ رسیده و عازم صعود به قله پاشوره شدند. *از سمت جاده فیروزکوه، برای دسترسی دامداران، جاده ای خاکی تا دشت انجی کشیده شده است. *آب نهر دشت آزو، از چشمه های زیر قله پاشوره سرچشمه میگیرد *قله دماوند و روستاهای پایین دست آن ، منظره شرقی این قله است.  

گزارش برنامه صعود به قلل میشو و گوی زنگی آذربایجان شرقی-مرند- روستای پیام(یامچی) تعداد : 5 نفر میزبان: دو نفر تاریخ : 4 و 5 آبان 96 عصر روز چهارشنبه  سوم آبان با قطار ساعت 18.30 تهران -تبریز حرکت کرده و در ساعت 5.30 به تبریز رسیدیم. میزبان ما آقایان حسین تاری و ایوب اکبرلو با دو دستگاه ماشین منتظرمان بودند. 7 نفر به اتفاق به سمت جاده مرند به راه افتاده و در ساعت 7.30 از رمپ راستگرد پیست اسکی روستای پیام از جاده اصلی خارج شده و وارد جاده آسفالته به سمت پیست شدیم.کمی جلوتر و البته کمی قبل از پیست از طریق جاده شنی از سمت چپ رو به جنوب و کوه از این جاده آسفالته جدا شدیم. مشخصه این جاده شنی تیرهای برق سیمانی در راستای آن و یک دستگاه ترانسفورماتور کوچک بر روی تیر دوقلوی ابتدای انشعاب می باشد. جاده دسترسی به قله میشو و گوی زنگی این جاده به صورت مستقیم جلوی محوطه ای در بسته به بن بست می رسد اما حدود 70 الی 80 متر قبل از انتهای جاده ، یک جاده باریک خاکی با زاویه حدود 45 درجه به سمت راست جدا می شود و ما از طریق آن به ابتدای پای صعود رفته و در محوطه جا داری، ماشین ها را کنار فنس باغی پارک کردیم. ساعت 8 صیح، از طریق راه پاکوب مشخصی به سمت جنوب کوه براه افتاده و حدود 5 دقیقه بعد به چشمه آبداری با دو عدد لوله تعبیه شده 4 اینچی رسیدیم. ظرفهای آب را پر کرده و از سمت غرب چشمه و راهی پاکوب صعود خود را آغاز نمودیم . سمت چپ (شرق) ما و به فاصله نزدیک یالی دیگر به سوی قله منتهی می گردد که به آن "باجی لار" میگویند. مسیر ما تا محل تلاقی با مسیر باجی لار به سمت جنوب، سپس غرب رفته و در انتها مجددا رو به جنوب به قله منتهی میگردد. در ساعت 10.35 به قله رسیده و پس از صرف صبحانه بر روی قله به دعوت میزبانان محترم و مهمان نواز تبریزیمان، در ساعت 11.20 به قصد صعود قله گوی زنگی که مرتفع تر از قله میشو و در غرب آن واقع است به راه افتادیم. یالی بین دو قله مسیر ماست که ابتدا در مسیری سنگلاخی رو به جنوب رفته و پس از عبور از سنگها مستقیما به سوی غرب تا قله گوی زنگی امتداد می یابد. در ساعت 12.10 به گردنه بین دو قله رسیدیم. در اینجا یکی از همراهان به دلیل گرفتگی ماهیچه پا از ادامه مسیر انصراف داد و چون قادر به بازگشت به قله میشو نیز نبوده است ناگزیر با همراهی یکی از همراهان با تجربه، از مسیر بد، پرشیب و تا حدودی مخاطره آمیز دامنه شمالی به مست دره پایین دست هدایت گردید. دره ای که در شرایط آب و هوایی زمستانی با بهمن های پرحجم و متعدد و خطرناکی کوهنوردان را تهدید می نماید و در صورت بارندگی نیز به دلیل احتمال بروز سیل که آثار قبلی آن به وضوح پیداست نیز قابل عبور نمی باشد. این دو نفر…

گزارش برنامه صعود به قله دماوند از رخ شمالی تاریخ: شنبه، یکشنبه و دوشنبه 14 تا 16 مرداد 96، تعداد: 15 نفر، هوا: معتدل، زمین:خشک،وسیله نقلیه: شخصی ساعت 4 صبح روز شنبه (که به دلیل مراسم تحلیف ریاست جمهوری تعطیل بود) با سه دستگاه سواری به سمت روستای ناندل حرکت کرده و به سه نفر از همنوردان که از روز قبل به منزل شخصی آقای صالحی رفته بودند ملحق شدیم. شروع مسیر صعود به قله دماوند از رخ شمالی: محل انشعاب جاده کوهستانی و تماماً آسفالته روستای ناندل بین دومین و سومین تونل بعد از پلیس راه بائیجان و در سمت چپ (غرب) جاده قرار دارد و ما حدود ساعت 8 صبح پس از پارک کردن ماشین ها در حیاط منزل آقای صالحی در اتاقی تمیز و مرتب به صرف صبحانه پرداختیم. سپس پس از بار زدن کلیه کوله ها (اعم از کوله بار و کوله صعود) بر روی یک وانت نیسان، خودمان بر پشت وانت نیسان دیگری سوار شده و به سمت پای صعود که منتهی الیه جاده خاکی و بعضاً سنگلاخی و در کنار یک تخته سنگ بزرگ می باشد، حرکت نمودیم. کوله های بار را جهت بار شدن بر پشت قاطرها بر زمین گذاشته و با کوله های صعود، دشت وسیع و سبز را از میان راهی باریک در میان بوته ها به سمت جنوب و البته زاویه ای حدوداً 15 درجه گرایش به غرب (جهت اطلاع برای شرایط مه آلود) در پیش گرفتیم. ساعت شروع ما 10:20 بوده است. پس از یک ساعت و 45 دقیقه طی مسیر در راهی کم شیب در ساعت 12:05 به ابتدای مجموعه تخت سنگها و در واقع نقطه تغییر شیب و پانزده دقیقه بعد به انتهای مجموعه سنگها و ابتدای مسیر شن اسکی با ترکیبی از خاک نرم و ماسه بادی رسیده و در آنجا استراحت نمودیم. قابل ذکر است که ارتفاع محل پیاده شدن از وانت 2926 متر و شروع سنگها 3372 و ابتدای ماسه ها 3445 متر می باشد. از اینجا راه پاکوب با مارپیچ هایی ملایم و به صورتی کاملا مشخص تا پناهگاه ادامه دارد و ما در ساعت 14:45 به پناهگاه فلزی و نارنجی رنگ اول در ارتفاع 3970 متری رسیدیم. در روزهای ابتدایی هفته، پناهگاه خلوت بوده و تعداد بیشتر اعضای گروه در داخل پناهگاه مستقر شده و تعداد کمتری در بیرون پناهگاه و بر روی سکوهائی که قبلاً توسط کوهموردان تسطیح و آماده شده، چادر خود را نصب نمودند. در روشنایی روز دو وعده غذایی ناهار و شام را یکی کرده و پس از ساعاتی به جهت هضم غذا، در ساعات اولیه شب به درون کیسه خوابهای خود خزیدیم. روز صعود به قله دماوند: روز دوم (یکشنبه): ساعت 5 صبح از خواب بیدار شده و پس از صرف صبحانه ای سبک از مواد قندی همراه با چای، در ساعت 6:30 راه صعود را از سمت چپ پناهگاه در مسیری مشخص در پیش گرفتیم. در ساعت 8:50 به پناهگاه فلزی دوم در ارتفاع 4625 متر رسیده و در آن پناهگاه کاملاً خلوت به استراحت پرداختیم. در ساعت 9:20 به صعود خود از پناهگاه دوم باز…

