گزارش برنامه صعود به قلل هزار و لاله زار

گزارش برنامه صعود به قلل هزار و لاله زار

تاریخ : پنجشنبه ۱۲ تا یکشنبه ۱۵ خرداد (تعطیلی ایام ارتحال)

هوا:صاف و نیمه ابری( غروب روز جمعه کمی بارانی)

تعداد:۱۰ نفر

بدون راهنمای محلی و صرفا با مطالعه دقیق گزارشات برنامه اخذ شده از اینترنت و کتاب کوههای استان کرمان تالیف آقای رسول زندی ، ۷ نفر از تهران با پرواز ۶٫۰۵ صبح ایران ایر از سالن شماره ۲ فرودگاه مهرآباد به مقصد کرمان عزیمت نموده و در فرودگاه کرمان به سه نفر از دوستان کوهنورد آملی که از شهر خود با سواری شخصی (پژو ۴۰۵) از روز قبل حرکت نموده بودند ملحق شدیم.

ایشان با ماشین خود و ماهم با یک دستگاه خودروی ون که توسط یکی از کوهنوردان کرمانی و با هماهنگی قبلی به فرودگاه اعزام شده بود به سمت جاده بافت راهی شدیم. قبل از خروج از شهر مقداری اتلاف وقت بابت خرید میوه، صبحانه فردا، غذا و … در داخل شهر داشتیم.

جاده بافت پس از عبور از بهرامجرد و نگار به دوراهی لاله زار می رسد. با انشعاب جاده آسفالته لاله زار از سمت چپ، پس از طی حدود ۲۰ کیلومتر از کنار باغات گل محمدی-که فضا را عطر آگین کرده بود- و کارخانه گلاب گیری آقای صنعتی به شهرک لاله زار می رسیم. با ادامه جاده به سمت جنوب به عوارضی منطقه تفریحی و گردشگری دریاچه سد لاله زار رسیده و پس از پرداخت هزار تومان به ازای هر ماشین وارد آن میشویم. ادامه راه که خاکی است کمی جلوتر دو شاخه می شود که راه سمت راست به سوی آلاچیق ها و اتاقک هایی میرود که مردم زیادی از شهرهای اطراف در روزهای تعطیل از آن استفاده میکنند.

راه سمت چپ که رو به بالا میرود از کنار دریاچه عبور نموده و در امتداد دره ای به نام دهانه آرتی ما را به سمت مجتمع چادر عشایر رابر(Rabor) میبرد.

در اینجا وسایل اضافی را داخل ماشین گذاشته و با کوله های سنگین در امتداد رودخانه و درسمت راست آن که دارای راه مناسب تری است صعود خود را آغاز میکنیم(ساعت ۱۲)

یکساعت بعد (ساعت ۱۳) ، رودخانه دارای انشعابی از سمت چپ می شود، مسیر مستقیم رودخانه ، راه صعود به قله کوشاست که فردای همین روز گروهی کوهنورد کرمانی به همان سمت میرفتندو دره(رودخانه) سمت چپ مسیر ما به سمت قله لاله زار است. در اینجا از رودخانه  ( پس از به هم پیوستن) رد شده و به سمت چپ دره سمت چپ رفته ، پس از حدود ۱۵ دقیقه (۱۳٫۱۵) به انشعاب دیگری می رسیم. از اینجا به بعد باید توجه داشته باشیم که در هر انشعابی، آب باریکه را رها نموده و فقط شاخه خروشان اصلی را دنبال کنیم لذا ما نیز دره سمت راست را ادامه میدهیم.

در ادامه نهایتا به دو شاخه ای(*) از رودخانه میرسیم که هر دو پر آب اما شاخه مستقیم (روبرو) کم آب تر است و آنطور که کمی دورتر پیداست به بن بست رسیده و به سینه کش کوه ختم میشود. با همان فرمول مورد اشاره ما شاخه پر آب تر سمت چپ را انتخاب میکنیم. این دره کمی سنگلاخی است و با گذشتن از تعدادی پیچ (S) ، در نهایت به بن بست رسیده و به گستره سرسبز و نسبتا وسیعی همراه با آب فراوان به نام تخت عبد البیگی ختم میشود. در اینجا نیز یک شاخه آب با گذشتن از زیر بقایای برفچالی مستقیم و یک شاخه دیگر با شیب تندتری از سمت راست به دره سرازیر می شود. قله بین این دو خط القعر است.

