گزارش برنامه صعود به قله های تخت خرس و چَپَکرو (پیمایش نمارستاق به یالرود و بلده)

گزارش برنامه صعود به قله های تخت خرس و چَپَکرو (پیمایش نمارستاق به یالرود و بلده)

تاریخ: روزهای ۱۸، ۱۹ و ۲۰ خرداد ماه ۱۳۸۰- تعداد: ۵ نفر.

مسیر: نمارستاق- دریوک، لِرا، گردنه کاعون، قله تخت خرس، قله چپکرود، امتداد رودخانه سفیداب- یالرود

ساعت ۷ صبح از محل سه راه تهران پارس واقع در ابتدای جاده آبعلی در تهران، چهار نفر به اتفاق یکنفر همراه برای بازگرداندن اتومبیل با یکدستگاه وسیله نقلیه شخصی به سوی روستای نمارستاق حرکت کردیم.

پس از صرف صبحانه در پلور و شرکت در برنامه انتخابات ریاست جمهوری در روستای گزنک، در ساعت ۹:۴۵ به محل دو راهی نمارستاق (بعد از روستای کهرود و حدود ۵۵ کیلومتر مانده به شهر آمل) رسیدیم. پس از طی جاده شنی کوهستانی و عبور از چند روستا و از جمله نمارستاق در ساعت ۱۱:۰۰ به محل پارکینگ انتهای مسیر رسیدیم. جاده بین روستای نمارستاق و محل مذکور خاکی می باشد.

پس از کمی توقف و باقی گذاشتن بار اضافی در اتومبیل و قرار گذاشتن با نفر همراه برای صبح روز یکشنبه (۱۰:۳۰ الی ۱۱:۰۰) در روستای یالرود، در ساعت ۱۱:۲۰ به سمت بالا و در امتداد رودخانه حرکت نمودیم. هوا در این منطقه صاف و آفتابی ولی در ارتفاعات پایین تر، ابری همرا با کمی بارندگی بوده است.

پس از طی مسافت کمی به منطقه مسطحی به نام دِریوک رسیدیم که به قولی در گذشته های دور بستر دریاچه ای بوده است. سه دره از سمت های غربی، جنوبی و شرقی به این منطقه متصل می گردد. دره سمت راستی (غربی)، مسیر صعود به قله ناظر و دره روبه رویی (جنوبی)، مسیر صعود به قله های کاعون و هفت سران لار (مسیر برنامه) می باشد. دره سمت چپی (شرقی) به فاصله کمی به آبشار زیبایی به نام کوره اره (KOUH AREH) منتهی می شود که به همراه این دشت مسطح، تفریحگاه تابستانی مردم منطقه است. تاتاریخ ارائه این گزارش سه دستگاه ساختمان کوچک با مصالح بنایی توسط دامداران در این منطقه ساخته شده که آخرین مورد آن در مسیر منتهی به آبشار مربوط به سال اخیر می باشد.

در ساعت ۱۲:۱۰ با درآوردن کفش و جوراب از عرض رودخانه سرد عبور نموده و از مسیر راه مالرو در امتداد جریان اصلی آب به سمت جنوب و رو به بالا حرکت نموده و سپس به سمت غرب  تغییر جهت دادیم. محل تغییر جهت اتاقکی است بر بالای یک چشمه آب معدنی مفید که محلی ها به آن “اشتلک” (ASHTALAK)
می گویند. ساعت عبور از این نقطه ۱۲:۳۵ و زمان رسیدن به چشمه عظیم “آستانه کُر” که به تنهایی یک رودخانه را تشکیل می دهد ساعت ۱۳:۲۵ بوده است. پس از کمی استراحت با در پیش گرفتن راه مالروی رو به بالا، مجدداً به منطقه مسطح، زیبا و سرسبز دیگری به نام “لِرا” رسیدیم که در فصل تابستان مورد استفاده اهالی محل قرار می گیرد. این منطقه سرسبزو پیرامون آن که نهر آب زلالی از میان آن جاری است، زیستگاه جانوران و حشی از جمله خرس قهوه ای است.

در ساعت ۱۴:۲۰ در کنار سرچشمه نهر فوق مشغول صرف نهار شده و در ساعت ۱۵:۱۰ مجدداً با در پیشگرفتن شیب سربالایی حدوداً دو ساعته به سمت گردنه کاعون حرکت نمودیم. یک چشمه دیگری به فاصله زمانی حدود ۲۵ دقیقه از چشمه لِرا در مسیر وجود دارد که بهتر است در محاسبات منظور نگردد. در ساعت ۱۷:۰۰ در گردنه کاعون، یکی دیگر از دوستان که پس از صعود به قله کاعون به همراه یکی از گروه های کوهنوردی شهرستان آمل و مطابق قرار قبلی به انتظار نشسته بود به جمع ما ملحق گردید.

