گزارش برنامه صعود به قله خشچال (۴۱۸۰ متر)

گزارش برنامه صعود به قله خشچال (۴۱۸۰ متر)

تاریخ : ۱۴-۱۵ خرداد ماه سال ۸۶

تعداد : ۱۲ نفر

وسیله نقلیه: سواری شخصی

هوا: ابری و بارانی

صبح روز دوشنبه راس ساعت ۵ صبح به سمت اتوبان تهران-قزوین حرکت نمودیم. پس از خروجی از اتوبان به سمت شهر قزوین به دوراهی الموت رسیدیم. پس از عبور از جاده کوهستانی و پر پیچ و خم منتهی به گردنه قسطین لار به سمت دره زیبای الموت سرازیر و به رودخانه پر آب شاهرود می رسیم. به جز قسمت های کمی از جاده در مجاورت گردنه که احتمالا به دلیل سرمای شدید فصل زمستان فاقد آسفالت بوده، جاده تماما آسفالته می باشد. پس از عبور از پل رودخانه و بخش رجایی دشت وارد جاده تپه ماهوری و پر پیچ و خم دیگری می شویم که دو راهی روستا و جاده دریاچه اوان (بعد از روستای دیکین) بر روی آن قرار دارد.

ازاین دو راهی به سمت چپ به کنار دریاچه رسیده و ماشین ها را در مجاورت قهوه خانه آقای طاهری- محیط بان خونگرم و مطلع منطقه- پارک میکنیم .

با توضیحات آقای طاهری که بعدا تایید گردید برای صعود به قله دو مسیر عمومی به شرح زیر وجود دارد:

راه اول- از طریق جاده معدنی که در بالای یال سمت راست دره منتهی به قله احداث شده است. برای رسیدن به این جاده که ارتفاع بالایی داشته ولی مسیر آن فاقد آب می باشد، از راهی که در دامنه شرقی و شمال شرقی ده وجود داشته ( و با کمی دقت از کنار دریاچه نیز قابل رویت می باشد) میتوان استفاده نمود.

در کنار این راه مالرو که به جاده معدنی منتهی می شود مجموعه ای از درختها به صورت مجزا از باغات ده دیده می شود.

از کنار دریاچه تا جاده معدنی و از این طریق تا محل کانکسهای معدن که تقریبا پای شیب نهایی قله قرار دارد ۵ ساعت و از آنجا تا قله حدود ۲ ساعت راه است.

این مسیر ساده ترین راه دسترسی به قله بوده و اشکال  آن فقدان آب از یک طرف و دور شدن از چشمه ها و دامنه های سرسبز و پوشیده از انواع گیاهان مفید از قبیل سیرک، ریواس، والک و ….در مقیاسی قابل توجه از طرف دیگر می باشد. الزام به اسکان شبانه بر بالای سال و تحمل سرمای آن نیز خالی از اشکال نیست.

راه دوم-از طریق دره بالای ده و در مجاورت رودخانه که مسیری متنوع و پر آب است. غیر از دره ها و نهرهای فرعی، این دره در انتهابه دو شاخه اصلی تقسیم می شود که ادامه راه از سینه کش غربی (چپ) دره غربی (راست) عبور مینماید.