گوشه ای مسطح و خشک در سمت چپ هر دو شاخه آب را جهت نصب چادر انتخاب نموده(ساعت ۱۷) و شب را در این مکان به استراحت میپردازیم.(ارتفاع ۳۹۰۰ متر از سطح دریا)

جمعه: دو گردنه در دو طرف قله دیده میشود، گردنه سمت چپ با ارتفاع کمتر و گردنه سمت راست کمی بلندتر از آن که ما دومی را جهت صعود انتخاب میکنیم .

پس از صرف صبحانه و جمع کردن چادرها، راس ساعت ۷ صبح به راه میفتیم.

پس از ۴۵ دقیقه به گردنه رسیده و از یال سمت چپ آن به سوی قله میرویم.

در ابتدای این دامنه، کوله ها را لابلای سنگها گذاشته  و سبکبار به راه می افتیم. در ساعت ۸٫۴۵ به قله ۴۳۷۴ متری لاله زار میرسیم و از دور قله کوشا را که به لحاظ ارتفاع در حد لاله زار است میبینیم.

ساعت ۹٫۱۵ به سمت کوله ها سرازیر شده و پس از برداشتن آن، بنابر توصیه یکی از گزارشات اینترنتی، از سمت چپ گردنه به سمت برفچالها سرازیر میشویم تا شاید سریعتر به پایین برگردیم.

تصور اشتباهی که ممکن بود مارا تا دامنه های قله کوشا منحرف نماید. پس از طی حدود یک ساعت مسیر سرازیری در داخل دره که عمدتا پوشیده از برف بود جهت اصلاح مسیر ناگزیر از تراورس دامنه سمت راست و در امتداد یک راه مالروی باریک شدیم که مارا به سمت یک گردنه و پس از سرازیر شدن از آن طذف به دره مجاور(بین دره مسیر رفت و دره مسیر برگشت) هدایت مینمود.

این دره در ادامه راه به دو شاخه ای میرسد که در همین گزارش با علامت (*) مشخص گردیده است بنابراین شیبی که از روی گردنه فوق سرازیر شدیم همان سینه کش و یا نقطه بن بست دره است که در بالا مورد اشاره قرار گرفته است.

مسیر برگشت ما چنانچه در پیدا کردن مسیر تراورس اشتباه نشود ، با مسیر رفت تفاوت چندانی نداشته و حتی به دلیل سهولت برگشت از برفچالها تا حدودی بهتر است.

در ساعت ۱۳٫۴۵ به محل چادر عشایر-کنار ماشین (دهانه آرتی) – رسیدیم. دست و پاها را به آب زده و پس از کمی استراحت سوار ماشین شده و با عبور از کنار سد در ساعت ۱۴٫۴۰ به شهرک لاله زار وارد شدیم. برای رسیدن به پای صعود قله هزار، یک راه آن است که از سمت چپ وارد جاده بافت کرمان شده و از کرمان از طریق جاده کرمان بم به راین برویم و ازآنجا از طریق یک جاده آسفالته به تفرجگاه معتبر و شناخته شده ای به نام آبشار خود را برسانیم. اما با همت راننده ون از سمت راست(شرق) وارد جاده شنی و مواج ( با موجهای بلند و سهل العبور) شدیم.در قسمت های ابتدایی جاده که منطقه کشاورزی است به دلیل عبور عرضی نهرهای آبیاری در چند نقطه، سرعتمان کم است که در ادامه با سرعت متوسط ۶۰ کیلومتر بر ساعت در منطقه ای تپه ماهوری و خشک به یک جاده آسفالته میرسیم. (شیرنیک)

پس از رسیده به دوراهی، جاده آسفالته را از سمت چپ به روستای بزرگ گلزار(قریه العرب) میرانیم. باید توجه داشت که قبل از رسیدن به جاده آسفالته، به یک دو راهی میرسیم که مسیر مستقیم ما را به سمت روستایی میبرد که درختان آن از محل دو راهی پیداست. راه ما از سمت چپ است که در ابتدا با کمی پیچ و تاب است ولی در ادامه عادی می شود. ضمنا در حاشیه جاده شنی از لاله زار تا دوراهی آسفالته در قسمت هایی باغات گل محمدی دیده میشود.

