گزارش برنامه صعود به قله تخت خرس و چپکرو

برنامه صعود به قله های تخت خرس و چپکرو

تاریخ: روز های ۱۸-۱۹ و ۲۰ خرداد ماه ۱۳۸۰
تعداد: پنج نفر
مسیر: نمارستاق-دریوک-لرا- گردنه کاعون- قله تخت خرس-قله چپکرو- امتداد رودخانه سفید آب- یالرود
روز جمعه : ۱۸-۳-۸۰

ساعت ۷ صبح از محل سه راه تهران پارس در تهران، چهار نفر به اتفاق یکنفر همراه برای بازگرداندن اتومبیل با یکدستگاه وسیله نقلیه شخصی به سمت روستای نمارستاق حرکت کردیم.

پس از صرف صبحانه در پلور و شرکت در انتخابات ریاست جمهوری در روستای گزنک، در ساعت ۹٫۴۵ به محل دو راهی نمارستاق (بعد از روستای کهرود و حدود ۵۵ کیلومتر مانده به شهر آمل رسیدیم. پس از طی جاده شنی کوهستانی و عبور از چند روستا و از جمله نمارستاق در ساعت ۱۱ به محل پارکینگ انتهای مسیر رسیدیم. جاده بین روستای نمارستاق و محل مذکور خاکی می باشد.

پس از کمی توقف و باقی گذاشتن بار اضافی در اتومبیل و قرار گذاشتن با نفر همراه برای صبح روز یکشنبه (۱۰٫۳۰-۱۱) در روستای یالرود، در ساعت ۱۱٫۲۰ به سمت بالا و در امتداد رودخانه حرکت نمودیم. هوا در این منطقه صاف و آفتابی ولی در ارتفاعات پایینتر، ابری همراه با کمی بارندگی بوده است.

پس از طی مسافت کمی به منطقه مسطحی به نام دریوک (Deryouk) رسیدیم که به قولی در گذشته های دور بستر دریاچه ای بوده است. سه دره از سمت های غربی، جنوبی و شرقی به این منطقه متصل میگردد. دره سمت راستی(غربی)، مسیر صعود به قله ناظر و دره روبرویی (جنوبی) مسیر صعود صعود به قله های کاعون و هفت سران (مسیر برنامه) می باشد. دره سمت چپ (شرقی) به فاصله کمی به آبشار زیبایی به نام “کوه اره” (Kouh Areh) منتهی میشود که به همراه این دشت مسطح، تفریحگاه تابستانی مردم منطقه است. تا تاریخ ارائه این گزارش سه دستگاه ساختمان کوچک با مصالح بنایی توسط دامداران در این منطقه ساخته شده که آخرین مورد آن در مسیر منتهی به آبشار مربوط به سال اخیر می باشد.

در ساعت ۱۲٫۱۰ با در آوردن کفش و جوراب از عرض رودخانه سرد عبور نموده و از مسیر راه مالرو در امتداد جریان اصلی آب به سمت جنوب و رو به بالا حرکت نموده و سپس به سمت غرب تغییر جهت دادیم. محل تغییر جهت اتاقکی است بر بالای یک چشمه آب معدنی مفید که محلی ها به آن ” اشتلک” (Ashtalak) میگویند. ساعت عبور از این نقطه ۱۲٫۳۵ و زمان رسیدن به چشمه عظیم “آستانه کر” (Astaneh kor) که به تنهایی یک رودخانه را تشکیل میدهد ساعت ۱۳٫۲۵ بوده است.

پس از کمی استراحت با درپیش گرفتن راه مالروی روبه بالا، مجددا به منطقه مسطح، زیبا و سرسبز دیگری به نام لرا (Lera) رسیدیم که در فصل تابستان مورد استفاده اهالی محل قرار میگیرد. این منطقه سرسبز و پیرامون آن که نهر آبی زلالی از میان آن جاری است ، زیستگاه جانوران و وحشی از جمله خرس قهوه ای است.

در ساعت ۱۴٫۲۰ در کنار سرچشمه نهر فوق مشغول صرف نهار شده و در ساعت ۱۵٫۱۰ مجدا با در پیش گرفتن شیب سربالایی حدودا دو ساعته به سمت گردنه کاعون حرکت نمودیم. یک چشمه دیگر نیز به فاصله زمانی حدود ۲۵ دقیقه از چشمه لرا در مسیر وجود دارد که بهتر است در محاسبات منظور نگردد. در ساعت ۱۷ در گردنه کاعون ، یکی دیگر از دوستان که پس از صعود به قله کاعون بهمراه یکی از گروههای کوهنوردی شهرستان آمل و مطابق قرار قبلی به انتظار نشسته بود به جمع ما ملحق گردید.

