گزارش برنامه صعود به قله ورارو به ارتفاع تقریبی ۴۰۰۰ متر

تاریخ اجرای برنامه ۱۳ تا ۱۵ خرداد ۱۴۰۵ ( چهارشنبه تا جمعه)

تعداد : ده نفر

وسیله نقلیه : شخصی

هوا: معتدل ونیمه ابری، بارش باران و تگرگ در محل کمپ و برف در ارتفاعات در شب صعود و بارش خفیف در شب و روز بازگشت

زمین : عمدتا سرسبز ولی در دشت سه سنگ و ارتفاعات مملو از برفچالهای بزرگ و کوچک

روز اول اجرای برنامه  :

پس از گذراندن شبی در ویلای یکی از همنوردان واقع در روستای نمارستاق آمل به ارتفاع معادل ۲۱۵۰ متر، صبح روز چهارشنبه در ساعت ۵:۳۵ سوار بر وانت کرایه شدیم.

پس از رسیدن به پارکینگ دریوک و سپردن بارهای سنگین به مالک دو راس قاطر، راس ساعت ۶ صبح از ارتفاع ۲۲۵۰ متری پارکینگ پیمایش روز اول خود را آغاز نمودیم .

قبل از رسیدن به دشت دریوک از چشمه ای پر آب در کنار مسیر ، ظرف های خود را پر کرده و به مسیر خود ادامه دادیم.

بر خلاف سالهای گذشته به دلیل فقدان تعطیلی اضافی مازاد بر دو روز آخر هفته ، دشت دریوک خالی از ازدحام جمعیت هر ساله بود.

اما سرسبزی مخمل گونه و باور نکردنی سر تا سر دشت و به ویژه دامنه کوهها بیداد میکرد.

با در آوردن کفش و جوراب از رودخانه سرد دریوک عبور کردیم و در ساعت ۷:۱۵ به ابتدای شیب آخر دشت رسیدیم.

هوا نیمه ابری و معتدل و زمین یکپارچه سرسبز و پر از گل و گیاه بود.

محل صرف صبحانه روز اول :

بالاتر از این دامنه شیبدار به جای مسطحی رسیدیم که چند حوضچه آبگرم ، مملو از آب جوشان وجود دارد .

گردشگران روزهای تعطیل در کنار حوضچه ها چادر برپا کرده ودر هوای سرد منطقه تنی به آب گرم میزنند.

نام این محل اشتلک Ashtalak  و ارتفاع آن ۲۵۴۰ متر است .

در ساعت ۷:۴۵ به این نقطه رسیدیم و پس از کمی استراحت و صرف لقمه های صبحانه ، در ساعت ۸:۰۰ به راه افتادیم.

در امتداد دره پر آب و زیبا پس از ۴۵ دقیقه به سراب- چشمه بزرگ آستانه کر رسیدیم.

کر در زبان محلی به قسمتهای صخره ای کوهها اطلاق میشود و این چشمه عظیم از زیر دیواره ای صخره ای در گستره ای وسیع جاری میسود.

آنقدر این گستره وسیع است که عبور از آن با کمی چالش همراه میشود.

پس از یک ربع استراحت ، مسیر رو به بالای منتهی به دشت وسیع و با شکوه “لرا” LERA  را در پیش گرفتیم.

دشتی زیبا ، پر آب و وسیع در دل کوههای پر برف و مرتفع و در دامنه کوهی به همین نام به ارتفاع ۳۸۵۰ متر.

این دشت در انتها دو شاخه میشود.

دره سمت راستی آن در قسمت آخر به گردنه ای ختم میشود که آنطرف آن دشت زیبایی در دامنه قله ۴۳۵۰ متری “نازر” NAZAR  قرار دارد .

اما شاخه دوم، در امتداد مستقیم به سمت گردنه “کاهون” ارتفاع میگیرد.

در ساعت ۱۰:۰۰صبح به انتهای این دشت – ابتدای شیب دره – و کنار چشمه ای پر آب به نام لرا رسیدیم.

ارتفاع این چشمه ۳۰۰۰ متر است.

پس از استراحت و توقف در کنار چشمه و برداشتن آب، صعود قسمت جدی مسیر را آغاز نمودیم .

