گزارش برنامه صعود به قله آلانه سر ( و سیالیز) ۳۹۷۵ متر

۱۲ تیر , ۱۳۹۷

امتیاز شما

گزارش برنامه صعود به قله آلانه سر ( و سیالیز)

تاریخ : پنجشنبه و جمعه ۸ و ۹ تیرماه ۹۷

تعداد: ۱۵ نفر(دو نفر مهمان از قزوین)

وسیله نقلیه:از تهران مینی بوس

هوا:گرم در پایین دست و معتدل در ارتفاعات

در ساعت ۶ صبح روز پنجشنبه حرکت را از شرق تهران آغاز نموده و پس از سوار کردن همه اعضا در مسیر شرق به غرب به سمت طالقان مسیرمان را ادامه دادیم. در یکی از نقاط جاده طالقان مطابق هماهنگی قبلی دو نفر از مهمانان ساکن قزوین با وسیله نقلیه شخصی با ما همراه شدند. پس از توقفی کوتاه کنار مسجد شهرک طالقان(قبل از پل) و استفاده از سرویس های بهداشتی به سمت جوستان به راه افتادیم. در اینجا راه سمت چپ قبل از پل را به سمت مهران انتخاب نموده و پس از این روستای زیبا در محل دو راهی خاکی، راه سمت راست را پس از گذر از پل را تا انتها یعنی روستای ناریان طی نمودیم. راه سمت چپ در این نقطه به روستای پراچان محل صعود به دمچه و قله گردونکوه ختم میگردد.

گزارش برنامه صعود به قله آلانه سر ( و سیالیز)

ابتدای مسیر آلانه سر

در ساعت ۱۰٫۴۰ به روستای ناریان با ارتفاع ۲۳۷۵ متر رسیده و پس از تعویض لباس و کفش در ساعت ۱۱ راه سمت چپ رودخانه را برای آغاز صعود انتخاب نمودیم. مسیر ما جاده خاکی روستایی کنار رودخانه است که در جایی از رودخانه عبور میکند و ما قبل از آن با راهنمایی یکی از اهالی محلی راه پاکوب و مالروی سمت چپ را ادامه میدهیم. این راه با شیبی بسیار ملایم در کنار رودخانه و از میان باغات عبور میکند. با به پایان رسیدن باغات به پلی چوبی و استاندارد رسیده و از آن گذر مینماییم. قبل از پل در آنطرف رودخانه اولین گوسفند سرای این دره واقع است. در ساعت ۱۲٫۱۰ از مجاورت گوسفند سرا و در ساعت ۱۲٫۱۵ از روی پل عبور میکنیم.

در آنطرف رودخانه راهی پاکوب رو به بالا میرود اما ما در امتداد رودخانه و از منتها الیه گوشه راست آن به راه خود ادامه میدهیم. کمی جلوتر به قسمت سرسبز و زمین آبداری میرسیم که نشان از وجود چشمه ای دارد. چشمه را که استتار شده است در بالا دست سبزه زار پیدا نموده و در کنار آب گوارای این چشمه نیمه پنهان که ارتفاع آن از سطح دریا ۲۵۶۰ متر است حد فاصل ۱۲٫۴۵ تا ۱۳٫۴۵ به مدت یکساعت به استراحت و صرف نهار میپردازیم. آب مصرفی بقیه مسیر تا برگشت به همین چشمه در روزبعد را از همین جا بر میداریم.

در ادامه راه پس از عبور از کنار چادر دومین دامداری به کنار رودخانه رفته که از آن عبور میکنیم. کمی جلوتر آب دو شاخه شده و ما در امتداد شاخه سمت چپ (غرب) به راه خود ادامه میدهیم کمی قبل از رسیدن به گوسفند سرای سوم در ساعت ۱۴٫۵۰ از راه پاکوب دامنه سمت راست دره که دارای شیبی نسبتا تندرو به صورت مارپیچ است و از نقطه ای به ارتفاع ۲۵۹۴ متر صعود خود را به سمت ارتفاعات آغاز میکنیم. این راه وقتی به بالای یال میرسید به سمت دره سمت چپ تراورس میشود که مقصد نهایی آن مرتع آلانه سر است و ما در همین نقطه که ارتفاع ۲۷۱۰ متر است را رها نموده و یال را در شیبی تندتر رو به سوی شرق ادامه میدهیم.