گزارش پیمایش خط الراس البرز مرکزی از ناحیه تا لالون تاریخ :28 و 29 و 30 تیرماه سال 1396 وسیله نقلیه : مینی بوس تعداد :12 نفر هوا: معتدل(شب دوم سرد) با قرار ساعت 4 صبح از منتها الیه شرق تهران و اتلاف وقت یکساعته در داخل شهر، حدود ساعت پنج صبح روز چهارشنبه از تهران خارج شده و بعد از تونل کندوان جاده چالوس، در محلی به نام پل زنگوله توقف نموده و در کنار مسجد آن، صبحانه خوردیم. نان گرم نیز در این مکان پخته می شود و دارای امکاناتی دیگر از قبیل سرویس بهداشتی تمییز، پارکینگ و رستوران نیز هست. شروع حرکت  پیمایش خط الراس البرز مرکزی از ناحیه تا لالون پس از صرف صبحانه در همین مکان، از جاده چالوس جدا شده و به سمت دره نور مشهور به جاده یوش و بلده ادامه مسیر دادیم. پس از عبور از دو گردنه و سرازیر شدن به کفی دره نور و عبور از کنار چند روستا از جمله پیل نور، میناک و نیکنام ده، از راهی که که از روستای "اوز" -روستای قبل از یوش (زادگاه نیما یوشیج) به سمت راست منشعب و سرازیر می شود تا روستای ناحیه رفتیم و در یک دو راهی که سمت چپ آن آسفالته بوده و به سمت روستاهای "پیچده" وانگرود می رود از مینی بوس پیاده ده و از راه خاکی سمت راست که به داخل روستای ناحیه می رود در امتداد رودخانه ، صعود خود را آغاز نمودیم. در کنار مسجد محل و با راهنمایی افراد محلی از سمت راست رودخانه ادامه دادیم و پس از عبور پر دردسر از مزارع یونجه، وارد دره ای تنگ شدیم که بین دو تپه-یکی در قسمت راست و منشعب از قله "رستم چال" که از روستا قابل رویت است و دیگری در سمت چپ و منشعب از قله "قبله" که در شرق رستم چال قرار دارد- واقع شده و ما ناگزیر از دامنه قابل عبور تپه سمت راست خود را کمی بالاتر به کف دره رساندیم. ساعت حرکتمان از روستا ساعت 10 صبح، ارتفاع روستا 2500 متر و ساعت ورود به کف دره و زیر یال منتهی به قله قبله( با ارتفاع 2600 متر) راس ساعت 12 بوده است. به عبارتی با دو ساعت اتلاف وقت در روستا و مزارع، افزایش ارتفاعی برابر با یکصد متر داشتیم. در اینجا ظرفهای آبمان را پر کردیم و پس از کمی استراحت در ساعت 12.20 صعود خود را از دامنه سمت چپ دره تا روی یال منتهی به قله قبله آغاز تمودیم. در نقشه کشیده شده ، ویوی کاملی از دامنه شمالی کوه نشان داده شده و در آن مسیر صحیح و بی دردسر صعود به قله رستم چال مشخص گردیده است. توجه شود که گروههای بسیاری یالهای مستقیم منتهی به قله رستم چال را جهت صعود انتخاب نمودند که بعضا با عدم توفیق مواجه شده اند لذا توصیه می گردد از یال منتهی به قله قبله در سمت چپ دره آبدار استفاده شود. جالب است که از سمت چپ مسجد محل راهی به دامنه سمت چپ دره (مذکور در فوق) وجود دارد که بدور…

گزارش صعود به قله شاه کرم به ارتفاع 3440 متر تاریخ: 20-4-96 تعداد:4 نفر وسیله نقلیه:شخصی هوا:معتدل و آفتابی راس ساعت 4 صبح روز سه شنبه 20-4-96  از شرق تهران به سمت اتوبان تهران-کرج به راه افتاده و پس از سوار کردن سایر همنوردان در مسیر و پس از عبور از کرج از خروجی کوهسار و کردان از اتوبان کرج-قزوین جدا شده، کمی به سمت جنوب رفته و دور یک میدانگاهی کوچک به سمت راست(غرب) پیچیدیم و سپس رو به سوی شمال (به کردان) رفتیم. در انتهای خیابان اصلی کردان، میدانگاهی کوچکی قرار دارد که جاده ای به سمت غرب با تابلوی راهنمای ولیان از آن منشعب شده و قرارگاه نیروهای انتظامی روبروی این انشعاب قرار دارد. وارد خیابان اصلی و جنوبی-شمالی ولیان شده و آن را تا انتها و میدانی کوچک میرویم. سپس وارد جاده باریک و فرعی به سمت شرق شده و پس از عبور از دو راهی اسکلدره راه مستقیم و نسبتا طولانی و کوهستانی را که تماما خاکی است تا روستای کوچک اسپیداران میرانیم. قبل از این روستا و در کنار دره ای آب دار، چشمه آب خنکی از دامنه کوه جاری است.مجددا جاده خاکی را به سمت آخرین روستا و البته بن بست سیرود ادامه میدهیم. بین این دو روستا و بروی دره ای که رود کوچکی در آن جاری است پل آهنی با دهانه ای نسبتا بزرگ نصب شده که زیر آن در کنار درختی پر سایه، صبحانه را صرف مینماییم. این دره نیز مسیر صعود به برج شاه کرم می باشد که در کروکی پیوست نشان داده شده است و ذیلا توضیحاتی پیرامون آن ارائه خواهد شد. ابتدای مسیر صعود به قله شاه کرم: در ساعت 8 صبح پس از پارک کردن ماشین در یکی از کوچه های تنگ روستای سیرود، راه دره را در کنار رودخانه منتهی به روستا و در میان انبوه باغات گیلاس و آلبالو رو به بالا در پیش میگیریم. ارتفاع روستا 2330 متر است. ساعت 9 صبح و پس از عبور از کنار یک باغ گردو به یالی میرسیم که دره را به دو قسمت تقسیم نموده و بروی ابتدای یال چند درخت کهنسال سرو کوهی (ورس) خود نمایی میکند. ارتفاع پای یال 2520 متر است و میبایستی قبل از شروع به صعود آن، ظرفهای آب را پر نمود. (راه شماره 3) در ساعت 9.45به گردنه کوچکی دارای سنگچین به ارتفاع 2725 متر در ساعت 11.20 به روی یال و زمینی مسطح به ارتفاع 3200 میرسیم. در سمت چپ(غرب) ما قله ای سنگی و به فاصله ی تقریبی یکساعت و در سمت راست (شرق) ما قله ای دیگر (قله شاه کرم) و بلندتر از قله سنگی فوق الذکر ( با نام برج شاه کرم) قراردارد که ارتفاع آن 3440 متر است و فاصله آنهم به لحاظ زمانی حدود یکساعت است. ما به سمت راست رفته و قله شاه کرم را در ساعت 12.25 صعود میکنیم. تا ساعت 13 به استراحت پرداخته و در بازگشت از دامنه جنوبی قله مستقیما به سمت پایین دست و چادر دامداران محلی سرازیر می شویم. پس از کمی استراحت کنار دامداران و منتفع…

گزارش صعود به قلل سهند و جام از روستای کرده ده شهرستان مراغه سرپرست برنامه : اقای علی ملک تهیه کننده گزارش : مهدی قلعه قوند تاریخ اجراء : 5-4-96 جلودار گروه :علی ملک عقب دار گروه : مجید صالحی تعداد نفرات: 17 نفر زمان صعود : 4 ساعت زمان فرود: 30/4 ساعت مسیر دسترسی : روستاي كرده ده شهرستان مراغه اطلاعات عمومی در مورد منطقه : كوهستان سهند بعد از سبلان يكي از بزرگترين و مهمترين برجستگيهاي آذربايجان و از معروفترين كوههاي آتشفشان و خاموش ايران است كه در 50 كيلومتري جنوب تبريز و 40 كيلومتري شمال مراغه ميباشد. گزارش برنامه روز اول صعود به قلل سهند و جام: طبق هماهنگی های قبلی از طرف سرپرست گروه و پیش بینی های ایشان در خصوص بهتر انجام شدن این برنامه طی همکاری سایر دوستان بلیط قطار برای تاریخ های ( 4-4-96 رفت به شهرستان مراغه و 6-4-96 برگشت به تهران ) به تعداد نفرات تهیه گردید ، لذا مقرر گردید تمام گروه در تاریخ مذکور برای عزیمت به مقصد مراغه راس ساعت 19 در ایستگاه راه آهن تهران حضور به هم رسانند . و بدین گونه شروع برنامه صعود به قلل سهند و جام که به عروس قلل ایران معروف هستند آغاز گردید ، طبق پیش بینی شرکت راه آهن برای رسیدن به مقصد در ساعت 7 صبح ، خوشبختانه قطار راس ساعت 6 صبح به شهرستان مراغه رسید ، و طبق نظر سرپرست اعضای گروه به نماز خانه رفته و و برای پوشیدن لباس های خود تا امادن مینی بوس وقت گذاشتند ، طبق قرار قبلی مینی بوس راس ساعت 7 صبح جلوی ایستگاه راه آهن مراغه حاضر بود و با سوار شدن همه دوستان مینی بوس به طرف روستای کرده ده حرکت کرد ، در راه رسیدن به مسیر طبق نظر گروه صبحانه مفصلی شامل ( سر شیر و عسل محلی تهیه گردید ) . که زحمت صحت سلامت سر شیر و کیفیت عسل رو آقا مجید و بانو پویان کشیدند  شایان ذکر است مسیر تا روستای کرده ده اسفالت می باشد و ادامه مسیر به صورت جاده خاکی و نا هموار به طول 10 کیلومتر تا پناهگاه ادامه دارد ، گروه راس ساعت 9:45 صبح به محل پناهگاه فدراسیون کوهنوردی با ارتفاع 2570 متر رسید و طبق پیش بینی مشغول صرف صبحانه گردید شروع حرکت جهت صعود به قلل سهند و جام: بعد از صرف صبحانه ی مفصل تهیه شده ، گروه راس ساعت 10.20 به طرف قله حرکت نمود و پس از طی مسافتی حدود 1 کیلومتر به محل چشمه ( قرخ بلاغی ) با مختصات ( 629148 شرقی و 4163707 شمالی با زوون 38 ) با ارتفاع حدودی 2640 متری از سطح آب های ازاد رسید . لازم به ذکر است اب چشمه فوق طبق نظر افراد محلی اشامیدنی می باشد . گروه طی استراحت کوتاهی مجدد به طرف قله به حرکت در امد که بعد از طی مسافتی حدود 4 کیلومتر و مدت زمانی 4 ساعت موفق به صعود قله جام با ارتفاع حدودی 3555 متر در ساعت  14.30گردید . گروه مجددا بعد از…