از یک گردنه که ارتفاع تقریبی آن ۳۵۰۰ متر می باشد در سمت راست،قله کاعون و در سمت چپ و روبرو ، نیمرخ شمالی قله های دماوند، ورارو، سه سنگ ، دو خواهران (ناقوس)، کهوی شرقی و غربی و تخت خرس قابل رویت می باشد.حجم برف یخچالهای منطقه کمی بیشتر از زمان مشابه در سال گذشته به نظر می رسید. پس از مدتی استراحت و تماشای مناظر منطقه در جهت غرب به سوی دشت صاف و سرسبز و زیبایی سرازیر شدیم که رودخانه زلال ورارو (Vararou) در آن جریان دارد. این رودخانه، طی مسیر در جهت شرق و سپس جنوب به رودخانه دلیچای و نهایتا دریاچه لار منتهی میشود.

این دشت و یا دره پهن و دارای سه شاخه می باشد. شاخه شرقی آن بهمراه رودخانه ورارو، همانطور که بالا توضیح داده شد- پس از اتصال به دره و رودخانه دیو آسیاب به دلیچای میپیوندند.
دره جنوبی با کمی تمایل به سمت غرب به گردنه بین قلل دو خواهران و سه سنگ مرتبط می شود و دره غربی نیز مسیر صعود به قلل کهو و تخت خرس می باشد. از هر دو مسیر اخیر (دره جنوبی و دره غربی از طریق کهو) میتوان به قله دو خواهران صعود نمود. در ساعت ۱۸ در ابتدای دره غربی چادر زدیم. شاخه اصلی رودخانه از این دره عبور میکند و شاخه فرعی از دره جنوبی به آن متصل میشود. توضیح اینکه در نیمه خرداد ماه سال گذشته بر خلاف سال جاری چوپانان یهمراه دام به این ارتفاعات نیامده بودند.

روز شنبه: (ساعت ۶ صبح)

هوا کمی سرد است.آبهای ساکن شب گذشته یخ زده بود. زمین سرسبز و پوشیده از گلهای آلاله و طیف متنوعی از گلهای بنفش رنگ  پس از صرف صبحانه در چادر، در ساعت ۷٫۳۵ در امتداد غرب حرکت نمودیم. حدود ساعت ۷٫۵۵ به مقابل قله کوچک مخروطی شکلی رسیدیم که دره در دو سمت آن به دو شاخه تقسیم شده بودو مسیر ما به سمت دره سمت چپ و در جهت جنوب غربی بوده است.

پس از طی مسافت کمی مجددا دره اخیر توسط یالی کم ارتفاع و با شیب ملایم به دو قسمت تقسیم می شود. برای رسیدن به قله تخت خرس میتوان از هر دو دره و یا یال میانی آن مسیر را دامه داد. ولی به جهت جریان آب در دره سمت راست، در ساعت ۸٫۱۰ این مسیر را در جهت حرکت به سمت غرب انتخاب نمودیم. در ساعت ۸٫۴۵ در محل سر چشمه آب به مدت یک ربع استراحت نموده و در ساعت ۹٫۱۰ به قسمت مسطحی رسیدیم که سه قطعه سنگ مجزا ، شاخص اصلی آن می باشد. این مکان نیز برای چادر زدن مناسب می باشد.

این نقطه ابتدای یالی است که به قله تخت خرس ختم میشود. پس از کمی اتلاف وفت مجددا در ساعت ۹٫۳۰ از دامنه شمالی یال به سمت قطعه سنگهای ریزش کرده حرکت نمودیم. در ساعت ۱۱٫۳۵ بر بالای تخت خرس بودیم. باد شدید آزاد دهنده ای در بالای قله جریان داشت.

در ساعت ۱۲ پس از سرازیر شدن با احتیاط از یک قسمت سنگی(بدون نیاز به وسایل فنی) به سوی قله ای دیگر در قسمت غربی طی مسیر نموده و در ساعت ۱۲٫۳۰ به آن صعود کردیم. از آنجا به حالت تراورس به سوی قله چپکرو حرکت نموده و در ساعت ۱۴ بر فراز قله چپکرو به نتایج اولیه انتخابات ریاست جمهوری از طریق رادیو گوش کردیم. در ساعت ۱۴٫۲۰ از دامنه جنوبی قله که دارای شیب تند و به حالت شن اسکی مستقیما به سمت سفید آب پایین رفتیم. از دامنه قله چپکرو، گسل اصلی شمال ایران به صورت دو خط موازی در مسیری پر پیچ و تاب با جهت کلی شرقی- غربی از قسمت جنوبی گردنه قو در غرب تا زیر قله چپکرو مشاهده می شود. این گسل به سمت دامنه های جنوبی قله کهو و به سوی شرق امتداد می یابد.