محل برپایی کمپ قله آلانه سر

از نقطه ای که از این یال که جهت آن تغییر نموده و روبه سوی شمال می شود کمی سرازیر شده و قبل از ادامه صعود در نقطه ای نسبتا تراز و کم عرض به ارتفاع ۳۱۰۰ متر محل احداث کمپ خود را در ساعت ۱۷٫۴۵ انتخاب مینماییم. با استفاده از کلنگی که طبق پیش بینی قبلی با خود آورده بودیم تعدادی جای نصب چادر آماده کردیم که زمان زیادی – حدود ۱٫۵ ساعت- صرف آن شد بنابراین گروههای بعدی کوهنوردی به مقصد قلل سیالیز و آلانه سر میتوانند از آن استفاده کنند.پس از صرف شام دسته جمعی با همبرگر آتشی و خوشمزه و خوابی آرام در زیر نور مهتاب و در هوایی خنک و معتدل و فاقد باد در ساعت ۵ صبح روز بعد برای ادامه تلاش بیدار شدیم.

روز دوم: پس از صرف صبحانه و برداشتن وسایل حداقلی به تعداد چهارده نفر آماده صعود شدیم. در ساعت ۶٫۱۵ در امتداد همان یال رو به سوی شمال صعود خود را آغاز نمودیم.

کمی بالاتر دز ارتفاع ۳۳۷۰ متر گوسفند سرای شیب داری بود که جای نصب دو تا چادر داشت. در دامنه سمت چپ آن نیز چشمه ای وجود داشت که ما با مختصری تقلیل ارتفاع چه در مسیر رفت و چه در برگشت از آن آب برداشتیم و بنابراین نگرانی ما از کمبود آب مرتفع شد. گرچه به نظر میرسد که این چشمه فصلی باشد ولی در این ایام کار ما را راه انداخت.

از مسیر پاکوب ضعیفی مستقمیا رو به بالا رفته و با جهت جنوب به شمال به روی یالی رسیدیم که جهت آن به سمت غرب تغییر نموده و مستقیما رو به قله سالیز منتهی میگردد. با انتخاب این مسیر الزاما میبایستی ابتدا قله سیالیز را صعود نموده و سپس با تقلیل ارتفاع کمی و پس از عبور از لبه غربی دستی پهن به قله آلانه سر برسیم.

زیرا دامنه غربی این یال تمام صخره های فرسوده و عبود از آن سخت و همراه با خطرات احتمالی می باشد. قبل از رسیدن به این قسمت های صخره ای شاید بتوان به سمت چپ و تا زیر قله آلانر سر تراورس و آنرا صعود نمود. از مرتع آلانه سر نیز میتوان مستقیما به سمت قله صعود کرد گرچه شیب سینه کش انتهایی منتج به قله، تند و سنگریزه ای است. از بالای سر سومین گوسفند سرا و در واقع بعداز نقطه ای که گروه ما از راه پاکوب افزایش ناگهانی ارتفاع را آغاز نمود، یالی دیگر قرار دارد که بجز یک قسمت کوتاه سنگی قابل عبور، مستقیما به سمت قله آلانه سر میرود.