گزارش برنامه صعود به قله کول جنو(3813 متر) تاریخ : 1 و 2/04/96 تعداد گروه ما: 6 نفر تعداد گروه با احتساب کوهنوردان ازنا و ایلام در صعودی مشترک : 17 نفر مسیرخاکی، برفچال، صخره باد: حداکثر 15 کیلومتر بر ساعت روی تیغه(میزان آن مهم است) در ساعت 6.30 صبح روز پنجشنبه اول تیرماه از محل عوارضی اتوبان تهران-قم حرکت کرده و از مسیر تهران- قم- اراک- جاده شازند-جاده میانبر ازنا در ساعت 10.30 وارد ازنا شدیم ووسایل و لباسهای اضافی مان را در منزل یکی از آشنایان محلی گذاشته و پس از صرف نهار در رستودان لوکس سلیمانی با غذاهایی مناسب به لحاظ قیمت وکیفیت و پارک ماشین ها در کناز منزل آشنای محلی، سوار مینی بوس از قبل کرایه شده به رانندگی آقای سرلک شده و در ساعت 14.30 از شهر بیرون زدیم. پس از عبور از کنار مزارع سرسبز، سدی خاکی در حال تکمیل و روستای کمندان،در بالا دست روستا، کنار رودخانه ای تمیز و پر آب از مینی بوس پیاده شده و در ساعت 15.50 پس از گذر از رودخانه و از روی الوار هایی که به عنوان پل، از آن استفاده میشد، از طریق راه مالرو و از کنار مزارع ، صعود خود را به سوی پناهگاه و قله که هر دوی آنها قابل رویت بود آغاز نمودیم. مسیر در ابتدا در دامنه راست (جنوبی) دره و پس از عبور از دو شاخه رودخانه ای که در محل عبور ما بهم میپیوندند در سمت چپ دره قرار دارد. کمی پس از عبور از رودخانه وارد شیب سربالایی شده و در ساعت 17.20 به چشمه ای بسیار پر آب به نام بهادر می رسیم و در آنجا کمی استراحت میکنیم. در ادامه از راهی در بالا دست چشمه و (دقت شود) از سمت چپ آن وارد راهی در دامنه بالا دست دره شده و پس از طی مسیری و افزایش ارتفاعی، از نهر آبی عبور کرده و از طریق همان راه مالرو به سمت دره میرویم. درساعت 18.40 به زمینی تخت و سرسبز می رسیم که ابتدای آن چشمه ناصر قراردارد. آب کافی مصرفی را برداشته و به سوی پناهگاه از راهی پاکوب و مناسب که محلی هابه آن "قاطر کش" می گفتند صعود خود را ادامه داده و در ساعت 19.25 به پناهگاه رسیدیم که خالی بود. پناهگاهی تمیز با سکوهایی عریض در چهار طرف، سرویس بهداشتی صحرایی در کنار و نیم طبقه ای با ارتفاعی استاندارد که ما را از نصب چادر که احتیاطا به همراه برده بودیم منصرف کرد. روز دوم: پس از صرف صبحانه با وسایلی سبک در ساعت 7.15 رو به بالا و به سمت دره بالا دست پناهگاه صعود را آغاز نمودیم. پس از عبور از صخره هایی ساده به مجاورت نهر پر آب حاصل از ذوب برفچال عظیم درون دره رسیدیم که بسیار زلال بود و از آن نوشیدیم و ظرفهای خالی را پر کردیم چون تا برگشت به همین نقطه دیگر آبی موجود نیست. راه پاکوب تا زیر تیغه صعود در آن طرف برفچال قراردارد که با کندن جای پا با کلنگ، گروه را وارد راه پاکوب نمودیم.…

خلاصه ای از گزارش برنامه هفت سران لار تاریخ: 11 تا 15 خرداد ماه 96 تاریخ حرکت از تهران: پنجشنبه 11/3 ساعت 3:50 پس از بستن بار بر روی باربند از میدان صدم نارمک.  پس از پیاده شدن از مینی بوس، تخلیه کوله های سنگین و تحویل آن به قاطرچی در محل پارکینگ دریوک (بعد از نمارستاق و قبل از دریوک) ساعت 8:45 صبح. عبور از رودخانه دریوک از 9:40 تا 10:00؛ ورود به آستانه کٌر به ارتفاع 2780 متر؛ 11:30 (چشمه سنگ). رسیدن به چشمه لرا: 13:00 (همراه با صرف نهار)؛ حرکت مجدد ساعت 14:00؛ ساعت ورود به گردنه کاهون: 16:30. در اینجا تیم صعود پس از یک ساعت و نیم به قله کاهون رفته و به محل چادرهای نصب شده در مرتع سه سنگ (بعد از رودخانه) بازگشتند. ساعت ورود گروه اصلی به محل نصب چادر 17:30. روز دوم جمعه: مقصد: قله ورارو به ارتفاع 4050 متر. ساعت استارت از محل چادر: 8 صبح؛ دریاچه دوقلوی کوچک: 9:45. گردنه کوتاه پس از تراورس یخچال زیر نقاب برفی: 10:30؛ زمان رسیدن به ابتدای یال آن طرف دره و روبه روی گردنه کوتاه (پس از صخره ها): 11:25؛ صعود به قله ورارو: 12:20. یک ربع ساعت استراحت و بازگشت به دلیل باد شدید و زمان رسیدن به کمپ: 14:45 (رتفاع کمپ:3480 متر) تیم دوم: مقصد: قله لِرا به ارتفاع 3890 متر با ساعت حرکت از محل کمپ: 9؛ زمان صعود: 11  و بازگشت به کمپ روز سوم: برچیدن کمپ و حرکت به سمت قله تخت خرس (4100 متر) از دره اصلی امتداد رودخانه سیاهرود و پس از رسیدن به برفچالهای کف دره که رودخانه را پوشانده بود قرار گرفتن بر روی یال وسط (به رنگ سیاه) که آنطرف آن دشت زیر دو خواهران می باشد؛ ساعت رسیدن به قله تخت خرس 13:25 از مسیر تراورس در دشت پای صخره های یال منتهی به قله، تراورس چند برفچالو صعود مارپیچ مسیر پر شیب و شن اسکی زیر یال پس از صخره ها. حرکت تیم به قله کهوی غربی (4375 متر در ساعت 13:35)؛ رسیدن به قله ساعت 14:10؛ برگشت به تخت خرس: 14:50؛ حرکت از تخت خرس 15:00؛ عبور از قسمت صخره ای (ابتدا ارسال کوله ها با طناب و سپس هدایت گروه) 16:00. صعود قله چپکرو 17:50 و سپس سرازیر شدن به زیر قله از سمت جنوب آن و برپایی کمپ در قسمت غربی زیر گردنه چپکرو (بالای ابتدای کیچکک دره منتهی به یالرود) در قسمتی با چشمه آب و آبگیری بزرگ در ارتفاع 3530 متر. روز چهارم: حرکت ساعت 10:00؛ حرکت در امتداد دره ای سرسبز و مرتفع و در انتها آبدار به سمت گردنه زیر قله الرم. ساعت ورود به گردنه: 12:50؛ صعود به قله قرینه قله پاکبود نسبت به گردنه قو به ارتفاع 3650 متر؛ 13:40؛ حرکت به سمت دشت لار پس از صرف صبحانه بر روی قله 14:20 و در ساعت 19:10 پس از عبور از دره و آبشار سفیداب و رودخانه لار (سرشاخه) برپایی کمپ. روز پنجم: حرکت به سمت گردنه خاتون بارگاه ساعت 7:45؛ ورود به گردنه: 10 صبح؛ مینی بوس (مجاور گرمابدره: 11:45)…

