گزارش برنامه صعود به قله جانستون به ارتفاع ۳۹۵۰ متر از روستای آبنیک

تاریخ: بیست و یکم خرداد ماه سال هزار و چهارصد

تعداد: چهارده نفر

وسیله نقلیه: مینی بوس

هوا: صاف و معتدل

زمین: خشک و در ارتفاعات بالا صخره ای ( دست به سنگ)

دسترسی به پای صعود قله جانستون

در ساعت ۵٫۰۵ دقیقه از شرق تهران به راه افتاده و با عبور از گردنه قوچک و فشم و زاگون (زایگان) و قبل از گرمابدر، وارد جاده روستای آبنیک میشویم.

در ساعت ۶٫۱۵ قبل از پل روستا پیاده شده و با عبور از پل و در امتداد رودخانه صعود خود را آغاز میکنیم.

حدود نیم ساعت در مسیر جاده خاکی مناسب تا محل تلاقی با رودخانه میرویم.

کمی قبل از این نقطه درخت تنومندی بر روی رودخانه افتاده و پل مناسبی ایجاده کرده است.

ما به هنگام صعود این پل را ندیدیم اما در برگشت با راهنمایی لیدر گروهی دیگر آن را یافته و از آن عبور نمودیم.

با عبور از رود و در مسیر راه پاکوب به شیب دامنه صخره ای رسیده و در ساعت ۷٫۳۰ به نقطه اوج آن که گردنه کوچکی است رسیدیم. پس از آن سرازیر شده و از چشمه ای در ابتدای سراشیبی آب برداشتیم.

چند گروه دیگر نیز در مسیر بودند که یکی از آنان برنامه صعود به قله خرسنگ و بقیه قله جانستون را داشتند که همه گروه های مورد اشاره، با طی نمودن کل دشت جانستون به کنار غار بیوک آقا (محل جدا شدن مسیر دو قله خرسنگ و جانستون) رفته و از آنجا با انتخاب مسیر پر شیب دره ، راه صعود به قله جانستون را انتخاب نمودند.

محل صرف صبحانه در مسیر صعود به قله جانستون

ما اما بعد از چشمه با تراورس خود را به کف دره رسانده و با عبور از رودخانه، در آن طرف دره، محل صاف و مسطحی را برای صرف صبحانه انتخاب نمودیم.

از ساعت ۷٫۵۵ تا ۸٫۴۵ به مدت پنجاه دقیقه صبحانه را صرف نموده و مسیر یال زمستانی را که از اینجا شروع شده و شیب کمتری نسبت به سایر مسیر ها دارد برای صعود انتخاب میکنیم.

پس از عبور از دو سه شیب و در ساعت ۱۱٫۲۰در محل گوسفند سرای مسطحی که درست زیر آخرین شیب منتهی به یال اصلی قرار دارد به مدت پانزده دقیقه استراحتی نموده و پس از طی کردن شیب مورد اشاره ، در ساعت ۱۲ به روی یال میرسیم.

ارتفاع این نقطه ۳۶۴۰ متر بوده و ما پس از یک ربع استراحت ، در مسیری تقریبا صاف تا زیر قله که قسمتی صخره ای است میرویم.

در اینجا تقریبا همه گروهها با هم رسیده و همگی با احتیاط کامل از شیب صخره ای آخر عبور کردیم.

بر فراز قله جانستون و مسیر بازگشت جدید

در ساعت ۱۳٫۴۵ به قله جانستون میرسیم که فضای کافی برای استراحت همه کوهنوردان دارد.

پس از ۵۰ دقیقه استراحت بر روی این قله این بار از مسیری جدید سرازیر شدیم. ابتدا در مسیر خط الراس اصلی البرز خود را به گردنه زیر قله رسانده و در شیبی تند راه پایین به سمت دره پایین دشت را در پیش گرفتیم.

قابل ذکر است که قله جانستون نیز بر روی خط تقسیم آب شمال و جنوب البرز یعنی خط الراس اصلی آن قرار گرفته و دره شمالی آن آغاز شاخه اصلی دشت لار است. شاخه فرعی (دوم) دشت لار از زیر قله پیرزن کلوم و دامنه های شرقی آن آغاز میشود و این دو در کمردشت که گستره وسیعی دارد به هم می پیوندند.

راهی که ما برای بازگشت در نظر گرفتیم در ابتدا دره با شیب تندی است که پاکوب ضعیفی دارد . ابتدا به سمت چپ رفته و پس از گذشتن از قسمتی صخره ای ، به سمت راست دره میرویم.

پس از عبور از دره خود را به راه پاکوب ضعیفی میرسانیم که در آن طرف دره پیداست.

از گردنه کوتاهی گذشته، خود را به دره مجاور میرسانیم و از شن اسکی آن به سمت غار بیوک آقا سرازیر میشویم.

محل صرف نهار و استراحت در بازگشت از قله جانستون

در ساعت ۱۶٫۴۰ و در قسمتی مسطح زیر شن اسکی به مدت ۲۰ دقیقه مشغول صرف نهار و بیشتر به انگیزه استراحتی بیشتر شدیم چون کمی پایین تر آب و آبشار زیبایی مناسب تر برای استراحت بود.

در ساعت ۱۷ آخرین شیب منتهی به کف دره و رودخانه را با عبور از کنار آبشار طی نموده و در ساعت ۱۷٫۴۵ به ابتدای دشت جانستون رسیدیم که به فاصله کمی از هم پر از چشمه های آب زلال است .

ظرف های آبمان را از آب گوارای چشمه ها پر کرده و در ساعت ۱۸ در مسیری نسبتا صاف و مستقیم راه روستا را در پیش گرفتیم.

در ساعت ۱۸٫۴۵ به همان گردنه کوچک بالای روستای آبنیک رسیده و پس از ده دقیقه استراحت و ادامه مسیر در ساعت ۲۰ به روستا و کنار مینی بوس رسیدیم.

سایر توضیحات جهت صعود به قله جانستون:

* فاصله روستا تا رودخانه که جاده خاکی مناسبی دارد خیلی زیاد است و اگر وسیله نقلیه از روستا بالاتر رود ، در مجموع زمان رفت وبرگشت یکساعت صرفه جویی میشود.

*ادامه دره ای که از قله سرازیر شدیم (در صورت عدم ادامه مسیر به سمت راست دره) در قسمت های پایینی به شرطی راه میدهد که یا برف سفت حاصل از ریزش بهمن ها در کف دره وجود داشته باشد و یا اصلا هیچ برفی نباشد.

شرایط پیش روی ما برف نازکی بود که نه از روی آن میتوانستیم راه برویم و از زیر آن که خطر شکستن آن قطعی بود. جداره های کناری کف دره نیز به دلیل صخره ای بودن، صعب العبور است.

* بجز از چشمه ها آب خوردن بر ندارید ( آب رودخانه و آب برف خوراکی نیست)

*ترافیک شدید جاده فشم به تهران، به قدری شدید بود که موجب شد ساعت ۱۲ شب به تهران برسیم.