گزارش برنامه صعود به قله نیزوا (۳۷۳۰ متر)
گزارش برنامه صعود به قله نیزوا (۳۷۳۰ متر)
تاریخ : چهارشنبه و پنجشنبه- ۸ و ۹ اردیبهشت سال ۸۹
تعداد : ۸ نفر
وسیله نقلیه: شخصی
هوا: ابری- بارانی و سرد
ساعت ۱۴٫۳۰ روز چهارشنبه از تهران به مقصد سمنان و شهمیرزاد حرکت نمودیم و در ساعت ۱۷٫۱۵ به میدان انتهایی شهر شهمیرزاد و ابتدای جاده چاشم رسیدیم که با تابلو مشخص شده است.
تا ساعت ۱۸ منتظر ماندیم تا دو نفر از دوستان شمالی از طریق جاده ساری- شهمیزاد – سمنان به ما ملحق شدند. در مجاورت میدان امکاناتی از قبلی سرویس بهداشتی عمومی، نانوایی بربری و مغازه های بقالی و تره بار وجود دارد. در این ساعت وارد جاده کوهستانی به سمت روستای چاشم شدیم.
درساعت ۱۸٫۳۰ بعد از یک کارگاه مخروبه ساختمانی که ظاهرا تجهیز کارگاه پروژه انتقال آب به شهمیرزاد بوده و در حال حاضر دارای تعدادی اتاق نیمه مخروبه بلوک سیمانی است و به فاصله حدود ۲۰۰ متر بعد از آن وارد جاده فرعی شنی از سمت راست (شرق) شدیم که در مدخل به صورت دو شاخه و در دو طرف یک دستگاه پل می باشد.
ادامه جاده اصلی به صورت آسفالته به روستای چاشم و پس از آن به صورت خاکی و آسفالته به جاده فیروزکوه در منطقه سوادکوه متصل می شود.
جاده شنی که ما وارد آن شدیم در بستر دره ای پهن و سرسبز دارای بستر رودخانه ای که جویباری فقط در آن جاری است در انتها به پای قله نیزوا میرود اما ما کمی بعد از دو راهی با عبور از بستر رودخانه از طریق یک راه فرعی منشعب از راه شنی پس از عبور از کنار دو سه کلبه متعلق به بستگان یکی از همراهان محلی( از اهالی روستای چاشم به عنوان راهنما) وارد مرتعی سرسبز و مسطح و در کنار ردیفی از درختان بید، در کنار نهر آب سیمانی شدیم (ساعت ۱۸٫۴۰ ) و همانجا چادر ها را برپا نمودیم.
پنجشنبه: ساعت ۶٫۱۵ صبح در حالی که باران پراکنده ای میبارید از مسیر همان جاده شنی روز قبل به سمت شرق و پای قله حرکت نمودیم. پس از یکساعت (۷٫۱۵) به میان دو تپه قرمز رنگ رسیده و از طریق راه مالرو به روی یال رفته و آنرا رو به بالا ادامه دادیم.
کمی پس از جدایی ما از جاده شنی، راهی جیپ رو به روی همین یال کشیده شده که ادامه راه ما در مسیر همین جاده است.
این جاده در ساعت ۸٫۳۰ مارا به کف دره سمت راست که دارای آب زلال و گوارایی است ، میبرد.
بالاتر از اینجا گوسفند سرای کولیور قرار دارد اما در سمت راست این جاده گوسفند سرای دیگری است که دارای چند اتاقک، چشمه پر آب و درختی بسیار کهنسال است.
نام این گوسفند سرا درویش او (او به معنی آب) است.
مجموع استراحت ما در این دو جا برای گرفتن عکس، برداشتن آب و تماشای مناظر زیبای آن، جمعا بیست دقیقه و فاصله زمانی این دو نقطه نیز حدود پانزده دقیقه می باشد.
درساعت ۹٫۰۵ از کنار درخت و چشمه بالا دست آن و از مسیر راه مالرو و در امتداد دره رو به شمال به صعود خود به سمت قله نیزوا ادامه دادیم.
کمی بالاتر دره دو شاخه میشود و ما راه خود را از دره سمت راست انتخاب میکنیم . این دره مستقیم تا یال اصلی قله امتداد دارد اما برای تقلیل شیب و سهولت صعود قبل از شیب تند، انتهای دره به روی یال سمت راست متمایل میشویم.
