گزارش برنامه صعود به قله آسمانکوه به ارتفاع ۳۷۰۲ متر

گزارش برنامه صعود به قله آسمانکوه به ارتفاع ۳۷۰۲ متر

تعداد :  ۸ نفر

وسیله نقلیه :  ون (کرایه ۴۲۰ هزار تومان)

هوا:  صاف، معتدل

تاریخ : پنجشنبه و جمعه ۲۹ و ۳۰ خرداد ۹۳

پنجشنبه : ساعت ۴ صبح از شرق تهران به مقصد روستای گرمابدر حرکت نمودیم. پس از گذر از فشم از جاده سمت راستی میدان ادامه مسیر داده و پس از زاگون (زاگون) به گرمابدر رسیدیم. سپس از جاده خاکی انتهای روستا بالا رفته و در ساعت ۶٫۴۵ به گردنه خاتون بارگاه-بلندترین نقطه جاده-رسیده و پس از برداشتن کوله ها در مسیر ادامه جاده پس از گردنه و البته از طریق میانبرها وارد تنگه یونیزا شده و با عبور از مسیر ساده و پاکوب، به ابتدای دشت وسیع لار رسیدیم. در قسمت تنگه ای، جاده قطع شده ولی بلافاصله پس از آن مجددا شروع می شود. این جاده با عبور از دشت لار تا پلور و جاده هراز ادامه می یابد.

پس از درآوردن کفش و جوراب از رودخانه لار عبور نمودیم که امسال آب زیادی نداشت و در حد متوسط بود و در برخی از سالها (مثل سال ۷۵) آب رودخانه به دلیل خشکسالی آنقدر کم بود که از روی آب پریدیم اما در سال ۵۴ تا بالای ران داخل آب میرفتیم. عمق آب در گذرگاه ما تا میانه ساق (زیر زانو) بوده است.

در آن طرف رودخانه و در انتهای دره (دشت)لار و در سمت راست تپه ای سبز رنگ، دره سفیدآب عمود بر دشت لار واقع است که راه لار به یالرود و بلده از این دره پهن میگذرد و در مسیر آن دو آبشار زیبا، یکی لغزان و کف آلود بر بستر پر شیب و سنگی به نام آبشار سفیدآب جریان دارد.

یک کارونسرای سنگی شاه عباسی در حال حاضر متروکه شده و در اختیار دامداران لر ورامینی قرار دارد در انتهای دره سفیداب واقع بوده و ادامه راه پهن و دست ساز آن به گردنه قو و بعد از سرازیر شدن به دره و تنگه ی بالادست روستای یالرود ختم میگردد. از گردنه قو به سمت شرق میتوان به زیر قله چپکرو رسیده و آن را صعود نمود (دو روزه)

ما پس از عبور از رودخانه لار، در امتداد آن به سمت پایین دست رودخانه به راه خود ادامه داده و با عبور از نهر آب جاری از دره سفیدآب و کمی راهپیمایی در امتداد طول دشت به کنار چادرهای دامداران رسیدیم.

با کسب اجازه از ایشان و حصول اطمینان از امنیت محیط و با راهنکایی یکی از خانمهای چادر نشین، در نقطه ای مناسب چادر خود را برپا نمودیم. به دلیل کثرت جمعیت در دشت لار، ساکنین فصلی آنجا از آب رودخانه و نهرها استفاده نمیکنند. کنار چادرها شیر آبی هست که از چشمه های بالا دست لوله کشی شده است. ما نیز این مورد را در مصرف آب رعایت نموده و برای آشامیدن از آب چشمه های و برای چای از آب زلال نهرها استفاده نمودیم.

در ساعت ۸٫۳۰ به محل استقرار چادر به ارتفاع ۲۶۷۶ متر از سطح دریا رسیدیم. ارتفاع گردنه خاتون بارگاه (محل پیاده شدن از ماشین)، ۳۰۲۰ متر بوده است. ارتفاع پلور در محل پل جاده لار ۲۲۰۰ متر می باشد.

