گزارش برنامه صعود به قله ریزان به ارتفاع ۳۶۰۰ متر

گزارش برنامه صعود به قله ریزان به ارتفاع ۳۶۰۰ متر

تاریخ : ۱۱ اردیبهشت ۹۳

تعداد: پانزده نفر

هوا: نیمه ابری همراه با بارش برف به مدت نیم ساعت در ارتفاع

وسیله نقلیه: مینی بوس هیوندایی

در ساعت ۴٫۳۰ صبح روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ماه و با نیم ساعت تاخیر به دلیل مشکلاتی که برای دو نفر از دوستان (خرابی وسیله نقلیه  و نرسیدن به سر قرار) و بدقولی راننده مینی بوس پیش آمده بود، از شرق تهران حرکت نموده  و در ساعت ۵٫۳۵ از انتهای روستای افجه واقع در منطقه لواسان صعود را آغاز نمودیم.

مسیری جیپ رو که با گذر از میان باغات پر از شکوفه گیلاس ما را به دشت سرسبز هویج میرساند. در ساعت ۷ صبح به دشت هویج وارد شده و صبحانه را کنار آب گوارای مجاور اتاقکهای دامداران صرف مینماییم. اخیرا قسمت اعظم دشت هویج تبدیل  به باغ شده و دور قسمت های مختلف آن را با سیم خاردار محصور نموده اند و کوهنوردان و گردشگران میتوانند از گذرگاه های بین سیم های خاردار خود را به نهر آب زلال انتهای دشت و زیر ردیف درختان بید برسانند.

در اینجا یک چشمه و سرویس بهداشتی نیز وجود دارد.

آبی که از خروجی یک لوله به درون یک حوضچه چشمه مانند میریزد از دره بالا دست واقع در سمت راست(شرق) اتاقکها با لوله پلیکا به این نقطه و به صورت فنی هدایت شده است.

پس از صرف صبحانه در این دشت سرسبز در ساعت ۸٫۰۵ در امتداد دره فوق الذکر راه صعود را در پیش میگیریم تا فرصت بیشتری در کنارآب باشیم. تعدادی کوهنورد مستقیما از یال بالادست به سمت ریزان رفته و تعدادی نیز عازم پرسون در شرق دشت هویج بودند.

در امتداد راه پاکوب متروکه و آب روان بالا رفته و در ساعت ۸٫۵۰ به ابتدای چشمه آن میرسیم. پس از کمی استراحت از سمت چپ تدریجا خود را به روی یال رساندیم.

در ساعت ۱۰٫۳۰ و در ارتفاع ۳۳۰۰ متری به زیر قسمت سنگی و دیواره ای رسیدیم که عبور مستقیم از آن جهت رسیدن به ادامه یال که در بالای آن واقع است ناممکن می باشد لذا از زیر دیواره به سمت راست (شرق) تراورس مینماییم. در دو قسمت از این تراورس دو راه کوهنوردی متعارف به سمت بالا وجود دارد.

اول- انتهای تراورس: که به دهلیزی میرسیم که ترکیبی از شیب ملایم سنگی و سنگریزه است و ما از اینجا به صعود خود ادامه میدهیم. انتهای  این دهلیز شیب سنگریزه ای است که برای صعود خسته کننده، زمان بر و همراه با صرف انرژی فراوانی برایمان بوده است.

کمی قبل از خط الراس ریزان با تراورس به سمت چپ خود را به یال صعود- ادامه همان یال زیر دیواره سنگی- رسانده و کمی بعد در ساعت ۱۱٫۵۰ به قله ریزان رسیدیم که مزین به تابلوی بزرگ هیمالیا نورد مرحوم آقای جعفر ناصری است.

البته بهتر بود بلافاصله پس از صعود دهلیز به سمت چپ رفته و هر چه زودتر خود را به یال صعود برسانیم . دو طرف دهلیز دیواره سنگی است.

دوم- میانه تراورس: قبل از دهلیز فوق با کمی دقت میتوان دهلیز دیگری – البته با شیب بیشتری- یافت که آثار سنگریزه های ناشی از تردد کوهنوردان در بستر آن مشاهده میگردد.

