گزارش برنامه صعود به قله گردونکوه به ارتفاع ۴۴۰۵ متر

گزارش برنامه صعود به قله گردونکوه به ارتفاع ۴۴۰۵ متر

(طالقان – روستای پراچان)

تاریخ: پنجشنبه ۵ و ۶ تیرماه سال ۹۳

تعداد: ۱۳ نفر( دو نفر کرمانشاه- دو نفر آمل و یک نفر کرج و هشت نفر تهران)

وسیله نقلیه: شخصی

هوا: معتدل همراه با باد ۳۰ کیلومتر بر ساعت بر روی قله

در ساعت ۴ صبح روز پنجشنبه از شرق تهران به سمت اتوبان تهران- قزوین حرکت نموده و پس از سوار کردن یک نفر در شهرک اکباتان و یکنفر در مهر ویلای کرج به سایر دوستان در ابتدای جاده طالقان-بعد از کارخانه سیمان آبیک- پیوستیم.

پس از حدود نیم ساعت معطلی در شهرک طالقان جهت خرید نان و مواد غذایی و پمپ بنزین در ساعت ۷٫۴۰ به روستای پراچان رسیدیم.

این روستا در انتهای جاده آسفالته ای است که با تابلوی روستای دیزان شروع شده و پس از گذشتن از این روستا به آن میرسیم.

این جاده در ادامه به صورت خاکی تا معدن سنگ گرانیت (مانند سنگ های گرانیت منطقه رودبارک)- که فعلا تعطیل است- امتداد می یابد. دو دستگاه کانکس نیز در معدن که کنار رودخانه هست واقع می باشد. فاصله روستای پراچان تا معدن به لحاظ مسافت ۶۳۰۰ متر و به لحاظ زمانی با وسیله نقلیه- البته با سرعت کم به دلیل مسطح نبودن جاده- نیم ساعت است.

بعد از حدود چهار کیلومتر آبشاری است که تفریحگاه تعداد کمی از مردم است که حتی با پراید به آنجا آمده بودند. ما با دو دستگاه سمند، یک دستگاه پژوی ۲۰۶ و یک دستگاه پژو پرشیا در ساعت ۸٫۱۰ به معدن رسیدیم. (ماشین آخر ۸٫۲۰) پس از تعویض لباسها و گذاشتن وسایل اضافی در داخل ماشین ها، در ساعت ۸٫۴۵ در امتداد رودخانه و از طریق راه پاکوب کاملا مشخصی- که البته ۵۰ متر ابتدای آن ادامه همان جاده خاکی است که ما از آن جدا میشویم- صعود خود را آغاز مینماییم. پس از عبور از دامنه های پایین دست دره اصلی، به محلی میرسیم که رودخانه دو شاخه شده و هر دو شاخه آن پر آب است.

البته قبل از این نقطه هم نهر آب گوارایی از دره ای باریک جاری است که بهتر است مقداری آب در حد نیم لیتر از آن برداشت.

در محل دو شاخه رودخانه از رودخانه سمت چپ عبور کرده و از یال مابین آنها به بالا میرویم. این یال با شیب یکنواختی تا دشت مرتفع، زیبا و پر آب ” دمچه” بالا میرود، راه مالروی مناسبی نیز از آن عبور نموده و بر سر راه آن ابتدا هلالی از سنگ به نام دروازه سنگی و سپس چشمه کم آبی قرار دارد. در آستانه رسیدن به دمچه و در جایی که شیب کم میشود به دو راهی میرسیم که راه سمت چپ بهتر است.

به ابتدای دشت دمچه رسیده و پس از طی قسمتی از آن با منظری از قله گردونکوه از روبرو، لشگرک در سمت راست و میش چال در سمت چپ به سکویی سنگی که بسیار برای نصب چادر مناسب است میرسیم.

ساعت ورود ما به این نقطه ۱۱٫۱۵ و ارتفاع ۳۳۵۲ متر است.

اطراف محل شب مانی ، آبشار های کوچک و بزرگ متعددی است.

پس از نصب چادر و صرف صبحانه، در ساعت ۱۲٫۳۰ صعود را مجددا آغاز میکنیم. خود را به ابتدای راه که کمی بالاتر از محل چادر است رسانده و با عبور از دو دره (یکی کوچک و دیگری بزرگتر) راه را ادامه میدهیم. دره بزرگتر در حال حاضر پوشیده از برف سفت می باشد. بعد از عبور از این برفچال، کمی از روی یال بالاتر رفته و تصمیم میگیریم که به جای ادامه راه مالرو و مارپیچ که مستقمیا تا گردنه هزار چم- بین قله لشگرک و قله گردونکوه- رفته و از آنجا به سمت چپ (غرب) تا قله میرود- از همین دامنه به سمت چپ و گردنه کوچک و یال اصلی که رو به شمال تا نزدیکی قله کشیده میشود رفته و قله را صعود نماییم.