راه انتخابی ما (راه دوم) از تمام باغات موجود در کناره رودخانه و در سمت راست (شرقی) آن گذر میکند تا جاییکه سه اصله درخت بزرگ گردو در محوطه ای مسطح و در مجاورت تلاقی یک نهر آب فرعی با رودخانه اصلی قرار دارد. از اینجا راه در دامنه شرقی رودخانه به ارتفاع رفته و پس از کمی تروارس مجددا به کف همان رودخانه (A) میرسد. از کنار دریاچه تا این نقطه حدود ۴ ساعت طول میکشد. در اینجا نیز یک نهر فرعی از آب زلال به رودخانه می پیوندد که قابل شرب است . نکته قابل ذکر این است که قبل از رسیدن به درختان گردوی کف دره که نقطه شروع جدا شدن راه در کف دره است دو بار میبایستی از عرض رودخانه رد شد. برای پرهیز از این موضوع، اگر کمی دقت شود راهی در دامنه شن اسکی زیر یال سنگی رو به بالا رفته و پس از عبور از مسیر های سنگی در ارتفاع معینی از کف دره، مستقمیا به محل درختهای گردو می رسد. در مسیر حد فاصل درختان گردو تا نقطه A که در دامنه شرقی دره امتداد می یابد میتوان رود دیگری را در که در سمت غرب به رودخانه اصلی می پیوندد مشاهده نمود.

از نقطه A ( که در این فصل سال روستاییان مشغول علف تراشی جهت مصرف زمستانی دامهایشان می باشند) از سمت دامنه غربی رو به بالا میرویم. پس از حدود ۴۵ دقیقه به چشمه پر آبی می رسیم که اطراف آن پر از بوته های گلپر است.

این چشمه سمت چپ آبشار زیبایی قرار دارد که از روبرو پیداست. حدود یکساعت پس از چشمه فوق در قسمت فوقانی و سمت چپ آبشار و در مجاورت دو سه چشمه و بر روی یال مسطحی مشرف به اطراف چادر میزنیم.

صبح روز سه شنبه و پس از بارش باران و تگرگ صبحانه را صرف نموده و بدون کوله پشتی به سمت قله که زیر ابر پنهان شده حرکت مینماییم. تعدادی دره فرعی در دامنه غربی دره اصلی را تراورس نموده و پس از عبور از دره به سمت راست ( شرقی) آن رفته و از مسیر راه مالرو و بعد از عبور از کنار گوسفند سرا به سمت یال حرکت میکنیم . در ادامه ، این یال به یال اصلی که جاده معدن بر روی آن احداث شده می پیوندد. ادامه مسیر تا قله فقط از روی یال می باشد. راه مالروی دیگری نیز از سمت چپ جدا شدهو به صورت تراورس تا دامنه های غربی دره امتداد می یباد که باید از آن پرهیز نمود. از محل چادر جمعا سه ساعت به طول می انجامد، حدود ۱۵ دقیقه انتهایی مسیر منتهی به قله کمی سنگی و البته ساده است.

از قله تا محل چادر دو ساعته برگشته و پس از جمع کردن چادرها در زمانی سه ساعت و نیمه به کنار دریاچه می رسیم. باران بسیار شدید همراه با رعد و برق ( در اتفاع بالا ) در طول مسیر برگشت از نقطه A تا نزدیکیهای روستا همراهمان بوده است.

توجه:

الف- به هنگام صعود در مسیر باغات دو راه به سمت راست جدا میشود که در نهایت به راه اولی ( روی یال) ختم میشود.

ب- در راه برگشت دوبار از روی رودخانه پر آب عبور کردیم. به دلیل وجود سنگهای غلتان در کف رودخانه که به دلیل بارندگی شدید و ذوب برفها به هنگام عصر حجم آن حدودا دو برابر شده بود کفشها را از پا جدا نکردیم.

ج-اگر طوری برنامه ریزی شود که صعود قله در همان روز اول انجام گردد ( به عنوان مثال رفتن از راه اول و برگشتن از راه دوم به نحوی که کوله ها به هنگام صعود در محل تلاقی دو مسیر گذاشته شده و پس از صعود برداشته شود) زمان مناسبی را برای جمع آوری والک، ریواس، سیرک،قارچ و ….در صبح روز دوم میتوان اختصاص داد

د-آن طرف قله خشچال که روی رشته اصلی البرز قرار دارد ابتدای دره اشکورات است که به رحیم آبدت و کلاچای ختم میشود

ه- در مسیر دوم نیازی به حمل آب نیست