پس از چند استراحت کوتاه در میانه راه در ساعت ۱۳:۱۵ به ابتدای گردنه وسیع کاهون رسیدیم. (بعضا کوهنوردان در این منطقه زیبا کمپ خود را برپا میکنند)

آب برف فراوانی از برفچالهای بالا دست جاری است و منظره باشکوه و زیبای کوههای هفت سران لار روبرویمان قرار دارد .

ارتفاع گردنه ۳۶۵۰ متر است .

پس از مختصر استراحت و عکاسی از گردنه به سمت دشت مسطح و به غایت پر آب سه سنگ سرازیر شدیم .

برپایی کمپ در دشت سه سنگ:

این دشت بین کوههای ۴۰۰۰ متری محصور شده است. در ساعت ۱۴ وارد دشت میشویم.

ارتفاع کنار رودخانه این دشت ۳۴۷۰ متر است. رودخانه پر آب ، زلال سرد و قابل شرب ( قبل از شروع فصل چرا)

با کمک یکدیگر چادرها رو برپا نمودیم و وسایل را داخل چادر ها چیدیم تا صبح روز بعد خود را برای صعود قلل کهوی غربی ، شرقی، دو خواهرون و تخت خرس آماده کنیم.

اما بارندگی شبانه همراه با رعد و برق های سهمگین درست بر بالای سر ما و در ارتفاعی نه چندان زیاد، نه تنها خواب را تا صبح از چشمان همنوردان ربود بلکه موجب نفوذ آب به داخل چادر ها و خیس شدن پاره ای از وسایلمان شد.

همین امر موجب گردید که نتوانیم مطابق برنامه در ساعت مقررخود را آماده صعود نماییم. در عین حال شاهد ابر غلیظی بر روی قسمتهای بالایی قلل کهو بودیم.

به دلیل احتمال برخورد صاعقه در آن ارتفاع و همچنین امکان گم کردن مسیر بویژه در سطح گسترده و مه آلوده تخت خرس و منحرف شدن به دره های اطراف که هر کدام سر از جایی دور از محل کمپ ما درمی آورد، تصمیم گرفتیم که صعود به قله ورارو را جایگزین قلل برنامه کنیم.

محل کمپ ما زیر صخره های انتهای دشت سه سنگ و نزدیک دهانه تنگه پرشیب کف رودخانه بود.

انتخاب این محل بخاطر نزدیکی به پل برفی است که حاصل سقوط بهمن و نقاب برفی دره صخره ای بالای سر آن است که کار ما را برای عبور از رودخانه پر آب سه سنگ راحت میکند.

روز دوم اجرای برنامه:

در ساعت ۷:۴۵ از کنار چادر ها به راه افتادیم و پس از عبور از پل برفی به آن طرف رودخانه رفته و وارد دره سمت چپ دشت سه سنگ شدیم.

دره روبرویی به قله تخت خرس ختم میشود. در امتداد دره- جایی که باریک میشود و درست قبل از اولین صخره ها ، دره -قیفی در سمت چپ قرار دارد که شیب زیادی دارد و آن را به عنوان مسیر صعود خود انتخاب کردیم.

به طور کلی سه مسیر صعود به قله “دوردست ” ورارو وجود دارد.

دو مسیر آن از همین دره کوچکی که انتخاب کردیم در بالاتر از هم جدا میشود.

و اما مسیر سوم: همان دره اصلی دشت سه سنگ را به سمت جنوب تا انتها رفته که به پهنای گسترده ای ختم میشود .

در قسمت روبرو قله سه سنگ و یال صخره ای آن قرار دارد که مسیر صعود نیمه نرمال قله سه سنگ است.

اما دره سمت راست به سمت قلل مخروطه سر و کهوی شرقی و غربی و در نهایت تخت خرس ختم میشود.

همچنین دره پهن در سمت چپ قرار دارد که به گردنه گسترده ای ختم میشود و در مسیر صعود به قله ورارو قرار دارد .

برگردیم به مسیر صعود ما که از دره باریک ، فاقد آب و پر شیبی قبل از یک صخره در سمت چپ دره بالا رفتیم. در انتهای این شیب به سمت راست ( جنوب ) متمایل می شویم تا به یک گردنه و قسمت مسطحی برسیم.