از این گردنه که ارتفاع تقریبی آن ۳۵۰۰ متر می باشد در سمت راست، قله کاعون و در سمت چپ و روبه رو، نیمرخ شمالی قله های دماوند، ورارو، سه سنگ، دو خواهران، کهوی شرقی و غربی و تخت خرس قابل رؤیت
می باشد. حجم برف یخچال های منطقه کمی بیشتر از زمان مشابه در سال گذشته به نظر می رسید. پس از مدتی استراحت و تماشای مناظر منطقه در جهت غرب به سوی دشت صاف و سرسبز زیبایی سرازیر شدیم که رودخانه زلال سیاهرود و در ادامه ورارو (Vararoo)در آن جریان دارد. این رودخانه با طی مسیر در جهت شرق و سپس جنوب به رودخانه دلیچای و نهایتاً دریاچه لار منتهی می شود. این دشت و یا دره پهن دارای سه شاخه می باشد. شاخه شرقی آن به همراه رودخانه ورارو، همانظور که در بالا توضیح داده شد، پس از اتصال به دره و رودخانه دیوآسیاب به دلیچای می پیوندد.

دره جنوبی، با کمی تمایل به سمت غرب به گردنه بین قلل دوخواهران و سه سنگ مرتبط می شود و دره غربی نیز مسیر صعود به قلل کهو و تخت خرس می باشد. از هر دو مسیر اخیر (دره جنوبی و دره غربی از طریق کهو) می توان به دو قله دو خواهران صعود نمود. در ساعت ۱۸:۰۰ در ابتدای دره غربی چادر زدیم. شاخه اصلی رودخانه در این دره عبور می کند و شاخه فرعی از دره جنوبی به آن متصل می شود. توضیح اینکه در نیمه خرداد ماه سال گذشته بر خلاف سال جاری، چوپانان به همراه دام به این ارتفاعات نیامده بودند.

روز شنبه:

بیدار باش: ساعت صبح

هوا کمی سرد است. آبهای ساکن، شب گذشته یخ زده بود. زمین سرسبز و پوشیده از گلهای آلاله و طیف متنوعی از گلهای بنفش رنگ است. پس از صرف صبحانه در درون چادر، در ساعت ۷:۳۵ در امتداد غرب حرکت نمودیم. حدود ساعت ۷:۵۵ به مقابل تپه کوچک مخروطی شکلی رسیدیم که دره در دو سمت آن به دو شاخه تقسیم شده بود. مسیر ما به سمت دره سمت چپ و در جهت جنوب غربی بوده است. پس از طی مسافت کمی مجدداً دره اخیر توسط یالی کم ارتفاع و با شیب ملایم به دو قسمت تقسیم میشود. برای رسیدن به قله تخت خرس میتوان از هر دو دره و یا یال میانی آن مسیر را ادامه داد. ولی به جهت جریان آب در دره سمت راست، در ساعت ۸:۱۰ این مسیر را در جهت حرکت به سمت غرب انتخاب نمودیم. در ساعت ۸:۴۵ در محل سرچشمه آب به مدت یک ربع استراحت نموده و در ساعت ۹:۱۰ به قسمت مسطحی رسیدیم که سه قطعه تخت سنگ مجزا، شاخص آن می باشد. این مکان نیز برای چادر زدن مناسب می باشد. این نقطه ابتدای یالی است که به قله تخت خرس ختم می شود. پس از کمی اتلاف وقت مجدداً در ساعت ۹:۳۰ از دامنه شمالی یال به سمت قطعه سنگهای ریزش کرده و از مجاور این قطعه سنگها به سوی قله تخت خرس که قله پهنی بوده و از روبه رو نیز دیده می شود، حرکت نمودیم. در ساعت ۱۱:۳۵ بر بالای تخت خرس بودیم. باد شدید آزار دهنده ای در بالای قله جریان داشت.

در ساعت ۱۲:۰۰ پس از سرازیر شدن با احتیاط از یک قسمت سنگی (بدون نیاز به وسائل فنی) به سوی قله ای دیگر در قسمت غربی طی مسیر نموده و در ساعت ۱۲٫۳۰ به آن صعود کردیم. از آنجا به حالت تراورس به سوی قله چپکرو حرکت نموده و در ساعت ۱۴ بر فراز قله چپکرو به نتایج اولیه انتخابات ریاست جمهوری از طریق رادیو گوش کردیم.

در ساعت ۱۴:۲۰ از دامنه جنوبی قله که دارای شیب تند و به حالت شن اسکی است مستقیماً به سمت دره پایین رفتیم. نکته جالب توجه اینکه از فراز قله چپکرو، گسل اصلی شمال ایران به صورت دو خط موازی در مسیری پر پیچ و تاب با جهت کلی شرقی- غربی از قسمت جنوبی گردنه قو، در غرب تا زیر قله چپکرو مشاهده می شود. این گسل به سمت دامنه های جنوبی قله کهو به سوی شرق امتداد می یابد.