این دهلیز در سه قسمت متناوب- که حد فاصل آنها شیب راهه های خاکی است- با کمی احتیاط قابل عبور بوده و ما راه بازگشتمان را از این مسیر انتخاب نمودیم.

حدود نیم ساعت در هوایی معتدل و آفتابی بر روی قله ماندیم و در ساعت ۱۲٫۲۰ از مسیر یال دارای پاکوب مسیر مارپیچ سرازیر شدیم و پس از عبور از سه دهلیز کوچک سنگی متناوب – که در بالا به آن اشاره شد- خود را به یال خاکی منتهی به دشت هویج رسانده و در ساعت ۱۴٫۳۰ به کنار اتاقکها و آب آشامدنی رفته و جهت استراحت و صرف مختصری غذا در آنجا اتراق نمودیم.

در ساعت ۱۵٫۳۰ راه روستا را در پیش گرفته و در ساعت ۱۶٫۳۰ به کنار مینی بوس رسیدیم و در ساعت ۱۸ نیز در همان نقطه شروع حرکت از تهران از مینی بوس پیاده شدیم.

توضیحات تکمیلی:

*همانطور که در بالا توضیح داده شد در مسیر صعود و هنگام رسیدن به زیر قسمت های سنگی در ارتفاع ۳۳۰۰ متر به سمت راست و شرق تراورس نمودیم بهمین دلیل به هنگام بازگشت از مسیر دوم باید دقت کنیم که در همین ارتفاع به سمت راست (این بار به سمت غرب) تروارس نموده و خود را به یال خاکی برسانیم. ادامه قسمت های سنگی مارا با قسمت های صعب العبور درگیری خواهد نمود ،کما اینکه یکی از همنوردان با تجربه که به دلیل کار شخصی از روی قله از گروه جدا شده بود دچار همین مشکل گردیده و در حالیکه در وسط یک قسمت دیواره ای آچمز شده بود با ما تماس گرفت و عدم توانایی خود را در ادامه مسیر و یا بازگشت از مسیر رفته اطلاع داد.

سه نفر از افراد گروه خود را به پای دیواره رسانده و با سر هم کردن دو قطعه طناب انفرادی و صعود تا محل گیر افتادن ایشان، بالاخره موفق شدند و او را به بالا هدایت نموده و با عبور از مسیر تراورس خاکی به سمت غرب به یال خاکی رسیدند. این موضوع حدود ۴۵ دقیقه وقت گروه را در بازگشت تلف نمود.

*انشعاب روستای افجه: پس از سرازیر شدن از مارپیچ های گردنه قوچک به میدانی میرسیم که سمت چپ (شمال)  آن به رودبار قصران (فشم-میگون و…) و بلوار سمت راست آن به گلندوک و نارون میرود. پس از ورود به نارون و گذشتن از پمپ بنزین در گوشه شمال شرقی میدان دوم راه روستای افجه جدا میشود .

در میانه راه آسفالته فرعی از سمت راست راه روستای سینک نیز منشعب میگردد ولی میباستی راه مستقیم(چپ) را تا روستای افجه ادامه داد.

*حضور یکی- دو نفر از افراد با تجربه در این صعود به این قله الزامی است.

ضمن آنکه بهتر است طناب انفرادی همراه کوهنوردان باشد تا در صورت احتمال برخورد با مشکل بتوان از آن استفاده نمود. دو نفر کوهنورد به هنگام بازگشت یال اصلی ریزان را آنقدر ادامه دادند که حتی از بالای دهلیز اول نیز گذشتند. یکی از آنها از مسیر دیواره ای خود را به پایین رساند و در حالیکه نفر دوم دچار تردید شده بود، حضور ما در این مسیر به هنگام صعودمان موجب شد تا ایشان رابه صورت تراورس به بالای تراورس مسیر اول و کنار دوستش هدایت نماییم.

*خطر ریزش سنگ به هنگام عبور از دهلیز مسیر اول قابل اعتناست.