گزارش صعود به قله سکوزان بروجرد
گزارش برنامه صعود به قله سه کوزان (سه قوزان) ۳۴۴۰ متر
تاریخ : ۲۱ و ۲۲ اردیبهشت سال ۹۶
تعداد: ۱۰ نفر
وسیله نقلیه: شخصی
هوا: صاف و معتدل
زمین: خشک و سرسبز
صبح روز پنجشنبه در ساعت ۷صبح با قرار تجمیع در محل عوارضی اتوبان تهران-قم به سمت شهر بروجرد به راه افتادیم. صبحانه را در رستوران مهتاب اتوبان(با هزینه نفری ۲۲۰۰۰ تومان) صرف نموده و پس از یک ساعت و نیم گشت و گذار داخل شهر اراک، در ساعت ۱۳ به بروجرد رسیده و پس از پاره ای خرید در داخل شهر به سمت روستای ونایی واقع در غرب بروجرد حرکت نمودیم. پس از هماهنگی قبلی توسط یکی از کوهنوردان قدیمی بروجرد، در یکی از سفره خانه های منطقه دربند(دربند بعد از ارسطو) مستقر شده و شب را همانجا سپری نمودیم (مجتبی گودرزی ۰۹۱۹۶۸۲۳۰۴۵)
جمعه: راس ساعت ۴ صبح بیدار شده و در ساعت ۵٫۱۵ سوار وانت نیسانی شدیم که روز قبل پس از گشت و گذار در روستای ونایی رزرو کرده بودیم (خسرو گودرزی ۰۹۱۶۳۶۸۵۲۵۰)
در ساعت ۶٫۲۰ پس از پیاده شدن از وانت در اواخر جاده خاکی- البته با بستر سنگریزه ای- منتهی به باغات پای قله برنجه صعود خود را آغاز نمودیم. ابتدا از طریق یک راه پاکوب از جاده باغات جدا شده و پس از طی یک سربالایی به قسمت تراورسه راه رسیدیم که در انتها به کف دره سنگلاخی ختم میشد. در اینجا دوست کوهنورد بروجردیمان را دیدیم که جهت راهنمایی ما صبح زود با نیت پیدا کردن گروه به بالا رفته و در حال بازگشت بود. در گوشه ای از این دره سنگلاخی که در واقع ابتدای شیب سربالایی در کف دره است، چشمه دائمی پر آبی بود که ظرفهایمان را پر ازآب نموده و همانجا با دوست بروجردی خداحافظی نمودیم.
از راه پاکوب باریکی- گاه در سمت راست و گاه در سمت چپ نهر جاری در کف دره- به صعودمان ادامه دادیم. در انتهای دره و در گوشه راست آن قطعه ای صخره ای بزرگتر قرار دارد که راه ما از تنگه شیب دار بین این دو صخره است. پایین صخره ها ، چشمه پر آبی جوشیده و با دبی زیادی سرازیر میگردد .بالای تنگه، شیب ملایم تر شده و در ساعت ۱۹٫۱۰ در قسمتی نسبتا تخت و سرسبز به اولین چشمه توتیا و کمی بالاتر با وضعیتی نسبتا مشابه به دومین چشمه توتیا رسیده و در کنار آن به استراحت و صرف تنقلات و میوه میپردازیم.
در ادامه به راس گردنه میرسیم که از آنجا دشت ولاش و در منتها الیه سمت چپ قله ولاش جلویمان قرار دارد.
از روی این گردنه تغییر جهت داده و با سمت و سوی جنوب به شمال و در مسیری پر از سبزی های خوراکی (والک، تره کوهی و …) شیب تند خاکی و شنی را تا زیر قسمت صخره ای رفته و با پیدا کردن راههای مناسب از میان صخره که بعضا همراه با قسمت های متعارف خاکی و شنی است در ساعت ۱۱٫۴۰ بر روی بلندترین قله سه گانه سکوزان صعود مینماییم. دو قله دیگر ذر قسمت های شرقی و شمالی این قله و به فاصله کمی از آن قرار داشته و بر روی هر سه قله، سنگ چین ایجاد شده است.
در سمت راست مسیر صعود ما دره ای شنی همراه با راه پاکوب قراردارد که پس از استراحتی چند بر روی قله سکوزان همراه با عکسی در ساعت ۱۲ از آن سرازیر شدیم.
گروهی پر تعداد از کوهنوردان همدانی و بروجردی در حال صعود از مسیر پاکوب گوشه شرقی همین دره بودند و البته تعدادی از آنان نیز استراحت در کنار چشمه توتیا را بر صعود ترجیح دادند.