پس از عبور از شیب تند دامنه جنوبی قله چپکرو، در کف دره و مجاور رودخانه ای که به سمت یالرود و بلده می رود، در کنار دو قطعه سنگ که ایجاد سایه نموده بود، ناهار خوردیم. صرف ناهار و استراحت از ساعت ۱۵:۴۰ تا ساعت ۱۶:۴۵ طول کشید. پس از حرکت در امتداد رودخانه (سفیداب)- که احتمالاً به دلیل عبور از مسیرهایی به رنگ سفید تغییر رنگ می دهد- ابتدا در جهت غرب و سپس با گردش به راست در جهت شمال ادامه مسیر دادیم. در ساعت ۱۷:۵۵ کمی قبل از تغییر جهت رودخانه به سمت شمال به محل تلاقی با راه گردنه قو، به یالرود رسیدیم که در گذشته یکی از راههای ارتباطی عمده بین دامنه های جنوبی البرز و مناطق شمالی آن بوده است. در ابتدای مسیر جنوب به شمال رودخانه به دلیل ریزش کوه، پلی طبیعی بر روی رودخانه تشکیل شده که بهتر بود پس از عبور از آن در سمت شرق رودخانه به راه خود ادامه می دادیم که به دلیل استفاده از راه دامنه غربی، بعداً مجبور به عبور از رودخانه شدیم. در ساعت ۱۸:۳۰ در زمینی مسطح و مجاور چشمه بعد ار گوسفندسرا، جهت برپایی چادر توقف نمودیم. قابل توضیح اینکه در تمام طول مسیر از دامنه های جنوبی چپکرو تا محل استقرار چادر، چشمه های متعددی به فواصل کم وجود داشته و نیازی به حمل آب نیست.

روز یکشنبه:

پس از صرف صبحانه و جمع کردن وسائل در ساعت ۸:۰۵ به طرف یالرود به راه افتادیم. این راه سه ساعته شامل سه قسمت می باشد: قسمت اول (حدود یک ساعت) در زمینی هموار و در ارتفاع ۳۰۰۰ متر طی می شود.

قسمت دوم (با زمان یک ساعت و نیم) با شیبی تند و همراه با تقلیل ارتفاع قابل توجه و عبور از از راه مالروی مجاور تنگه و دره عمیق و چند آبشار و از روی حدود چهار دستگاه پل چوبی ادامه می یابد.

قسمت سوم از انتهای قسمت اخیر و ابتدای مزارع ده یالرود در زمینی هموار به این ده ختم می شود. در ساعت ۱۱:۰۰ به ده یالرود (یالی) رسیدیم.

حرکت از ده یالرود با وسیله نقلیه شخصی مطابق قرار قبلی ساعت ۱۱:۱۵- رسیدن به هردورود (محل تلاقی با جاده هراز) ساعت ۱۳:۰۰ (با حدود یک ربع توقف در بین راه)

سایر اطلاعات:

• تا محل پارکینگ بعد از ده نمارستاق با وسیله نقلیه ای از قبیل سواری پیکان و مینی بوس، می توان رفت.
• در روستای یالرود، یکی از مغازه داران محل با سواری پیکان تا بلده مسافر حمل می کند.
• در بلده، وسائط نقلیه شامل اتوبوس و سواری مستقیماً به مقصد تهران و آمل موجود است.

سایر مسیرهای سه روزه در منطقه (به صورت رفت یا برگشت):

• پس از صعود به قله چپکرو می توان به گردنه قو، رفته و در محل گوسفند سرای واقع در جنوب غربی گردنه قو و یا بعد از آن ئر مجاورت آبشار سفیداب، چادر زده و روز سوم پس از عبور از رودخانه لار و عبور از تنگه یونیزا در مدت زمان حدود سه الی حداکثر چهار ساعت به گردنه خاتون بارگاه رسیده که تا ده گرمابدر، دارای جاده خاکی می باشد.
• از ده گرمابدر به گردنه قو، صعود به قله های چپکرو- تخت خرس، کهوی غربی، کهوی شرقی، بازگشت به گردنه جنوبی چپکرو (از طریق دره جنوبی قله کهو) و طی مسیر رودخانه سفیداب به یالرود
• از ده گرمابدر به گردنه قو، صعود به قلل کهو، دو خواهرن و سه سنگ و از دامنه جنوبی سه سنگ (دهلیزی نسبتاً خطرناک که عبور از آن بدون نیاز به وسائل فنی، احتیاط بالایی را می طلبد) به دره دیوآسیاب و دریاچه لار و پلور
• از روستای نمارستاق به گردنه کاعون و محل چادر شب اول، از آنجا صعود به قلل کهو، دو خواهران و سه سنگ، از طریق مسیر ۳، به دره دیوآسیاب و بازگشت به نمارستاق
• از روستای نمارستاق به گردنه کاعون و محل چادر شب اول، و از آنجا صعود به قله ورارو و بازگشت از دامنه جنوبی قله به دره لار و پلور (این برنامه می تواند دو روزه نیز اجرا شود.)

•