گزارش برنامه صعود به قله پلوار استان کرمان (ارتفاع 4233 متر) تاریخ پنجشنبه: 4 و 5 خرداد 96 تعداد: 8 نفر وسیله نقلیه: قطار هوا: معتدل زمین : خشک با قطار ساعت 20.10 روز چهارشنبه عازم کرمان شدیم. کوپه های این ساعت 6 نفره بوده و ما یک کوپه دربستی و دو تخته از کوپه ای دیگر در اختیار گرفتیم. با کمی تاخیر در ساعت 11.15 صبح روز پنجشنبه به ایستگاه قطار کرمان رسیدیم. با کرایه دو دستگاه سواری زرد رنگ ( کرایه هر دستگاه25000 تومان) به ماهان رفتیم. با سابقه آشنایی از طریق راهنمای برنامه آقای درویشی وارد رستوران باغی (روبروی ساختمان تامین اجتماعی و مجاور آرامگاه شیخ نعمت اله ولی) شده و پس از کمی استراحت و صر نهار با وانت کرایه نیسان به رانندگی آقای معصومی (کرایه 170000 تومان) در ساعت 15.05 به سمت بیدستان دربر حرکت کردیم. مسیر ما یک جاده تماما خاکی است که بالافاصله پس از خروج از ماهان شروع شده و وارد دره پهنی که بستر مسیل است میگردد. انتهای جاده پس از عبور از مجاورت گوسفند سرایی که به صورت غار در دل خاک حفر شده بود و باغی بزرگ، وارد بستر خشک رود خانه و شن زار شده که خوشبختانه با همت راننده نیسان از آن عبور کرده و در ساعت 16.05 به انتهای جاده میرسیم. درساعت 16.10 پس از پیاده شدن از نیسان و برداشتن کوله ها در امتداد بستر رودخانه خشک به سمت دامنه یال اصلی صعود به راه افتادیم. آب چشمه پر آبی در بالا دست از طریق لوله به پایین دست هدایت شده و در مسیر خود بیدستان زیبایی را شکل داده است. از میان بیدستان ادامه داده و در ساعت 16.40 پس از برداشتن آب کافی برای کل مسیر رفت و برگشت، از ابتدای یال خاکی پر شیبی صعود خود را آغاز نمودیم. این یال و راه پاکوب باریک آن تا گردنه ای در سمت راست و زیر قسمت های صخره ای کوه امتداد می یابد و ما در ساعت 18 به این گردنه می رسیم. یالی است نسبتا باریک که در دو طرف آن دره قرار دارد. تابلویی نیز به مناسبت فوت تعدادی از کوهنوردان در یکی از صعود های زمستانی به قله بر روی این گردنه نصب شده است پس از مرتب و صاف کردن بستر، چادر ها را نصب نموده و شب را همانجا سپری نمودیم. گروه کوهنوردی "اماوند" کرمان نیز به تعداد 7 نفر پس از ما وارد محل شده و کمی پایین تر از ما چادر های خود را برپا نمودند. روز جمعه: در ساعت 6 صبح با کوله های سبک به زیر قسمت های سخره ای رفته و از طریق مسیر نشانه گذاری شده با سنگ چین و فلش رنگی، ابتدا به سمت راست و سپس به سمت چپ بالا رتفمی. این قسمت به هنگام بالا رفتن مشکل چندانی ایجاد نکرده ولی در بازگشت با توجه به خستگی همراهان کمی مشکل ساز شد. در ساعت 7.30 پس از عبور از مرحله اول صخره ها به ابتدای قسمت خاکی و متعارف رسیده و در آنجا صبحانه مختصری صرف نمودیم. پس از…

گزارش برنامه پیمایش لاکو به فیلبند تاریخ :28 و 29 اردیبهشت 96 تعداد : 28 نفر از گروه لار و 12 نفر از گروه چکاد تهران وسیله نقلیه: دو دستگاه مینی بوس هوا: معتدل( شب همراه با باد سرد) در ساعت پنج صبح روز پنجشنبه پس از بستن کوله ها بر روی باربند مینی بوس از شرق تهران به سوی جاده هراز به راه افتادیم تا در بین راه پس از پیوستن مینی بوس گروه مهمان، به سوی مقصد ادامه دهیم. برنامه اصلی ما رفتن به روستای اندوار واقع در شیرکلا دره بود که به دلیل ضعف موتور مینی بوس گروه مهمان و نقص فنی در بالا رفتن از جاده کوهستانی- جنکلی دره کندوا- که شروع آن از 40 کیلومتری آمل و از کنار رستوران "باغ صفا" و در انتهای آن گردنه مشرف به شیرکلا دره و روستای اندوار می باشد- به برنامه فوق تغییر یافت. پس از بروز مشکلاتی چند که به بیان آن نیازی نیست، در ساعت 12 از زیر گردنه فوق در دامنه شمالی حرکت خود را به سمت گردنه و سپس از راه پاکوب واقع در دامنه جنوبی خط الراسی که به سمت شرق امتداد می یابد، آغاز نمودیم. این خط الراس در قسمت شرق به روستای فیلبند می رسد که نقطه پایانی برنامه ماست و البته کماکان به سمت ارتفاعات بابل و سواد کوه امتداد می یابدو از سمت غرب نیز به مرتع بسیاز زیبای نقره سر رفته و در دره هراز خاتمه می یابد. بعد از 50 دقیقه راهپیمایی در مسیری تراورس با شیبی ملایم در دامنه جنوبی خط الراس به چشمه پر آب "اورین" رسیده ودر همانجا نهار صرف نمودیم. در ساعت 13.30 مجددا حرکت خود را از سر گرفتیم. از یال واقع در قسمت شرقی چشمه رو به بالا رفته و راه پاکوب را که به سمت اندوار می رفت رها نمودیم. جهت حرکت ما هم زمان با افزایش ارتفاع کماکان به سوی شرق بوده است. در ساعت 15.15 زیر خط الراس استراحت نموده و در ساعت 15.45 به روی خط الراس که مشرف به قسمتی صخره ای بوده است رسیدیم. جلگه مازندران و دریا تماما زیر گستره سفید و یک دستی از ابر در زیر پایمان قرار داشت و بر بالای آن قسمت های انتهایی جنگل های چلاو دیده می شد. سرمست از دیدن این مناظر زیبا به عکاسی پرداخته و سپس در امتداد راه پاکوب ادامه دادیم. یالی پهن با شیبی ملایم رو به بالا ادامه مسیرمان بود. در ساعت 17.15، راه به سمت دامنه شمالی یال تغییر جهت میداد. کوله های سنگین را در اینجا گذاشته ، تعدادی از همراهان به قله 3250 متری لاشتیرون و تعدادی دیگر به قله 3300 متری اسپرز در دوطرف دره ای کم عمق صعود کرده و همگی به اتفاع در ساعت 18.50 راه پاکوب را به سمت دامنه شمالی ادامه داده و در ساعت 19.20 به مجموعه کلبه های چوبی(تلار) رسیده و شب در همانجا سپری نمودیم. جمعه: صبح راس ساعت 7.30 در مسیری پاکوب و مشخص و تماما در دامنه شمالی کوهستان به سمت فیلبند حرکت کردیم که در تمام طول مسیر…

گزارش برنامه صعود به قله سه کوزان (سه قوزان) 3440 متر تاریخ : 21 و 22 اردیبهشت سال 96 تعداد: 10 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف و معتدل زمین: خشک و سرسبز صبح روز پنجشنبه در ساعت 7صبح با قرار تجمیع در محل عوارضی اتوبان تهران-قم به سمت شهر بروجرد به راه افتادیم. صبحانه را در رستوران مهتاب اتوبان(با هزینه نفری 22000 تومان) صرف نموده و پس از یک ساعت و نیم گشت و گذار داخل شهر اراک، در ساعت 13 به بروجرد رسیده و پس از پاره ای خرید در داخل شهر به سمت روستای ونایی واقع در غرب بروجرد حرکت نمودیم. پس از هماهنگی قبلی توسط یکی از کوهنوردان قدیمی بروجرد، در یکی از سفره خانه های منطقه دربند(دربند بعد از ارسطو) مستقر شده و شب را همانجا سپری نمودیم (مجتبی گودرزی 09196823045) جمعه: راس ساعت 4 صبح بیدار شده و در ساعت 5.15 سوار وانت نیسانی شدیم که روز قبل پس از گشت و گذار در روستای ونایی رزرو کرده بودیم (خسرو گودرزی 09163685250) در ساعت 6.20 پس از پیاده شدن از وانت در اواخر جاده خاکی- البته با بستر سنگریزه ای- منتهی به باغات پای قله برنجه صعود خود را آغاز نمودیم. ابتدا از طریق یک راه پاکوب از جاده باغات جدا شده و پس از طی یک سربالایی به قسمت تراورسه راه رسیدیم که در انتها به کف دره سنگلاخی ختم میشد. در اینجا دوست کوهنورد بروجردیمان را دیدیم که جهت راهنمایی ما صبح زود با نیت پیدا کردن گروه به بالا رفته و در حال بازگشت بود. در گوشه ای از این دره سنگلاخی که در واقع ابتدای شیب سربالایی در کف دره است، چشمه دائمی پر آبی بود که ظرفهایمان را پر ازآب نموده و همانجا با دوست بروجردی خداحافظی نمودیم. از راه پاکوب باریکی- گاه در سمت راست و گاه در سمت چپ نهر جاری در کف دره- به صعودمان ادامه دادیم. در انتهای دره و در گوشه راست آن قطعه ای صخره ای بزرگتر قرار دارد که راه ما از تنگه شیب دار بین این دو صخره است. پایین صخره ها ، چشمه پر آبی جوشیده و با دبی زیادی سرازیر میگردد .بالای تنگه، شیب ملایم تر شده و در ساعت 19.10 در قسمتی نسبتا تخت و سرسبز به اولین چشمه توتیا و کمی بالاتر با وضعیتی نسبتا مشابه به دومین چشمه توتیا رسیده و در کنار آن به استراحت و صرف تنقلات و میوه میپردازیم. در ادامه به راس گردنه میرسیم که از آنجا دشت ولاش و در منتها الیه سمت چپ قله ولاش جلویمان قرار دارد. از روی این گردنه تغییر جهت داده و با سمت و سوی جنوب به شمال و در مسیری پر از سبزی های خوراکی (والک، تره کوهی و ...) شیب تند خاکی و شنی را تا زیر قسمت صخره ای رفته و با پیدا کردن راههای مناسب از میان صخره که بعضا همراه با قسمت های متعارف خاکی و شنی است در ساعت 11.40 بر روی بلندترین قله سه گانه سکوزان صعود مینماییم. دو قله دیگر ذر قسمت های شرقی و شمالی این…

