skip to Main Content

گزارش برنامه صعود به قله سیالان به ارتفاع ۴۱۹۵ متر

امتیاز شما

گزارش برنامه صعود به قله سیالان به ارتفاع ۴۱۹۵ متر

روز های پنجشنبه و جمعه: ۹۰-۰۶-۲و۳

تعداد: ۶ نفر

وسیله نقلیه: شخصی

هوا: ابری، مه آلود و در ادامه طوفانی همراه با رعد و برق و صاعقه

پنج شنبه: راس ساعت ۵ صبح با دودستگاه وسیله نقلیه که یکی از آنها پژو ۲۰۶ بود از ابتدای اتوبان تهران- کرج- قزوین حرکت خود را آغاز نمودیم.

در خروجی شهر قزوین از اتوبان خارج شده و پس از طی مسافتی از دو راهی سمت راست وارد جاده آسفالته رجایی دشت می شویم. این جاده پس از عبور از چند روستا، از دامنه جنوبی یکی از شاخه های البرز با کوه های ساوجبلاغ، شرقا منتهی به قلل معتبر ناز، کهار، هفت خونی، کلاش ویا، کرچان و در نهایت دره جاده چالوس در حوالی منطقه گچسر، و غربا تا دریاچه سد سپید رود و گردنه کوهین- گذشته و به گردنه قسطین لار که روستایی در دره الموت است میرسد. سپس از آن سرازیر شده و وارد دامنه سرسبز و زیبای شمالی رشته فوق میگردد. این جاده پس از تقلیل ارتفاع، پس از عبور از پل رودخانه پر آب شاهرود که به همان دریاچه می ریزد وارد رجایی دشت – که آبادی بزرگی است- می شود.

ادامه این جاده به سمت شرق از مرکز منطقه الموت به نام معلم کلایه گذشته و پس از طی کردن حدود ۱۴ کیلومتر به دو راهی روستای آتان،کلایه ، هنیز می رسد که تابلوی راهنما دارد. تابلوی یاد بود یکی از مقامات جمهوری اسلامی (وزیر اسبق دادگستری) که از اهالی آتان است در کنار تابلوی راهنما قرار دارد. فاصله دو راهی خروجی از اتوبان تا معلم کلایه حدود ۷۰ کیلومتر است. دو راهی روستای آتان هم در کنار پلی واقع بوده و به فاصله کمتر از یک کیلومتر قبل از روستای هرانک از سمت چپ منشعب می شود.

این جاده پس از عبور از دامنه های جالب و تشکیلات زمین شناسی ویژه که میتواند مورد توجه علاقمندان این رشته قرار گیرد و با عبور از روستای های آتان و کلایه در نهایت به روستای مرتفع هنیز می رسد.

جاده کلایه تا هنیز نیز آسفالته بوده ولی به دلیل بارندگی های منطقه دارای کمی ناهمواری (قابل صرف نظر کردن) است.

در ساعت ۱۰ به روستا رسیده و پس از تعویض لباسها و مرتب کردن کوله ها در ساعت ۱۰٫۴۰ راه عبور از روستا را در پیش گرفتیم. مسیر ما بدینگونه است که پس از سرازیر شدن از باغات انتهای روستا به دره سمت راست(اولی) رفته و پس از عبور از پل چوبی به راه مالروی دامنه سمت راست هدایت شده و با شیبی نسبتا تند از آن بالا رفته و خود را به دامنه غربی دره بعدی(دومی) می رسانیم. عبور از پیچ و خم های ده و رسیدن به کف دره-کنار پل چوبی-با کمک کودکان مهربان روستایی صورت گرفت.

در کنار پل صبحانه را صرف نموده و در ساعت ۱۱٫۵۰ راه سربالایی را در پیش میگیریم.

همانطور که در کروکی پیوست نشان داده شده است، راه مالرو پس از دور زدن یال و رفتن به ابتدای دامنه غربی دره پر آب و خروشان بعدی ، رو به بالا میرود. با عبور از دامنه های سرسبز و پوشیده از درختان برگ سوزنی و بوته های متنوع، در امتداد همین دامنه به جلو میرود. نه به کف دره و دامنه های پرتگاهی آن نزدیک میشود و نه به روی گرده یال می رسد.

کروکی مسیر قله سیالان
کروکی مسیر قله سیالان

این راه تا پناهگاه به علت طولانی بودن ، زمان متنابهی طلب میکند در حالیکه حدود یکهزار متر ارتفاع میگیرد.

همزمان با افزایش ارتفاع دیگر خبری از درختان نیست. در نیمه دوم راه ابتدا از برفچال بزرگی که به نظر نمیرسد به این زودی ها آب شود (و یا شاید تا فصل سرما نشود) عبور نموده ، کمی بعد از نهری پر آب میگذریم و با قرار گرفتن بر روی گرده یک یال میانی( وسط دره های طرفین) رو به بالا میرویم.

در ساعت ۱۵٫۴۵ به قسمت مسطح و سط یال و پناهگاه فلزی قرمز رنگ میرسیم.

در فواصل مناسبی در طول مسیر و همچنین در مجاورت پناهگاه، آب نوشیدنی جاری است. در اینجا در مقابل سه گزینه قرار میگیریم.

