گزارش برنامه صعود به قله وروشت (به ارتفاع ۴۰۳۰ متر)

گزارش برنامه صعود به قله وروشت (به ارتفاع ۴۰۳۰ متر)

تاریخ : روز های ۲۴ و ۲۵ خرداد ماه سال ۸۶

تعداد: ۸ نفر

هوا: صاف

صبح روز پنجشنبه ۲۴ خرداد ماه- ساعت ۴٫۳۰- از تهران به سمت کرج و جاده چالوس خارج شدیم. کمی بعد از تونل کندوان در سیاه بیشه صبحانه خورده و به سمت چالوس به راه افتادیم. بعد از حدود ۷ کیلومتر و عبور از چند پیچ تند به ابتدای راه خاکی مابین رود الیکا و یک قهوه خانه میرسیم که پس از طی سه میلومتر به روستای هریجان میرسیم.

گرچه شروع راه خاکی که با یک شیب رو به بالا شروع میشود چندان مناسب نیست اما وضعیت جاده قابلیت عبور سواریهای سبک را دارد. در ساعت ۸٫۵۰ پس از پارک اتومبیل های شخصی به سمت گردنه ای که در سمت چپ آبشار بالای روستا قرار دارد به راه می افتیم. یک راه مالرو از میان بستری سرسبز همراه با گلهای زرد و شقایق های قرمز ( از نوع موجود در منطقه لار) به سمت گردنه میرود از ده تا گردنه حدود یکساعت به طول می انجامد.

از روی گردنه ، دره مجاور  و ده ولی آباد در پایین دره دیده می شود. این دره و ده ولی آباد نیز از جانب بعضی کوهنوردان به عنوان مسیر صعود انتخاب میگردد. دور راهی روستای ولی آباد ۳ کیلومتر پایین تر از دو راهی روستای هریجان و به همین نسبت تراز ارتفاعی آن پایین تر از ارتفاع روستای هریجان است.

از روی گردنه و در بالا دست روستای ولی آبدد، قسمت مسطحی در کف دره دیده میشود که یک گوسفند سرای سنگ چین ( روباز) در آن وجود دارد.

از گردنه راه مالرو با شیبی ملایم، رو به بالا و با تروارس از سه -چهار دره کوچک به روی یالی میرسد که دارای نشانه سنگ چین بوده و از آنجا در کف دره و بالاتر از گوسفند سرای مذکور در فوق، گوسفند سرای دیگری با دو اتاقک سنگی و پوشش ورق گالوانیزه دیده میشود. راه به صورت تراورس و بدون کم کردن ارتفاع در نقطه ای به دره میرسد که گوسفند سرای دیگری(سوم) درآنجا وجود دارد.

در این گوسفند سرا، حوضچه های فلزی و آب چشمه ای در بالا دست که با لوله پلی اتیلن مستقمیا به این حوضچه ها هدایت شده وجود دارد. جویباری نیز از  کنار گوسفند سرا میگذرد فاصله زمانی روستای هریجان تا این گوسفند سرا یکساعت و ۵۰ دقیقه است.

از اینجا در امتداد دره و کنار جویبار آب با شیب بسیار کمی پس از صرف حدود نیم ساعت وقت به نقطه ای میرسیم که بالاتر از آن دیگر امکان نصب چادر و دسترسی به آب وجود ندارد.

غیر از یالها و دره های سمت راست، یال میانی و دامنه های سمت چپ به راحتی به قله ختم می شوند. یال میانی که ابتدای آن کمی سنگی است از سمت راست  دارای راه مالروی خاکی است که در ادامه به سمت چپ پیچیده و از روی  امتداد یال که خاکی است به سوی قله مارا هدایت میکند.

از نقطه مورد نظر در انتهای دره تا روی قله حدود سه ساعت طول میکشد.

حدود سه الی چهار چادر این نقطه قابل نصب بوده و کمی بالاتر از آن در دامنه راست چشمه پر آبی وجود دارد.

کوله ها را در شکاف قسمت های سنگی یال میانی استتار نموده و مابقی راه را بدون کوله پشتی بالا رفتیم. در ساعت ۱۵٫۲۰ با احتساب اتلاف وقت بابت پیدا کردن محل چادر و استتار کوله ها (جمعا حدود ۴۰ دقیقه) به قله رسیده و در ساعت ۱۵٫۳۰ سرازیر شدیم.