پس از عبور از کنار چشمه توتیا و کوهنوردان در حال استراحت و پرکردن ظرف های آب که به دلیل گرمای نسبی هوا و سوزان بودن آفتاب واقعا لازم بود- از همان مسیر صعود راه بازگشت را در پیش گرفته و پس از ورود به منطقه باغات در ساعت ۱۵ به کنار وانت رسیدیم و سوار بر آن به سمت سفره خانه در بند رود رفتیم.
پس از استراحتی قابل توجه و صرف چایی و هندوانه بزرگی که روز قبل ، از بروجرد خریده بودیم عازم بروجرد شده و پس از صرف ترکیب نهار و شام در رستوران خانم رضایی در مجاورت میدان شهدا، راه عزیمت به سمت تهران را در پیش گرفتیم که البته مصادف بودن نیمه شعبان و تبلیغات وسیع خیابانی نامزد های ریاست جمهوری و شورای شهر بروجرد با این روز موجب گردید در ساعت ۸٫۳۰ از دست ترافیک شهر خلاص شده و از شهر خارج شویم. نیمه های شب بین ۲ تا ۳ به تهران رسیدیم.
سایر توضیحات:
*از آنجاییکه ما قصد صعودی سبک را داشتیم شب مانی در روستا را انتخاب کردیم. میتوان تا چشمه توتیا که با کوله و چادر رفته و پس از شب مانی در آنجا افرادی آن شب صعودی سبک را تا قله در دستور کار قرار داد. همچنین میتوان شب را در بروجرد (هتل و یا خانه های اجاره ای) سپری نمود.
*در راه صعود از گردنه تا قله حدودا نیم ساعت اتلاف وقت ما بابت والک چینی داشتیم که بسیار فراوان بود. جالب اینجاست محلی ها فقط تره کوهی جمع آوری میکردند و توجهی به والک و یک گونه خوراکی دیگر (با گلهای زرد که تازه از زیر برف در می آید) نداشتند.
*راه صعود ما مناسب بود و راه بازگشت ما مناسب تر
*برای پیدا کردن راه خروج از شهر بروجرد به سمت ونایی و همچنین از کوچه پس کوچه های ونایی تا پای کوه قبلا از محلی ها پرسیده شود . در صورت کرایه وانت، قسمت دوم(خروج از روستا) فاقد موضوعیت است.
*در طول مسیر گلهای لاله واژگون در چند نقطه به صورت انفرادی و در یک نقطه (داخل تنگه قبل از چشمه توتیا) هم به صورت تجمعی با زیبایی هر چه تمامتر وجود داشت
*مقبره کوهنورد متوفی بروجردی بر روی قله سکوزان و زیر تابلوی نمایشگر ارتفاع قله بنا شده است
*از جاده منتهی به بروجرد و ونایی، سه قله در روبرو دیده می شود. در سمت چپ قله پهن “برنجه” در سمت راست قله مثلثی و پر شیب سه کوزان و در وسطط قله کوتاه و پهن “برف هل”
*از روی قله به سمت شمال غرب، سایر قلل رشته کوه طولانی گرین دیده میشود( یال کبور، چهل نابالغان،…)
*دو نفر از همنوردان از تهران با اتوبوس به بروجرد آمدند(با هزینه نفری ۲۰۰۰۰ تومان) و از بروجرد تا ونایی با هزینه نفری ۵۰۰۰ تومان با آژانس خود را به ونایی و به دیگر اعضای گروه رساندند.
*نهار روز اول را در همان سفره خانه صرف نمودیم شامل کباب چنجه از گوشت گوساله و جوجه کباب، گوشت گوسفند در این مکان موجود نبود.
*سفره خانه در منطقه ای مشجر، کنار رودخانه با تخت ها و اتاقکهایی دو نفره، پارکینگ، سرویس بهداشتی و نمازخانه پذیرای ما بود. البته توجه شود که تا حدود ۱۲ شب همراه با سر و صدای گردشگران محلی در واحد های مجاور بوده است.
*تبلیغات روی دیوار رستورانی که غذا خوردیم: سوییت و ویلا اجاره ای با امکانات کامل و پارکینگ در بهترین نقطه بروجرد:
۰۹۱۶۸۶۵۰۰۱۸-۰۹۰۲۲۶۶۰۰۱۸





















This Post Has 0 Comments