گزارش برنامه صعود به قله های سه سنگ (۴۱۰۰ ) و چپکرو (۴۱۵۰ ) واقع در هفت سران لار

گزارش برنامه صعود به قله های سه سنگ (۴۱۰۰ ) و چپکرو (۴۱۵۰ ) واقع در هفت سران لار

تاریخ: ۴ الی ۶ مرداد سال ۸۶

هوا: صاف و نیمه ابری

عصرها از ساعت ۱۳ الی ۱۴٫۳۰ بارانی

وسیله نقلیه: مینی بوس

تعداد:۵ نفر از تهران و ۶ نفر از گروه کوهنوردی البرز آمل

پنجشنبه ۴ مرداد:

صبح زود به تعداد ۵ نفر با مینی بوس از تهران به سمت جاده هراز براه افتادیم. پس از صرف صبحانه در پلور حدود ساعت ۱۰٫۳۰ به روستای نمارستاق رسیده و به دوستانمان از گروه البر زآمل ملحق شدیم. راه این روستا از سمت چپ (غرب) جاده هراز و از محلی به نام پنج او ( به معنی پنج آب) واقع در کیلومتر ۵۵ آمل- تهران جدا می شود. قسمت قابل توجهی از این جاده در سال گذشته و سال جاری آسفالته شده و عملیات آسفالته شدن سایر قسمت ها در دست اجرا بوده است.

دوستان گروه البرز نیز در آمل سوار مینی بوس شده و همگی در محل پارکینگ دریوک – که تفریحگاه اهالی محل است- پیاده شدیم. فاصله روستا تا پارکینگ کمتر از دو کیلومتر است که ابتدا از بستر رودخانه ای کوچک و کم آب میگذرد و سپس در محل تقاطع با نهر آب از سمت راست نهر ادامه می یابد.

سه راس اسب و قاطر که قبلا از محل تامین شده بود تمام بارها و کوله پشتی های مارا به بالا میبرد. به همین دلیل زمانهای ثبت شده در این گزارش در شرایط عدم حمل کوله پشتی می باشد.

از محل پارکینگ تا دشت دریوک واقع در بالا دست رودخانه مجاور دو راه وجود دارد:

۱-راه سربالایی دامنه سمت راست که پس از ارتفاع حداکثر سرازیر میگردد

۲-راه سمت چپ رودخانه که بدون ارتفاع زیاد گرفتن به دریوک رسیده و در مسیر آن چشمه ای واقع است. عیب این راه عبور مجدد از رودخانه در دشت دریوک که فاقد پل است می باشد

در ساعت ۱۱ صبح از مسیر سمت چپ رودخانه حرکت نموده و کمتر از نیم ساعت به دشت می رسیم. دره ای پهن و کوتاه در سمت چپ به سمت آبشار کوه اره (تفریحگاه اهالی) میرود. دره سمت راست دره و رودخانه بوده و پس از عبور از چشمه ای بسیار بزرگ و پر آب به نام آستانه کر به دشتی وسیع و سرسبز وارد می شود که نهر آب زلالی در آن جاری است. سرچشمه این نهر، چشمه لرا نام دارد که ابتدای شیب منتهی به گردنه کاعون می باشد. در ساعت ۱۶٫۳۰ به گردنه می رسیم که ارتفاع آن در حدود ۳۷۰۰ متر می باشد. از روی گردنه قلل هفت سران لار دیده میشود.دشت وسیع، پر آب و سرسبزی در آن طرف گردنه واقع است و ما به سمت آن سرازیر شده و در کنار رودخانه در سمت چپ دشت و در بستر تنگه ای پهن که دو طرف آن دیواره سنگی است،چادر میزنیم. ارتفاع این نقطه حدود ۳۳۰۰ متر است. آب این رودخانه به سمت رودخانه دلیچای و سپس دریاچه لار می رود.

جمعه:

به دلیل بارندگی روز قبل و بویژه شبنم شب گذشته، چادرها، لوازم و کیسه خوابها خیس شده و برای خشک کردن آنها زیر تابش آفتاب منتظر می مانیم و بر این قسمت از دره آفتاب دیر می تابد و به همین خاطر کمی معطل می شویم.

پس از خشک کردن وسایل و صرف صبحانه در ساعت ۸٫۴۰ پس از عبور از رودخانه در امتداد دره جنوبی که شاخه کم آب رودخانه است حرکت مینماییم.

پس از حدود نیم ساعت ، محل های مناسب تر و آفتابگیر تر نصب چادر را می یابیم که در صورت انتخاب آن، حداقل یکساعت و نیم در زمان شروع حرکت صرفه جویی شده بود.

قله روبرو که دامنه های آن سنگی است همان قله سه سنگ می باشد. در امتداد دره ای در سمت چپ دره اصلی که عمود بر آن است به تدریج ارتفاعمان را زیاد میکنیم.

این دره (منشعب) با قوسی ملایم و راستگرد در حد تقریبی یک نیم دایره به زیر قله سه سنگ می رود و در انتهای آن به دامنه شرقی یالی نیمه سنگی ختم می شود که انتهای آن قله سه سنگ است.