پس از نصب چادر و صرف صبحانه مفصل ، در ساعت ۱۰ صبح صعود خود را آغاز نمودیم.

برای صعود دو مسیر هست:

۱-یال سنگی بالادست چادر دامداران که از دور،قسمت های فوقانی آن سنگی و پر شیب به نظر می رسد. گروههایی از این مسیر قبلا صعود نموده اند اما با توجه به سطح آشنایی کم برخی از افراد گروه، ما از این مسیر بالا نرفتیم.

۲-انتهای دره محل نصب چادرمان حالتی بن بست دارد گرچه دره، از گوشه سمت راست، با حالتی پرشیب و سنگی ادامه می یابد. مستقیما به سوی گردنه روبرو رفته و از گوشه سمت چپ از راه پهنی رو به بالا رفتیم که در ادامه فقط مالرو می باشد. پس از رسیدن بر روی گردنه کوتاه به صورت تراورس و در کنار نهر آب- که در انتها از کنار چادر ما میگذرد- به راه خود ادامه داده و کمی جلوتر از دامنه سمت راست تا زیر قسمت های سنگی و دیواره ای بالا رفتیم. اولین دهلیز پرشیبی که تا سر یال امتداد می یابد را به عنوان مسیر صعود انتخاب میکنیم و از طریق آن تا روی یال اصلی- قسمتی که تقریبا به صورت افقی و کم شیب است- میرویم. این همان یالی است که در بند (۱) فوق به آن اشاره شده و قسمت هایی که از دور صخره ای به نظر می رسید ، پایین تر از محلی قراردارد که ما به آن رسیدیم.

از اینجا تیغه سنگی قابل عبور را به سمت چپ (شرق) رفته تا زیر شیب اصلی منتهی به قله ادامه داده و صعود از شیب نهایی را آغاز مینماییم.

به بالاترین نقطه این شیب رسیدیم اما قله با یک میله و تابلوی زنگ زده حدود ده دقیقه با ما فاصله دارد در ساعت ۱۴٫۳۰ بر روی قله آسمانکوه هستیم.

قلل مهرچال، آتشکوه، ریزان، سر سیاه غارها، فیل زمین،سیاه پلاس، گل زرد و … بر روی رشته اصلی البرز در جنوب، قلل سرکچال و خلنو در شمال غرب، قله دماوند و هفت سران لار ( سه سنگ، ورارو، دو خواهران، کهو، تخت خرس و چپکرو) در شمال شرق و رشته مرتفع منشعب از پالون گردن (منتهی به قله دماوند) شامل قلل سینه زا، رستم چال و … در شمال ما به وضوح دیده می شوند.

در ادامه یالی که منتهی به قله آسمان کوه- به سوی شرق- و با فاصله نه چندان زیادی با آن، قله نوک تیز و سنگی دیگری هست که احتمالا برای صعود آن می بایستی از طناب و ابزار استفاده نمود. حدس نگارنده بر این است که قله اصلی آسمان کوه که از دامنه های غربی قله دماوند به صورت یک قله تیز و سوزنی دیده میشود همین است و نه آنکه با تابلو مشخص شده و علت حذف آن احتمال صعب العبور بودن آن بوده است.

در ساعت ۱۵ جهت پرهیز از بازگشت در مسیر های سنگلاخی و تیغه ای، از طریق یک راه مالرو به سوی شرق ( عمدتا در محدوده یال و سپس دامنه) رفته و تقریب تا زیر دامنه های شمالی همان قله نوک تیز (آسمان کوه اصلی) ادامه مسیر دادیم و در آنجا که تقریبا نزدیک گردنه انتهای دره ای است که از آن بالا آمدیم، از طریق راه پاکوب سرازیر شده و از همان دره به سمت گردنه کوتاه بالا دست چادر راه پیمودیم.

در ساعت ۱۷٫۳۰ به روی گردنه رسیده و با روندی آرام در ساعت ۱۸ به محل چادر رسیدیم.