برنامه جنگل پیمایی شهکوه تاریخ : 14 و 15 اردیبهشت سال 96 تعداد: 22 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا:نیمه ابری گاهی همراه با بارندگی متناوب پنجشنبه در ساعت 4.45 صبح پس از بستن کوله ها بر روی باربند از شرق تهران به سمت جاده هراز به راه افتاده و پس از صرف صبحانه در پارک جنگلی آمل وارد جاده ای شدیم که ابتدای آن دانشگاه شمال و شهرک صنعتی آمل واقع است. به شهر کوچک چمستان رسیدیم و در محل میدانگاهی کوچک آن سمت چپ را ادامه دادیم(راه سمت راست به سمت ساحل و دریا و شهر نور می رود) پس از عبور از کنار روستای جوربند و سپس روستای بزرگ "واز" جاده آسفالته را ادامه داده و با عبور از یک پل و کمی بالاتر از آن درست قبل از اولین پیچ چپگرد به سمت گزنا سرا، وارد یک راه خاکی شده و بلافاصله به رودخانه می رسیم و در ساعت 12.15 پس از تعویض لباسها از این نقطه که ارتفاع آن 1040 متر است، کوهپیمایی خود را آغاز میکینم. با کمی سختی از رودخانه عبود نموده و پس از نیم ساعت به جای مسطحی میرسیم که چشمه آبی نیز در پایین دست آن قرار داشته و تفرجگاه مردم محلی است. در اینجا استراحت مختصری نموده و پس از برداشتن آب، از راه پاکوب بالا دست جاده که با شیبی نسبتا تند رو به شمال غرب میرود صعود را ادامه میدهیم. این راه پاکوب در مسیی تقریبا مشخص و پس از عبور از جنگلی انبوه، دو یا سه مسیر مسطح که گلزاری است زیبا و همچنین دو چشمه دیگر، درنهایت به مرتع مرتفع و فوق العاده زیبای شهکوه و یا شهرکوه در ارتفاع 2140 متر می رسد. مجموع زمان صعود ما از کنار مینی بوس تا تلارهای(کلبه های چوبی) شهکوه با احتساب زمانهای استراحت و عکاسی و صرف نهار جمعا 6(شش ) ساعت بوده و ما در ساعت 18.15 به تلارهای دوگانه و البته کوچک شهکوه رسیدیم که حدودا یکصد متر از هم فاصله دارند. شب را در کلبه سپری نموده و صبحدم پس از صرف صبحانه و در ساعت 8.30 عازم پایین و از همان مسیر قبل شدیم. در ساعت 11 به همان محل مسطح محل تفریحگاه مردم محلی رسیدیم که با توجه به تعطیلی روز جمعه با ماشین های خود از رودخانه گذر کرده و در این مکان چادر زده بودند. درساعت 12.20 با احتساب مختصری استراحت در محل فوق و تاخیر مینی بوس، سوار آن شده و عازم تهران گشتیم. سایر توضیحات: *این منطقه بی نهایت زیبا و عاری از زباله و مسیر آن هم مملو از درختان بلند و قطور و همچنین درختان گوجه سبز است *بهتر است جهت اطمینان خاطر و احتمال برخورد با شرایط مه آلود از راهنمای محلی استفاده شود *در فضای مسطح و سرسبز شهکوه امکان نصب چندین تخته چادر هست. در همانجا چشمه ای نیز جاری است *مناظر زیبای جلگه مازندران و دریا نیز در صورت تمییزی و شفافیت هوا قابل رویت است *از اینجا امکان صعود قله گرگ (بلندترین قله نیمه شرقی یال نور) در بالای روستای تاکر…

برنامه گل گشتی-کوه پیمایی گزنا سرا- دره نور تاریخ: پنجشنبه و جمعه 24 و 25 فروردین 96 تعداد : 25 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس بنز 21 نفره و دو دستگاه شخصی هوا: معتدل همراه با باد و ریز گرد زمین: تقریبا خشک حد فاصل دو جاده هراز و چالوس دره نور واقع است که از سمت هراز به "هردورود" در 44 کیلومتری آمل و در آن سو به "پل زنگوله" در 56 کیلومتری چالوس ختم می شود. در شمال این دره " خط الراس نور" و در قسمت جنوبی آن کوههای شمالی دره نمارستاق و از جمله قله " شیخ کر" قرار دارد. بر روی خط الراس نور نیز قللی چون "بنوم" و "گرگ" در قسمت شمالی و " شمزار" و "دهلا" و " وروشت" در قسمت غربی واقع است. دامنه های شمالی این خط الراس در سمت غرب، ارتفاعات جنگلی کجور و در سمت شرق آمل و نور را در بر میگیرد. گزنا سرا یکی از روستاهای ییلاقی بالاتر از جنگل دامنه های شمالی خط الراس نور در قسمت شرقی و نزدیک شهر آمل می باشد. در ساعت 6 صبح روز پنجشنبه پس از تجمع در یکی از نقاط شرق تهران به سمت جاده هراز حرکت کرده و پس از صرف صبحانه همراه در گردنه امام زاده هاشم، قبل از ورود به آمل و نزدیک دانشگاه شمال ، وارد جاده امام زاده عبداله و سپس چمستان شدیم. در اینجا راه سمت راست به سمت جاده کناره و شهر نور و جاده سمت چپ به سمت روستای بزرگ و ییلاقی "واز " منشعب میگردد . پس از عبور از واز و عکاسی در کنار مناطق جنگلی بین راه در ساعت 13 به بالاترین نقطه روستای گزنا سرا به ارتفاع 2160 متر و ویلای مورد نظرمان جهت سکونت رسیدیم. پس از صرف نهار در ساعت 15.30 به ارتفاعات شمالی روستا به نام "په نسا" صعود کردیم که تا ساعت 17 طول کشید. در بازگشت ، شب را در همان ویلا که البته در این فصل فاقد برف بوده سپری نموده و راس ساعت 6 صبح روز بعد برای اجرای برنامه روز دوم بیدار شدیم. پس از صرف صبحانه و خداحافظی با دوستانی که با وسیله شخصی آمده و قصد بازگشت از سمت واز را داشتند، به تعداد 19 نفر از گوشه چپ روستای کوچکتر بالادست به نام " کنگل چال" وبا تمایل به سمت چپ (شرق) تا روی خط الراس و در نقطه ای به ارتفاع 2900 متر صعود نمودیم. در سمت چپ این نقطه و به فاصله ای کوتاه، جاده خاکی رزن به روستای خوش واش در دو طرف یال از خط الراس عبور میکند. ساعت حرکت ما از روستا 7.20 و ساعت رسیدن ما به روی یال و البته با حرکتی کند، استراحت و عکاسی متعدد ساعت 10.45 بوده است. پس از آن سرازیر و وارد جاده فوق الذکر که در پایین دست ما قرار داشت شده و پس از صرف نهاری مختصر در بین راه و اتلاف وقتی بابت جدا شدن ناخواسته یک گروه 6 نفره و تلاش برای پیوستن ایشان به جایی مسطح با چشمه ای…

