گزارش برنامه صعود به قله خشچال (۴۱۸۰ متر)

گزارش برنامه صعود به قله خشچال (۴۱۸۰ متر)

تاریخ : ۱۴ و ۱۵ خرداد ماه سال ۸۶

تعداد:۱۲ نفر

وسیله نقلیه سواری شخصی

هوا: ابری و بارانی

صبح زود روز دوشنبه راس ساعت ۵ صبح به سمت اتوبان تهران- قزوین حرکت نمودیم. پس از خروج از اتوبان به سمت شهر قزوین به دو راهی الموت رسیدیم. پس از عبور از جاده کوهستانی و پر پیچ و خم منتهی به گردنه قسطین لاربه سمت دره زیبای الموت سرازیر شده و به رودخانه پر آب شاهرود می رسیم.

بجز قسمتهای کمی از جاده در مجاورت گردنه که احتمالا به دلیل سرمای شدید فصل زمستان فاقد آسفالت بوده ، جاده تماما آسفالته می باشد. پس از عبور از پل رودخانه و بخش رجایی دشت وارد جاده تپه ماهوری و پر پیچ و خم دیگری میشویم که دو راهی روستا و جاده دریاچه اوان ( بعد از روستای دیکین) بر روی آن قرار دارد از این دو راهی به سمت چپ به کنار دریاچه رسیده و ماشین ها را در مجاورت قهوه خانه آقای طاهری- محیط بان خونگرم و مطلع منطقه- پارک میکنیم. با توضیحات آقای طاهری که بعدا تایید گردید برای صعود به قله دو مسیر عمومی به شرح زیر وجود دارد:

راه اول-از طریق جاده معدنی که در بالای یال سمت راست دره منتهی به قله احداث شده است. برای رسیدن به این جاده که ارتفاع بالایی داشته ولی مسیر آن فاقد آب می باشد از راهی که در دامنه شرقی و شمال شرقی ده وجود داشته( و با کمی دقت از کنار دریاچه نیز قابل رویت می باشد) میتوان استفاده نمود.

در کنار این راه مالرو که به جاده معدنی منتهی میشود مجموعه ای از درختها به صورت مجزا از باغات ده دیده میشود. از کنار دریاچه تا جاده معدنی و از این طریق تا محل کانکسهای معدن که تقریبا پای شیب نهایی قله قرار دارد ۵ ساعت و از آنجا تا قله حدود دو ساعت راه است. این مسیر ساده ترین راه دسترسی به قله بوده و اشکال آن فقدان آب از یکطرف و دور شدن از چشمه ها و دامنه های سرسبز و پوشیده از انواع گیاهان مفید از قبلی سیرک، ریواس، والک و …. در مقیاسی قابل توجه از طرف دیگر می باشد. الزام به اسکان شبانه بر بالای یال و تحمل سرمای آن نیز خالی از اشکال نیست.

راه دوم- از طریق دره بالای ده و در مجاورت رودخانه که مسیری متنوع و پر آب است. غیر از دره ها و نهرهای فرعی، این دره در انتها به دو شاخه اصلی تقسیم میشود که ادامه راه از سینه کش غربی(چپ) دره غربی (راست) عبور مینماید.

راه انتخابی ما (راه دوم) از تمام باغات موجود در کناره رودخانه و در سمت راست (شرقی) آن گذر میکند تاجاییکه سه اصله درخت بزرگ گردو در محوطه ای مسطح و در مجاورت تلاقی یک نهر آب فرعی با رودخانه اصلی قرار دارد. از این جا راه در دامنه شرقی رودخانه به ارتفاع رفته و پس از کمی تراورس مجددا به کف همان رودخانه A میرسد. از کنار دریاچه تا این نقطه حدودا ۴ ساعت طول میکشد. در اینجا نیز یک نهر فرعی از آب زلال به رودخانه میپیوندد که قابل شرب است. نکته قابل ذکر این که قبل از رسیدن به درختان گردوی کف دره که نقطه شروع جدا شدن راه از کف دره است دو بار میبایستی از عرض رودخانه رد شد. برای پرهیز از این موضوع، اگر کمی دقت شود راهی در دامنه شن اسکی زیر یال سنگی رو به بالا رفته و پس از عبور از مسیرهای سنگی در ارتفاع معینی از کف دره، مستقیما به محل درختهای گردو میرسدو در مسیر حد فاصل درختان گردو تا نقطه A  که در دامنه شرقی دره امتداد می یابد میتوان رود دیگری را که در سمت غرب به رودخانه اصلی میپیوندد مشاهده نمود.

از نقطه A( که در این فصل سال روستاییان مشغول علف تراشی جهت مصرف زمستانی دامهایشان می باشند) از سمت دامنه غربی رو به بالا میرویم. پس از حدود ۴۵ دقیقه به چشمه پر آبی میرسیم که اطراف آن پر از بوته های گلپر است. این چشمه سمت چپ آبشار زیبایی قراردارد که از روبرو پیداست.حدود یکساعت پس از چشمه فوق در قسمت فوقانی و سمت چپ آبشار و در مجاورت دو-سه چشمه و بر روی یال مسطحی مشرف به اطراف چادر میزنیم.

صبح روز سه شنبه و پس از بارش باران و تگرگ صبحانه را صرف نموده و بدون کوله پشتی به سمت قله که زیر ابر پنهان شده حرکت مینماییم. تعدادی دره فرعی در دامنه غربی دره اصلی را تروارس نموده  و پس از عبور از دره به سمت راست(شرقی) آن رفته و از مسیر مالرو و بعد از عبور از کنار گوسفند سرا به سمت یال حرکت میکنیم. در ادامه، این یال به یال اصلی که جاده معدن برروی آن احداث شده میپیوندد . ادامه مسیر تا قله فقط از روی یال می باشد. راه مالروی دیگری نیز از سمت چپ جدا شده و به صورت تراورس تا دامنه های غربی دره امتداد می یابد که باید از آن پرهیز نمود. از محل چادر تا قله جمعا سه ساعت به طول میانجامد. حدود ۱۵ دقیقه انتهایی مسیر منتهی به قله کمی سنگی و البته ساده است. از قله تا محل چادر دو ساعته برگشته و پس از جمع کردن چادرها در زمانی سه ساعت و نیمه به کنار دریاچه میرسیم. باران بسیار شدید همراه با رعد و برق ( در اتفاع بالا) در طول مسیر برگشت از نقطه A تا نزدیکی های روستا همراهمان بوده است.

توجه:

الف- به هنگام صعود در مسیر باغات دو راه به سمت رسات جدا میشود که در نهایت به راه اول (روی یال) ختم می شود

ب-در راه بازگشت دوبار از رودخانه پر آب عبور کردیم. به دلیل وجود سنگهای غلتان در کف رودخانه که به دلیل بارندگی شدید و ذوب برف ها به هنگام عصر حجم آن حدودا دو برابر شده بود کفشها را از پا جدا نکردیم

ج- اگر طوری برنامه ریزی شود که صعود قله در همان روز اول انجام گردد (به عنوان مثال از راه اول و برگشتن از راه دوم به نحوی که کوله ها به هنگام صعود در محل تلاقی دو مسیر گذاشته شده و پس از صعود برداشته شود) زمان مناسبی را برای جمع آوری والک،ریواس، سیرک ریال قارچ و …. در صبح زود روز دوم میتوان اختصاص داد

د-آن طرف قله خشچال که روی رشته اصلی البرز قرار دارد ابتدای دره اشکورات است که به رحیم آباد و کلاچای ختم میگردد

ه- در مسیر دوم نیازی به حمل آب نیست

( به کروکی پیوست توجه شود)