۱-ماندن و استراحت کردن در پناهگاه تا سحرگاه روز جمعه

۲-ادامه مسیر با کوله های سنگین تا گردنه و چادر زدن بر روی آن

۳-صعود به قله ( بدون کوله پشتی) و برگشت به پناهگاه در همان روز

بنا به توصیه زن و شوهر دامداری که از روستا به مقصد چادرهایشان واقع در دامنه شمالی گردنه سیالان در حال صعود بودند،راه سوم انتخاب گردید. تردید ما در انتخاب این گزینه ناشی از خرابی هوا در ارتفاعات بالاتر و امکان برخورد با تاریکی هوا بود چون هم راه زیادی در پیش داشتیم و هم میبایستی یکهزار متر دیگر ارتفاع میگرفتیم.

بهرحال در ساعت ۱۶٫۱۵ با سرعتی مناسب راه صعود را در پیش گرفتیم پس از ۴۵ دقیقه (۱۷٫۰۰) به یک چشمه، در ساعت ۱۷٫۳۰ به نهر آب آشامیدنی دیگر و در ساعت ۱۸٫۱۵ به گردنه رسیدیم. بر روی گردنه با سنگ علایمی نصب نمودیم تا در صورت خرابی هوا در برگشت ، این نقطه را از دست ندهیم.

در یک دو راهی بعداز چشمه راه سمت راست، راه صعود به قله سمت چپ نیز مسیر عبور از یال به سمت دریا سر است.

بعد از عبور از گردنه، راه مالرو به دامنه سمت راست یال اصلی- که شرقی غربی است- رفته به صورت تراورس ادامه می یابد. نزدیک شیب اصلی قله، کمی بر روی گرده یال امتداد می یابد و سپس مجددا به دامنه سمت راست قله (جنوب) کشیده می شود. این راه با دور زدن کامل قله از سمت شمال آن به قله می رسد.

با شروع هوای طوفانی در ساعت ۱۹٫۱۵ به قله می رسیم. در ساعت ۱۹٫۲۳ پس از شروع توفان، بارش تگرگ، رعد و برق و صاعقه با سرعت هر چه تمامتر قله را ترک میکنیم که کمی بعد شاهد برخورد صاعقه با راس قله می شویم.

شدت طوفان و نفوذ تگرگ و در ارتفاع پایین تر باران بر جان و تن ما آنچنان شدید بود که به فاصله ۲۰ دقیقه به طور کامل ( تا حد لباس زیر و جوراب) خیس شدیم. در همان شرایط سخت با پیدا کردن سنگ نشانه گردنه و نقطه سرازیر شدن به دامنه جنوبی و به سمت پناهگاه و طی نمودن دامنه در ساعت ۲۰٫۳۰ به پناهگاه رسیدیم که متاسفانه کف آن به دلیل آب بند نبودن یکی از پنجره ها و درز سقف، دچار آب گرفتگی شد.

البته شب پر ماجرایی بر ما گذشت. لباسهایی کاملا خیس، بارش بی امان باران همراه با باد شدید، صدای غرش سیل کف رودخانه، چکه کردن سقف پناهگاه و سرمای هوا گرچه مشکلاتی برای گروه بوجود آورد اما شب خاطره انگیزی بود.

جمعه: با پوشیدن لباسها و کفش خیس در ساعت۷٫۰۰ صبح به سمت پایین به راه افتادیم. در ابتدا هوا صاف بود ولی با گرم شدن تدریجی هوا، ابرهای متمرکز در دره ها به بالا کشیده شده و نیمه دوم مسیر را تا کمی قبل از روستا در مه غلیظ طی نمودیم که احتیط لارم را میطلبد.

در ساعت ۱۰٫۱۵ به روستا رسیدیم. کمی بعد از تعویض لباسها و کفش های نیمه خیس با جایگزین خشک سوار اتومبیل ها شده و به سمت معلم کلایه حرکت نمودیم. قسمت های زادی از مراحل ابتدایی جاده به دلیل بارندگی شب قبل با گل و لای پوشیده شده ولی قابل عبور بود.

توضیحات:

* در دره های کوهستانی الموت، چادر زدن بی خطر نیست. قبلا برای گروهی از کوهنوردان فاجعه آفرید

*قبل از معلم کلایه، دو راهی درایچه و روستای اوان از چپ منشعب می شود که ابتدای صعود به قله هم قد سیالان به نام خشچال است

*بعد از معلم کلایه، دو راهی قلعه حسن صباح ( و البته قبل از دوراهی آتان و هنیز) از سمت چپ منشعب می شود

*انتهای دره الموت به سمت شرق به گردنه شیر بشم ختم میشود که آن طرف آن دره طالقان است

*دره ای دو هزار و سه هزار در قسمت شمال یال بزرگی است که قله های سیالان و نرگس ها بر روی آن قرار دارد.

*این برنامه را میتوان پس از صعود قله به سمت تنکابن اجرا نمود

 

بر فراز قله همراه با شرایط جوی نامساعد

 

 

This Post Has 0 Comments

دیدگاهتان را بنویسید

Back To Top