گزارش پیمایش خط الراس البرز مرکزی از ناحیه تا لالون

گزارش پیمایش خط الراس البرز مرکزی از ناحیه تا لالون

تاریخ :۲۸ و ۲۹ و ۳۰ تیرماه سال ۱۳۹۶
وسیله نقلیه : مینی بوس
تعداد :۱۲ نفر
هوا: معتدل(شب دوم سرد)
با قرار ساعت ۴ صبح از منتها الیه شرق تهران و اتلاف وقت یکساعته در داخل شهر، حدود ساعت پنج صبح روز چهارشنبه از تهران خارج شده و بعد از تونل کندوان جاده چالوس، در محلی به نام پل زنگوله توقف نموده و در کنار مسجد آن، صبحانه خوردیم. نان گرم نیز در این مکان پخته می شود و دارای امکاناتی دیگر از قبیل سرویس بهداشتی تمییز، پارکینگ و رستوران نیز هست.

شروع حرکت  پیمایش خط الراس البرز مرکزی از ناحیه تا لالون

پس از صرف صبحانه در همین مکان، از جاده چالوس جدا شده و به سمت دره نور مشهور به جاده یوش و بلده ادامه مسیر دادیم. پس از عبور از دو گردنه و سرازیر شدن به کفی دره نور و عبور از کنار چند روستا از جمله پیل نور، میناک و نیکنام ده، از راهی که که از روستای “اوز” -روستای قبل از یوش (زادگاه نیما یوشیج) به سمت راست منشعب و سرازیر می شود تا روستای ناحیه رفتیم و در یک دو راهی که سمت چپ آن آسفالته بوده و به سمت روستاهای “پیچده” وانگرود می رود از مینی بوس پیاده ده و از راه خاکی سمت راست که به داخل روستای ناحیه می رود در امتداد رودخانه ، صعود خود را آغاز نمودیم. در کنار مسجد محل و با راهنمایی افراد محلی از سمت راست رودخانه ادامه دادیم و پس از عبور پر دردسر از مزارع یونجه، وارد دره ای تنگ شدیم که بین دو تپه-یکی در قسمت راست و منشعب از قله “رستم چال” که از روستا قابل رویت است و دیگری در سمت چپ و منشعب از قله “قبله” که در شرق رستم چال قرار دارد- واقع شده و ما ناگزیر از دامنه قابل عبور تپه سمت راست خود را کمی بالاتر به کف دره رساندیم.

ساعت حرکتمان از روستا ساعت ۱۰ صبح، ارتفاع روستا ۲۵۰۰ متر و ساعت ورود به کف دره و زیر یال منتهی به قله قبله( با ارتفاع ۲۶۰۰ متر) راس ساعت ۱۲ بوده است. به عبارتی با دو ساعت اتلاف وقت در روستا و مزارع، افزایش ارتفاعی برابر با یکصد متر داشتیم.
در اینجا ظرفهای آبمان را پر کردیم و پس از کمی استراحت در ساعت ۱۲٫۲۰ صعود خود را از دامنه سمت چپ دره تا روی یال منتهی به قله قبله آغاز تمودیم.

در نقشه کشیده شده ، ویوی کاملی از دامنه شمالی کوه نشان داده شده و در آن مسیر صحیح و بی دردسر صعود به قله رستم چال مشخص گردیده است. توجه شود که گروههای بسیاری یالهای مستقیم منتهی به قله رستم چال را جهت صعود انتخاب نمودند که بعضا با عدم توفیق مواجه شده اند لذا توصیه می گردد از یال منتهی به قله قبله در سمت چپ دره آبدار استفاده شود.