لازم به توضیح است که راه مالروی اصلی را که از طریقه گردنه هزار چم به قله میرود برای بازگشت انتخاب نمودیم.

با عبور از یک برفچال نسبتا بزرگ که در هوایی گرمتر میتواند رودخانه ای باشد و در امتداد یک نهر آب به روی یال منتهی به قله میرویم.

در ساعت ۱۶٫۰۵ به یال اصلی به ارتفاع ۴۳۰۰ متر می رسیم که اتاقی سنگی – که میتواند به عنوان پناهگاه مورد استفاده قرار بگیرد- بر روی آن واقع است گرچه درون آن پر برف بوده است.

درساعت ۱۶٫۲۵ به قله گردونکوه میرسیم که بلندای چشمگیری نسبت به اطراف دارد.

در آنطرف و در شرق دشت حصارچال دارای حوضچه های بزرگ آب متعددی و در شمال غرب هم ابتدای دره سه هزار قرار دارد. راه دره سه هزار از گردنه بین قله گردونکوه و قله میش چال در غرب آن میگذرد.

در این فصل تکه های برفچال متعدد و قابل توجهی در قسمت های شمالی قله گردونکوه ، حصار چال و دامنه جنوبی علم کوه که در شمال آن قرار دارد، دیده میشود.

ارتفاع قله  ۴۴۰۵ است و بادی با سرعت حدود ۳۰ کیلومتر بر ساعت آزارمان میدهد.

در ساعت ۱۶٫۰۵ به سمت گردنه هزار چم سرازیر میشویم که راه پاکوب مناسبی است و از این حیث از مسیر صعودمان (یال منتهی به قله) مناسب تر است.

در ساعت ۱۹ به محل چادرمان رسیدیم که در کنار و اطراف آن تعدادی چادر دیگر نصب شده بود.

روز جمعه: صبح در ساعت ۵٫۳۰ بیدار شده و پس از صرف صبحانه و برچیدن چادر در هوایی لطیف و ملایم به سمت معدن به راه افتادیم. در ساعت ۸٫۴۰ به معدن سنگ به ارتفاع ۲۷۶۰ متر و کنار ماشین ها رسیده و در ساعت ۹ به سمت تهران راه میفتیم در ساعت ۱۲٫۳۰ به شرق تهران رسیدیم.

* قلل معتبر دیگری مانند لشگرک، میش چال ، آلانه سر و … از همین منطقه (طالقان) قابل صعود است. دو تا اولی از همین دمچه دره ای طولانی ، U شکل و دو شاخه از گردنه عسلگ، نزدیک آسارا و در جاده چالوس به سمت شمال غرب شروع شده و تا سد منجیل ادامه دارد. شاخه شمالی آن دره الموت و شاخه جنوبی آن دره طالقان است. این دو شاخه در میانه راه بهم میپیوندند. آب فراوانی از تمامی دره های فرعی هر دو دره اصلی و از دامنه های ققل مرتفع آن جاری است. در واقع دره الموت شاخه ای کوچک از دره اصلی به شکل نشان داده شده در کروکی است.

با آنکه انتهای دره طالقان به جاده چالوس و کرج نزدیک است، راه مناسبی بین شان ساخته نشده و راه موجود فقط در ماههایی از سال قبل استفاده است.

*به دلیل زیبایی منطقه و همچنین وجود دریاچه پشت سد طالقان، گردشگران زیادی از شهرهای اطراف به آنجا هجوم میبرند و احتمالا جاده پر پیچ و خم طالقان, عصرهای شلواغی دارد. هرچه به عمق دره طالقان- شرق- میرویم، بافت سنتی آن بهتر حفظ شده و ویلا سازی درآن کمتر است و حتی از آب رودخانه ها در پایین دست نیز میتوان برای آشامیدن مصرف نمود.

*گونه های گیاهی منطقه با البرز مرکزی متفاوت است. اثری از آویشن در آنجا دیده نمیشود اما گونه های دیگری موجود است.

*یکی از برنامه های زیبا و قابل اجرا، عبور از گردنه میش چال و رفتن به دره سه هزار تا تنکابن است.

*ارتفاعات بالای قله گردونکوه شبیه منطقه علم کوه و کمی زمخت است.

*دشت دمچه قابل برنامه ریزی برای گلگشت دو سه روزه بوده و بسیار پر آب و زیباست.