پس از رسیدن به روستای گلزار(با نام قدیمی قریه العرب) که دارای باغات میوه بسیار بزرگی و عمدتا متعلق به زرتشتیان است، از جاده اصلی جدا شده و از خیابانی به نام جاده باغات در کنار دیوار یک باغ بزرگ ادامه مسیر میدهیم. قابل ذکر است که قبل از ورودبه گلزار در سمت جنوب شرقی جاده، قله هزار با شکوه و عظمت دیده میشود. از جاده باغات سمت و سوی ما رو به قله هزار است. این جاده شنی است که در نهایت به جاده آسفالته راین- آبشار وارد میشود . در اینجا ما به سمت راست (غرب) و به سوی آبشار میرویم.

در ساعت ۱۶٫۴۰ به آبشار میرسیم. پس از کمی اتلاف وقت و مرتب کردن وسایل در ساعت ۱۷٫۴۵ به سمت پناهگاه به راه می افتیم اما با فرض آشنا بودن یک گروه کوهنورد تاکستانی به دنبال آنها از کنار آبشار و از یک شیب تند و خطرناک ( به لحاظ امکان پرت شدن سنگ به سمت مردم حاضر در پای آبشار) بالا میرویم. راه درست و اصلی کمی قبل از آبشار(بعد از سرویس بهداشتی) از داخل درختان دامنه سمت چپ است که کمی بالاتر به راه مالروی مرتبی می رسد.در بالای آبشار به یک دو راهی (مالرو) می رسیم راه سمت راست(تراورس) ادامنه تفریح گاههای مردم است. راه مستقیم (سربالایی) راه صحیح و منتهی به پناهگاه می باشد. در قسمت فوقانی این سربالایی قسمت مسطح و زیبایی است که در سمت راست آن رودی جریان دارد. این قسمت مسطح در انتها به دره ای در سمت راست ختم میشود که در طرفین آن درختان پرشمار بید و برخی انواع دیگر به وفور دیده میشود و امتداد این درختان و رود جاری  در میان آن مارا به سمت پناهگاه میبرد.

در ساعت ۱۸٫۳۵ به کنار تابلویی می رسیم که مارا از دره سمت چپ به نام بزکش برحذر میدارد و در ساعت ۱۹ نیز پناهگاه جلویمان ظاهر میشود. جمعیت بسیاری در این نقطه سرسبز و زیبا چادر زده و خود رابرای صعود فردا آماده کرده اند. ارتفاع پناهگاه ۳۱۰۰ متر از سطح دریاست.

شنبه: چادرها را بجا گذاشته و با کوله های سبک در ساعت ۵٫۴۰ در امتداد یال بین دو دره که در سمت راست نهر آب قرار دارد از طریق راه پاکوب، صعود را آغاز میکنیم. پس از شیبی نسبتا تند به یال مسطحی می رسیم و پس از تراورس از سمت راست تپه ای سنگی و عبور از دهلیز خاکی مجددا به قسمت مسطح دیگری وارد میشویم.

کمی بالاتر قطعه سنگی بزرگی به نام تاج خروس به ارتفاع ۳۸۹۰ متر روبرویمان قرار دارد. در ساعت ۷٫۴۰ از سمت راست آن عبور نموده و پس از کمی استراحت ادامه مسیر میدهیم. تمامی مسیر بر روی یالی است که قسمت هایی از آن دارای شیب و قسمت هایی مسطح، بستر برخی نقاط سنگی و بقیه خاکی است.