جالب است که از سمت چپ مسجد محل راهی به دامنه سمت چپ دره (مذکور در فوق) وجود دارد که بدور از دردسر های عبور از مزارع خیس و بلند یونجه بوده اما فاقد مزیت دسترسی به آب دره هست گرچه که فاصله چندانی با کف دره ندارد(محل اتصال این راه به یال صعود با خط چین مشکی مشخص شده است)
همانطور که از شمای کلی کروکی پیوست استنباط می گردد رو یال با زاویه و شمایل تقریبی عدد ۸ فارسی مستقیما به قله منتهی میگردد که عمدتا گروههای کوهنوردی نا آشنا را به دردسر می اندازد.
در سمت چپ(شرق) این یالها، یال کوتاه و پر شیبی هست که مناسب صعود نمی باشد. اما یال بعدی که مستقیما تا بالای سر روستای ناحیه امتداد یافته و خط جدا کننده دو روستای ناحیه و انگرود می باشد مسیر مناسبی است. در هوایی گرم و با کوله های سنگین یال مورد نظر را برای صعود انتخاب نمودیم. حدود ساعت ۳ بعد از ظهر یک نفر از همراهان از ادامه مسیر انصراف داد و با توجه به آشنایی ایشان با منطقه و سکونت یکی از بستگان درجه یک ایشان در یکی از روستاهای مجاور و فرصت کافی تا تاریکی شب و آنتن دهی موبایل، اجازه بازگشت انفرادی به ایشان داده شد.

شب مانی اول  پیمایش خط الراس البرز مرکزی از ناحیه تا لالون

تصمیم بر این بود که پس از صعود قلل قبله و رستم چال و بر روی گردنه بین رستم چال و نرگس، بر اساس اطلاعات مکتبه از Google Earth کمپ شب مانی را برپا کنیم اما به دلایای از قبیل مصرف حجم قابل توجهی از آب ذخیره، عدم امکان نصب ۴ تخته چادر بر روی یال و تاثیر وزش باد روی یال بر استراحت شبانه همنوردان، در ساعت ۱۶ و در ارتفاعی برابر ۳۵۹۰ متر قسمت مناسبی را با کلنگ تسطیح نموده و چادر ها را در وضعیتی بسیار مناسب نصب نمودبم و با اعزام نفراتی از کف دره مقابل آب برداشتیم.

روز دوم (پنجشنبه): راس ساعت ۵ صبح از خواب بیدار شده و پس از صرف صبحانه و برچیدن چادرها، مطابق قرار قبلی در ساعت ۶٫۳۰ به صعود خود ادامه دادیم. در ساعت ۷٫۴۵ به قله قبله رسیده و پس از ۱۵ دقیقه استراحت، درساعت ۸ صبح به سمت رستم چال حرکت کردیم. از اینجا قلل آزاد کوه،علم کوه،دماوند و اغلب قلل البرز قابل رویت است اما از خط الراس پیش رو فقط قلل رستم چال و نرگس دیده می شود.
درساعت ۹٫۳۰ به قله رستم چال به ارتفاع ۴۱۰۰ متر صعود نموده و پس از ۱۵ دقیقه استراحت و عکاسی، به سمت قله نرگس سرازیر شدیم. جالب اینجاست که بر روی گردنه بین دو قله رستم چال و نرگس، طبق برداشتمان از تصاویر مبهم   Google Earth  مکان مناسبی جهت برپایی حداقل چهار تخته چادر سه نفره وجود دارد.

در ادامه پیمایش در ساعت ۱۱٫۲۵ قله ۴۲۲۵ متری نرگس را که بر روی خط الراس اصلی البرز (خط تقسیم دو حوزه آبریز دریاچه نمک در جنوب و دریای مازندران در شمال) قرار دارد صعود نمودیم.
از این قله یال اصلی البرز به سمت غرب و به سوی قلل کهنو، یخچال، سرماهو، کمانکوه ، سوتک و در ادامه تا البرز غربی امتداد می یابد.
پس از نیم ساعت استراحت بر روی قله ای که حالا منظره سایر قلل خط الراس و از جمله خلنو در دوردست ها قابل تماشاست ، در ساعت ۱۱٫۵۵ با جهت شمال به جنوب به سوی گردنه بین دو قله نرگس و پالون گردن سرازیر شدیم.
در مسیری پاکوب تا گردنه رفتیم و در ساعت ۱۲٫۲۵ به آنجا که ارتفاعش ۴۰۸۰ متر بود رسیدیم. از اینجا مسیر کمی صخره ای شده که تا قله ادامه دارد. در ساعت ۱۳٫۱۵ به قله ۴۲۵۰ متری پالون گردن صعود کردیم. کماکان مسیری طولانی تا قله خلنو پیش روی ماست اما قبل از آن می بایستی مسیر قوسی شکل را تا قله میش چال طی کنیم که بیشترین فاصله را بین دو قله متوالی در این پیمایش دارد. ابتدا به سمت غرب سرازیر شده و در ساعت ۱۴٫۲۰به گردنه بین دو قله پالون گردن و میش چال رسیدیم که ارتفاعی برابر با ۴۰۸۰ متر دارد. سپس در همان امتداد و در مسیری متعارف تا قله ای خاکی رفتیم که در ادامه و غرب آن دو قله سنگی به نام سرخرسنگ قراردارد. ارتفاع این قله خاکی که در ساعت ۱۵٫۲۵ به آن صعود کردیم ۴۱۷۵ مترو ارتفاع قله سرخرسنگ ۴۲۰۳ متر است.به دلیل ضیق وقت از صعود آن صرف نظر نموده و از زیر آن تا گردنه مابین سرخرسنگ و میش چال به صورت تراورسی نمودیم. از اینجا جهت ما به سمت جنوب تغییر یافته و در مسیری نامناسب و صخره ای و ریزشی قله دو قلوی میش چال به ارتفاع ۴۲۵۰متر رادر ساعت ۱۷ صعود نمودیم.