در ساعت ۱۲٫۱۰ به یال اصلی رسیده ودر ساعت ۱۲٫۳۰ بر بالای قله نیزوا می ایستیم.
در سمت شرق این قله، قله نروا قرار دارد که بر خلاف پاره ای گزارشات با قله نیزوا متفاوت است.
در سمت غرب نیز قلل اوریم در سمت چپ و نرو در سمت راست واقع است.
قله قدمگاه نیز کمی دورتر از این دو، در میانه مسیر صعود قابل رویت بوده است
در ساعت ۱۲٫۴۵ و در حالیکه مه و سرما مانع استراحت بیشتر دوستان بر روی قله بوده است به سمت پایین به راه افتادیم. پس از جدایی از یال اصلی و قرار گرفتن بر روی یالی که هنگام صعود به یال اصلی ختم می شود در دو گروه جداگانه به سمت درویش او سرازیر شدیم.
گروهی از همان مسیر صعود و گروهی با ادامه یال و از طریق دره پر شیب و شن اسکی بالای درویش او.
در ساعت ۱۴٫۱۰ به مرتع و گوسفند سرای فوق رسیده و در ساعت ۱۴٫۲۵ مستقیما راه دره را در پیش گرفته و مسیر جاده جیپ رو را به دلیل بعد مسافت و کمی سربالایی رها کردیم. لازم به ذکر است که بسیاری از کوهنوران سمنانی از طریق همین دره به گوسفند سرای درویش او میایند اما باید توجه داشت که ابتدای مسیر صعود از این طریق به دلیل تنگه ای بودن از یک طرف و آوار خطرناک قطعات بزرگ، سنگ گچ بر بالای سر تنگه، دو احتمال بروز سیل در شرایط بارانی و ریختن سنگهای فوق را در پی دارد که راهنمای ما بنا به دلیل اول، راه یال را انتخاب نمود.
آب چشمه مرتع درویش او و چشمه ای دیگر که کمی پایین تر به آن میپیوندد جویباری بوجود میاورد که از کنار چادر های ما هم میگذرد.
در ساعت ۱۵ به ابتدای جاده ای میرسیم که احتمالا برای بهره بردای از معدن گچ به طرز خطرناکی موجب تخریب بستر رودخانه و ترانشه های اطراف تنگه شده و خطر آوار سنگهای گچی را تشدید نموده است.
در ادامه به جاده شنی و در ساعت ۱۶٫۱۵ به محل چادر ها رسیدیم. در طول مسیر برگشت به تناوب شاهد رعد و برق و بارش باران و تگرگ بودیم.
در ساعت ۱۶٫۵۰ پس از برچیدن چادر هاو جمع کردن وسایل به قصد تهران سوار ماشین های شدیم که باران با شدتی عجیب شروع به باریدن نمود. در ساعت ۲۰٫۱۵ به ابتدای تهران وارد شدیم.
* در صورتیکه روز اول حدود دو ساعت زودتر از تهران حرکت میکردیم میتوانستیم چادر ها را در گوسفند سرای درویش او برپا نموده و راه روز بعد را کوتاه تر نماییم. با وسیله نقلیه کرایه حتی میتوان دو ساعت (بابت پیاده روی رفت و برگشت در طول جاده) در مجموع زمان صرفه جویی نمود.
*ارتفاع پای صعود حدود ۲۰۵۰ متر است
*نام کلیه مراتع، چشمه ها و قلل توسط دوست راهنمای ما در گوگل ارث ثبت شده که جهت کسب اطلاعات بیشتر می توان به آن مراجعه نمود.
* در هوای صاف قله نیزوا از گردنه بالای شهمیرزاد دیده می شود. همچنین از روی قله نیزوا ، قله دماوند قابل رویت است.
* گرچه چاشم جزو استان سمنان است اما گویش اهالی منطقه مازندرانی است.
*بوته گیاهی به نام متکا در منطقه یافت می شود که غده(میوه) آن حاوی پروتئین بوده و میتوان پس از سرخ کردن آن را خورد گرچه بوی آن جندان مطبوع نیست، این بوته همه ساله ( و از جمله امسال) میوه نمیدهد.
گیاهانی از قبیل سیرک، والک، زرشک، خاکشیر ، پونه و آویشن نیز در منطقه به وفور یافت می شود.


This Post Has 0 Comments