روز جمعه: در ساعت ۶٫۴۵ پس از صرف صبحانه و برچیدن چادر به سمت گردنه خاتون بارگاه به راه افتادیم  و مجددا پس از عبور از رودخانه و پیمودن دشت لار به ابتدای تنگه و در ساعت ۹٫۳۰ به گردنه خاتون بارگاه رسیدیم. ساعت رسیدن به شرق تهران : ۱۲ ظهر بوده است.

سایر توضیحات:

* مسیر بازگشت ما که تماما خاکی و غیر سنگلاخی و غیر سنگی است بهترین مسیر برای صعود است. یعنی عبور از گردنه کوتاه و رفتن تا انتهای دره بعد از آن و صعود از دامنه سمت راست تا یال و این بار ادامه یال به سمت غرب تا قله، از این مسیر در صورت قابلیت و امکانات گروه میتوان به قله سوزنی نیز صعود نمود.

*در مسیر بازگشت از قله، فقط و فقط دهلیز مسیر صعود و مسیر پاکوب برگشت ما ایمن بوده و هز یک از دره های کوچک و دهلیز ها به پرتگاه  ختم می شود. البته مسیر تیغه غربی قابل بررسی است.

*در صورت مه آلود بودن هوا به هنگام برگشت و عدم اطمینان کافی گروه از مسیر بازگشت، یکی از گزینه های پیش رو میتواند بازگشت از دامنه های جنوبی قله به سمت دشت لار و سپس دور زدن یال تا محل چادر باشد

*دشت لار را در این فصل میتوان با اغماض شهر لار نامید. کثرت حضور دامداران به صورت گروههای مستقل و پر تعداد و نزدیک به هم و جاده مناسبی که از پلور تا انتهای دره (دشت) لار کشیده شده ، آنرا پذیرای تعداد زیادی جمعیت از خود دامداران، مهمانانشان، گروههای گردشگر و … نموده است.

حضور تعداد زیادی از اتومبیل های سواری از انواع گوناگون تا پراید ، صدها هزار گوسفند و بز در حال چرا، و بعضا موتور سواران، دشت لار را بجز قسمت های مرتفع آن به نیمه بیابان تبدیل نموده است.

در این دشت که مطابق اصطلاحات رایج جزو انفال بوده و بستر مسیل نیز می باشد، خانه احداث شده، باغ ایجاد شده، …. به اندازه جریان داشته و افراد زیادی به شکار حیوانات وحشی از قبیل کبک، کبک دری، قوچ و میش و … مشغولند و معلوم نیست که متولی این وضعیت نابهنجار کیست. فقط باقی میماند احداث شهرک صعنتی در دشت سابقا زیبای لار! که چندان بعید هم نیست.

* استخر طبیعی بسیار عمیقی در مجاورت ابتدای دره سفید آب وجود دارد که از بالای قله نیز پیداست

*سگهای گله دامداران، بعضا مهاجم و درشت بوده و بهتر است از آن و صد البته ترسیدن در مقابلشان پرهیز گردد.

*به علت دوری از مراکز بهداشتی، خانواده دامداران از ما تقاضای پماد آدل و دارو میکردند ما هم موجودی دارو و غذای کنسروی باقیمانده را به ایشان دادیم.

*امنیت آنجا برایمان جالب بود به نظر می رسید ذینفع بودن همگان مستقر در این دشت از وجود امنیت، مناسبات مدنی ایجاد نموده و فواید آن نصیب کوهنوردان نیز میگردد.

* با وسیله نقلیه شخصی و از طریق پلور میتوان تا محل چادر آمده، قله را صعود نموده و از همان مسیر بازگشت.

*از گردنه خاتون بارگاه، جاده خاکی تا ابتدای تنگه مورد استفاده تعداد زیادی گردشگر قرار میگیرد.

*در مجاورت دامنه های غربی قله آسمان کوه، در غرب رودخانه، چشمه های سریالی دوبرار تفریحگاه مردم است.