گزارش صعود به قله تالون به ارتفاع 3307 متر تاریخ : جمعه 18/01/96 تعداد: 32 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس +سواری شخصی هوا: صاف و معتدل و کمی باد زمین: پر برف در ارتفاع با حرکت مینی بوس از میدان جشنوراه در ساعت 5 صبح و سوار کردن همنوردان در مسیر وارد جاده کوهسار در شمال غرب تهران شده و پس از عبور از سولقان و دوراهی روستای سنگان، به سمت امام زاده داوود رفته و پس از یک مارپیچ کوهستانی از سمت چپ وارد جاده فرعی والبته آسفالته روستای "رندان" شدیم. پس از عبور از روستای رندان و چند مارپیچ و افزایش ارتفاع و فاصله ای درحدود 6 کیلومتر به محدوده روستای "تالون" رسیدیم که در پایین دست جاده واقع است. از راه سرازیری ورود به روستا صرف نظر کرده و وارد راه مستقیم به سمت نگهبانی پروژه راه سازی اتوبان تهران- شمال شدیم و ماشین ها را قبل از در ورودی و در لبه شیروانی جاده(سمت پرتگاه) پارک نمودیم تا مشکلی برای تردد ماشین های سنگنی بوجود نیاید. در ساعت 7.30 پس از عبور از گیت همان راه(خاکی) را در پیش گرفته و کمی بعد به آبشار پله ای تالون رسیدیم. پس از عکاسی و عبور از نهر زیر آبشار، خود را از طریق یک راه پاکوب به گوشه سمت راست بالای آبشار رسانده و پس از عبور مجدد از آب، از داخل باغ ( که البته فاقد شکوفه و برگ بود) به ابتدای یال سمت چپ آباشر صعود نمودیم که دارای سطحی نسبتا صاف بود. در ساعت 8.50 شروع به صرف صبحانه در این محل نموده و به دلیل از دست دادن زمان در عبور از لبه صخره ای بالای آّبشار در ساعت 9.15 صعود خود را از شیبی تند( حدود 45 درجه) آغاز نمودیم. در واقع همین شیب تند و نسبتا طولانی قسمت اصلی مسیر صعود را تشکیل میدهد و پس از آن فاصله چندانی تا قله باقی نمی ماند. خوشبختانه به دلیل سردی زمین در پایین دست شیب و سفت بودن نسبی بستر راه و با انتخاب مسیری مارپیچ از زحمت صعود آن کمی کاسته شده و در بالا دست نیز برف تقریبا سفت ، شرایط را برای عبور از این شیب تند ساده تر نمود. پس از رسیدن به راس این شیب که کمی سنگی است، با گرایش به سمت چپ (غرب)و پس از عبور از دو نقطه ارتفاعی از ساعت 12.30 تا 12.45 همه اعضای گروه (بجز دو نفر)به قله رسیدند. شاخص این قله، سنگ چینی کوچک و وجود یک سازه فلزی (خرپا) بوده است. در ساعت 13.05 به دلیل قریب الوقع بودن امکان بارش برف راه بازگشت را در پیش گرفته و در مسیری متنوع(همراه با سر خوردن) و شن اسکی در خاک نرم( که بدلیل گرمای هوا شل شده بود) به پایین سرازیر شده و در ساعت 15.30 به کنار ماشین ها رسیدیم و پس از خداحافظی با یکدیگر در ساعت 16 به سمت تهران به راه افتادیم سایر توضیحات: *اغلب قلل غربی البرز مرکزی و هم چنین خط الراس توچال(از بازارک تا سیاه سنگ) در سمت شمال تا شمال غرب…

تاریخ اجرا: جمعه 27 اسفند تعداد:30 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس +چهار دستگاه سواری شخصی هوا: صاف همراه با کمی باد زمین: تقریبا خشک و در ارتفاع برف نحوه دسترسی به پای صعود لیز و لیچه از ساعت 4.30 صبح با حرکت مینی بوس از منتها الیه شرق تهران به سمت غرب و همراهی تعدادی سواری شخصی وارد اتوبان همت و سپس خرازی شدیم. پس از دریاچه چیتگر و کارگاه ساختمانی پروژه ای بزرگ در زمینهای شمالی اتوبان، خروجی پهنی به موازات اتوبان از آن جدا شده و پس از طی حدود یک کیلومتر ، خروجی کوچکی از سمت راست با تابلوی " به سمت وردیج و واریش" مسیر دسترسی به روستای واریش را به ما نشان میدهد. جاده ای تقریبا پر پیچ و خم با آسفالتی نسبتا مناسب پس از عبور از بالای روستای وردیج و سنگهای آهکی متخلخلی با نام محلی "آدمک جیان" در نهایت به روستای واریش ختم میشود. روستایی کوچک با مسجدی بزرگ در حال ساخت در ابتدای محل همراه با سرویس هاس بهداشتی مجزا از مسجد دارای لوله کشی آب. انتخاب یال صعود قله های لیز و لیچه در ساعت 6.50 آخرین وسیله (مینی بوس) به محل رسیده و همه ماشین ها را قبل از روستای(ابتدای آن ) پارک نمودیم. پس از آماده شدن همه دوستان در ساعت 7.10 حرکت خود را آغاز نمودیم. مسیر ما یال کوتاه سمت چپ (غرب) روستا می باشد که به راحتی هم از طریق راهی خاکی و کوهستانی که شروع آن رمپی در ابتدای روستا و منشعب از جاده آسفالته به سمت چپ می باشد قابل دسترس است. ادامه خیابان مستقیم روستا تا انتها،هم به یال ختم میشود ما دومی را انتخاب نمودیم ولی در ایامی که روستا کاملا مسکونی میشود بهتر است از مسیر اول استفاده شود. بر روی یال قرار گرفته و در قسمت انتهایی پس از صعود شیبی تقریبا 45 درجه در ساعت 9.40 و البته پس از صرف صبحانه در قسمتی از بسترخشک جاده، بر روی قله واریش به ارتقاع2840 متر قرار میگیریم. جاده مورد اشاره از ابتدای روستا و با پیچ و خمی در امتداد یال صعود کشیده شده و قبل از شیب تند مورد نظر به سمت غرب و تا روستای کندر امتداد می یابد. پس از استراحتی طولانی بر روی این قله در ساعت 10.20 حرکت خود را با تغییر جهت به سمت غرب آغاز نموده و پس از کمی سرازیر شدن ابتدا در ساعت 10.45 به قله لیز یا لیزون یا مجارک به ارتفاع 2850 متر رسیدیم.   در نهایت در ساعت 11.15 به قله لیچه به ارتفاع 2881 (با جی پی اس گروه) میرسیم. با توجه به نزدیکی نوروز بساط هفت سین را برپا نموده و در بستری از برف، هوایی معتدل و بادی که دیگر به نسیم تبدیل شده بود استراحتی طولانی بر روی قله لیچه نمودیم. بازگشت از قله های لیز و لیچه سپس از همان مسیر برگشته ولی این بار پس از سرازیر شدن از آن شیب تند قله واریش، مستقیما از مسیر شن اسکی خود را به کنار جاده و استخر های ذخیر آب باغات بالا…

گزارش صعود به قله آرا کوه- 2700 متر تاریخ : جمعه 6 اسفند 95 تعداد: 25 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس و سواری کمکی هوا: صاف و معتدل زمین: خط الراس و رخ شمالی پربرف و جنوب خشک پس از تجمیع همنوردان از میدان آزادی تا شرق تهران در مینی بوس با همراهی سه دستگاه سواری به سمت جاجرود واقع در ابتدای جاده آبعلی (هراز) به راه افتادیم. دو دستگاه سواری را کنار یک سوپری قبل از پاسگاه پارک نموده و با یک دستگاه مینی بوس 18 نفره و یک دستگاه سواری راهی روستای کمرد شدیم. دومین دور برگردان بعد از پاسگاه را به سمت تهران بازگشته و بعد از حدود یکصد متر وارد خیابانی به سمت شمال شده و از جاده اصلی جدا شدیم. در اولین چهار راه در این خیابان فرعی که به سمت واحد های صنعتی کشیده شده از سمت چپ ( رو به غرب) وارد خیابان صنعت شده و مستقیما به سمت روستای کمرد( پس از عبور از مناطق صنعتی) حرکت میکنیم در میانه روستا و ابتدای راهی خاکی در سمت چپ با تابلوی "سادات" پیاده شده و صعود خود را در امتداد همین راه خاکی که به باغ و کلبه ای ختم می شود در پیش میگیریم. از تپه بالای کلبه صعود را ادامه داده و از روی یالی کوتاه متمایل به سمت شمال غرب که همان جاده خاکی را در چند نقطه قطع میکند و پس ازعبور از کنار آبشار خشک کمرد در زمینی مسطح و زیر دیواره ای کوتاه بساط صبحانه را پهن میکنیم. ساعت شروع صعود ما 7.15 و زمان رسیدن به محل صرف صبحانه 8 صبح بوده است. ساعت 8.50 به صعود خود ادامه میدهیم. در ساعت 11 به ابتدای یال میرسیم که از آن طرف روستاهای لواسان قابل مشاهده است. مسیرمان از محل صبحانه تا روی یال اصلی دهلیزی خشک و البته پر از بوته بوده است. از روی یال تا گردنه شمالی زیر قله آراکوه ، مسیری طولانی و پر برف با جهت شرقی -غربی و از گردنه زیر قله تا روی قله آراکوه با جهت شمال به جنوب و البته با شیبی نسبتا تند است. در ساعت 13.15 به قله میرسیم که دو قلوست و دومی کمی بلندتر و با فاصله زمانی 5 دقیقه بعد از اولی است. دوباره به قله اولی که فضای مناسب تری برای نشستن دارد برگشته و حدود نیم ساعت در آنجا به استراحت و عکاسی می پردازیم. در ساعت 13.45 دوباره به سمت گردنه سرازیر شده و پس از صرف نهار تا ساعت 14.30 مجددا از روی یالی که به سمت شمال غرب میرود سرازیر شده و کمی جلوتر در امتداد همان یال و با تغییر جهت به سمت شمال در ساعت 16.15 به کنار جاده آسفالته و مینی بوس می رسیم که از طریق موبایل ، راننده آن را به محل فرودمان هدایت کرده بودیم. اینجا کنار محلی است که دارای تعدای ویلاست و قبل از دوراهی نیکنام ده قرار دارد. همگی پس از سپری کردن روزی خوب و خاطره انگیز سوار مینی بوس شده و تعدادی از همراهان در جاجرود و…

