گزارش صعود به قله خون کهار(۳۴۰۲ متر)

صعود به قله خون کهار(ارتفاع ۳۴۰۲ متر)

یکروزه به تاریخ ۲۱/۰۱/۹۳
تعداد: ۱۸ نفر ( ۱۵ نفر از تهران و سه نفر از کرج)
وسیله نقلیه: مینی بوس هیوندایی
هوا: مطبوع و بهاری و صاف به هنگام صعود همراه با کمی بارش برف و مه رقیق بهنگام برگشت ساعت ۴٫۳۰ صبح روز پنجشنبه از نارمک تهران با مینی بوس براه افتاده و پس از سوار کردن سایر همنوردان در مسیرهای متنوع از شمال تا غرب تهران و سه نفر باقیمانده در کرج به سمت جاده چالوس حرکت نمودیم. با پشت سر گذاشتن دریاچه سد کرج کاملا مواظب بودیم که از پل خواب نگذریم . با دیدن تابلوی پل خواب، حواسمان را جمع نموده و از اولین خروجی آسفالته در سمت چپ جاده چالوس از این جاده جدا شدیم.
ابتدای جاده را زنجیر با قفل انداخته بودند که بلافاصله پس از رویت ما، نگهبان زنجیر را باز نموده و ما به سمت روستای نشترود ادامه مسیر دادیم. کمتر از چهار کیلومتر بعد به این روستا رسیدیم. ادامه جاده به سمت روستای بالاتر- ورزن- و در ادامه تا دره ابتدای کلوان امتداد می یابد. ارتفاع روستا از سطح دریا بین ۲۰۵۰ تا ۲۰۷۰ متر است. در ساعت ۷٫۱۰ در امتداد جاده خاکی که به سوی باغات بالا دست روستاست آغاز به صعود نمودیم. هنوز توریسم شهری و فرهنگ ویلا سازی بر این روستا مسلط نشده است.
کمی بالاتر در ارتفاع ۲۱۲۰ متری کنار جاده و زیر تابش آفتاب بهاری صبحانه را صرف نمودیم.
در ساعت ۸ صبح از دامنه سمت چپ دره منتهی به روستای نشترود خود را به یال صعود رساندیم. البته در فصل زمستان از ابتدای روستا میتوان بر روی این یال قرار گرفت. در سمت راست همین دره یال سراسری دیگیری از قله به سمت پایین دست آمده، یک شاخه آن به انتهای روستای نشترود و شاخه دوم آن به روستای ورزن می رسد. این یال هم میتواند مسیر صعود باشد کم کوتاهتر از مسیر انتخابی ما و نتیجتا با شیب بیشتر است.
یالی را که ما جهت صعود انتخاب نمودیم در انتها به یال اصلی منتهی به قله ختم می گردد در تمام طول این یال و همچنین از بالا دست روستا و محل صرف صبحانه قله در منتها الیه سمت راست یال اصلی قابل رویت می باشد. از ابتدای یال (شروع صعود) تا قله آبی یافت نمیشود مگر در کف دره های واقع در طرفین یال.
در ساعت ۱۱ به محل تلاقی یال مورد اشاره با یال اصلی رسیده و پس از کمی استراحت و صرف تنقلات و میوه، راه صعود را به سمت شمالغرب در پیش میگیریم. کمی پایین تر از این نقطه تا قله برف ضخیمی موجود است که البته با توجه به شروع فصل بهار در بعضی قسمتها میتوان از قسمتهای خشک شده عبور کرد. ارتفاع این نقطه حدودا ۳۰۰۰ متر است و با شیبی ملایم به سمت قله امتداد میابد. در ساعت ۱۲٫۴۵ به قله رسیده و درساعت ۱۳ از قله سرازیر می شویم. از این جا برف ضعیفی شروع به باریدن میکند که البته متناوب است.
در ساعت ۱۳٫۴۵ به محل تلاقی یال اصلی و یال فرعی منتهی به روستا که موقعیت آن را با گذاشتن چهار عدد کوله رنگی مشخص کرده بودیم میرسیم و پس از صرف نهاری مختصر از آنجا سرازیر می شویم. از آنجا که یالها به هنگام سرازیر شدن شاخه- شاخه میشوند میبایستی دقت شود- بویژه در شرایط تسلط مه- که یال منتهی به ده را گم نکنیم. توجه شود که یالهای اشتباهی منتهی به چاده چالوس که در پایین دست شرقی و جنوبی قابل رویت است، در آخر به صخره ها و دیواره ها ختم میشود. برای گروه ما نیز میتوانست این مشکل پیش بیاید که با تصحیح مسیرهای جزئی برطرف گردید.
در ساعت ۱۵٫۴۵ به ده و کنار مینی بوس رسیدیم. مینی بوس در ساعت ۱۶٫۱۰ حرکت نمود و آخرین نفرات در ساعت ۱۹ در شرق تهران از آن پیاده شدندو صرف چای نیز در یک رستوران مشرف به دریاچه به پیشنهاد یکی از دوستان در برنامه قرار گرفت.
توضیحات تکمیلی:
*از روی یال اصلی، دریاچه پشت سد امیرکبیر، قله دماوند، جاده چالوس در جنوب و شرق، قلل هفت خونی، کلاش ویا، کرچان(به ترتیب از چپ به راست) در شمال شرق، و ققل ناز و کهار نیز در شمال غرب قابل رویت می باشد.
*در میانه جاده آسفالته فرعی منتهی به روستای نشترود و در سمت چپ جاده ،چشمه آب گوارایی موجود است که با لوله گذاری به آن پرداخته شده است
*مسیر های دیگری نیز بر اساس گزارش برنامه سایر کوهنوردان برای رسیدن به قله خون کهار وجود دارد:
الف-روستای دروان واقع در شمال غرب کرج و شمال آتشگاه از جبهه جنوبی
ب- از مجاور تونل شماره چهار و رستورانی در کنار آن با تابلوی کوشک بالا- احتمالا با شیبی تند و مسیری خشن- با توجه به دریافت ما از بالای یال و قله
ج-از روستای کلوان و حرکت در جهت خلاف صعود قله ناز به سمت جنوب شرق(بر اساس دریافت شخصی)
این مسیر خاکی، با شیب ملایم و البته مقدار کمی طولانی تر از مسیرهای روستای نشترود و ورزن می باشد
*از هر دو روستای نشترود و ورزن می توان در فصل زمستان به قله صعود نمود. بنظر نگارنده- برخلاف نظر یکی از گروههای صعود کننده که گزارش ایشان نیز در اینترنت موجود است- مسیر روستای ورزن مناسب تر است.اولی به خاطر عدم درگیری با نقاب برفی های احتمالی شکل گرفته بر روی یال اصلی و دومی عدم درگیری مستقیم کمتر با باد های سرد زمستانی با جهت تقریبی جنوبغرب-شمال شرق
سوم-در صورت انحراف از مسیر در راه بازگشت به روستای نشترود خطر درگیری با دیواره های منتهی به جاده چالوس وجود دارد البته مسیر روستای دروان با توجه به جنوبی بودن مسیر صعود قاعدتا راحت تر و کم خطر تر است.
*بهترین زمان صعود به این قله نیمه دوم فصل بهار است