در ساعت ۱۱٫۴۰ به بالای قله میرسیم. پس از کمی استراحت به سمت غرب به راه افتاده و پس از صعود قلل دوم و سوم سه سنگ به گردنه پهنی میرسیم. این گردنه بین قلل سه سنگو دو خواهران بوده و ساعت رسیدن ما به این نقطه ۱۳ می باشد.

در ساعت ۱۳٫۱۵ در امتداد شرق به غرب به سوی قله چپکرو به راه می افتیم.یک راه آن افزایش ارتفاع تا زیر قله دوخواهران، تروارس در دامنه جنوبی قلل کهوی غربی و شرقی و ورود به دره باریک، پر آب و سرسبز زیر قله کهوی غربی و دامنه های پرتگاهی و صخره ای آن است. ایم مسیر قبلا طی شده است.

اما ، ما بنا به توصیه موکد یک چوپان از سمت چپ گردنه دامنه های جنوبی قله مخروطه سر را تراورس کردیم.

تراورس این مسیر با کمی تقلیل ارتفاع و با احتیاط لازم انجام شد.

به کف دره باریکی رسیدیم که کمی پایین تر از مسیر تراورس راه اولی مذکور در بالاست. پس از طی عرض دره مجددا رو به غرب، از دامنه ای بالا میرویم و در همان جهت به تراورس خود ادامه میدهیم تا در نهایت به یال و گردنه کوتاهی میرسیم که در سمت چپ آن گوسفند سرا، چشمه و دره سرسبزی است و در سمت راست آن نیز دره مورد نظر ماست.

از اینجا و حتی قبل از آن قله چپکرو و در گوشه شمال غربی ما پیداست. دره مورد نظر را ادامه میدهیم به جای وسیعتری که محل تلاقی دو سه دره و پهن است ،میرسیم که چادر چوپانان نیز در آن قرار دارد. به سمت غرب ادامه مسیر داده و از دو دره که آب در آن جاری است و  مستقیما ما را به سمت چپ قسمت سنگی گردنه زیر قله چپکرو هدایت میکند بر بالای گردنه قرار میگیریم (ساعت ۱۷٫۳۰)

از مشخصات این گردنه، عبور اثرات شکاف ناشی از حرکات گسل زلزله از روی آن است. این گسل به سمت شرق موجب ریزش دامنه های جنوبی قله کهو و حالت دیواره ای دادن به آن شده و در سمت غرب نیز تا دوردست دیده می شود.

به دلیل ضیق وقت و امکان تاریک شدن هوا، جمعا ۴ نفر به طور مساوری از دو گروه در این ساعت به سمت قله حرکت نموده و پس از یکساعت به قله رسیدند.زمان برگشت این گروه نیز ۲۰ دقیقه بوده است. پس از الحاق گروه ۴ نفره به بقیه جمع که بر روی گردنه منتظر مانده بودند، حرکت به سمت دره واقع در غرب گردنه آغاز گردید. گروه پس از گذشت حدود پانزده دقیقه در محلی سرسبز در پایین دست یک چشمه آب و به دلیل در پیش بودن تاریکی شب چادر زدند.

شنبه: ساعت ۵ صبح روز شنبه بیدار شده و با صرف نظر کردن از صبحانه، چادرها را جمع نموده و در ساعت ۵٫۴۵ به سوی پایین سرازیر شدیم. منطقه بسیار پر آب و مملو از چشمه های متعدد است که در ادامه به رودخانه ای تبدیل میشود. در ساعت ۸ صبح به نقطه ای میرسیم که جهت حرکت شرقی-غربی به جهت جنوبی شمالی تغییر می یابد.راهی نیز ار این نقطه به سوی جنوب به سمت گردنه معروف قو میرود که ادامه آن به دره و آبشار سفید آب و نهایتا دره لار(سرشاخه اصلی)ختم میگردد. با عبور از رودخانه لار از طریق دره و تنگه یونیزا (تقریبا روبروی دره سفید آب اما کمی بالاتر) میتوان به گردنه خاتون بارگاه رسیده و به سوی روستای گرمابدر از توابع تهران سرازیر شد. در صورت تصمیم داشتن به طی این مسیر نیازی به سرازیر شدن از گردنه چپکرو نبوده و در مسیری تقریبا تراز میتوان به گردنه قو رسیدو قبل از رسیدن به محل تغییر جهت دره، دره ای در سمت جنوبی رودخانه وجود دارد که آبشاری به صورت فوران از دل کوه می جوشد که دارای منظره زیبایی است.

پس از حدود ۴۵ دقیقه در سمت شرق رودخانه که دیگر به سوی شمال میرود و با عبور از آن کنار ساختمانهایی مربوط به گوسفند داران اتراق نموده و صبحانه را صرف میکنیم. سپس همین مسیر را ادامه میدهیم. مدتی طولانی در بستر مسطح دره طی طریق نموده و سپس در سراشیبی راه به سمت روستای یالرود میرویم.

در مسیر از پنج پل چوبی عبور مینماییم. تنگه و آبشارهایی زیبا نیز در مسیرمان وجود دارد. در ساعت ۱۲٫۳۰ به روستای یالرود رسیده و سوار مینی بوسی که منتظرمان بوده شده و به سوی تهران حرکت میکنیم.