گزارش صعود به قلل "بیجی" و " دو برار" کرج به ارتفاع 2468 متر تاریخ :15 بهمن 95 تعداد:26 نفر وسیله نقلیه: سواری شخصی هوا: صافو سرد در ابتدای صبح و معتدل در ساعات ظهر زمین: برف کم حجم در ارتفاع قرارمان ساعت 6.30 نرسیده به میدان امام حسین کرج بوده که از نقاط مختلف تهران در آن نقطه که تقریبا ابتدای خیابان شورا- خروجی راستگرد پل فردیس - است ، تجمع نموده و از مسیر خیابان هفتم تیر و ادامه آن طالقانی به پای کوه رسیده و ماشین ها را همانجا پارک نمودیم. در ساعت 7.15 از راه پاکوب دامنه سمت چپ راه صعود را در پیش گرفته ، ابتدا به روی گردنه ای رسیدیم و سپس با گردش به سمت راست(شمال شرق) در ساعت 9 به قله بیجی(عظیمیه) صعود نمودیم. هوا به شدت سرد و همراه با باد ملایم اما گزنده ای بود. صرف صبحانه در قله بیجی و در مسیر صعود به قله دوبرار کرج در کنار کانکس صبحانه را صرف نموده و در ساعت 9.30 به سمت غرب و قله دوبرار سرازیر می شویم. مسیری نسبتا طولانی و تقریبا مسطح را تا زیر قله ای کوچک و در بستری پوشیده از برف تازه به ضخامت تقریبی سی سانتیمتر طی مینماییم. در دامنه شرقی قله کلبه ای سنگی و دست ساز قرار دارد. با توجه به فقدان احتمال بهمن از دامنه سمت راست این قله را تراورس میکنیم که البته مسیر زمستانی ادامه راه، عبور از روی قله سات به گردنه بین این قله و قله دو برار رسیده و مسیری سنگی را صعود مینماییم. در ادامه این قسمت سنگی واقع در ابتدای دامنه شرقی قله، به دهلیزی با شیب ملایم تر و در نهایت به قله اول دو برار میرسیم. به فاصله تقریبی حدود پانزده دقیقه، قله دوم دوبرار (اصلی) را در ساعت 13.45 صعود می نماییم. با توجه به اعتدال هوا در این ساعت، حدود نیم ساعت به استراحت و صرف غذا مشغول شده و سپس از یال شمالی به سمت جاده آسفالته آتشگاه سرازیر می شویم که جمعیت انبوهی از اهالی کرج پس از بارش برف تازه روز قبل جهت تفریح و گذراندن روز تعطیل به آنجا آمده بودند. در ساعت 15.30 سوار مینی بوس بنزی که از قبل هماهنگ شده بود شده و سمت عظیمیه و محل پارک ماشین ها حرکت میکنیم. پاره ای توضیحات جهت صعود به قله دوبرار عظیمیه کرج *مسیر در این فصل بطور کلی فاقد آب بوده است * در روبروی ما ، قله پورا (کندور) واقع در شمال قله دوبرار دیده می شود. قلل کلاش و یا (سپهسالار)،هفت خونی، کهارو ناز پشت قله پورا در دوردست قابل رویت است. در قسمت شمال شرقی نیز قله پهنه حصار و یا به روایتی دیگر چشمه شاهی واقع است که قله لیچه نیز از دامنه جنوبی آن منشعب شده است. قله دشته نیز در غرب دیده می شود. *یکی از همراهان از سمت شمال شرقی سرازیر شده تا از طریق روستای وینه و جاده چالوس به کرج برود. *به ترافیک بسیار سنگین و آزار دهنده ای در مسیر ورود به کرج…

گزارش صعود به قله پورا ( 2900 متر) تاریخ: جمعه اول بهمن سال 95 تعداد: 20 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: آفتابی و کمی سرد زمین: برف کم حجم کلیه ماشین ها پس از سوار کردن همراهان در مسیرههای مختلف تهران در ساعت 6.30 در میدان حافظ کرج تجمع نموده و پس از پیوستن دو تن از دوستان کرجی به سمت جاده چالوس به راه افتادیم. رشته کوه فرعی توچال به سمت غرب از ایستگاه 7 و قلل شاه نشین،بازارک،لوارک و سیاه سنگ عبور نموده و در اینجا دو شاخه می شود. شاخه شمالی با گذشتن از قله "منار" در بالا دست سد کرج و در محدوده پل خواب در دره می سوزد. اما شاخه جنوبی منشعب از قله سیاه سنگ، پس از عبور از قلل سنگان، پهن حصار، چشمه شاهی ، به قله پورا (کندر) ختم شده و دامنه های غربی قله اخیر تماما به چاده چالوس (حد فاصل شمال کرج تا زیر سد) منتهی میگردد. در دو طرف این دامنه ها، دو دره اصلی واقع است که روستای کندر(پای صعود رخ جنوبی قله) و روتسای ارنگه (پای صعود رخ شمالی قله ) در آن قرار دارند. کمی قبل از سد و از سمت راست از جاده اصلی خارج شده و در جاده ای آسفالت به سمت روستای بزرگ، زیبا و پر از ویلای ارنگه میرویم، ساعت 8.05 بر روی تپه ای فاقد برف صبحانه را صرف نموده و در ساعت 8.35 مجددا به سمت جنوب ارتفاع میگیریم. در ساعت 10.30 به گردنه زیر شیب نهایی والبته کمی تند منتهی به قله اول میرسیم و پس از کمی استراحت مجددا به راه میفتیم. از محل صرف صبحانه به بالا زمین پوشیده از برف کم حجم بوده که البته به تدریج افزایش می باید اما نه در حدوی که برای گروه مشکلی به وجود آورد. البته مسیرمان به دلیل عدم بارش برف در دو هفته منتهی به روز صعود،پاکوب مشخصی داشت. پس از عبور از قسمت های صخره ای که به دلیل وجود برف، عبور از آن آسانتر شده بود، در ساعت 11.20 به قله اول و در مسیری سنگلاخی در ساعت 11.30 به قله اصلی پورا رسیدیم. پس از پانزده دقیقه استراحت و عکاسی به سمت پایین سرازیر شده و در ساعت 14.15 وارد پارکینگ شدیم. *منظره قله سنگی شاهدژ و سد کرج در پایین آن به همراه قله منار و سیاه سنگ و سنگان تماما در شمال، قلل چشمه شاهی و پهن حصار و دشته در شرق و جنوب شرق،قلل خون کهار، ناز تا قله دو برار کرج از شمال غرب تا جنوب غرب از قله قابل رویت می باشد. دره زیبای شمالی و روستاهای زیبای ارنگه،خوزنکلا،سی چان، چاران و خور در سمت شمال و روستای کندر در سمت جنوب قله قابل رویت است *مسر جنوبی از سمت کندر گرچه در ارتفاع بالا کمی صخره ای ولی به راحتی قابل صعود است و در این زمان کاملا عاری از برف بوده است.

