گزارش برنامه صعود به قلل امام زاده قاسم و لاش تیرون

گزارش برنامه صعود به قلل امام زاده قاسم و لاش تیرون

(خط الراس الیمستان- فیلبند)

تاریخ :  نهم مهر سال ۸۸

تعداد : ۷ نفر

وسیله نقلیه: مینی بوس

گرچه امکان حرکت مستقیم از تهران به روستای الیمستان ( الیمستون به گویش محلی) از صبح زود وجود دارد ولی به منظور حرکت سبک بار تر به سمت خط الراس شب روز هشتم مهرماه(چهارشنبه) را در منزل یکی از همنوردان در روستای گنگرج کلا سپری نموده و راس ساعت ۵ صبح روز پنجشنبه با یک دستگاه مینی بوس به سمت روستای الیمستان به راه افتادیم.

روستای الیمستان دارای مسجد مرتبی است دارای سرویس های بهداشتی تمییز و آب آشامیدنی (لوله کشی از آب چشمه) که بعضا و تحت شرایطی مورد استفاده کوهنوردان قرار میگیرد.

ما نیز در ساعت ۶٫۴۵ از محل مسجد از راهی که به سمت بالای روستا و سپس جنگل می رود حرکت نمودیم. لازم به توضیح است که فاصله تقریبی خروجی تهران از سمت جاده هراز تا دوراهی روستای لهاش  و الیمستان حدود ۱۴۰ کیلومتر است.  این دو راهی بعد از دو راهی نور( راه بلده – هردورود) و پس از عبور از تونلهای شماره ۱ و ۲  و ابتدای قسمت دو بانده جاده و روبروی کیوسکهای پلیس راه واقع است که پس از گذشتن از روی پلی بر روی رودخانه هراز در مسیری که عمدتا آسفالت است رو به بالا میرود و پس از عبور از بالای یک واحد بزرگ مرغداری صنعتی و سپس روستای لهاش( و مجاورت امام زاده آن) به روستای فوق زیبای الیمستان میرسد که دارای منظر قله دماوند و قله های اطراف آن است.

*نکته: لازم به ذکر است متاسفانه به دلیل مزاحمت برخی تورهای تجاری و ایجاد سر و صدای آنها برای ساکنین روستا و همچنین رفتار های خارج از عرف بافت روستایی ، شورای محل الیمستان نسبت به ایجاد گیت ورودی برای روستا و جلوگیری از ورود افراد بیگانه به داخل محل اقدام نموده است. لذا مسیر کوهنوردی برای قله امام زاده قاسم از کمی مانده به گیت ورودی( حدود چهار پنج پیچ) با تابلو برای کوهنوردان مشخص شده و از مسیر داخل روستا جدا شده است.

ما به دلیل داشتن آشناهای محلی توانستیم اجازه عبور از گیت را دریافت نموده و لذا مسیر کوهنوردی را از ارتفاع بالاتری شروع نماییم.

پس از عبور از کنار چشمه ای واقع در انتهای روستا به سمت جنگل میرویم. در ساعت ۷٫۳۰ به محلی مسطح ، سرسبز و محصور در میان درختان جنگلی رسیده و همانجا صبحانه مفصلی میخوریم.

پس از صرف صبحانه در جنگلی انبوه  در مسیری با جهت جنوب-شمال به روی یالی می رسیم که از اینجا هم جهت مسیرمان رو به غرب و سپس جنوب غرب تغییر میکند و هم جنگل ابتدا به بیشه زار و سپس مرتع (خشک کوهستانی) تغییر وضعیت میدهد .باید توجه داشت که بجز مواردی خاص اقلیم آب و هوایی قسمت کوهستانی این مسیر از اقلیم کوهستانهای خشک البرز و از جمله توچال و منطقه جنگلی و پایین آن از اقلیم جلگه های شمال ایران تبعیت میکند.

علت وجودی جنگلها نیز وجود بارش های شمالی است. مانیز از پیش بینی هواشناسی هر دو اقلیم بهره جستیم. ابتدا به تعدادی اتاقک و یک چشمه در زیر قله امامزاده قاسم و یکربع بعد (۱۰٫۳۰) به قله رسیدیم که امام زاده ای بر بالای آن واقع و زیارتگاه تابستانی اهالی منطقه است.

نیم ساعتی استراحت و هندوانه ای صرف کردیم و خط الراس را به جهت شرق در پیش گرفتیم. قسمتی از مسیر به سمت جنوب و رو به قسمتی دیواره ای تغییر مسیر میدهد و سپس از طریق راه مالرویی از زیر  قسمت های سنگی مجددا رو به شرق میرود . ما نیز در ساعت ۱۳ در ابتدای قسمت سنگی به مدت یکساعت نهار خوردیم و از راه مالرو با شیبی ملایم به سوی خط الراس ( بعد از قسمت سنگی) میرویم. در ساعت ۱۶٫۳۰ به قله لاشتیرون می رسیم .

سه نفر از دوستان قبل از قله از طریق راه مالروی منتهی به گوسفند سرا و بقیه از مسیری دیگر به سمت مقصد نهایی (روستای فیلبند) حرکت نمودیم و در ساعت ۱۸ هر دوگروه هم زمان به ابتدای جاده خاکی ماشین رو رسیده و در ساعت ۱۹٫۳۰ به مسجد و زوارخانه بزرگ روستای فیلبند وارد شدیم که دارای سرویس های بهداشتی،آب آشامیدنی، برق و اتاقهایی برای سکونت است. ما پس از کمی استراحت سوار مینی بوس شده و پس از یکساعت مجددا به روستای گنگرج کلا رسیدیم و فردا با استفاده از وسیله نقلیه شخصی به تهران رفتیم.

*پس از کرایه کردن مینی بوس تعدادی از دوستان خلف وعده نمودند و دلیل عدم تناسب تعداد نفرات با یک دستگاه مینی بوس نیز همین موضوع است