در ساعت ۹٫۲۵ به ابتدای تراورس متمایل به چپ میرسیم که مستقیما به سمت امامزاده ای (؟) میرود که برخی از راهنمایان محلی ، انجا را به عنوان قله به کوهنوردان غریبه معرفی مینمایند.

اما قله اصلی مستقیما بالای سر قسمتهای ابتدایی مسیر تراورسه هست.

در ساعت ۹٫۴۵ به قله سنگی هزار به ارتفاع ۴۴۸۸ متر (با جی پی اس) میرسیم. پس از استراحت در ساعت ۱۰٫۱۵ بازگشت از قله را آغاز نمودیم. در ساعت ۱۱٫۱۵ به تاج خروس و در ساعت ۱۲٫۳۰ به محل چادرها میرسیم.

در ساعت ۱۳٫۳۰ از کنار پناهگاه به سمت آبشار سرازیر شده و در ساعت ۱۴٫۴۵ کوله ها را در داخل ماشین ون میگذاریم.

پاره ای توضیحات:

*همانروز جهت بازدید از ارگ راین به این شهر رفته و سپس با کرایه ۴ اتاق در مهمانسرای ایرانگردی و جهانگردی(به صورت تلفنی) ماهان، شب یکشنبه را در این شهر گذراندیم. آنشب و فردا بازدید جالبی از آثار باستانی و گردشگری ماهان و کرمان داشته وساعت ۱۵٫۴۵ با هواپیمایی ماهان به سمت تهران پرواز نمودیم.

*شماره تماس آقای پیشه ور راننده ون ۰۹۱۳۳۹۸۵۰۸۹ و شماره تماس مهمانسرای ایرانگردی و جهانگردی ماهان ۰۳۴۲۶۲۲۲۷۰۰ می باشد

*دوستان آملی از صبح یکشنبه از ما جدا شده و به سمت شمال حرکت نمودند

*در مسیر کرمان-جاده بافت-لاله زار– آبشار-راین-ماهان- کرمان ، ما رشته کوه جوپار را ۳۶۰ درجه دور زدیم

*هوای محل شب مانی لاله زار کمی سرد و هوای محل شب مانی هزار ملایم و لطیف بود

*بی توجهی تعدادی از کوهنوردان به خستگی سایرین و نیاز آنها به خواب شبانه،همراه با خنده های بلند تا صبحگاه ، مانع از خواب راحت ما شد. عده ای از آنان اصل تاکستان و عده ای نیز بندر عباسی بودند

*جای چادر و آب فراوان در محل شب مانی هر قله موجود بوده است. نام بردن از کرمان به عنوان یک استان کویری خطا است.

*دوغ باغ شاهزاده ماهان، شیرینی کلمبه کرمان، فالوده کرمانی و شیرازی ماهان و کرمان، دیزی سنگی رستوران سنتی حمام وکیل، زیره کرمان فراموش نشود

*راننده ون پس از بازگشت از پناهگاه هزار با یک عدد هندوانه بزرگ، شیرین و تگری از ما پذیرایی کرد. در عین حال که همیشه چایی هم براه بود.

*طرفداران قله هزار خیلی بیشتر از قله لاله زار و کوشا هستند

*رد شدن از رودخانه اصلی لاله زار یک بار کمی با دقت و با پای لخت و سایر دفعات به صورت پذیرش سنگ به سنگ صورت میگیرد.

*فرزندان عشایر مستقر در دهانه آرتی به سوی ما هجوم آورده و به اصرار درخواست شیرینی و پول میکردند

*متاسفانه فرصت و شرایط اجازه نداد از گلاب خالص و عرقیات متنوع لاله زار خرید نماییم.

*پاسگاههای ایست و بازرسی در هر دو جاده طرفین جوپار فعال بود. ضمن آن که سخت گیری در فرودگاه کرمان به نسبت بیشتر است.

*استان کرمان پر است از کوهستانهای زیبا و مرتفع هزار، لاله زار، جوپار، پلوار، جفتان، بنان، بزمان، بحر آسمان ، جبال بارز، کوهپایه و ….