شب مانی دوم در  پیمایش خط الراس البرز مرکزی از ناحیه تا لالون

پس از نیم ساعت توقف و با تغییر جهت به سمت غرب راه صعود به قله خلنو  در پیش گرفتیم . پس از ۲۰ دقیقه به گردنه بین دو قله، ساعت ۱۸٫۱۵ به زیر قله خلنو و ساعت ۱۸٫۴۵ با احتساب ۱۵ دقیقه استراحت در زیر قله ، به قله خلنو با ارتفاع ۴۳۷۴ متر رسیدیم. پس از ده دقیقه استراحت و عکاسی از مسیر شن اسکی به سمت کاسه خلنو سرازیر شده و در ساعت ۱۹٫۳۰ کمپ خود را برپا نمودیم.
روز سوم: پس از برچیدن چادرها در ساعت ۶٫۲۰ به سمت آبشار رهسپار شده و در ساعت ۸٫۱۵ در مجاورت آن صبحانه خوردیم. ساعت ۹٫۱۰ سرازیر شده و راس ساعت ۱۲ سوار مینی بوس شدیم که از قبل جهت حضور در میدان لالون هماهنگ شده بود.

توضیحات تکمیلی:
*برای یک گروه سه نفره، تقریبا در تمام طول خط الراس و در نقاط معینی امکان برپایی چادر وجود دارد . از روی قله پالون گردن که بر روی رشته اصلی البرز قراردارد، یالی طولانی منشعب می شود که تا قله دماوند و در نهایت دره هراز امتداد می یابد.
*با توجه به مرکزیت این قسمت از البرز از روی آن تقریبا تمام قله های البرز مرکزی و غربی دیده می شود.
*دامنه شرقی قلل پالون گردن، میش چال و خلنو کوچک ، سرچشمه رود خانه های لار و هراز را تشکیل میدهند و دامنه های غربی و شمالی قلل پالون گردن، میش چال و خلنو بزرگ ابتدای دره و رود خانه وارنگه رود را تشکیل میدهند
*مانند اکثر قلل مطرح ایران در این ایام نسبتا گرم، قله خلنو نیز مملو از کوهنورد بوده است
*دو نفر از همنوردان از صعود قله خلنو صرفنظر کرده و از دامنه جنوبی قله میش چال به سمت کاسه خلنو سرازیر شدند.
*هوای محل شب مانی دوم سرد و آزار دهنده بود.
*در کاسه خلنو آب برف وجود داشت
*تعداد کمی به قله پالون گردن صعود کرده بودند
*بر روی رود خانه پر آب لالون، جهت عبور گردشگران تخته ای بین دو صخره گذاشته بودند که با رعایت احتیاط قابل عبور بود.
*تا مجاور تنگه لالون ویلا سازی شده و برای تامین آب مصرفی مخزن آب بتنی دیگری در مجاورت مخزن قبلی در دست احداث می باشد
*برنامه ریزی به لحاظ زمانی به نحوی بود که در هر دوسر آن با ترافیک جاده مواجه نشویم
*آنتن دهی موبایل به تناوب بر روی خط الراس وجود داشت