سمت راست ما قله ای صخره ای قرار دارد که دو مسیر ذکر شده در فوق از دو قسمت چپ و راست آن از هم جدا میشود.

در قسمت چپ که مسیر همیشگی و هر ساله ما بود میبایستی به صورت تراورس از برفچال سفت و پرشیبی عبور میکردیم.

انتهای این برفچال به دره و رودخانه ورارو ختم میشود.

در ادامه این مسیر دو حوضچه بزرگ آب در کنار یکدیگر قرار دارد که بسیار دیدنی و زیباست .ولی ما از این مسیر پرهیز کرده و مسیر سمت راست قله صخره ای را با کمی افزایش ارتفاع انتخاب کردیم.

پس از رسیدن به بالای گرده سنگی، در پایین دست ما همان گردنه گسترده ای قرار دارد که در بالا به عنوان مسیر سوم از آن یاد کردیم.

خود را با تراورس دامنه جنوبی قله صخره ای به همان گردنه رساندیم

از گردنه کمی سرازیر شده و به صورت عرضی(تراورس) برفچال بزرگی را تا یک سکوی سنگی در روبرو با احتیاط طی نمودیم.

در ساعت ۱۰:۴۰ روی این سکوی سنگی به ارتفاع ۳۶۹۰ متر رسیدیم.

پس از کمی استراحت در همان امتداد از مسیر پاکوب نمایانی که در ادامه به چندین برفچال بزرگ و کوچک ختم میشود خود را به کف دره رساندیم.

در ساعت ۱۰:۵۵ وارد دره شدیم که ارتفاع آن از سکوی سنگی ۴۰ متر پایینتر است .

از همان گردنه گسترده تا کف این دره “قله ورارو” به وضوح پیداست .

از آن طرف دره ، شیب دامنه غربی را تا قله ورارو صعود میکنیم .

در ساعت ۱۲:۳۰ به قله سر سخت ورارو میرسیم که تابلویی به عدد ارتفاعی ۳۹۹۴ متر روی آن نصب شده بود اما ارتفاع سنج ما حدود ۴۰۰۰ متر را نشان میداد.

مسیر بازگشت از قله ورارو:

در ساعت ۱۲:۵۰ راه بازگشت از قله ورارو را مستقیما رو به غرب و کف دره پربرف در پیش گرفتیم .

تمام دره را در مسیر برفی دره به راحتی سرازیر شدیم و خود را در ابتدا به همان سکوی سنگی‌ و سپس به گردنه گسترده رساندیم. اما مسیر سوم را از زیر دامنه های قله سه سنگ تا محل چادر برای بقیه مسیر بازگشت انتخاب کردیم. (شرح مسیر سوم در بالاتر آورده شده است )

رسیدن به محل شبمانی

در ساعت ۱۶ به محل کمپ رسیدیم.

روز سوم اجرای برنامه :

روز جمعه پس از برچیدن کمپ، در ساعت ۵:۴۵ به سمت پارکینگ به راه افتادیم و در ساعت ۱۱:۱۵ به آن رسیدیم. با وانت به ویلای همنوردمان رفته و سپس عازم مقاصد خود شدیم.

پاره ای توضیحات جهت اجرای برنامه صعود به قله ورارو:

* بجز راه چشمه لرا تا گردنه کهون، فقط یک لیوان همراه در این فصل کافی است . حتی چشمه کهون چال نیز در بین همین مسیر امسال پر آب و فعال بود ( برخلاف سالهای گذشته)

* از فراز قله ورارو، قلل دماوند ، گوینک چال ، نمک کوه سر  و گل زرد در جنوب قابل رویت است .

*گردشگران پر شماری در روز جمعه برای تفریح و کندن قارچ و چیدن سبزی روبه بالا آمده بودند.

*چند گروه کم تعداد و عمدتا مازندرانی و یک گروه نیشابوری نیز برای صعود قله کاهون (کهون) به ارتفاع ۴۰۷۵ متر در حال صعود بودند.

* در هیچ نقطه از منطقه آنتن دهی موبایل وجود ندارد و شایسته است نسبت به تقویت ارتباطات جهت سهولت ارسال اخبار حوادث منطقه اقدامی صورت پذیرد.

گزارش : علی ملک

تایپ و تنظیم : شعله ملک

دشت سه سنگ