گزارش صعود به قله کرکس به ارتفاع 3890 متر تاریخ: عصر چهارشنبه و پنجشنبه 15 و 16 دیماه 1395 تعداد :14 نفر (شامل سه نفر از کوهنوردان بادرود به نامهای آقایان شمشیری، رحمانی و کیقبادی) وسیله نقیله: شخصی هوا:سرد و آفتابی زمین : برف سفت تاریخ و محل قرار: عصر چهارنشبه ساعت 16.30 بعد از عوارضی اتوبان تهران -قم با سه دستگاه ماشین به سمت نظنز به راه افتادیم، 5 کیلومتر مانده به شهر نطنز و بعد از روستای دستجرد در جاده شوسه بادورد- نطنز از یه جاده فرعی آسفالته( به سمت چپ) وارد روستای خفر ( با روستایی به همین نام در حومه سمیرم متفاوت است) شده و شب را در منزل یکی از آشنایان اقامت نمودیم. روز پنجشنبه: با الحاق یک دستگاه سواری پژو حامل کوهنوردان بادوردی در ساعت 5.15 صبح به سمت روستای کشه حرکت نمودیم. ابتدا از مجاور یک اما زاده بزرگ وارد اتوبان کاشان - اصفهان شده و در جایی با تابلوی خروجی "طرق رود" از سمت راست(شمال) از آن جدا شده و در مسیر شرق به غرب روستای "کشه" رسیدیم. در انتهای روستا و بر بالای یک بلندی مجموعه گردشگری متعلق به بخش خصوصی قرار دارد که راه را بر همه از جمله کوهنوردان بسته و در ازای دریافت پنج هزار تومن از هر ماشین اجازه ورود میدهند. ما وارد مجموعه شده و راه باریک و سنگریزه ای و نه چندان مناسب را تا جایی که مسیر بود ادامه دادیم. پس از پارک ماشین ها در قسمت پهنی مجاور راه فرعی و پوشیدن لباس کافی به دلیل سرما و وزش باد آزاد دهنده، در ساعت 6.15 در امتداد دره به سمت دامنه کوهستان صعود خود را آغاز نمودیم. پنجاه دقیقه بعد (7.05) از منطقه ای به نام گردو با تعدادی درخت گردو و جای مسطحی عبور نموده و در ساعت 8.05 به پناهگاه بزرگ کرکس رسیدیم که کلید آن دست آقای شمشیری ( رییس هیات کوهنوردی بادرود) نیز بوده است. پس از کمی استراحت و صرف صبحانه در ساعت 9 صبح به سمت قله کرکس رهسپار شدیم. کمی بالاتر ، دره صعود دو شاخه می شود که شاخه سمت چپ مختص صعود زمستانه است ولی ما از دره سمت راست که پوشیده از برف سفت و کم عمقی بود به صعود خود ادامه دادیم. ابتدا به گردنه روی یال اصلی رسیده و با طی مسیر کمی به سمت چپ در ساعت 11.20 به قله کرکس در نقطه مرکزی نقشه کشور عزیزمان ایران رسیدیم که از سوی شمال قله دماوند و در سمت جنوب کوههای زرد کوه بختیاری و شاخه های شمالی آن از قبیل دالانکوه و شاهانکوه قابل رویت بوده است. دماوند و دوبرار بر فراز جلگه مازندران و زردکوه مشرف به جلگه خوزستان در دیدرس ما بود. در ساعت 11.40 از همان مسیر برگشته و پس از صرف کمی غذا در هوایی خوب مجاور پناهگاه به سمت پایین سرازیر شدیم و در ساعت 14.30 به پارکینگ ماشین ها رسیدیم. سایر توضیحات: *در مجاورت پناهگاه آب فراوان و خوبی جاری است ولی قبل از آن آبی یافت نمیشود *مادر بازگشت به بادرود رفته و…

گزارش برنامه صعود به قله روته به ارتفاع 3240متر تاریخ صعود: جمعه 28 آبانماه 95 تعداد :15 نفر وسیله نقلیه: شخصی هوا: صاف و معتدل زمین : خشک از دامنه جنوبی قلل سه گانه سرکچال سه رشته یال منشعب می شود از قله شماره یک گردنه و قله لجنی و قله آبک و از قله اصلی (شماره 3) قله روته به وجود آمده است . بین این دو یال دره ، تنگه و نهر آبی هست که به روستای روته می رود. قرارمان ساعت 5.20 صبح در ابتدای سرازیری گردنه قوچک است . در ساعت 6.15 به روستای روته به ارتفاع 2220 متر می رسیم و ماشین ها را در انتهای روستا بعد از مسجد و در اطراف پلی کوچک پارک میکنیم. روستای روته در انتهای یک جاده آسفالته و فرعی منشعب از جاده فشم-گرمابدر قبل از زاگون(زایگان) هست. پس از طی مسیر کوتاهی در امتداد رودخانه کوچک که با مصالح بنایی به صورت کانال در آمده است، از آن عبور کرده و به پای تپه ای قرمز رنگ می رسیم. از باریکه راهی در دامنه تپه بالا رفته و پس از عبور از کنار باغی که چشمه کوچکی-البته فصلی-در آن واقع هست یال بالای باغ را صعود مینماییم. ابتدای مسیر شیب خاکی حدود 40 درجه و انتهای مسیر شیب صخره ای تندتر و تماما فاقد آب، مسیر صعود ما را تشکیل میدهد. مسیر های صخره ای آن ساده و به راحتی قابل عبور است. در ساعت 11.40 به قله  رسیده و در هوای ملایم آن حدود 40 دقیقه استراحت مینماییم. ساعت حرکت از قله روته : 12.20 -ساعت رسیدن به باغ مورد اشاره 15.30 و ساعت رسیدن به پارکینگ 16.15 *از انتهای روستا ، قله روته تمام قد پیدا نیست *از روی قله در شمال قله سرکچال در جوار قله روته پیداست سایر قلل البرز مرکزی از جمله قله توچال نیز قابل رویت می باشد.در قسمت غربی قله روته، قله بلندتر و صخره ای تر آبک قراردارد. *در آن طرف قله در گوشه شرقی، روستای لالون و کمی دورتر روستای گرمابدر دیده میشود. *میزان سختی قله را نباید از اختلاف ارتفاع قله و روستا قضاوت کرد. کمی سنگین تر است *در بازگشت بیشتر از مسیر دهلیز ها استفاده نمودیم . به همین خاطر میبایستی خطر پرتاب سنگ را به دقت مدیریت نمود تا حادثه ای رخ ندهد. این مساله فقط در قسمت های صخره ای بالا دست موضوعیت دارد. *جلوی مسیر همیشگی صعود کوهنوردان(تپه قرمز رنگ) به دلیل احداث باغ و ویلا تقریبا مسدود شده و راه باقیمانده در آینده ای نه چندان دور، دره سمت راست قبل از تنگه و بعد از تپه سرخ رنگ خواهد بود.

گزارش برنامه صعود به قله لوارک به ارتفاع  3571 متر رفت: روستای رندون بازگشت : شهرستانک تاریخ: پنجشنبه 15 مهر ماه سال 95 تعداد: 13 نفر وسیله نقلیه: مینی بوس هوا: معتدل همراه با کمی باد بر روی یال اصلی در ساعت 4.40 صبح از شرق تهران (میدان صدم نارمک) سوار مینی بوس شده و در طول مسیر سایر دوستان را سوار کردیم . به دلیل کمی اتلاف وقت در جست و جوی محل استقرار دوستان با کمی تاخیر به روستای رندون رسیدیم. مسیر ما جاده امام زاده داوود بوده است. بعداز سولقان و دو راهی سنگان و کمی قبل از مارپیچ های امام زاده داوود در گوشه چپ یک پیچ راستگرد تابلوی روستا ما را به جاده باریک آسفالته ای هدایت میکند که در ابتدا سرازیر می شود. پس از ورود به روستا، جاده مستقیما به سمت روستای تالون امتداد می یابد ( رو به بالا) اما ما از سمت راست به روس داخل روستا سرازیر می شویم. در اولین دو راهی، راه اصلی و مستقیم را ادامه میدهیم اما کمی بعد از سمت راست، راهی با شیب تند سرازیر شده  و در گردش به چپ در انتها، بن بست می شود که آغاز مسیر کاملا مشخص آبشار رندان است. و در ساعت 6.20 از این نقطه صعودمان را آغاز میکنیم. مسیر ما ، راهی پاکوب در امتداد دره ای باریک و آب دار( در این فصل مقدار آن کم است) و در میان باغات می باشد. درادامه، راهی از سمت راست پس از عبور از پلی چوبی منشعب می شود که از طرف دیگر دره به همان آبشاری میرسد که مقصد ماست. ما راه مستقیم را ادامه میدهیم. در ساعت 7 صبح به آبشار رسیده و پس از کمی عکاسی از همان راه پاکوب به راه خود ادامه میدهیم. کمی جلوتر از دامنه سمت راست دره با شیبی نسبتا تند و با افزایش ارتفاع قابل توجهی رو به بالا رفته و بر روی یال قرار میگیریم. به نظر میرسد که از آب دور شده ایم اما همین راه در دامنه سمت چپ دره بعدی به صورت تراورس به کف دره می رسد. در ساعت 9.05  در انتهای دره و پایین یال پر شیب صعود  که از میان دو دره باریک به سمت یال اصلی منتهی به قله میرود، به مدت 45 دقیقه به همراه صرف صبحانه استراحت نمودیم. پس از پر کردن ظرفهای آب در ساعت 9.50 به راه افتادیم. ابتدای یال با صخره شروع میشود، در طول مسیر نیز سه قسمت صخره ای کوتاه داریم که از کناره ها قابل عبورند و در انتها- یعنی سر یال - صخره ای بزرگتر انتظارمان را میکشد. دهلیزی باریک اما با شیبی تند ( نزدیک به عمود) در قسمت غربی و مسیری سنگریزه ای در میان دهلیزی پهن تر ، با شیب کمتر و البته طولانی تر در قسمت جنوبی قرار دارد. ما از اولی بالا رفته و در بازگشت از دومی پایین آمدیم. به اعتقاد اغلب دوستان مسیر غربی بهتر است. در ساعت 13 به بالای این صخره رسیدیم. 4 نفر در پایین و یکنفر در بالای صخره از…