پس از عبور از شیب تند دامنه جنوبی قله چپکرو، در کف دره مجاور رودخانه ای که به سمت یالرود و بلده می رود، در کنار دو قطعه سنگ بزرگ که ایجاد سایه نموده بود نهار خوردیم. صرف نهار و استراحت از ساعت ۱۵٫۴۰ تا ۱۶٫۴۵ طول کشید. پس از حرکت در امتداد رودخانه (سفیدآب)- که احتمالا به دلیل عبور از مسبر هایی به رنگ سفید تغییر رنگ میدهد- ابتدا در جهت غرب و سپس با گردش به راست در جهت شمال ادامه مسیر دادیم.
در ساعت ۱۷٫۵۵ کمی قبل از تغییر جهت رودخانه به سمت شمال ، به محل تلاقی با راه گردنه قو به یالرود رسیدیم که در گذشته یکی از راههای ارتباطی عمده بین دامنه های جنوبی البرز و مناطق شمالی بوده است.

در ابتدای مسیر جنوب به شمال رودخانه به دلیل ریزش کوه، پلی طبیعی بر روی رودخانه تشکیل شده که بهتر بود پس از عبور از آن در سمت شرق رودخانه به راه خود ادامه میدادیم که به دلیل استفاده از راه دامنه غربی مجبور به عبور از رودخانه شدیم. در ساعت ۱۸۳۰ در زمینی مسطح و مجاور چشمه بعد از گوسفند سرا جهت برپایی چادر توقف نمودیم. قابل توضیح اینکه در تمام طول مسیر از دامنه های جنوبی چپکرو تا محل استقرار چادر، چشمه های متعددی به فواصل کم وجود داشته ونیازی به حمل آب نمی باشد

روز یکشنبه:

پس از صرف صبحانه و جمع کردن وسایل در ساعت ۸٫۰۵ به طرف یالرود به راه افتادیم. این راه سه ساعته شامل سه قسمت می باشد: قسمت اول(حدود یکساعت) در زمینی هموار در ارتفاع حدود۲۵۰۰ طی می شود. قسمت دوم( تا زمان ۱٫۵ ساعت) با شیبی تند و همراه با تقلیل ارتفاع قابل توجه و عبور از راه مالروی مجاور تنگه و دره عمیق و چند آبشار و از روی حدود چهار دستگاه پل چوبی ادامه می یابد.قسمت سوم از انتهای قسمت اخیر و ابتدای مزارع ده یالرود و در زیمین هموار به این ده ختم میشود. در ساعت ۱۱ به ده یالرود (یالی ) رسیدیم.
حرکت از ده یالرود با وسیله نقلیه شخصی مطابق قرار قبلی ساعت ۱۱٫۱۵ – رسیدن به هردو رود (محل تلاقی با جاده هراز) ساعت ۱۳ با حدود یکربع توقف در بین راه

سایر اطلاعات:
*تا محل پارکینگ بعد از ده نمارستاق با وسیله نقلیه ای از قبیل سواری پیکان و مینی بوس میتوان رفت
*در روستای یالرود، یکی از مغازه داران محل با سواری پیکان تا بلده مسافر حمل میکند
*در بلده، وسایط نقلیه شامل اتوبوس و سواری مستقیما به مقصد تهران و آمل موجود است.
سایر مسیرهای سه روزه در منطقه (به سورت رفت یا برگشت)
۱-پس از صعود به قله چپکرو میتوان به گردنه قو رفته و در محل گوسفند سرای واقع در جنوب غربی گردنه قو یا بعد از آن در مجاورت آبشار سفید آب چادر زده و روز سوم پس از عبور از رودخانه لار و عبور از تنگه یونیزا در مدت زمان حدود سه الی حداکثر چهار ساعت به گردنه خاتون بارگاه رسید که تا ده گرمابدر دارای جاده خاکی می باشد.
۲-از گرمابدر به گردنه قو، صعود به قله های چپکرو- تخت خرس- کهوی غربی و شرقی- بازگشت به گردنه جنوبی چپکرو ( از دره جنوبی قله کهو) و طی مسیر رودخانه سفیدآب به یالرود
۳-از ده گرمابدر به گردنه قو، صعود به قلل کهو، دو خوهران و سه سنگ و از دامنه جنوبی سه سنگ( دهلیزی نسبتا خطرناک که عبور از آن بدون نیاز به وسایل فنی احتیاط بالایی را میطلبد) به دره دیو آسیاب و دریاچه لار و پلور
۴-از روستای نمارستاق به گردنه کاعون و محل چادر شب اول، از آنجا صعود به قلل کهو، دو خواهران و سه سنگ، از طریق مسیر ۳ به دره دیو آسیاب و بازگشت به نمارستاق
۵-از روستای نمارستاق به گردنه کاعون و محل چادر شب اول ، از آنجا صعود به قله ورارو و بازگشت از دامنه جنوبی قله به دره لار و پلور( این برنامه دو روزه نیز میتواند اجرا شود)