پس از رسیدن به راس یال مورد اشاره در بالا که جهت آن از غرب به شرق، شیب آن تند و جنس بستر آن سنگریزه ای، با تغییر جهت دیگری به سمت شمال در ساعت ۹٫۳۰ به قله سیالیزبه ارتفاع ۳۹۷۵ متر صعود میکنیم که تابلویی نیز بر روی آن نصب می باشد.جهت شرق ما قله ای حدودا هم اندازه با قله سالیز با سنگ چینی بر روی آن قرار دارد که نام آن زرین کوه است. در جهت شمال ما با زاویه کمی به سمت غرب قله ای تقریبا هم ارتفاع سیالیز واقع است که همان قله آلانه سر می باشد.

بر فراز قله سیالیز

بین سه قله سیالیز، زرین کوه و آلانه سر دشت مسطح و وسیعی قرار دارد که قطعا در بهار و تابستان زیبا و در زمستان فوق العاده خطرناک است زیرا در صورت وقوع مه و یا بدتر از آن کولاک،عبور از دشتی وسیع و پر برف به سوی مقصد معلوم بسیار دشوار است و مهمتر آنکه دور تا دور آن دره های پرتگاهی و بهمن گیر قرار دارد. در دور دست شرق و بعد از قله زرین کوه، قله بلند بالای ۴۰۰۰ متری دیده میشود که نام آن بر روی نقشه تهیه شده توسط جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران به نام گچ بزرگ ثبت شده است اما در بعضی گزارشات با نام ماسه چال درج گردیده است.

در قسمت غربی ما هم قله های لشگرک کوچک، لشگرک بزرگ، گردونکوه (واقع در قسمت جنوبی حصار چال) ، گردنه و قله میش چال قابل رویت است.کمی جنوبی تر از این خط الراس در قسمت غربی و در دوردست قلل سات و شاه البرز دیده میشود. در قسمت جنوبی و جنوب شرقی نیز به ترتیب قلل شاه کرم، ناز و کهار، هفت خوانی، سپهسالار(کلاش ویا) و کرچان (کرچال) قراردارد.

پس از کمی استراحت و عکاسی بر روی قله یال سنگلاخی سیالیز را به سوی شمال امتداد داده و در ساعت ۱۰ به قله سنگ چین شده دیگری رسیدیم که چند متری بلند تر ازقله سیالیز بوده است. از اینجا تا قله آلانه سر کمتر از یک ساعت و با تقلیل و افزایش ارتفاع نه چندان زیادی روبرو هستیم اما با توجه به راه طولانی تا روستای ناریان و از آنجا تا تهران با احتساب ترافیک شدید جاده طالقان در منطقه زیاران و اتوبان قزوین- کرج تصمیم به بازگشت گرفتیم و به صعود قله سیالیز قناعت کردیم.

در ساعت ۱۰٫۱۰راه بازگشت به سمت محل کمپ از همان مسیر صعود را در پیش گرفته و پس از کمی توقف در کنار چشمه فصلی اشاره شده در گزارش و برداشت آب گوارا از آن در ساعت ۱۲٫۳۰ به محل چادرها رسیدیم. در ساعت ۱۳٫۴۰ پس از صرف نهار، استراحت و برچیدن چادرها به سمت پایین حرکت نمودیم.

در اینجا به منظور صرفه جویی در طول مسیر راه صعود را که دارای کمی پیچ و خم بوده را رها کردیم و در مسیری با پاکوب ضعیف که اصلا مناسب گروه نبود از یال جنوبی مستقیما سرازیر شدیم که تکرار آن برای گروه های کوهنوردی توصیه نمی شود. زیرا مسیر مورد اشاره با بستری سنگریزه ای ،شیبی تند و دو سه قسمت صخره ای و در یک کلمه عبور از آن عبور از آن وقت گیر است و نقض غرض خواهد بود.

همین مساله موجب پراکندگی نسبی در صف گروه و صرف زمان زیادی گردید. پس از کمی توقف در کنار چشمه واقع در سبزه زار- کنار گوسفند سرای دوم- حد فاصل ساعت های ۱۸ تا ۱۸٫۳۰ به کنار مینی بوس و با تحمل ترافیک خسته کننده جاده ای در ساعت ۲۴ به تهران رسیدیم.