skip to Main Content

گزارش برنامه صعود به قله سات به ارتفاع ۴۰۱۶ متر

4.4/5 - (35 امتیاز)

گزارش برنامه صعود به قله سات به ارتفاع ۴۰۱۶ متر

تاریخ : پنجشنبه و جمعه ۲۷-۲۸ خرداد ۹۵
تعداد : ۶ نفر وسیله نقلیه : شخصی
هوا : نیمه ابری متمایل به بارندگی و معتدل
زمین : خشک (به جز دره ها و هنگام ورود به خط الراس)

به جز کوه های مرتفع محدوده جنوبی دره حصارچال علم کوه و دره سه هزار که مرز مشترک با دره طالقان بوده و مبدأ صعود آن روستای پراچان طالقان می باشد. (شامل گردونکوه، لشگرک ها، میش چال و …)، دو قله مرتفع دیگر نیز از روستاهای طالقان قابل صعود است که معتبرترین آن قله شاه البرز به ارتفاع ۴۲۵۰ متر است که پای صعود آن روستای زیبا و ییلاقی حسن جون می باشد.

و اما دومین قله منطقه، قله سنگین سات به ارتفاع ۴۰۱۶متر است که از مسیرهای متنوعی قابل صعود است. (روستاهای جزینان، کرکبود، نَویز و…)
در ساعت ۴٫۱۵ صبح روز پنجشنبه با دو دستگاه ماشین سواری از منتهی الیه غرب تهران به سمت قزوین حرکت کردیم. بعد از کارخانه سیمان آبیک، از دوراهی طالقان خارج شده و پس از عبور از زیاران و گردنه ابراهیم آباد به سمت دره بزرگ و آباد و سرسبز طالقان سرازیر شدیم.

در ساعت ۶٫۱۵ به مرکز طالقان (شهرک)رسیدیم که روخانه پر آب و خروشانی از زیر پل ابتدای ورود به آن جریان دارد. قبل از رسیدن به این پل، پمپ بنزین شهرک و بعد از آن و در گوشه سمت راست اولین میدان، سرویس بهداشتی عمومی واقع است. کمی جلوتر خیابان اصلی دو شاخه می شود و ما راه مستقیم (سمت راست) را ادامه می دهیم. در ساعت ۶٫۳۰ به روستای کنار جاده منگولان ( Mangoolan ) می رسیم که به دلیل فقدان تابلوی مشخص، چنانچه از آن رد شدید کمی جلوتر جاده اصلی تمام شده و باریک می گردد

راهی باریک و آسفالته رو به بالا از سمت چپ جاده اصلی در روستای منگولان جدا شده و به سمت روستای نَویز می رود. این راه کمی بالاتر دو شاخه شده و ما از سمت چپ رفته، پس از عبور از جلوی دانشگاه آزاد در حال تأسیس طالقان، وارد روستای نَویز می شویم. خیابان اصلی روستا را تا یک دوراهی ادامه می دهیم که تابلوی راهنمای زیبائی نیز در محل دوراهی قرار دارد. به سمت راست رفته و بلافاصله در دوراهی بعدی به سمت چپ و یک راه فرعی می رویم.

در انتهای این راه و در واقع روستا، چهار دیواری بزرگی است که راه خاکی آن را از سمت چپ دور زده و رو به سوی پای کوه می رویم. در ابتدای شیب صعود، جاده خاکی تمام شده و محل مناسبی برای پارک ماشین ها وجود دارد. فاصله زمانی منگولان تا محل پارک ماشین ها فقط پانزده دقیقه بوده و ما در ساعت ۶٫۴۵ به محل پارکینگ می رسیم. ارتفاع پارکینگ ۲۲۱۰ متر است و ما رأس ساعت ۷ صبح صعود را آغاز می کنیم. پس از بالارفتن از دو سه تپه ماهور از مسیر پاکوب به جای مسطحی می رسیم.

انتهای این قسمت مسطح به یک دوراهی وارد می شویم راه سمت راست به سمت باغات و گوسفند سرای پائین دست ختم می شود و ما راه سمت چپ که از روی یال رو به بالا می رود را انتخاب می نمائیم، در سمت چپ ما هم گوسفند سرائی واقع است. کمی جلوتر راه را رها کرده و به سمت دره سمت چپ که آب زلالی در آن جریان دارد جهت صرف صبحانه سرازیر می شویم. از ساعت ۸ تا ۸٫۴۰ صبحانه را در کنار آب صرف می نمائیم و دوباره به راه روی یال برمی گردیم.

در ساعت ۱۱٫۴۵ وارد دره کوچک، کم عمق و سرسبزی می شویم که آب زلال چشمه از بالا تا پائین آن جریان دارد و ارتفاع پائین دست آن ۳۱۰ متر است. استراحتی در اینجا نموده و به راه خود ادامه می دهیم و پس از عبور از گردنه ای کوچک به ارتفاع ۳۲۷۰ متر وارد گستره زیبای چشمه ترازان و منظره باشکوه دامنه ها و خط الرأس قله سات در شمال، رشته کوه علم کوه، گردونکوه، لشگرک ها، هفتخوان ها، خرسانها و … در گوشه شمال شرقی می شویم. برای رسیدن به فلات کوچک، مسطح، سرسبز و مشرف به اطراف چشمه ترازان به صورت تراورس کمی سرازیر شده و در ساعت ۱۲٫۱۵ به کنار چشمه می رسیم که ارتفاع آن ۳۲۴۵متر است.

