گزارش برنامه صعود به قله ولاش به ارتفاع ۳۶۲۲ متر
گزارش برنامه صعود به قله ولاش به ارتفاع ۳۶۲۲ متر
تاریخ : ۱۵ و ۱۶ اردیبهشت سال ۹۰
وسیله نقلیه: شخصی
تعداد: با احتساب راهنما ۹ نفر
هوا: نیمه ابری، ابری همراه با کمی باران به هنگام برگشت
ارتفاع پای صعود(روستای ونایی) : ۱۹۸۰ متر
طول مسیر رفت و برگشت ۳۹٫۵ کیلو متر
در ساعت ۱۳ روز پنجشنبه ۱۵ اردیبهشت سال ۹۰ از تهران به سمت بروجرد به راه افتادیم.با هماهنگی قبلی در خوابگاه سازمان تربیت بدنی مستقر شده و به همراه راهنمای محلی از وقت باقیمانده استفاده نموده، کمی در شهر زیبای بروجرد خصوصا در این فصل به گشت و گذار پرداختیم.
روز جمعه:
ساعت ۴ صبح با دو دستگاه وسیله نقلیه شخصی به سمت روستای ونایی (Vanai) حرکت نموده و پس از پارک وسایل نقلیه در ساعت ۴٫۴۰ در امتداد خیابان اصلی روستای بزرگ ونایی رو به بالا به راه افتادیم. در انتهای روستا حدود ۱۰۰ متر سرازیر شده و در امتداد رودخانه و باغات گسترده و زیبای خارج روستا ادامه مسیر دادیم.
قله میش پرور روبرویمان قرار دارد (به ارتفاع ۳۴۰۰ متر) و در سمت راست آن نیز قله دیگری به نام سفره یا برف هل ( به گویش محلی به معنی برف کج) به ارتفاع ۳۳۰۰ متر واقع است که از قضا گروه دیگری از کوهنوردان بروجرد عازم همین قله بوده اند. گردنه ای نیز بین این دو قله دیده میشود که ربطی به مسیر ما ندارد. مسیر صعود ما از روی گردنه ای است که بین قله سفره و قله دیگری در سمت راست آن (کاملا در سمت راست مسیر صعود ماست که می بایستی آن را دور بزنیم) واقع بوده و نام آن سکوزان است.
پس از طی جاده ناهموار و ماشین روی بین باغات که در قسمتی از بستر آن با تکه های آسفالت های کنده شده از بام خانه های پوشانده شده، در امتداد راه مالرو متمایل به راست و در دامنه سکوزان و در عرصه ای بالاتر از کف دره رودخانه (که تماما در سمت چپ ما قرار دارد) به صعود ادامه میدهیم.
در ساعت ۷ صبح زیر دیواره سنگی قله سکوزان و در آخرین نقطه ای که از آب جدا میشویم صبحانه را صرف نموده و پس از چهل و پنج دقیقه در امتداد راه مالرو در دامنه سمت چپ رو به سوی گردنه ادامه مسیر داده و سپس وارد دره دیگری میشیوم که دارای ترانشه های سنگی در دوطرف است. در ساعت ۹ صبح به بالای گردنه و شروع قسمت مسطحی به نام تخت سفره میرسیم که بین دو قله سکوزان در سمت راست با دامنه ای سنگی و قله سفره (برف هل) در سمت چپ با دامنه ای خاکی اما پوشیده از برف قرار دارد. نیم ساعت بعد به قسمت کاملا مسطح دشت (فلات) می رسیم که آب فراوانی در خط القعر آن جاری است.
در روبرویمان و در فاصله ای دور قله ولاش مشاهده می شود.
در سمت راست(حدودا شمال) یک قله منفرد گونه تقریبا مخروطی و نه چندان مرتفع به نام غاز چغا (چغا به گویش محلی به معنای جدا افتاده و تنها) در وسط دشت واقع است. در سمت راست آن همان قله سکوزان با دامنه پر شیب سنگلاخی ( و نه دیواره ای) و در سمت چپ آن قله دیگری به نام حسنوند و کمی بلندتر از قله غاز چغا قرار دارد.
در سمت چپ(جنوب) و بر فراز گردنه سمت راست قله سفره و در پشت سر آن ابتدا قله ولاش کوچک مشاهده می شود و اگر کمی جلوتر رفته و ارتفاع بگیریم قله دیگری در شرق قله ولاش کوچک به نام پیازکاران قابل رویت است. ما کماکان به سمت غرب میرویم. تراورس گونه و در دامنه های جنوبی (چپ ) قله حسنوند.
در ساعت ۱۰٫۱۵ دشت (تخت سفره) به آخر سیده و تروارس ها با مقدار کمی افزایش شروع میشود در واقع قله حسنوند را در امتداد دامنه هایش به سمت راست (غرب، جنوب غربی و جنوب) دور میزنیم تا بر روی گردنه بین قله حسنوند و قله ولاش قرار بگیریم. مجموعا بستر راه ترکیبی از برف و خشکی (همراه با گل) است که تدریجا سهم برف بیشتر میشود تا مسیر ما کاملا بر روی یالها و برفچالهای پوشیده از برف قرار گیرد.
در ساعت ۱۱٫۳۰ به انتهای تروارس ها رسیده و یکربع بعد، پس از کمی سرازیری به گردنه مورد اشاره میرسیم. دهلیزی برفی روبرویمان، یالی سنگی اما تقریبا پوشیده از برف و دامنه ای پر از برف در دو طرف آن قرار دارند که به توصیه دوستان سمت راست دهلیز پر برف برای صعود انتخاب می شود،گرچه دهلیز بهتر بود (مشروط بر سفت بودن برف که در برگشت از قله اثبات شد)
پس از بالا رفتن از برفچال، مسیر تا روی قله متمایل به چپ است. در ساعت ۱۴ همگی بر بالای قله هستیم . در شمال غربی قله و در دوردست رشته کوه بلند گرین (مجاور شهر نهاوند) واقع است.
همچنین شهر الشتر لرستان نیز در سوی دیگر رویت می شود
در ساعت ۱۴٫۱۵ از همین مسیر ولی عمدتا از روی برفها همراه با کمی سرخوردن به سمت روستا حرکت نموده و در ساعت ۲۰٫۱۵ به محل پارک ماشین ها می رسیم.
حدود دو سه ساعت پایان مسیر همراه با بارندگی بوده که مزاحمت چندانی ایجاد ننموده است.
بلافاصله سوار بر وسایل نقلیه شخصی شده، ابتدا به بروجرد و در ساعت ۱۰٫۱۵ به شهر اراک وارد شدیم شب را در شهر اراک میهمان دوستان بودیم.
در ساعت ۹ صبح روز شنبه (تعطیل رسمی) پس از صرف صبحانه به سوی تهران به راه افتاده و در ساعت ۱۲٫۳۰ به مرکز شهر تهران رسیدیم.
خلاصه مسیر:
اول: دور زدن قله سکوزان از باغات بیرونی روستا تا تخت سفره (راستگرد)
دوم: طی نمودن تخت سفره (مستقیم)
سوم: دور زدن قله حسنوند از انتهای تخت سفره تا گردنه ولاش (راستگرد)
چهارم: صعود به قله ولاش در مسیری چپ گرد
ویژگی قله ولاش، دور بودن از ابتدای صعود
پیشنهاد می کنیم این مطالب را هم بخوانید
This Post Has 0 Comments