در ساعت ۱۷ به محل استتار کوله رسیدیم که البته به دلیل موج انفجار عملیات سد سازی در سد سیاه بیشه، کوله ها به  پایین ریخته شده بود.

قبل از ساعت ۱۸ در مجاورت گوسفند سرای چادر ها را بر پا نمودیم. گرچه در همان روز اول امکان بازگشت به روستا و سپس عزیمت به تهران وجود داشت اما همگی ترجیح به ماندن در دامن طبیعت دادند.

روز بعد پس از صرف صبحانه و جمع کردن چادرها با صرف زمانی حدود یکساعت و ربع (۸٫۴۵) به روستا برگشتیم.

*بهترین زمان صعود، هفته پایانی خرداد ماه و ابتدای تیرماه(زمان باز شدن شکوفه های شقایق) است

*در مسیر روستا تا گردنه، چشمه و جویبار آب بر سر راه است.

*توالت سنگ چین در گوسفند سرا وجو دارد

*در زیر قله، خرس قهوه ای دیده شد

*یال نور به طول تقریبی ۹۵ کیلومتر به صورت دیواری با امتداد شرقی- غربی است که عمدتا مانع نفود ابر و طوبت سواحل شمالی به عرصه های جنوبی البرز میگردد. برروی این یال قله های وروشت، دهلا، شمزار، اولج و…(از غرب به شرق) و قله های بنوم و گوگ (از شرق به غرب) قرار دارد.

دو دو طرف غربی و شرقی این یال جاده های چالوس و هراز، در جنوب، دره زیبا و رودخانه نور و در شمال، دامنه های جنگلی نور و کجور واقع است.

معتبرترین قله های واقع در جنوب دره نور که از همین طریق نیز قابل صعود است از غرب به شرق قله آزادکوه (۴۳۵۰) از میناک، قله چپکرو(۴۰۵۰) از بلده و یالرود و قله ناظر (۴۳۵۰) را میتوان نام برد.

جاده ای نیز جاده چالوس را در پل زنگوله ( حدود دو کیلومتر بالاتر از دوراهی هریجان) به هردورود (کیلومتر ۴۴ آمل- تهران) در جاده هراز متصل میکند.

قله وروشت دارای موقعیت منحصر بفردی در مجموعه البرز میباشد. بنحوی که مانند یک تماشاگر از روی آن میتوان روبروی البرز قرار گرفت. قله های معتبر قابل مشاهده به ترتیب عبارتند از :

*قله دماوند در جنوب شرق، قله های هفت سران لار شامل کهو، سه سنگ، چپکرو ، ورارو، دو خواهران، تخت خرس و همچنین قله ناظر در سمت چپ و چسبیده به قله دماوند

*کمی سمت راست قله دماوند قله آزادکوه و بر روی امتداد آن به قله وروشت، قله دهلا به ارتفاع ۳۹۳۰ متر ( قله دهلا بر روی یال نور و در مجاورت وروشت قرار گرفته است)

*در قسمت جنوب، گردنه کندوان و در زیر آن سد در دست احداث سیاه بیشه قرار دارد.

*در سمت چپ دره کندوان،قله های مرتفع و عمده البرز مرکزی شامل سوتک، کمانکوه، یخچال، کلون بستک، سرکچال و حتی سی چال (پیست دیزین) در سمت راست کلون بستک و توچال در پشت آن قابل رویت است . در ادامه کلون بستک به سرکچال، قله های خلنو  و پالون گردن هم دیده میشود.

*در سمت راست گردنه کندوان واقع در جنوب غرب، قله های کندوان، هفت خوانی ، سپهسالار، ناز و کهار واقع است.

*در قسمت غرب، قله های آلانه سرو لشگرک ها و گردونکوه و کمی پایین تر در شمال غرب، مجموعه قله های منطقه علم کوه و جبهه جنوبی قله علم کوه قرار دارد.

* عصر روز پنجشنبه، دو گروه کوهنوردی برای صعود به وروشت به منطقه آمدند که یک گروه در مجاورت ما (گوسفند سرا) و گروه دیگر در انتهای دره چادر زدند.

*در این فصل روستا تقریبا غیر مسکونی و احتمالا ییلاقی است

*به نظر میرسید جاده روستا را به منظور سهولت تردد فصلی با گریدر رگلاژ کرده بودند.

کروکی وروشت