چادرها را در این محل برپا نموده و پس از صرف نهاری مختصر، در ساعت ۱۳٫۳۰ چهار نفرمان صعود به قله سات را در همان روز اول کلید میزنیم و دونفر از دوستان هم در چادر باقی می مانند.
ابتدا تا ارتفاع ۳۱۳۰ متر سرازیر شده و صخره بزرگی را از سمت راست تراورس می نمائیم. پس از عبور از قسمتی مسطح به سمت راست متمایل شده و به پای صخره بلندی می رسیم که فقط از سمت چپ آن میتوان عبور نمود.

در واقع از همان گردنه ۳۱۳۰ متری، بر روی یالی طولانی قرار می گیریم که با فراز و نشیب هائی تدریجاً ارتفاع می گیرد. به لحاظ جهت گیری نیز ابتدا به سمت راست (شرق) و سپس به سمت شمال تا زیر شیب اصلی و نهائی امتداد می یابد. در ساعت ۱۶٫۰۰ به انتهای این یال و ابتدای شیب تند نهائی رسیدیم. جی پی اس ارتفاع ۳۷۰۰ متر را نشان می دهد.

پس از ده دقیقه استراحت در این نقطه مستقیماً شیب نهائی را در پیش گرفتیم. ابتدا از دامنه سبز و سپس از مسیر دهلیز سنگی عبور کرده و در ساعت ۱۶٫۵۰ به روی یال رسیدیم : نکته مهم در اینجا این است که در این فصل تمام یال به دلیل وجود نقاب برفی های عظیم و تَرَک برداشته و مهیب به جز امتداد مسیر ما (دهلیز)غیر قابل عبور است. در انتها ما نیز از برف سفت و پرشیبی عبور کردیم تا به روی یال رسیدیم. ارتفاع این نقطه از یال ۳۹۴۰ متر است و ما برای طی فقط ۷۶ متر باقیمانده به لحاظ ارتفاعی می بایستی مسیری طولانی ابتدا به سمت غرب و سپس به سمت شمال بپیمائیم.

در مسیرمان به سمت قله سات ابتدا به قله پهن و کوتاهتری می رسیم و پس از سرازیر شدن مجدداً رو به شمال به سوی قله ارتفاع میگیریم و در ساعت ۱۷٫۳۰ بر بلندای قله می ایستیم. انگار بر لبه بلند و مجزائی قرار گرفته و همه کوههای البرز را دور ما چیده اند. سیالان در شمال، سماموس در شمال غرب، شاه البرز در غرب، علم کوه و همسایگانش در شمال شرقی تا شرق، وروشت و آزادکوه رو به روی هم در دور دست شرقی کمی متمایل به جنوب و صفی از قلل البرز شامل خلنو، یخچال، کمانکوه و … تا کهار و ناز در جنوب شرق ما دیده می شوند. اما ابهت علم کوه و تیغه های هفت خوان ها و خرسانها چیز دیگری است. صعود آخرین نفر گروه تا ساعت ۱۸٫۰۰ به طول انجامید و ما به جهت نگرانی از بابت پیدا کردن فقط ورود به یال اصلی به عنوان تنها نقطه اتصال به مسیر برگشت سریعاً راه بازگشت را در پیش گرفتیم

نیم ساعت زمان اضافی و انرژی زیادی همراه با قبول ریسک رفتن روی نقاب برفی ها به منظور پیدا کردن ردپایمان صرف کردیم تا بالاخره پیدا شد. توجه به این نکته بسیار حائز اهمیت است که در صورت پیدا نشدن این گذرگاه چه مسائل و حوادثی ممکن است بروز نماید. لذا لازم است یا با استفاده از جی پی اس و یا پرچم و در بدترین حالت سنگ چین کردن این گذرگاه راه برگشت به صورت ایمن تضمین گردد.

البته یکی از دوستان که جی پی اس به همراه داشت (نرم افزار نصب شده روی گوشی موبایل) بدون توجه به آن، مسیر خطرناکی را در پیش گرفته بود تا اینکه در دو تلاش همزمان و جداگانه مسیر را پیدا نمودیم و نفس راحتی کشیدیم. در بقیه قسمت های یال، اگر امکان رفتن به لبه نقاب برفی وجود داشت امکان سرازیرشدن از آن محال بود.

دو سال قبل که با سه ساعت تأخیر به محل چادر رسیدیم به چند دلیل و از جمله وجود نقاب برفی از صعود منصرف شدیم که در غیر اینصورت به تاریکی شب برخورد نموده و گرفتار می شدیم.
خوشبختانه با جمع کردن گروه توانستیم در ساعت ۸٫۲۰ و قبل از تاریکی هوا به محل چادرها برسیم.
روز جمعه: بیدار باش ساعت ۵٫۴۰ دقیقه ،صرف صبحانه و برچیدن چادرها و آغاز حرکت ۷٫۱۵رسیدن به محل پارکینگ ۱۰٫۱۵ ،حرکت ۱۰٫۲۰(تهران ) غرب ۱۳٫۰۰ و شرق ۱۳٫۴۵

سایر توضیحات
* همه دوستان از یک بقالی کوچک در ابتدای روستا در مسیر برگشت ماست و پنیر گوسفندی و مغز گردوی طالقان به مقدار زیاد خریداری کردند
* این نحوه برنامه ریزی موجب گردید نه در محدوده محلی طالقان و نه تا تهران و منزل دچار ترافیک گردیم
*آب چشمه ترازان، بسیار گوارا و سرد و با دبی بالاست
*خوشبختانه امسال به دلیل تأخیر در ورود بهار کوهستان دامداران به مرتع چشمه ترازان نیامده بودند و ما از بابت سگ های غول پیکر و مهاجمشان در امان بودیم.
* آخرش : خیلی زیبا بود، خیلی خوش گذشت

 

This Post Has One Comment

دیدگاهتان را بنویسید

Back To Top